เวลาล่วงเลยเข้าสู่ตีสาม ความเงียบในห้องใต้ดินถูกรบกวนเพียงเสียงหยดน้ำจากสายเอ็นที่อารินเพิ่งสาวกลับขึ้นมา
ในถังเก็บความเย็นข้างตัวเขา ตอนนี้มี "ปลาบู่เกล็ดคราม" อีกตัวหนึ่งนอนสงบนิ่งอยู่ ตัวนี้ขนาดใหญ่กว่าตัวแรกเล็กน้อย และอารินระมัดระวังอย่างยิ่งที่จะไม่ให้เกล็ดของมันหลุดลอกแม้แต่นิดเดียว เพราะในโลกของนักสะสม "สภาพสินค้า" คือตัวกำหนดราคา
"เอาล่ะ... ได้เวลาหาเงินค่าไฟแล้ว"
อารินปาดเหงื่อที่หน้าผาก ก่อนจะหิ้วถังเก็บความเย็นเดินกลับขึ้นไปชั้นบน
เขาตรงไปที่มุมทำงานเล็กๆ ในห้องนอน ซึ่งมีคอมพิวเตอร์สเปกสูงที่เขาประกอบเองจากชิ้นส่วนมือสองตั้งอยู่ (ของสิ่งเดียวในบ้านที่ดูทันสมัยพอจะสู้โลกภายนอกได้) เขาหยิบแว่น VR ทรงหนาเทอะทะขึ้นมาสวม แล้วป้อนชุดรหัสลับ 16 หลักลงบนแป้นพิมพ์โฮโลแกรม
โลกความจริงรอบตัวมืดดับลง แทนที่ด้วยอินเทอร์เฟซสีดำทองหรูหราของ Highness
หน้าจอแสดงหมวดหมู่สินค้ามากมายที่คนทั่วไปไม่มีวันได้เห็น ั้แ่แบบแปลนอาวุธพลาสมาที่ถูกขโมยมาจากกองทัพ ไปจนถึงเซรุ่มยืดอายุขัยที่สกัดจาก DNA ของสิ่งมีชีวิตต่างดาว
อารินเมินเฉยต่อสิ่งของล่อตาล่อใจเ่าั้ เขารู้สถานะตัวเองดี... เขาเป็แค่แพลงก์ตอนในมหาสมุทรแห่งนี้ สิ่งที่เขาต้องโฟกัสคือปุ่ม "Create Listing" (สร้างรายการขาย)
เขาอัปโหลดข้อมูลที่เตรียมไว้ พร้อมรูปถ่ายความละเอียดสูงของปลาบู่เกล็ดคราม
"ร้อยยี่สิบ..." อารินพึมพำ มือสั่นเล็กน้อยตอนกดตั้งราคา
สำหรับเขา เงินจำนวนนี้ซื้อบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปสังเคราะห์ได้ 60 ซอง... มันคือความมั่นคงทางอาหารของเขาไปอีกสองเดือน แต่สำหรับลูกค้าในเว็บนี้ เขาไม่แน่ใจว่ามันจะถูกมองว่า "ถูกจนน่าสงสัย" หรือไม่
คลิก
โพสต์ถูกส่งเข้าสู่ระบบ
อารินถอดแว่น VR ออก นั่งจ้องหน้าจอ 2D แบบปกติ หัวใจเต้นรัว เขารู้ว่า Highness มีระบบคัดกรองสินค้าที่เข้มงวด แต่สินค้าของเขามาจาก "บ่อ" ที่ไม่มีใครรู้จัก ระบบตรวจสอบอัตโนมัติอาจจะดีดสินค้าเขาออกก็ได้
1 นาทีผ่านไป... 5 นาทีผ่านไป...
ความกังวลเริ่มก่อตัว หรือว่าราคา 120 เครดิตจะแพงไปสำหรับปลาตัวเดียว? หรือเขาควรจะลดราคาลงมาเหลือสัก 80?
ติ๊ง!
เสียงแจ้งเตือนที่ไพเราะที่สุดในโลกดังขึ้น พร้อมกรอบข้อความสีทองกะพริบวาบ
"เฮ้ย! จริงดิ?" อารินเผลอะโออกมา เขารีบกดเข้าไปดูรายละเอียด
มีข้อความสั้นๆ แนบมากับคำสั่งซื้อด้วย
อารินกลืนน้ำลายเหนียวๆ ลงคอ ทั้งดีใจและขนลุกซู่ในเวลาเดียวกัน ชื่อเสียงของผู้ใช้ GoldenTongue (ลิ้นทองคำ) ดูไม่ใช่คนธรรมดา การที่เขาบอกว่า "ราคานี้ถือว่าเอาเปรียบ" แสดงว่ามูลค่าจริงของมันอาจสูงกว่านี้มาก
"บทเรียนแรก... ประเมินค่าของตัวเองต่ำไป" อารินจดจำไว้ในใจ "แต่ช่างเถอะ รอบนี้ขอแค่รอดตายก่อน"
เขาทำตามขั้นตอนถัดไปทันที นั่นคือการเรียก "Ghost Logistics" (ขนส่งเงา)
อารินแพ็กปลาใส่กล่องโฟมเก็บความเย็นอย่างดี ปิดผนึกด้วยเทปสุญญากาศ แล้วนำไปวางไว้ที่ระเบียงชั้นสองซึ่งเป็จุดจอดโดรน
ไม่ถึงสามนาที เสียงใบพัดความถี่ต่ำที่เงียบจนแทบไม่ได้ยินก็ดังขึ้นเหนือศีรษะ โดรนสีดำสนิททรงกระเบน ไร้ตราสัญลักษณ์ใดๆ ร่อนลงจอดอย่างนิ่มนวล มันคือระบบขนส่งอัตโนมัติของ Highness ที่รับประกันว่าสินค้าจะถึงมือผู้รับโดยที่ "ต้นทาง" และ "ปลายทาง" ไม่รู้ที่อยู่ของกันและกัน
ช่องเก็บของใต้ท้องโดรนเปิดออก อารินวางกล่องสินค้าลงไป
"ฝากด้วยนะพวก" เขาตบเบาๆ ที่ตัวเครื่อง
เซ็นเซอร์สแกนกล่องสินค้า ไฟสถานะเปลี่ยนจากสีแดงเป็สีเขียว ช่องเก็บของปิดล็อก แล้วโดรนสีดำก็พุ่งทะยานหายไปในความมืดของท้องฟ้ากรุงนีโอ-บางกอก กลมกลืนไปกับฝูงโดรนขนส่งสินค้าปกตินับพันลำที่บินว่อนอยู่บนฟ้า
ติ๊ด...
ตัวเลขในบัญชีเปลี่ยนไปแล้ว อารินทิ้งตัวลงนอนแผ่หราบนเตียงอย่างหมดแรง รอยยิ้มกว้างปรากฏขึ้นบนใบหน้าที่อิดโรย
เขาทำสำเร็จ เขาเพิ่งเปลี่ยน "สัตว์ประหลาด" จากห้องใต้ดิน ให้กลายเป็ "เงิน" ที่ใช้ได้จริง
และที่สำคัญ... ร่างกายของเขายังรู้สึกร้อนวูบวาบจากเนื้อปลาที่กินเข้าไปก่อนหน้านี้ พละกำลังที่เพิ่มขึ้น 0.1 อาจจะมองไม่เห็นด้วยตาเปล่า แต่เขารู้สึกได้ว่ากล้ามเนื้อของเขากำลังเปลี่ยนแปลง
"พรุ่งนี้... ต้องซื้อเหยื่อตกปลาเกรดดีกว่านี้" อารินคิดวางแผนในหัว "แล้วก็... ซื้อเนื้อไก่ของจริงมากินฉลองสักมื้อ"
เขาหลับตาลงพร้อมกับความหวังใหม่ โดยไม่รู้เลยว่า การค้าขายครั้งแรกนี้ เป็เพียงการโยนหินก้อนเล็กๆ ลงไปในมหาสมุทร ที่กำลังจะสร้างแรงกระเพื่อมมหาศาลในโลกเบื้องบน
1K
