ความรักที่ซับซ้อนของนายเย็นชาและคุณหนู

        สวัสดี ฉันชื่อมะปรางค์หรือจะเรียกฉันว่าปรางค์อย่างเดียวก็ได้ ฉันเป็๲ลูกสาวคนสุดท้องของผอ.หน่วยพิเศษ และฉันนั้นก็มีพี่ชาย1คน ชื่อพี่เจษ และพี่สาวที่เป็๲ลูกบุญธรรมของคุณพ่อชื่อพี่ฟ้า ครอบครัวของฉันเป็๲ครอบครัวที่อบอุ่นมากจนฉันนั้นขึ้นมหาวิทยาลัยฉันได้มีเพื่อน2คน ชื่อสายหมอกกับแก้วรุ้ง ซึ่งเป็๲เพื่อนที่ฉันนั้นสนิทมาก และฉันก็ได้มารู้จักกับมาวินซึ่งเป็๲ลูกของนายห้างชื่อดังและรวยมาก(หล่อมากกกกกกก) แต่ว่าฉันนั้นไม่ค่อยจะชอบขี้หน้าหมอนั้นเท่าไหร่ เพราะว่ามาวินเป็๲คนที่ขี้เก๊ก อวดรวย อวดว่าตัวเองนั้นเก่งกว่าคนอื่น555 เล่าเ๱ื่๵๹ตอนเรียนมหลาลัยเยอะไปคงจะเบื่อกันแล้วละสิ มาเข้าเ๱ื่๵๹ความรักของฉันกับมาวินกันเลยดีกว่า

 .....ฉันได้ทำงานที่เดียวกับมาวินคือที่หน่วยบัญชาการพิเศษ และมีผู้กองชื่อ ลูซี่ และเพื่อนในทีมอีก 4 คน ชื่อ เว่ย ดินแดน พายุและศีล (อิอิ ขอยืมรายชื่อจากละครหน่อยนะ ^^) ฉันนั้นรับหน้าที่ในการสรุงานทั้งหมดและเป็๞คนเตรียมการประชุมทุกอย่าง(เป็๞งานที่เหนื่อยมาก) ตอนนั้นฉันยังคบกับพี่เหมันต์ซึ่งเป็๞พี่ชายของมาวินอยู่ พี่เหมันต์เป็๞คนที่ดีมากดูแลเอาใจใส่ฉันดีมาก คอยไปรับไปส่งฉัน แล้ววันนี้พี่เหมันตืก็จะมารับไปกินข้าว

ปรางค์ : "อ้อ! พี่เหมันต์คะ วันนี้อะปรางค์อยากจะกินไก่จังเลยค่ะ"

พี่เหมันต์ : "ไม่ได้นะคะน้องปรางค์ เดี๋ยวน้องปรางค์ก็ต้องกลับไปทำงานอีก น้องปรางค์ต้องกินอะไรที่มันทำให้ย่อยง่ายๆสิคะ"

ปรางค์ : "โห๋ พี่เหมันต์อะ (ทำหน้าตางอน) ''

                (''พี่เหมันต์มองหน้าด้วยสายตาที่ดุ'')

ปรางค์ : ''ก็ได้ค่ะ ไม่เห็นต้องทำหน้าดุขนาดนี้เลยหนิคะ''

พี่เหมันต์ : "ก็ถ้าพี่ไม่ดุแล้วน้องปรางค์จะฟังพี่เหรอคะ"
ปรางค์ : "ฟังสิคะ ฮ่าๆๆ (หัวเราะกลบเกลื่อน)  ปรางค์ว่าเราไปหาอะไรทานกันเถอะค่ะ ปรางค์หิวแล้ว"

พี่เหมันต์ : "ก็ได้ค่ะ ป่ะ ^^''

มาวิน : "นี่ยัยปรางค์ไปกินข้าวหรือไปที่ไหนเนี้ยทำไมมันถึงได้นานขนาดนี้"

เว่ย : "แหม่!! ไอวิน นานๆทีแฟนคุณปรางค์เขาจะมามั้ยละ แกจะเป็๞ห่วงทำไมแถมอีกอย่างคุณเหมันต์ก็เป็๞พี่ชายแกอีกต่างหาก"

ดินแดน : "เออใช่! ที่เว่ยพูดมันก็ถูกนะเว้ย ที่แกเป็๲ห่วงแบบนี้ก็นอกซะจากแกจะแอบชอบคุณมะปรางค์ซะเอง ฮ่าๆๆ"

มาวิน : "นี่ไอแดน ถ้าแกไม่อะไรที่จะพูดนะเว้ยฉันแนะนำให้ปกหุบปากของแกไปเลย ฉันกับยัยนั้นไม่มีทางที่จะชอบกันได้หรอก"

ดินแดน : "เออๆ ฉันก็แค่ล้อเล่น ถ้าแกไม่ได้คิดอะไรมันก็ดีแล้ว เพราะนั้นก็พี่ชายแก''

                (มาวินมองด้วยสายแบบโมโห)

มาวิน : "นี่!! เธอไปไหนมา "
ปรางค์ : "ฉันก็ไปทานข้าวกับพี่เหมันต์มาหนะสิ"

มาวิน : "กินข้าวบ้าอะไร ทำไมมันถึงนานขนาดนี้ห้ะ"

ปรางค์ : "นี่ ฉันจะไปไหนมันก็เ๱ื่๵๹ของฉันมั้ย ไม่ทราบว่านายเป็๲พ่อฉันไงห้ะ ที่ฉันจะต้องรายงานนายอะห้ะ"

มาวิน : "ก็ เอิ่ม! ก็ ก็เธอนั้นแหละเป็๞ผู้หญิงอะไร (เดินออกไป)"

ปรางค์ : "อะไรของหมอนี่ เป็๲อะไรของเค้า (ทำหน้างง?) "

                                                                                                                                                        ได้โปรดติดตามตอนต่อไป^^