ตอนที่ 10 นางแบบมือใหม่
สำนักงานใหญ่ของบริษัทลิลลี่ แผนกการตลาด กลุ่มหญิงชายสี่ห้าคนกำลังหัวชนกันก้มมองหน้าจอสี่เหลี่ยม พร้อมกับเสียงซุบซิบ "มีอะไรกันหรือเปล่า?" ชายหนุ่มในชุดเสื้อเชิ๊ตแขนยาว กางเกงขายาวสีดำ รองเท้าหนังสีดำ เอ่ยขึ้น"อุ๊ย! คุณมะตูม เปล่าค่ะพวกเราแค่เห็นว่าสินค้าตัวใหม่ มีการนำเสนอขายที่แปลกตาขึ้น" หนึ่งในหญิงสาวตอบขึ้นยังไง? เขาขมวดคิ้วด้วยความสงสัย"ตัวแทนวีไอพีของบริษัทคนหนึ่งเธอสวมเสื้อผ้าของบริษัทแล้วถ่ายรูปลงเพจ เพื่อทำโฆษณา และเธอดูสวยมากในชุดเหล่านี้" เธออธิบายเพิ่มเติม"อืม ฉันดูสิ" มะตูมก้มแหวกตรงกลางกลุ่มแล้วเพ่งสายตาไปที่หน้าจอสี่เหลี่ยม มีรูปเพจขายออนไลน์ชื่อเพจ : ณัชชาออนไลน์มะตูมนิ่งไปสักครู่ เขารู้สึกประหลาดใจกับการเสนอขายรูปแบบนี้ และปฏิเสธไม่ได้จริงๆว่าความงามของนางแบบภายใต้เสื้อผ้าของพวกเขาที่เธอสวมใส่อยู่ ทำให้เสื้อผ้าดูแพงแบบงานไฮเอนด์ ตอนแรกบริษัทมีแผนจะทำแต่เนื่องจากยังติดต่อหานางแบบในการสวมเสื้อผ้าที่เพิ่งนำเข้ามาใหม่ไม่ได้ จึงยังไม่ได้ทำการถ่ายแบบเสื้อผ้าลงในอัลบั้มสำหรับตัวแทน พวกเขาเพิ่งนำเข้าเสื้อผ้าซึ่งเป็นผลิตภัณฑ์ใหม่ จึงไม่แน่ใจว่าการลงทุนกับดารานางแบบที่มีราคาแพงจะคุ้มค่าหรือไม่ ในความเป็นจริงมะตูมไม่สนใจความงามของผู้หญิงแต่หากความงามของเด็กผู้ชาย เขาจะชื่นชมเป็นพิเศษ เขาเดินต่อเข้าไปในห้องสี่เหลี่ยมรอบด้านปิดกั้นด้วยกระจกขุ่น เป็นห้องส่วนตัวสำหรับตำแหน่งของเขา ดวงตาเลิกลักไปมา เขาเดินวนไปมาในห้องแคบๆสักครู่ แล้วก็ก้มเปิดหน้าจอคอมพิวเตอร์ของเขาในหน้าเพจที่มีนางแบบมือใหม่ปรากฏอยู่ เขาเพ่งมองรูปถ่ายอีกคร้ัง แม้ว่ารูปถ่ายของนางแบบจะดูไม่มืออาชีพนัก ดูเหมือนการถ่ายจากกล้องโทรศัพท์มือถือที่ตกรุ่นแล้ว แต่ก็ยังไม่ลดความสง่าของนางแบบคนนี้ได้ "ฮึ่ม! คิดออกล่ะ ไหนๆก็ไหนๆ ลองดูก็ไม่เสียหาย" เขากัดริมฝีปากทำตาเจ้าเล่ห์ พร้อมกับพึมพำในปาก มะตูมลุกขึ้นจากเก้าอี้พร้อมสมุดปกสีดำแล้วเดินออกอีกห้องทันที"ไม่ขัดข้องแน่นอน สวยและดูมีออร่า คุณดำเนินการได้ทันทีตามงบประมาณที่แจ้งไป" สาวใหญ่ปากสีแดงสด ในชุดเดรสสีขาว เสื้อคลุมลายคลาสสิค ดูมีสไตล์ กล่าวขึ้นหลังจากเพ่งมองหน้าจอสักครู่มะตูมไม่รอช้าเขากลับมาที่ห้องทำงานส่วนตัวของเขา และหยิบโทรศัพท์เพื่อติดต่อหาณัชชาทันทีในขั้นตอนการสมัครเป็นตัวแทนบริษัทนั้น ผู้คนต้องทำการใส่ข้อมูลส่วนบุคคลรวมถึงหมายเลขสำหรับติดต่อ จึงไม่ใช่เรื่องยากที่บริษัทจะติดต่อตัวแทนของพวกเขาได้เสมอ"คุณณัชชา มะตูมจากบริษัทลิลลี่ พวกเราเห็นภาพของคุณสวมใส่เสื้อผ้าของบริษัทเพื่อทำการโปรโมท พวกเรามีความยินดีอยากจะร่วมงานกับคุณมากขึ้น"เมื่ออีกฝ่ายโทรมาแบบไม่ได้แจ้งล่วงหน้าณัชชารู้สึกประหลาดใจ เมื่อคืนเธอตอบแชทการสั่งซื้อจนดึก เปลือกตายังปิดอยู่ "เอ่อ อ่อค่ะ คุณมะตูม" "เราต้องการให้คุณเป็นนางแบบสวมเสื้อผ้าของบริษัทเป็นพรีเซนเตอร์ให้กับแบรนด์ของเรา" มะตูมเสริมรายละเอียดที่ชัดเจนขึ้น"ห๊ะ อะไรนะ? นางแบบหรอ?" ณัชชาดีดร่างขึ้นจากที่นอน ดวงตาเบิกกว้างขึ้น และยังไม่แน่ใจกับสิ่งที่ได้ยินจากปลายสาย บางทีเธออาจจะพักผ่อนน้อยจึงได้ยินข้อมูลไม่ชัดเจนประสบการณ์ของณัชชา ไม่ได้มีความน่าสนใจนัก ไม่ใช่นางแบบมืออาชีพ ภาพที่ถ่ายในเพจก็ไม่สมบูรณ์และบูดเบี้ยว แต่คาดไม่ถึงว่าเธอได้รับงานถ่ายภาพพรีเซนเตอร์เสื้อผ้าให้กับบริษัทลิลลี่ เด็กสาวในมหาวิทยาลัยส่วนใหญ่มีความใฝ่ฝันที่จะมีอาชีพนี้มากมาย ณัชชาไม่คิดว่าเธอจะได้รับการเสนอเหตุผลที่มองหาณัชชาส่วนใหญ่ เป็นเพราะณัชชาเป็นคนสวยและหุ่นดี ซึ่งสอดคล้องกับความต้องการของพวกเขาและคิดว่านางแบบมือใหม่จะอยู่ในงบประมาณที่พวกเขาตั้งไว้เช้าวันใหม่ ณัชชาเดินเข้ามาติดต่อที่สำนักงานของบริษัทลิลลี่ ซึ่งอาคารซับซ้อนอยู่ในพื้นที่กว้าง ผู้คนที่ไม่คุ้นเคย แต่งกายสะอาด เมื่อเธอมาถึง บริษัท มะตูมก็ให้ข้อมูลรายละเอียดกับเธอโดยตรงและขอให้เธอเซ็นสัญญาหลังจากถามคำถามง่ายๆสองสามข้อณัชชา ได้เห็นสัญญาและรายได้ค่อนข้างสูง ในช่วงเวลานี้เธอต้องการมีรายได้หลายทาง และก่อนหน้านี้เธอขายสินค้าออนไลน์ก็มีรายได้ดี แต่สำหรับณัชชาแล้วเธอคิดว่าเธอต้องการทำงานมากขึ้น แต่เธอคาดไม่ถึงว่างานนี้จะได้รับเงินสูงขนาดนี้เปลือกตาของเธอกระโดด เลิกลักยังมีของดีแบบนี้ในโลก...ไม่มีที่ไหนแน่ ๆ ?มะตูมเป็นหนุ่มในวัยสามสิบ เขาเป็นผู้จัดการของ บริษัท เขารับผิดชอบด้านการตลาดของบริษัทด้วย เขาเป็นชายหนุ่มรูปร่างบอบบางแต่ดูเก่งตั้งแต่แรกเห็น เขาพูดเร็วคิดชัดเจนสวมชุดสูทสีขาวและแต่งตัวภูมิฐาน บริษัท ของพวกเขาเพิ่งนำเข้าสินค้าตัวใหม่คือเสื้อผ้า แต่เปิดร้านค้าออนไลน์ เขารู้ดีว่าไม่ว่าเสื้อผ้าจะดีและมีคุณภาพมากแค่ไหน ก็ขายไม่ดีถ้าไม่มีนางแบบที่ดี ตราบใดที่โมเดลนั้นดูสวยงามทุกอย่างก็ดูเหมือนเป็นสินค้าระดับไฮเอนด์บริษัทของพวกเขานั้นไม่เล็ก อยู่ในระดับที่มีชื่อเสียงพอสมควร ราคาเสื้อผ้าต่อหน่วยจึงไม่ใช่สินค้าราคาถูก เขามองหานางแบบมืออาชีพแต่ราคามักสูงเกินไป เขาสัมภาษณ์ผู้คนจำนวนมาก แต่พวกเขาไม่สามารถลงทุนกับความเสี่ยงที่สูงมากๆในตอนเริ่มต้นได้ แต่ตอนนี้ณัชชา อยู่ตรงหน้า เธอสบตาตัวเลขนี้อารมณ์นี้เทียบได้กับนางแบบเริ่มต้นในวงการหลายคน เขาไม่ได้โง่ ในราคานี้ต่ำกว่างบประมาณที่ตั้งไว้แม้ว่าณัชชาจะงงงวย แต่เธอก็ยังคงเซ็นสัญญาซึ่งบอกเธอว่าตอนนี้เธอต้องการทำงานหาเงินให้ได้มากที่สุดณัชชาเริ่มมีความคิดในทางลบขึ้นมาในหัวของเธอ เธอมองไปที่รายได้ที่สูงและคิดถึงเรื่องราวภายในที่สกปรก ตัวอย่างเช่นเมื่อถ่ายทำพวกเขาจะขอให้โชว์แขนและขา แม้กระทั่งถ่ายรูโป๊เปลือย หรือไปดื่มกับเจ้านายหลังจากเสร็จงาน และอื่นๆที่ไม่ดีตามมา ณัชชาเมื่อนึกถึงชีวิตที่แล้วของเธอ เธอไม่ได้อยู่ในสังคมแบบมีเกียรติ เธอมักถูกมองว่าเป็นผู้หญิงโง่ที่ทำอะไรไม่เป็น ผู้หญิงที่มีหน้าตาสวยๆแบบเธอเป็นได้เพียงนกน้อยที่ไร้สมองในกรงทองของคนรวยเธอมีความคิดว่าเธอจะไม่เดินบนเส้นทางเดิมอีก แม้ว่าเธอจะได้รับการเสนอรายได้ที่มากมายเพียงใด ชีวิตที่สุขสบายเพียงเพื่อแลกกับร่างกายที่สวยงามของเธอ ในชีวิตใหม่, ณัชชาต้องการที่จะเป็นผู้หญิงที่สวยงามและมีสมอง"คุณมีคำถามไหม?" มะตูมเอ่ยถามเมื่อสังเกตเห็นว่าณัชชา ยังมีความคิดบางอย่าง"ไม่มี ฉันแค่กังวลเรื่องการตอบกลับแชทลูกค้าในเพจของฉันในช่วงที่ฉันถ่ายแบบให้กับบริษัท แต่ฉันจะจัดการมันเอง" ณัชชาแจ้งกลับ"พรุ่งนี้เราจะเริ่มถ่ายแบบในเซ็ตแรกก่อน คุณลองกลับไปเช็คเรื่องเวลาก่อน แล้วแจ้งยืนยันอีกครั้ง" มะตูมกล่าวเสริมขึ้น"แล้วเจอกันพรุ่งนี้" มะตูมพูดลาพร้อมกับเปิดประตูห้องเพื่อส่งเธอออกไป