ซานหลง จักรพรรดิไร้บัลลังก์

“ท่านพ่อ ข้าจะให้คนของเราฝึกร่างกายให้แข็งแรงเสียก่อน แต่การฝึกร่างกายของพวกเขา จะต้องไม่กระทบต่องานของเรา ข้าจึงเรียกท่านมาปรึกษา และช่วยกันวางแผนการฝึกซ้อมให้เป็นระบบ” เขามองหน้าอีกฝ่ายเอ่ยคำออกมาอย่างจิงจัง“ฝึกร่างกายหรือ มันคืออะไร ข้าไม่เคยได้ยินมาก่อน” บิดากล่าว หัวของมันครุ่นคิดเล็กน้อย“มันเป็นการฝึกเพื่อร่างกายมีความแข็งแกร่งขึ้นขอรับ อย่างที่เราทราบกันดีส่วนประกอบของร่างกายที่ใช้ในการต่อสู้ คือ ขา แขน ลำตัว และก็หัวข้าจะอธิบายทีละส่วน เริ่มจาก ขา ขามีไว้สำหรับวิ่งหลบหนีหรือหลบหลีก เตะ ถีบร่างกายคู่ต่อสู้ ถ้าขา ของเราไม่มีกำลังหรือไม่มีความแข็งแรง การวิ่งหนี เตะ ถีบ ก็จะได้ผลน้อย ท่านว่าจริงหรือไม่” ซานหลงยิงคำถามให้บิดาคิดตาม“ใช่ เพราะแต่ละคนมีกำลังขาไม่เท่ากัน บางคนเตะแรง บางคนเตะเบา วิ่งเร็ว วิ่งช้าไม่ท่ากัน” ซานหู่พยักหน้า พูดขึ้นเมื่อคิดตามที่ซานหลงอธิบาย“ใช่แล้วท่านพ่อ เพราะเหตุนี้เราจึงต้องฝึกกำลังขา ให้เขามีความแข็งแกร่งและแข็งแรงมากขึ้น การออกอาวุธหรือหลบหลีก ก็จะทำได้ง่ายขึ้น รุนแรงขึ้น”“โอ้! มันมีวิธีแบบนั้นด้วยหรือ” บิดาถามขึ้นด้วยความสนใจ“แน่นอน ย่อมมีท่านพ่อ การฝึกกำลังขา ก็คือการใช้ขาทำงานหรือออกแรง อย่างเช่น ลุกนั่ง หรือยำดินที่ลูกให้พวกเขาทำอยู่ตอนนี้การย่ำดินไปเรื่อยๆ จนกว่าจะยกขาไม่ขึ้นหรือไม่สามารถย่ำดินต่อไปได้อีก จึงหยุดพัก หรือการลุกนั่ง จนกว่าจะไม่สามารถลุกขึ้นได้อีกจึงหยุดพัก ถ้าทำแบบนี้ทุกวัน ทำไปเรื่อยๆ จะเห็นได้ว่าจำนวนการลุกนั่ง หรือการย่ำดินของพวกเขา จะค่อยๆ เพิ่มขึ้นเช่นวันนี้ทำได้100 อีกสามวันทำได้ 120 130 ไปเรื่อยๆ นั่นแสดงว่าการฝึกส่งผลแล้ว ทำให้ขา ของพวกเขามีแข็งแรงเพิ่มขึ้น จึงสามารถลุกนั่งได้มากขึ้น” เขาพยายามอธิบายให้บิดาเข้าใจ“ก็อาจจะเป็นอย่างที่เจ้าว่าจริงๆ” ซานหู่ใช้ความคิดเล็กน้อย มันก็มองเห็นข้อเท็จจริงได้“การฝึกร่างกายส่วนอื่นๆ ก็ใช้หลักการเดียวกัน คือการออกกำลังส่วนนั้นๆ ของร่างกาย หลังการของการฝึกร่างกายให้ได้ผลมี 2 องค์ประกอบกับอีก 5 หลัก องค์ประกอบแรกคือ วิธีการออกกำลังกาย ส่วนที่สองคืออาหารที่กินเข้าไป และ 5 หลักคือหลักปฏิบัติในการออกกำลังกายข้าจะอธิบายส่วนแรกก่อนคือวิธีการออกกำลังกาย จะถูกแยกย่อยออกเป็น 2 ส่วน คือ 1 การออกกำลังกายพื้นฐาน คือการฝึกฝนร่างกาย เพื่อให้ร่างกายมีความแข็งแรง เหมาะสำหรับทุกคนไม่ว่าจะเป็นเด็ก ผู้ใหญ่ คนแก่ ผู้ชายหรือผู้หญิงทุกคนสามารถฝึกฝนร่างกายในแบบแรกนี้ เพื่อส่งเสริมให้มีสุขภาพแข็งแรง ลดการเจ็บป่วยจากโรคภัยต่างๆ ได้ การออกกำลังกายพื้นฐาน ถูกกำหนดเอาไว้ 7 ท่า คือ ท่าสควอท ท่าเลกลันจ์ ท่าวิดพื้น ท่าแพลงก์ ท่าไซด์แพลงก์ ท่าครันช์ และ ท่าตัววียังไม่ต้องสนใจชื่อของพวกมันมากนัก เดี๋ยวข้าจะทำให้ดูและอธิบายให้ทุกคนเข้าใจในภายหลัง....การฝึกฝนร่างกายของคนในค่ายถูกกำหนดออกมาเป็นตาราง ช่วงเช้าในยามหม่าทุกคนต้องออกกำลังกายพื้นฐาน 7 ท่า เป็นเวลา 2 เค่อ หลังจากทำธุระส่วนตัวล้างหน้าแปรงฟันเสร็จ เพื่อเสริมสร้างร่างกายให้แข็งแรงจนถึงยามหม่าของช่วงบ่าย ทุกคนจึงออกกำลังกายแบบเฉพาะส่วน ตามที่ถูกกำหนดเอาไว้หลังจากนั้นก็อาบน้ำกินข้าวเข้านอน การกินอาการ ผู้ชายจะถูกกำหนดให้กินอาหารที่เน้นหนักไปทางโปรตีน หรือเนื้อสัตว์ ส่วนผู้หญิงไม่ได้ถูกกำหนด กิจกรรมการฝึกฝนร่างกายจะถูกแจ้งให้ทุกคนทราบในเย็นนี้ และจะเริ่มการฝึกฝนในยาม หม่าของพรุ่งนี้เช้าเมื่อทุกอย่างถูกกำหนดจัดแจงเสร็จสรรพ ซานหลงก็ต้องเข้าเมืองเพื่อดำเนินการตามแผนต่อไปของขา หาตลาดขายบาร์บีคิว“ท่านพ่อ ข้ากับอี้หลันจะเข้าเมืองไปหาที่ขายบาร์บีคิว ท่านจะฝากซื้ออะไรหรือไม่”“ไม่มี เจ้าไปเถอะ ข้าต้องรีบไปดูลูกทีมทำงาน”“ขอรับ ถ้าอย่างนั้น เรารีบไปกันดีกว่า” ซานหลงหันไปชวนอี้หลัน ก่อนจะลุกขึ้นเดินนำออกไป อี้หลันไม่ได้พูดอะไรออกมา เธอพยักหน้ารับ ลุกเดินตามเขาไปทันทีเด็กหนุ่มเดินกลับบ้านพักของเขาทันที ฉวยเอาผ้าฝ้ายกับหมวกครอบใบใหญ่ มายื่นให้กับอี้หลัน“สวมเอาไว้ ใบหน้าของเจ้ามันเด่นสะดุดตาผู้คนเกินไป จะเกิดเรื่องวุ่นวายได้ หากผู้คนพบเห็นเจ้า”“เจ้าคะ” เธอตอบรับแต่โดยดี เธอเองก็ไม่อยากให้ใครจำเธอได้เช่นกัน ถ้าเธอคาดการณ์ไม่ผิด ตอนนี้คนของบ้านตระกูลเฟิง ต้องออกตามหาตัวเธอเป็นแน่ พวกมันคงไม่ปล่อยเธอไปง่ายๆ หากมีใครเห็นเธอปรากฏตัวขึ้นในเมือง มีหวังเกิดเรื่องวุ่นวายขึ้นแน่ๆทั้งคู่ออกเดินไปตามถนน มุ่งหน้าเข้าสู่ตัวเมือง บรรยากาศรอบๆ ทำให้นักวิจัยพันธุ์พืชจากศตวรรษที่ 21 รู้สึกผ่อนคลายลงไม่น้อย ถึงเรื่องราวหลายอย่างทำให้เขาคิดมากไปบ้าง แต่ก็มีหลายเรื่องที่ทำให้เขารู้สึกผ่อนคลาย ปัญหาทุกอย่างถูกวางแผนป้องกันและแก้ไขเอาไว้ล่วงหน้าแล้ว จึงไม่ต้องกังวลกับมันมากนักบรรยากาศสองข้างทางเต็มไปด้วยธรรมชาติอันร่มรื่นมีผู้คนเดินสวนทางกับทั้งคู่บ้าง เป็นบางครั้งคราว ชาวบ้านแต่งตัวด้วยชุดผ้าฝ้ายง่ายๆ บ้างหนังวัวเทียมเกวียน บ้างเดินเท้าสองมือถือเครื่องมือการเกษตร มองหน้าเข้าเมือง บ้างก็มุ่งหน้าออกจากเมืองบรรยากาศแบบนี้ทำให้เขานึกถึงชนบท ถิ่นทุรกันดารด้อยพัฒนาในประเทศไทย สถานที่เหล่านั้นยังคง เอกลักษณ์และกลิ่นอายของธรรมชาติ เอาไว้อย่างเหนียวแน่น“นี่ซื่อ เจ้ารู้จักสถานที่ที่มีคนสัญจรไปมามากๆ หรือไม่ ออกจากหน้าร้านอาหาร”“ในเมืองฮวง มีตลาดอยู่ทั้งหมด 3 ที่คือตลาดถนนฉาง ตลาดถนนเฟิง ตลาดถนนหลวง นอกจากตลาดก็จะมีที่ท่าเรือ กับ ที่ถนนหอโคมแดง เจ้าคะ” เธอครุ่นคิดเล็กน้อยแล้วตอบออกมา“อืม ที่ไหนใกล้สุด”“ตลาดสกุลฉาง”“พาข้าไปที่ตลาดถนนฉางก่อน”“เจ้าคะ” เมื่อทราบที่หมายแล้วอี้หลันก็เดินนำหน้าออกไปทันที ใช้เวลาเพียงไม่ถึงเค่อดี คนทั้งสองก็เดินมาถึงตลาดเบื้องหน้าของซานหลงตอนนี้เป็นตลาดที่เขาเคยมาซื้อของกับมารดาเมื่อคราเข้าเมืองมาครั้งแรก อุปกรณ์การเกษตรของเขาซื้อจากร้านตีเหล็กที่อยู่ตรงหัวมุมถนน ทั้งสองข้างทางเต็มไปด้วยร้านรวง ที่ตั้งขายของจิปาถะต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นร้านขายข้าว ร้านเสื้อผ้า ร้านของกินเล่น น้ำตาลปั้น ร้านตีเหล็ก ร้านรับซื้อสมุนไพร มีแม้กระทั่งโรงหมอทั้งคู่เดินมาถึงหน้าร้านตีเหล็ก มีตาแก่คนหนึ่งนั่งอยู่หน้าร้าน ตาแก่เจ้าของร้านซานหลงคุ้นหน้าเป็นอย่างดี เพราะเคยซื้อขายกันมาหลายครั้ง“สวัสดีครับลุงเจ้าของร้าน” ซานหลงเอ่ยทักทายด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้ม“อ้าวเจ้าหนูขายหมู วันนี้เจ้าจะมาซื้ออะไรหรือ” เจ้าของร้านถามขึ้นด้วยความแปลกใจ เขาจำเด็กคนนี้ได้ดี“ข้าว่าจะมาให้ลุงตีมีดแล่หมูให้สักหลายเล่ม” เขาไม่ได้บอกจุดประสงค์ที่มาในวันนี้ออกไปทันที“อยากได้มีดแบบไหนละ ในร้านข้ามีมากมายหลายแบบ”“มีดที่ข้าอยากได้ มันพิเศษนิดหน่อยขอรับเดียวข้าจะวาดรูป แนบรายละเอียดของมันมาให้ท่านลุงวันหลัง วันนี้ที่ข้ามาหาเช่าขายของ หน้าร้านท่านลุงก็ว่างอยู่ พอจะให้ข้าเช่าเป็นรายวันหรือรายเดือนได้หรือไม่ขอรับ”“โอ้ว เจ้าจะขายอะไรหรือ” ตาแก่ยังไม่ตอบคำถาม แต่ถามสิ่งที่มันอยากรู้ออกมาเสียก่อน“เนื้อหมูย่างเถ้าแก่ มันเป็นอาหารสูตรดั้งเดิมของบ้านข้า ช่วงนี้ราคาเนื้อหมูสดไม่ค่อยดี ข้าเลยอยากลองทำเป็นอาหารมาขาย” ก็อธิบายให้ฟังด้วยน้ำเสียง สภาพ“ข้าให้เจ้าเช่าในราคา 25 เหรียญเงินต่อวัน ว่าอย่างไร” ตาแก่เจ้าของร้านเสนอ“โอ้ว!! ขอบคุณมากเถ้าแก่ ที่มีน้ำใจ ข้าขอให้เช่าเถ้าแก่เป็นเวลา 1 เดือน ได้หรือไม่ ค่าใช้จ่ายเงินล่วงหน้าทั้งหมดแลกกับสัญญาเช่าจากเถ้าแก่”“ได้ เข้ามาก่อนข้าจะเขียนสัญญาเช่าให้เจ้า” เถ่าแก่พูดพร้อมกับกวักมือเรียกให้ทั้งสองคนให้ตามเข้าไปในร้านภายในร้าน มีอุปกรณ์การเกษตรแบบต่างๆ แขวนอยู่ตามผนัง มีมีดทั้งยาวและสั้น วางอยู่บนชั้น มีดเหล่านี้เป็นอุปกรณ์ทำครัวหรือไม่ก็มีดที่ใช้สำหรับดายหญ้า ในสวนเกษตรของชาวบ้าน ซานหลงสังเกตเหล็กที่ใช้ในการทำมีด มันคือเหล็กดิบธรรมดา ขึ้นรูปด้วยการหลอมและเทลงแม่พิมพ์ มีดเหล่านี้ไม่ผ่านกระบวนการชุบแข็ง มีดเหล่านี้ไม่แข็งแรงนัก เมื่อเทียบกับดาบของทหาร จากความทรงจำของเจ้าของร่างเดิม เหล็กที่ใช้ในการทำดาบของทหาร เป็นเหล็กอีกชนิดหนึ่ง ซึ่งมีความแข็งแรงทนทานมากกว่าเหล็กพวกนี้นัก จริงๆ เขาก็ไม่มั่นใจหนัก ว่ายุคนี้ผู้คนรู้จักการชุบแข็งเหล็กหรือไม่“ยู่เอ๋อ เขียนสัญญาเช่าให้เจ้าหนูขายหมูหน่อย มันจะเช่าน่าร้านของเราขายของ หนึ่งเดือน ในราคาวันละ 25 เหรียญเงิน”“คะท่านพ่อ” หญิงสาวร่างอวบอัดรับปาก ก่อนจะก้มหน้าเขียนสัญญษเช่าให็ซานหลง” นางเป็นลูกสาวเจ้าของร้าน มีนิศัยเย่อหยิ่ง ไม่ชอลสุงสิงกับคนจน หรือคนที่มีฐานะต่ำกว่า เธอไม่แม้แต่จะชำเลืองตามอง ดูหน้าของซานหลงด้วยซ้ำ“เสร็จแล้ว เจ้าปั้มลายนิ้วมือตรงนี้ ทั้งหมด 7 ทองกับอีก 50 เงิน” เธอชี้นิ้วอันอวบอ้วนของเธอ ลงบนกระดาษ ในจุดที่ต้องการให้ซานหลงปั้มลายนิ้วมือทุกอย่างเสร็จสิ้นภายในไม่กี่อึดใจ ในที่สุดเขาก็ได้ที่ตั้งร้านขายบาร์บีคิวร้านแรกมาไว้ในมือ“ไปที่ต่อไปกันเถอะ” เขาพูดขึ้น อี้หลันก็เดินนำเขาออกไปอีกครั้ง“เราไปตลาดถนนเฟิง กันเจ้าคะ ว่าแต่ ข้าขอถามอะไรนายน้อยสักนิดได้ไหมเจ้าค่ะ” เธอขออนุญาต นำเสียงเธอไม่มั่นใจนัก“ได้สิ ถามมาเลย”“นายน้อยคิดจะเกิดกี่ร้านเจ้าคะ” เธอพอเดาได้อยู่แล้ว ในใจแต่ก็ยากจะรู้ให้แน่ชัดเท่านั้น“5 ร้านนะ ทำไมหรือ”“ข้าแค่อยากรู้ว่าทำไมนายน้อยต้องเปิดหลายที่ขนาดนี้”“เจ้าก็เป็นคนค้าขาย เจ้าเดาไม่ออกหรือ” เขาถามกลับ ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยรอยยิ้ม“กระจายสินค้า ให้เข้าถึงลูกค้าสินะคะ”“ถูกแล้วล่ะ เจ้าก็ฉลาดมากนี่ จริงๆ แล้วข้าก็แค่อยากให้บาร์บีวิวของข้าโด่งดังอย่างรวดเร็วก็แค่นั้น” การค้าขาย เรื่องชื่อเสียงนั้นสำคัญเสมอ เรื่องนี้อี้หลันเข้าใจเป็นอย่างดี เธอจึงไม่ได้ถามต่อ แต่สิ่งที่เธอเข้าใจนั้น มันไม่ใช่ทั้งหมดกับส่ิงที่ซานหลง คิดและวางแผนเอาไว้

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

24.เช่าที่ขายบาร์บีคิว

นิยายแนะนำ

ซานหลง จักรพรรดิไร้บัลลังก์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

24.เช่าที่ขายบาร์บีคิว

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้