Rank 10 Fox [อันดับที่ 10 ฟ็อกส์]

ค่ำคืนที่เงียบสงบภายในพระตำหนักสนมเอกโรซาเรีย สองแม่ลูกกำลังพูดคุยถึงเรื่องราวในการผจญภัย ในช่วงไม่กี่วันก่อนหน้าที่ฟ็อกซ์จะกลับมาที่วัง แม้โรซาเรียจะรู้สึกแปลกใจไปบ้าง ว่าเพราะเหตุใดนิสัยของบุตรชายนาง ถึงได้เปลี่ยนแปลงไปมากนัก แต่ไม่ว่าบุตรชายของนางจะเปลี่ยนไปในทิศทางไหนก็ตาม จะดีขึ้นหรือเลวร้ายก็ยังคงเป็นบุตรชายสุดที่รักของนางเช่นเดิม
ไม่นานนักองค์จักรพรรดิพร้อมด้วยหัวหน้าองค์รักษ์ทั้ง 8 ก็มาเยือนตำหนักพระสนมเอก โรซาเรียถึงกับกระวนกระวายขึ้น เพราะได้ทราบข่าวมาบ้างแล้วว่าวันนี้บุตรชายของนางไปก่อเรื่องเอาไว้มากมาย
แต่แล้วนางกลับรู้สึกผิดคาดเมื่อได้รู้ว่าเหตุผลแท้จริงในการมาเยือนครั้งนี้คือ หัวหน้าองค์รักษ์ทั้ง 8 ได้ยื่นข้อเสนอให้องค์จักรพรรดิว่าจะให้ฟ็อกซ์เข้าเรียนก่อนกำหนด ภายในโรงเรียนหลวงที่พวกเขารับผิดชอบ โดยเป็นศิษย์พิเศษที่ขึ้นตรงกับผู้อำนวยการ
ตอนแรกองค์จักรพรรดิก็ถึงกับค้านหัวชนฝา เพราะในบรรดาหัวหน้าองค์รักษ์ทั้ง 8 อามีน่านั้นนอกจากจะเป็นท่อนไม้ไร้อารมณ์แล้ว ยังเป็นคนที่เข้มงวด รุนแรง และโหดร้ายที่สุดอีกด้วย แม้องค์จักรพรรดิจะมีตำแหน่งสูงที่สุดในราชอาณาจักรเซสซาร์ แต่เขากับหัวหน้าองค์รักษ์ทั้ง 8 ก็อยู่กลุ่มเดียวกันมาก่อน
เรียกได้เต็มปากว่าเป็นเพื่อนกันก็ว่าได้ ฉะนั้นในเวลาที่ไม่ได้ออกงานใหญ่โตพวกเขาจึงไม่ต้องมีพิธีรีตองเหมือนคนอื่นๆ ที่สำคัญในช่วงก่อนที่จะดำรงตำแหน่งองค์จักรพรรดิ เขามักจะถูกอามีน่าสั่งสอนบ่อยเป็นกรณีพิเศษ จึงยังคงฝังใจไม่น้อยเช่นกัน และสุดท้ายเมื่ออามีน่ายกคำว่ากฏเดิมมาใช้ องค์จักรพรรดิจึงได้แต่หน้าซีดก็เลยต้องปล่อยเลยตามเลย
การที่ฟ็อกซ์บุตรชายของนางได้เข้าเรียนก่อนกำหนด ทำให้โรซาเรียรู้สึกดีใจไม่น้อย เพราะตามหลักแล้วจะต้องมีอายุครบ 13 ปีจึงจะเข้าร่วมทดสอบการเป็นนักเรียนในโรงเรียนหลวงได้ และจะต้องผ่านการทดสอบที่สุดหฤโหดอีกด้วย กรณีนี้จึงทำให้เธออดที่ปลาบปลื้มไม่ได้
แต่อีกใจนึงก็กลับเป็นกังวลไม่น้อย เพราะนางพึ่งจะผ่านการใจหายใจคว่ำมาได้ไม่นาน ทั้งเรื่องที่มีคนมาแจ้งว่าบุตรชายของนางตกหน้าผา ทั้งเรื่องที่ไปตบปากพระมเหสีกลางท้องพระโรง ทั้งยังเรื่องล่าสุดที่ท้าประลองรัชทายาทลำดับที่ 8 แม้ผลจะออกมาว่าชนะก็จริง แต่หัวอกคนเป็นแม่ย่อมต้องอดกังวลไม่ได้
ฟ็อกซ์ที่ฟังบทสนทนาและเริ่มจับใจความทั้งหมดได้ เขาไม่สนใจในการเข้าเรียนโรงเรียนหลวงแม้แต่น้อย เพราะตัวเขาเคยชินกับการอยู่คนเดียว ฝึกคนเดียว คิดวางแผนคนเดียว และต่อสู้เพียงคนเดียวมาโดยตลอด
"เสด็จพ่อลูกยังไม่พร้อมที่จะเข้าเรียนที่โรงเรียนหลวง ขอให้มันเป็นไปตามเกณฑ์ที่กำหนดเถอะครับ" สิ้นเสียงของฟ็อกซ์ องค์จักรพรรดิและพระสนมเอกโรซาเรีย ได้แต่อุทานอย่างตกใจเพราะสิทธิ์การได้เข้าเรียนในโรงเรียนหลวงนั้น หากไม่ใช่เด็กที่มีพรสวรรค์ย่อมไม่มีทางได้เข้าเรียนก่อนวัยแน่นอน
กระทั่งหัวหน้าองค์รักษ์ทั้ง 7 ยังอดมองอย่างแปลกใจไม่ได้ ทว่าไม่ใช่กับหัวหน้าองค์รักษ์อามีน่า นางเพียงมองด้วยแววตาที่ถูกใจ แฝงไปด้วยบรรยากาศที่น่าขนลุก
"เอาเป็นว่าหากเจ้าชนะข้าได้ ข้าจะถอนคำพูดและให้เจ้าเข้าเรียนตามเกณฑ์"
"ท่านแข็งแกร่งขนาดนี้ ไม่ต่างจากการบังคับข้าเลยนะ" ฟ็อกซ์กล่าวอย่างมีเลศนัย
"อืม!! นั่นสินะ ตอนนี้เจ้าอยู่เพียง Rank F คลาส 6 สินะ..." อามีน่ายิ้มออกมาเป็นครั้งแรกในรอบหลายสิบปี ก่อนจะหยิบแหวนออกมา 10 วง มี 9 วงสีดำ อีกวงเป็นสีเทา และเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่แฝงไปด้วยความตื่นเต้นราวกับกำลังเจอเรื่องที่สนุกสนาน แต่กลับทำให้องค์จักรพรรดิและหัวหน้าองค์รักษ์ที่เหลือพลันหน้าซีดลง
"ข้าจะใช้แหวนผนึกลดระดับเหลือ Rank F คลาส 5 ส่วนเจ้าในตอนนี้ คลาส 6 ถือซะว่าข้าต่อให้ก็ละกัน หากเจ้ายังไม่สามารถเอาชนะข้าได้อีก จะต้องเข้าเรียนที่โรงเรียนหลวงทันที นี่คือโอกาสสุดท้ายที่ข้ามอบให้"
"อามีน่าเจ้าก็อย่าหนักมือกับลูกข้ามากนักล่ะ!! ฟ็อกซ์ลูกยังไม่เก่งพอที่จะสู้กับอามีน่าหรอกนะลูก" องค์จักรพรรดิพูดในเชิงขอร้องกับเพื่อนของเขา และเหมือนการส่งคำเตือนไปยังฟ็อกซ์อีกด้วย
แม้ฟ็อกซ์จะเข้าใจในคำกล่าวเตือนของบิดา แต่ด้วยความที่เขานั้นเป็นนักสู้ เมื่อมีคนมาท้าดวลเขาย่อมไม่ปฏิเสธแน่นอน หากไม่สู้หรือแพ้ก็แค่ต้องไปเข้าเรียน แต่หากชนะเขาก็เลือกที่จะฝึกตามแบบฉบับของตัวเอง ก่อนจะกล่าวด้วยน้ำเสียงที่ไร้ความลังเล
"ข้ายอมรับการประลอง!!"
"ดี..!!" อามีน่าตอบรับอย่างยินดีพลางคิดในใจ "ถือว่าข้าดูคนไม่ผิด"
"แล้วจะเริ่มประลองเมื่อไหร่ ที่ไหน !?" ฟ็อกซ์ถามขึ้น
"ที่นี่ เวลานี้!!" สิ้นเสียงอามีน่า หัวหน้าองค์รักษ์เอเดนก็ร่ายเวทย์ตีกรอบกลางห้องโถงตำหนักพระสนมเอก และให้ฟ็อกซ์กับอามีน่าต่อสู้กันภายในม่านพลัง ด้วยระดับพลังของทั้งสองที่ถูกปรับให้อยู่ Rank F ไม่เพียงพอที่จะทำลายม่านพลังออกมาได้อย่างแน่นอน
เมื่อฟ็อกซ์เข้ามาในม่านพลังเขาจับจ้องไปที่หัวหน้าองค์สาวอามีน่า ที่ดูสาวเกินกว่าจะมีอายุเกินสองร้อยปีซะอีก แล้วยังรูปร่างโลลิที่ดูตัวพอๆ กับเขาในร่างของเด็กวัย 10 ขวบนั่นอีก แม้จะเป็นแบบนั้นแต่ฟ็อกซ์ก็ไม่มีทางออมมือแน่นอน ในทุกการประลองของเขาไม่เคยมีครั้งไหนที่ไม่เอาจริง
มีดคู่เล่มเดิมปรากฏขึ้นสู่มือของฟ็อกซ์ ก่อนจะหรี่ตามองไปยังอามีน่าอย่างแปลกใจ เพราะเธอกำลังยืนอยู่ในท่าทางสบายๆ ราวกับไม่ใช่คนที่เตรียมพร้อมในการประลอง
"อาวุธของท่านล่ะ!!"
"อ่อ!! สิ่งนั้นไม่จำเป็น เจ้าในเวลานี้ยังอ่อนแอเกินไป"
"ตามใจท่านแล้วกัน" ฟ็อกซ์ไม่ได้สนใจในคำสบประหม่าของอีกฝ่าย และยังเยือกเย็นเหมือนเช่นเคย
"เริ่มได้!!?" หัวหน้าองค์รักษ์เอเดนพูดขึ้นเมื่อทั้งสองพร้อม
ฟ็อกซ์เริ่มด้วยการพุ่งจู่โจมรวดเร็ว ตวัดมีดในมือขวาจากบนลงล่างอย่างรวดเร็ว ทว่าอามีน่ากลับไม่ได้ขยับจากจุดเดิม และใช้เพียงนิ้วเดียวจี้ไปยังข้อมือของฟ็อกซ์ ทำให้วิถีมีดนั้นห่างจากตัวนางไปเล็กน้อย ส่วนข้อมือขวาของฟ็อกซ์ถึงกับรู้สึกชาขึ้น
ก่อนที่เขาจะหมุนตัวตวัดขาเตะสวนกลับไป เพื่อโจมตีและดีดตัวออกห่าง ส่วนอามีน่าที่ใช้เพียงนิ้วเดียวเปลี่ยนเป็นงอนิ้วและเคาะไปยังข้อเท้าของฟ็อกซ์ เพื่อเบี่ยงเบนการโจมตีและลดการดีดตัวของฟ็อกซ์ ทำให้ฟ็อกซ์ถึงกับร่วงหล่นกลางอากาศทันที
สองการโจมตีที่แสนจะธรรมดานี้ทำเอาฟ็อกซ์ถึงกับมึนงง เพราะมันไม่น่าจะรุนแรงเพียงพอที่จะทำให้เขาหมดท่าได้แบบนี้ แต่เขาก็จับสัมผัสได้ว่าพลังที่ใช้ออกมาของอามีน่านั้นไม่ได้เล่นตุกติก แต่เป็นของจริงแน่นอน ก่อนจะค่อยๆ ลุกขึ้นและสะบัดข้อมือกับข้อเท้าเพื่อให้หายชา
ฟ็อกซ์ค่อยสูดลมหายใจเข้าลึกๆ นัยน์ตาฉายแววจริงจัง แต่ยังคงความสุขุมเยือกเย็นไว้ ก่อนจะเริ่มพุ่งตัวเข้าโจมตีอีกครั้ง คราวนี้เขาผนึกธาตุลมไว้ที่เท้าเพื่อเร่งความเร็ว มีดในมือขวาของเขาผนึกธาตุสายฟ้า ส่วนมีดในมือซ้ายผนึกธาตุน้ำแข็ง การกวัดแกว่งมีดเป็นไปอย่างช่ำชอง
แต่ทางอามีน่ากลับไม่ได้ตื่นตระหนกแม้แต่น้อย ยังคงใช้เพียงนิ้วเดียวของนางผนึกธาตุสลับไปมา เพื่อรับมือกับมีดคู่ที่ผนึกสองธาตุที่แตกต่าง
การโจมตีของฟ็อกซ์เริ่มดุเดือดและรุนแรงขึ้นไปเรื่อยๆ แต่กลับไม่สามารถทะลวงหรือบังคับให้อามีน่าใช้มากกว่านิ้วเดียวได้ ที่สำคัญตั้งแต่เริ่มการประลองมาเขากลับหาจุดอ่อนของอามีน่าไม่พบ ซ้ำร้ายอามีน่าที่ใช้เพียงนิ้วเดียวกลับรวดเร็วกว่าเขาหลายเท่าอย่างเทียบไม่ติด นอกจากการป้องกันที่สมบูรณ์แบบยังสามารถโจมตีสวนกลับโดยที่ฟ็อกซ์ไม่อาจป้องกันได้ด้วยซ้ำ
"เอาล่ะ!! เลิกเล่นได้ล่ะ" สิ้นเสียงอามีน่าร่างของเธอก็พลันหายไปจากสายตาของฟ็อกซ์ เขาเร่งประสาทสัมผัสถึงขีดสุด ทว่ากลับไม่รู้สึกถึงความผิดปกติรอบๆ เลยแม้แต่น้อย ก่อนที่ร่างของอามีน่าจะปรากฏอยู่เบื้องหน้าของเขา ทว่าปฏิกริยาตอบสนองของร่างกายฟ็อกซ์กลับตามไม่ทัน
"เพี๊ยะ!!?"
"ตู้มมม!!?"
สุดท้ายก็โดนนิ้วของอามีน่าดีดเข้ากลางหน้าผาก โดยไม่อาจขัดขืนได้หรือตอบสนองได้ทัน จนส่งให้ร่างของฟ็อกซ์กระเด็นไปติดขอบม่านพลังอย่างรุนแรง
"เจ้าแพ้ล่ะ!! อีกสองวันไปรายตัวที่โรงเรียนหลวง อ่อ!! อิกครอส ช่วงสองวันนี้เจ้าก็ช่วยแนะนำกฏระเบียบโรงเรียนหลวงให้เจ้าเด็กนี่ด้วยล่ะ" สิ้นเสียงของอามีน่าม่านพลังก็ถูกคลาย ก่อนที่เธอและหัวหน้าองค์รักษ์ที่เหลือจะเดินจากไป ทิ้งร่างของฟ็อกซ์ที่สลบไปอย่างไม่ใยดี
จะมีก็แต่โรซาเรียที่รีบเข้าไปดูแลบุตรชายของนางด้วยความเป็นห่วง ส่วนองค์จักรพรรดิอิกครอสได้แต่ส่ายหัวกับความเอาแต่ใจของอามีน่า ทำได้เพียงแค่พึมพำเบาๆ และสายตาที่มองไปทางฟ็อกซ์อย่างห่วงๆ
"หวังว่าลูกจะไม่ติดเชื้อบ้ามาจากยัยอามีน่าหรอกนะ!!?"

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

No.8 แพ้ยับเยิน

นิยายแนะนำ

Rank 10 Fox [อันดับที่ 10 ฟ็อกส์]

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

No.8 แพ้ยับเยิน

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้