ทุกคนเดินทางมาถึงที่จวนแม่ทัพ ที่เมืองผังโจ ฉินหลง บุตรชายท่านแม่ทัพทราบข่าวรีบออกมาต้อนรับพ่อและผู้ติดตามทันที
“ท่านพ่อ ในที่สุด ท่านก็ทำสำเร็จ” ฉินหลงกล่าวอย่างยินดี
“พ่อจากไปนาน ที่นี่เป็อย่างไรบ้าง” แม่ทัพสอบถามบุตรชาย
“สงบเรียบร้อยดีครับ” ฉินหลงดูแลคนในจวนแม่ทัพเป็อย่างดี พร้อมกับสอบถามชื่อเสียงเรียงนาม “แล้วพวกเขาเหลานี้คือ”
“ผู้าุโท่านนี้คือ ท่านกุนซืออ้วนชาง จอมยุทธ์หนุ่มนี้คือ เฉียนฟง และผู้หญิงคนนี้คือ ลี่หวิน น้องสาวบุญธรรมของเ้า” แม่ทัพแนะนำ
“ข้าขอคารวะทุกท่าน และข้าดีใจมากที่ได้มีน้องสาว” ฉินหลงทำท่าคารวะ
“ข้าก็ยินดีเช่นกันค่ะ พี่ฉินหลง” ลี่หวินกล่าวอย่างยินดีที่มีพี่ชายที่มีสง่าราศี
“วันพรุ่งนี้นักดาบลู่หยางจะนำเหล่าจอมยุทธ์มาสมทบที่นี่ งั้นคืนวันพรุ่งนี้พวกเรามาจัดงานเลี้ยงฉลองกันเถอะ” แม่ทัพกล่าว
“งั้นลูกจะรีบดำเนินการให้ครับ” ฉินหลงอาสาดำเนินการ
ฉินหลงเห่อน้องสาวมาก เลยอาสาพาเธอไปชมรอบจวนเสียทั่ว
“นี่คือ ห้องของเ้านะ” ฉินหลงพาลี่หวินมาชมห้องนอนของนาง
“โห ห้องสวยงามมากจริงๆ ค่ะ แต่มันไม่เหมาะกับข้า ข้าเป็เพียงสาวน้อยเรือจ้างเท่านั้น” ลี่หวินกล่าว
“แต่เ้าเป็น้องสาวของพี่แล้วนะ ลี่หวิน ไม่ต้องเกรงใจ มีอะไรก็เรียกสาวใช้ได้เลย” ฉินหลงกล่าวอย่างเป็กันเอง
“ขอบคุณค่ะ พี่ฉินหลง” ลี่หวินกล่าว
ลี่หวินรู้สึกดีใจที่ทุกคนในจวนต้อนรับเธออย่างอบอุ่นอย่างที่ไม่เคยเจอมาก่อน
******************************************
วันถัดมา ไม่น่าเชื่อว่าลู่หยางจะสามารถรวบรวมเหล่าจอมยุทธ์ได้มากมายขนาดนี้ พวกเขาจำนวน 200 คนเต็มใจที่จะร่วมสู้รบกับเหล่าอสูร แม่ทัพเห็นเหล่าจอมยุทธ์ก็ดีใจมาก รีบออกมาต้อนรับพวกเขาทันที
“ขอบคุณพวกท่านมาก ขอบคุณจริงๆ” ท่านแม่ทัพกล่าวอย่างซึ้งใจ
“อย่าได้เกรงใจเลยท่าน ท่านทำเพื่อบ้านเมือง พวกเรายินดีให้ความร่วมมือ” จอมยุทธ์คนหนึ่งกล่าว
ฉินหลงทำหน้าที่เ้าบ้านอย่างไม่ขาดตกบกพร่อง เขารีบจัดที่พักให้กับทุกท่าน พร้อมเตรียมงานเลี้ยงงานรื่นเริง จนแขกทุกคนชมไม่ขาดปาก
ลี่หวินเองก็ไปช่วยงานในครัว พอเสร็จ ถึงเข้าไปร่วมงานเลี้ยงด้วย
“ขอขอบคุณทุกท่านจริงๆ เหล้าจอกนี้ ข้าขอดื่มให้กับทุกท่านด้วย” แม่ทัพยกจอกเหล้าเตรียมดื่ม
ทุกคนยกจอกเหล้าขึ้นมาดื่มพร้อมกัน
“งั้นดีเลย ข้าขอแนะนำองค์หญิงเจินยี่ นางเป็คู่หมั้นของฉินหลง บุตรชายของข้า อีกไม่นานจะมีงานมงคลเร็วๆ นี้อย่างแน่นอน” แม่ทัพแนะนำว่าที่ลูกสะใภ้
“ยินดีด้วยครับ ที่ท่านจะได้มีว่าที่ลูกสะใภ้ที่งดงามเช่นนี้” จอมยุทธ์คนหนึ่งกล่าว
“งั้น ข้าจะดีดพิณให้พวกท่านฟัง เป็การตอบแทนที่พวกท่านยอมร่วมมือกับท่านแม่ทัพนะคะ” องค์หญิงเจินยี่ดีดพิณอันไพเราะให้ทุกคนฟัง
เฉียนฟงใมากที่เห็นองค์หญิงเจินยี่ นางเป็หญิงในดวงใจของเขา และนางกำลังจะแต่งงานกับชายอื่น แม้ดีใจที่ได้เจอคนรัก แต่ก็เสียใจที่เขากำลังเสียเธอไป ดังนั้นเฉียนฟงจึงเอาแต่ดื่มเหล้า
ลี่หวินสังเกตเห็นเฉียนฟงจ้องมององค์หญิงเจินยี่แบบไม่วางตา เลยรีบกระซิบคุยกับลู่หยางทันที
“ท่านเป็ผู้ชาย ท่านมองออกมั้ยว่าเฉียนฟงแอบหลงรักองค์หญิงเจินยี่อยู่หรือเปล่า” ลี่หวินรีบกระซิบถาม
“น่าจะใช่นะ” ลู่หยางกล่าว
“แต่องค์หญิงกำลังจะแต่งงานกับพี่ชายข้านะ” ลี่หวินกล่าว
“ดันเป็รักสามเส้าเสียแล้วสิ คงทำอะไรไม่ได้หรอก มันขึ้นอยู่กับฝ่ายหญิง แล้วเ้ามองออกมั้ยล่ะว่าองค์หญิงรักใคร” ลู่หยางถามบ้าง
“จากสายตาที่นางมองแต่พี่ฉินหลง ก็ต้องเป็พี่ฉินหลงอยู่แล้ว” ลี่หวินกล่าว
“ครึ่งอสูรนั่นอกหักแล้วล่ะ” ลู่หยางส่ายหน้าสงสารเพื่อน
“จะเป็อะไรมั้ย เขาเอาแต่ดื่มสุราแบบนั้น” ลี่หวินนึกเป็ห่วง
“ข้าได้ยินว่าครึ่งอสูรคอแข็งมาก เขาไม่เป็อะไรหรอกลี่หวิน” ลู่หยางกล่าว
เมื่อองค์หญิงเจินยี่แสดงจบ นางจึงขอตัวกลับที่พักทันที ในขณะที่เฉียนฟงรีบลุกตามนางไปจนถึงอุทยาน
ลี่หวินอยากรู้อยากเห็น เลยรีบดึงตัวลู่หยางตามทั้งคู่ไปเช่นกัน โดยแอบฟังอยู่หลังพุ่มไม้
“พวกเรามาแอบฟังแบบนี้มันจะดีหรอ” ลู่หยางรีบท้วง
“พวกเราต้องรู้เื่ราว ท่านจะได้ปลอบใจเขาถูกไง” ลี่หวินกล่าว
“ไหนว่าเป็คู่กัดกัน แสดงว่าเ้าก็ห่วงใยเ้าครึ่งอสูรนั่นไม่ใช่น้อย” ลู่หยางเริ่มแซว
“เปล่า ข้ากลัวว่าเขาจะมาแย่งคนรักพี่ชายข้าต่างหาก” ลี่หวินพูดกลบเกลื่อน
“งั้นพวกเรารีบฟังพวกเขาคุยกันเถอะ” ลู่หยางรีบเปลี่ยนเื่
******************************************
“เ้าลืมข้าแล้วงั้นหรอ เจินยี่” เฉียนฟงกล่าวทัก
“ท่าน เฉียนฟง ทำไมท่านถึงอยู่ที่นี่ล่ะ” เจินยี่ใที่เห็นคนรู้จัก
“ข้าเป็องครักษ์ให้กับอนาคตพ่อสามีของเ้าไง” เฉียนฟงกล่าว
“อย่างนี้นี่เอง นี่มันก็ดึกมากแล้ว ข้าขอตัวก่อน” เจินยี่ยังไม่อยากพูดอะไรตอนนี้
“เ้าเองก็รู้ว่าข้ารักเ้ามาก เหตุใดเ้าถึงคิดไปแต่งงานกับคนอื่น” เฉียนฟงแสดงท่าทีไม่พอใจ
“แต่ท่านเองก็รู้ว่าข้าไม่ได้รักท่าน ข้ารักพี่ฉินหลง และเขาก็เป็มนุษย์” เจินยี่ยอมพูดตามตรง
“ที่แท้เ้าไม่รักข้า เพราะข้าเป็ครึ่งอสูรงั้นสิ” เฉียนฟงนึกเสียใจหนักกว่าเดิม
“มันเป็แค่ส่วนเดียว แต่ถึงเ้าเป็มนุษย์ ข้าก็ไม่ได้รักท่านอยู่ดี ปล่อยข้าไปเถอะนะ เฉียนฟง” เจินยี่กล่าวอย่างไร้เยื่อใย
องค์หญิงเจินยี่รีบหันหลังให้เขาแล้วเดินจากไปทันที แต่เฉียนฟงรีบจับแขนนางเพื่อรั้งตัวนางไว้
องค์หญิงใรีบสะบัดแขนให้หลุดทันที
“มีอะไรกันอย่างนั้นหรือ” ฉินหลงเข้ามาทัก
องค์หญิงรีบวิ่งไปหลบที่หลังฉินหลงทันที ทำให้เฉียนฟงรู้สึกเ็ปใจอย่างมาก
ลู่หยางและลี่หวินรีบแก้สถานการณ์โดยรีบวิ่งไปหาพวกเขาทั้งสามทันที
“ท่านเมามากแล้วนะเฉียนฟง รีบกลับที่พักกันเถอะ” ลู่หยางรีบประคองเพื่อน
“ไม่มีอะไรหรอกนะคะ ท่านพี่ น่าจะเป็เื่เข้าใจผิด เดี๋ยวพวกข้าจะพาเฉียนฟงไปนอนพักผ่อนนะคะ” ลี่หวินรีบพูดแก้สถานการณ์
“พวกท่านรีบไปเถอะ งั้น ข้ากับคู่หมั้นขอตัว” ฉินหลงประคองตัวองค์หญิงเจินยี่กลับที่พักทันที
เฉียนฟงกำหมัดแน่นเพราะเจ็บใจมาก ลู่หยางรีบดึงตัวเขากลับที่พักทันที
“ข้าพาเขาไปเอง เ้ากลับไปในงานเถอะ” ลู่หยางกล่าวกับลี่หวิน
“ฝากด้วยนะ ท่านลู่หยาง อย่าให้เกิดศึกชิงนางนะ” ลี่หวินกล่าวย้ำ
“อื้อ ข้ารู้แล้ว” ลู่หยางกล่าว
******************************************
ระหว่างที่ชายทั้งสองเดินไปด้วยกัน เฉียนฟงพึมพำออกมาทันที “การเป็ครึ่งอสูรมันน่ารังเกียจมากใช่มั้ย นางถึงไม่เหลียวแลข้าเลย”
“มันไม่ใช่หรอกเฉียนฟง พวกเรามองออกว่าองค์หญิงเจินยี่มีใจให้กับฉินหลงไปแล้ว นางเลยไม่อาจปันใจให้ใครได้อีก” ลู่หยางกล่าว
“ทำไมเ้าถึงรู้” เฉียนฟงแปลกใจที่เห็นลู่หยางรู้เื่ราวทุกอย่าง
“ข้าเองก็เคยอกหักมาแล้วเหมือนกัน ข้าเข้าใจความรู้สึกของท่านดี เจินเจินเองก็ไม่เคยมองมาที่ข้าเช่นกัน” ลู่หยางกล่าว
“ไปดื่มเหล้ากันต่อเถอะ ข้าคงนอนไม่หลับ” เฉียนฟงชวนเพื่อน
“เอาสิ ยังไงพวกเราก็หัวอกเดียวกัน” ลู่หยางก็นึกเศร้าเช่นกัน
แทนที่ลู่หยางจะพาเฉียนฟงไปเข้านอน แต่กลับพากันมาร่วมงานเลี้ยงแล้วมาดื่มสุรากันต่อ
ลี่หวินรีบส่งซิกซ์สอบถามในระยะไกล “ทำไมเ้าไม่พาเขาไปพัก ห๊า ลู่หยาง”
“ก็เขาไม่ยอมไปนี่” ลู่หยางส่งซิกซ์ตอบกลับ
ลี่หวินทำได้เพียงปล่อยเลยตามเลย และแล้วลู่หยางและเฉียนฟงก็เมามาก ถึงขั้นท้าประลองกัน ทำให้สองหนุ่มเข้าต่อสู้กันต่อหน้าทุกคนในงาน โดยวิชาที่ทั้งสองใช้ก็คือไอ้หนุ่มหมัดเมา เพราะท่าต่อยตีแทบไม่เป็กระบวนท่า แต่ก็สร้างความฮือฮาให้กับทุกคน เลยกลายเป็สีสันไปคนละแบบ
เช้าวันรุ่งขึ้น เฉียนฟงตื่นขึ้นมาในห้องก็พบว่าตนนอนกอดกับลู่หยางทำให้เขาใมาก แล้วถีบลู่หยางตกเตียง
“เ้าทำบ้าอะไรเนี่ย” ลู่หยางลุกขึ้นมาในสภาพปวดหลัง
“มานอนบนเตียงข้าทำไม” เฉียนฟงรีบถาม
“นี่มันห้องนอนข้า เ้าดูดีๆ สิ” ลู่หยางสำรวจแล้วกล่าว
“เอ้อ ใช่ ห้องนอนเ้า แล้วทำไมข้าถึงอยู่ห้องนี้” เฉียนฟงถามต่อ
“ก็พวกท่านเมามาก ข้าก็เลยให้พ่อบ้านพาพวกเ้ามานอนด้วยกันที่นี่ไง” ลี่หวินเข้ามาเห็นเหตุการณ์
“ลี่หวิน แล้วทำไมเ้าไม่พาเฉียนฟงไปนอนที่ห้องเขาล่ะ” ลู่หยางรีบท้วง
“เขาเป็ครึ่งอสูรนะ เขามีสภาพเมามาก อยู่ดีๆ เขามาทำร้ายพวกข้าจะทำยังไง มีเ้าคอยคุมอย่างใกล้ชิด พวกเราจะได้อุ่นใจไง” ลี่หวินรีบกล่าว
“นี่เ้า” เฉียนฟงไม่พอใจเพราะนางไม่เคยพูดเข้าหูเขาเลยสักครั้ง
“ไปอาบน้ำอาบท่าได้แล้ว สายมากแล้วด้วย ่บ่ายท่านพ่อข้านัดให้ประชุมวางแผนการรบ” ลี่หวินรีบออกไปจากห้องผู้ชายทันทีพร้อมกับส่ายหน้าให้กับสภาพคนทั้งคู่ช่างดูไม่จืด
726
