วันนี้สายฝนได้ออกจากโรงพยาบาลแล้ว กลับมาพักฟื้นอยู่ที่บ้าน สายฝนรู้สึกว่าบ้านของสามีเป็บ้านที่ใหญ่โต เต็มไปด้วยสาวใช้ แต่สายฝนกลับรู้สึกเหงาอย่างบอกไม่ถูก ในใจคิดว่า “ทำไมรู้สึกไม่มีความสุขเลยนะ”
“พวกเขาไม่ยอมให้แม่ย้ายมาอยู่กับลูกด้วยน่ะ แม่ต้องกลับบ้านก่อนนะ เดี๋ยววันพรุ่งนี้แม่มาหาลูกใหม่จ้ะ”
“ค่ะ แม่”
เมื่อถึงเวลารับประทานอาหารเย็น สายฝนนั่งมองสามีและพ่อสามีทานข้าวอย่างไม่ค่อยพูดค่อยจากัน สายฝนทำได้เพียงแต่ทานข้าวให้หมด แล้วแยกย้ายกันไปเข้านอน โดยสายฝนมีคำถามในใจว่า “ทำไมถึงรู้สึกว่า สมัยก่อน ครอบครัวของเธอไม่น่าจะเป็แบบนี้นี่ นี่ใช่ครอบครัวของฉันแน่หรอ”
พ่อสามีเห็นสายฝนขมวดคิ้วอย่างสงสัย จึงบอกว่า “หากหนูมีอะไรขาดเหลือก็บอกแม่บ้านได้นะ”
“ค่ะ คุณพ่อ”
**********************************************
วันถัดมา เป็วันอาทิตย์ซึ่งถือเป็วันหยุดของณัฒวัฒน์ แม่ของสายฝนเห็นว่าเป็โอกาสเหมาะที่จะให้ลูกสาวคอยอยู่ปรนนิบัติสามีเพื่อมัดใจให้ได้ ในตอนนี้ณัฒวัฒน์นั่งอ่านหนังสือพิมพ์อยู่สวนหลังบ้าน
“วันนี้เป็โอกาสดีนะลูก ลูกไปเสิร์ฟน้ำและขนมให้พี่เขาเสียสิ” แม่พยายามยุลูกสาว
สายฝนจึงไปเสิร์ฟน้ำและขนมแบบงงๆ ในใจคิดว่า “ทำไมฉันต้องทำด้วยนี่” พอไปวางที่โต๊ะ กลับได้ยินณัฒวัฒน์พูดว่า
“ฉันไม่หิว เธอเอาไปกินเถอะ”
สายฝนจึงนำกลับมากินเอง โดยต้องมานั่งฟังแม่ตัวเองบอกว่า “ไม่เป็ไร โอกาสหน้ายังมีลูก”
เมื่อแม่ของสายฝนยุให้ทำทุกอย่างเพื่อเอาใจณัฒวัฒน์บ่อยเข้า และณัฒวัฒน์เองก็ไม่สนใจและไม่ยอมรับน้ำใจเธอแม้แต่น้อย ทำให้สายฝนรู้สึกเบื่อสุดขีด และยิ่งมาเห็นณัฒวัฒน์พาผู้หญิงเข้ามาในบ้าน แม่ของสายฝนโกรธมากจะพาลูกสาวไปจัดการผู้หญิงคนนั้น สายฝนจึงแกล้งปวดหัวและขอไปนอนพักทันที เมื่อแม่เห็นสายฝนไม่สบายก็เลยยอมปล่อยลูกสาวไปนอน ในใจคิดว่า “นังคนไร้ยางอาย ฝากไว้ก่อนเถอะ” แล้วก็กลับบ้านทันที
เมื่อสายฝนเข้ามาในห้อง เธอสังเกตว่าภายในห้องมีกระเป๋านักเรียน แสดงว่าเธอยังเรียนอยู่ จึงเข้าไปสอบถามพ่อสามีตัวเอง
“คือหนูเห็นกระเป๋านักเรียน ภายในมีหนังสือของนักเรียนม. 6 ค่ะ แสดงว่าหนูยังเรียนอยู่ใช่มั้ยคะ”
“ใช่แล้ว พ่อเป็คนบังคับให้หนูเรียนเองนั่นแหละ”
“หนูรู้สึกเบื่อที่จะอยู่บ้านเฉยๆค่ะ ขอกลับไปเรียนได้มั้ยคะ”
“ได้สิ พ่อเห็นหนูดีขึ้นมากแล้ว เดี๋ยวจะให้คนขับรถพาไปส่งโรงเรียนในวันพรุ่งนี้เลยก็แล้วกัน เดี๋ยวเรียนไม่ทันเพื่อน”
“ขอบคุณค่ะคุณพ่อ”
พอพ่อสามีเห็นลูกสะใภ้เริ่มสนใจกลับมาเรียนก็รู้สึกดีใจ จะได้ไม่ต้องไปคอยยุ่งเกี่ยวกับลูกชายตัวเองมากนัก
เมื่อสายฝนไปเดินเล่นที่สวนหลังบ้านก็เห็นณัฒวัฒน์นั่งจู๋จี๋กับผู้หญิงคนอื่น แทนที่เธอจะไปอาละอาดคนคู่นั้น แต่กลับนำมือถือมาถ่ายรูปพวกเขาเก็บไว้ เผื่อมีประโยชน์ในอนาคต
**********************************************
ที่หน่วยลาร์ซาร์
กัญญาสืบได้ว่าลาร์ฟและพัฒนะแข่งกันจีบซินดี้ที่ทำงานอยู่ในสถาบันนิติเวชฯ ในตอนนี้กัญญายังไม่สามารถสืบได้ว่าลาร์ฟเป็ฆาตกรฆ่าเฉินชิง เธอจึงหาวิธีกลั่นแกล้งและขัดขวางนายลาร์ฟทุกทางรวมไปถึงเื่จีบสาวด้วย
ในตอนแรกซินดี้มองว่าลาร์ฟมีบุคลิกดีกว่าพัฒนะ แม้ว่าลาร์ฟจะดูเ็าไปหน่อยก็ตาม ซึ่งซินดี้ก็เริ่มจะเอนเอียงมาทางลาร์ฟอยู่แล้ว แต่อยู่ดีๆก็มีผู้หญิงที่นายลาร์ฟไม่รู้จักมาทึกทักว่านายลาร์ฟเป็แฟนตัวเอง เดินมาด่าซินดี้ว่าเป็ผู้หญิงไร้ยางอาย ชอบแย่งแฟนชาวบ้าน ซินดี้รู้สึกโกรธทั้งนายลาร์ฟกับผู้หญิงคนนั้นเป็อย่างมาก จึงตัดสินใจยอมเป็แฟนกับพัฒนะ ทำให้นายพัฒนะชนะและสมหวังในรักครั้งนี้
นายลาร์ฟเสียใจที่ตนเป็ฝ่ายแพ้ก็จริง แต่ก็ไม่เจ็บใจเท่ากับโดนผู้หญิงที่ไหนก็ไม่รู้มากลั่นแกล้ง เป็การไม่ยากเลยที่นายลาร์ฟจะสามารถตามหาตัวผู้หญิงคนนั้นเจอ นายลาร์ฟจับตัวผู้หญิงคนนั้นเพื่อสอบถามความจริง แม้ว่านายลาร์ฟเป็คนหน้าตาดี แต่เวลาจะสอบเค้นหาความจริง นายลาร์ฟเป็คนที่น่ากลัวมาก ทำให้ผู้หญิงคนนั้นยอมสารภาพว่าถูกกัญญาแห่งหน่วยลาร์ซาร์จ้างเธอให้มาหลอกซินดี้ว่าเธอเป็แฟนกับนายลาร์ฟ เพื่อให้นายลาร์ฟแพ้การจีบสาวครั้งนี้ เมื่อนายลาร์ฟได้ยินความจริงทั้งหมดแล้ว ก็ยอมปล่อยผู้หญิงคนนั้นไป แต่นายลาร์ฟไม่ยอมให้กัญญาเป็ฝ่ายแกล้งตนฝ่ายเดียวแน่ แค้นนี้ต้องชำระ
106K
