ย้อนเวลามาเป็นราชาซอมบี้

เคได้นั่งรอเวลาที่จะเกิดเหตุการแพร่ระบาดของเชื้อไวรัสที่จะทำให้โลกเกิดการล้มสลาย เขานั่งอยู่ที่รอกาแฟร้านหนึ่งในห้างสรรพสินค้าซึ่งเป็นจุดที่ดีสำหรับการที่จะเริ่มเก็บเกี่ยวสิ่งต่างๆระหว่างรอเวลาเขาก็ดูข่าวที่ประเทศมหาอำนาจที่เป็นเหตุให้มีไวรัสแพร่ระบาดก็ปรากฏว่าเริ่มมีไวรัสเริ่มแพร่ระบาดแล้วในตอนนี้ อีกไม่นานก็คงระบาดไปทั่วโลก
***
เคและต้าได้ออกมาเดินเล่นภายในห้าง เขาได้ดูไปที่เวลาในตอนนี้ก็พบว่ามันเป็นเวลาห้าโมงหาสิบแล้ว เขาเริ่มเห็นเหตุการถึงความวุ่นว่ายเกิดขึ้นมาบ้างแล้วในตอนนี้เริ่มที่จะมีเสียงกริ๊งร้องออกมาจากผู้คนมากมาย ผู้คนที่เห็นก็เริ่มที่จะวิ่งหนีเอาชีวิตรอดมีบางคนร้องขอความช่วยเหลือจากเขาแต่เขาก็ทำเป็นเหมือนไม่ได้ยิ้น
'ช..ช่วย ด..ด้วย'
เขาทำเป็นไม่ได้ยิ้นเสียงขอความช่วยเหลืิอของชายคนนั้น ความวุ่นวายเริ่มใหญ่โตขึ้นเลยๆ เขามองดูผู้คนที่กนีเอาชีวิตรอดอย่างไม่สนใจสิ่งรอบตัว สถานะอย่างนี้ต้องมีสติให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ถึงจะมีชีวิตรอดไปได้ระหว่างที่เขากำลังจะเริ่มทำการเก็บเกี่ยวสิ่งของใช้จำเป็นก็ได้มีผู้ติดเชื่อได้วิ่งมาหาเขา เขาที่เห็นเป็นแบบนั้นได้ทำการเรียกดาบออกมาจากระบบแล้วฟันไปที่หัวของมัน'ผัวะ'จากนั้นเขาก็เห็นระบบได้แสดงค่าEXP ให้เขาได้เห็น [EXP 10/100]เคที่เห็นแบบนั้นก็ยิ้มขึ้นมาก่อนจะหันไปหาต้าแล้วบอกให้เขาอยู่ไกล้ๆกับเขาที่สุด เพราะเขายังไม่มีอาวุธเคได้เริ่มที่จะเก็บของทุกอย่างภายในห้างแห่งนี้ทันที เขาคิดว่าอีกไม่นานก็จะเริ่มมีคนได้สติแล้วออกมาหาเสบียงอาหารแล้วเขาได้ทำการเก็บพวกอาหารต่างๆมากมาย ไม่ว่าจะเป็นพวกเนื้อ ปลา ผัก เครื่องเทศ น้ำมันพืช ขนม น้ำอัดลม และอื่นๆอีกมากแล้วแต่ลูกอิ่มเล็กๆเขายังเอามาเลย
'แฮร่ๆ แฮร่ๆ '
'ผัวะ''ผัวะ''ผัวะ''ผัวะ'(เลเวลอัพ)(เลเวลอัพ)
เคเขาเวลาประมาณหนึ่งชั่วโมงก็เก็บของทุกอย่างภายในห้างเสร็จ ระหว่าเก็บของเขาก็จัดการกับซอมบี้ไปด้วย ทำให้ตอนนี้เขามีเลเวลขึ้นมาอีกสองเวล
"อืม เก็บของหมดแล้วย้ายไปที่ต่อไปดีกว่า"
เขากำลังจะย้ายที่ไปอีกห้างหนึ่งก็ได้ยินเสียงขอความช่วยเหลือดังขึ้น
"ช่วยด้วยครับ พี่ชายช่วยด้วยครับ"
เขาทำเป็นเหมือนไม่ได้ยินเสียงนั้นแต่เสียงนั้นก็ดังขึ้นมาไม่หยุด เขาจึงหันกลับไปมองก็พบกับกลุ่มนักเรียนประมาณ 7-8คน แบ่งเป็นชายห้าคนหญิงสามคนที่หลบอยู่ที่ห้องเก็บของของห้าง เขาหันไปมองบางก็คิดว่าจะช่วยพวกเขาดีมั้ยแต่ยังไงสะอนาคตเขาก็จำเป็นต้องมีคนเอาใว้ใช้แทนมือแทนเท้าอยู่ดี
'ช่วยก็ได้จะได้มีคนใว้ใช้ด้วย'
เขาได้เดินไปหาพวกนั้นแล้วพูดขึ้นมาอย่างเย็นชาว่า "หากยังอยากมีชีวิตรอดก็ทำตัวให้เป็นประโยชน์สะไม่งั้นก็ไม่ต้องตามมา"
พูดจบเขาก็มองไปที่พวกนักเรียนอยู่ครุ่หนึ่งก่อนจะเดินจะจากไป พวกนักเรียนพวกนั้นมองหันมามองหน้ากัน ไม่มีใครพูดอะไรรีบวิ่งตามหลังของเขาไป หากพวกเขาอยากมีชีวิตรอดก็ต้องติดตามคนที่แข็งแกร่ของเคเท่านั้นจะมีใครที่จะกล้าเผชิญหน้ากับพวกซอมบี้ได้แบบนี้กันละ
***
ทางด้านโรงเรียนของเขานั้นก็ไม่ต่างจากที่อื่นๆ พวกอาจารย์กับนักเรียนทุกคนที่เหลือรอดได้มารวมตัวกันที่ห้องเรียนต่างๆที่ยีงปลอดภัยจากพวกซอมบี้
"นี้มันเรียนบ้าอะไรว่ะ" เป็นเสียงของเก่งที่พูดขึ้นมา"แล้วพวกกูจะรู้ไมว่ะ ก็อยู่ด้วยกันแหละ" พวกเพื่อนๆของเขาต่างพูดขึ้น
ใครจะคาดคิดว่ามันจะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นมากัรละ มาเรียนปกติๆแต่อยู่ดีๆก็มีซอมบี้มาจากไหนไม่รู้มาไล่ฆ่าผู้คน แบบนี้มันเหมือนนิยายมากๆเลยไม่ใช่หรอ แต่ถ้าเหมือนนิยายมันก็ต้องมีพวกระบบเกมอะไรพวกนี้ออกมาใช้ช่วยผู้คนสิ ทุกคนที่เคยอ่านนิยายต่างพากันคิดในใจว่าหากพวกเขามีระบบที่เหมือนกับเกมมันจะต้องทำให้เขารอดจากตรงนี้แน่นอน แต่คิดในใจว่า สถานะ ระบบ อื่นๆอีกมาก แต่ก็ไม่มีเสียงอะไรตอบกลับมาเลย
"แม่งไอผู้แต่งมึงก็แจกระบบให้กับใครสักคนหน่อยสิว่ะ พวกก็จะได้ไปเกาะมันแล้วมีชีวิตรอดไปได้"

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่18 เริ่มต้นการล้มสลาย

นิยายแนะนำ

ย้อนเวลามาเป็นราชาซอมบี้

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่18 เริ่มต้นการล้มสลาย

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้