บทที่ 27 ลำบาก
ณ.ประตูตระกูลสาขาเฉิง
"หยุด!"
"วันนี้จะมีการแข่งขันประลองเหล่ารุ่นเยาว์ของตระกูลสาขาเฉิง ไม่อนุญาตเปิดให้คนภายนอกเข้า"
สองทหารยามโบกมือขวางทาง
"ข้าคือเฉิงม่อ วันนี้ข้าจะนำลูกๆมาเข้ามาร่วมแข่งขันประลองรุ่นเยาว์ด้วย"
เฉิงม่อแสดงตัวตนอย่างรวดเร็ว
"ท่านเฉิงม่อนี้เอง เชิญเลยขอรับ"
ยามเฝ้าประตูที่มองใบหน้าเฉิงม่อเป็เวลานานสองนาน ในที่สุดมันก็จดจำใบหน้าของอดีตาุโระดับสูงที่ย้ายออกจากตระกูลสาขาได้ทันที
เมื่อทั้งครอบครัวเข้ามาภายในตระกูลสาขาเฉิง เหล่ารุ่นเยาว์ตระกูลสาขามองเห็นกลุ่มคนที่มีใบหน้าอันคุ้นเคย ไม่นานพวกมันจับกลุ่มซุบซิบนินทา
"นั่นาุโเฉิงม่อเนี่ย!"
"จริงด้วย อย่าบอกนะว่าวันนี้เขาจะนำลูกๆ มางานร่วมงานแข่งขันด้วย?"
"ข้าจำได้ว่า ลูกชายเค้าไม่สามารถเปิดจุดชีพจรปราณได้ ไม่ใช่หรือ?"
"อย่าลืมสิว่าเค้ามีลูกสาวที่มีความสามารถอยู่ด้วย บางทีเค้าอาจนำลูกสาวเข้ามาแข่งขันคนเดียวก็ได้"
"อ๋อใช่ ลูกสาวเค้าเป็อัจฉริยะเลยนี้นา ช่างน่าเสียดายเหลือเกิน ถ้าไม่เพราะพี่ชายนางเปิดชีพจรปราณไม่ได้ แล้วพากันย้ายออกจากตระกูลสาขากัน ป่านนี้ลูกสาวเค้าคงไปได้ไกลกว่านี้"
เหล่ารุ่นเยาว์ตระกูลสาขาเฉิงต่างซุบซิบนินทากันอย่างสนุกปาก
"พวกเ้าซุบซิบนินทาอะไรกัน ทำไมไม่รีบไปเตรียมตัวกันอีก!"
ทันใดนั้นาุโที่มีภูมิฐานดีคนหนึ่งรีบเข้ามาตวาดเหล่ารุ่นเยาว์ทันที
!!!!!
"ขอรับ"
รุ่นเยาว์ที่รวมตัวเป็กระจุกเหมือนฝูงนกขุนแก้วขุนทองแตกกระเจิง
"พี่ม่อ ไม่ได้เจอกันเสียนาน ข้านึกว่าท่านจะไม่มาร่วมงานแข่งขันเสียแล้ว ข้าต้องขอโทษด้วยที่ปล่อยให้พวกเด็กที่ไม่รู้จักสัมคารวะซุบซิบนินทาได้"
าุโกล่าวด้วยความรู้สึกผิด
"ไม่เป็ไรหรอก" เฉิงม่อส่ายหน้า มันไม่ใส่ใจกับเื่เล็กน้อยแค่นี้
"พี่ม่อสบายดีใช่ไหม? "
"ข้าสบายดี ขอบใจเ้ามากที่ช่วยส่งข่าวการแข่งขันรุ่นเยาว์มาให้"
"พี่ม่อเกรงใจไปแล้ว แค่เื่เล็กน้อยเอง ยังไงท่านก็เป็คนของตระกูลเฉิงอยู่แล้ว"
าุโคนนี้คือผู้าุโเก้า เป็ชายสูงวัยนิสัยดีและมีความสัมพันธ์แน่นแฟ้นกับเฉิงม่อ าุโเก้าเป็หนึ่งในคนที่คัดค้านการออกจากตระกูลสาขาของเฉิงม่อ
ภายในตระกูลสาขาเฉิง นอกจากผู้นำสาขาที่มีอำนาจสูงสุดภายในตระกูลสาขาเฉิง รองลงมาคือเหล่าาุโทั้งเก้า กลุ่มเก้าคนนี้มีหน้าที่ดูแลกิจการภายในต่างๆของตระกูลสาขา
ใน่ที่เฉิงม่อพักอาศัยในตระกูลสาขาพร้อมกับครอบครัว มันดำรงตำแหน่งเป็ถึงผู้าุโอันดับหนึ่ง มีอำนาจสูงสุดรองผู้นำสาขาคนเดียว
"ตอนนี้ตระกูลสาขาสถานการณ์เป็อย่างไรบ้าง?" เฉิงม่อถามด้วยความเป็ห่วง แม้เขาออกจากตระกูลสาขามาเป็เวลานาน แต่ในใจของมันลึกๆยังคงรู้สึกผูกพันอยู่บ้าง
ได้ยินเช่นนั้น สีหน้าของาุโเก้าพลันแปรแปลงไปในพริบตาเดียว
"ั้แ่ผู้นำสาขาไล่ครอบครัวของพี่ม่อออกจากตระกูลสาขา เค้าแต่งตั้งผู้าุโสองมาแทนที่ตำแหน่งท่านทันที"
"นอกจากนี้ผู้าุโอีกสามอันดับถัดไปก็เกิดการเปลี่ยนแปลงตำแหน่งเช่นเดียวกัน ตำแหน่งของพวกมันต่างขยับสูงขึ้นอีกขั้นอย่างไม่มีเหตุผล"
าุโเก้าเล่าด้วยความเ็ป
"งั้นพวกเ้าทั้งสี่เป็อย่างไรบ้าง"
เฉิงม่อได้ฟัง มันนึกถึงาุโหก าุโเจ็ด าุโแปด าุโเก้าทันที ทั้งสี่คนคือเหล่าาุโที่สนิทสนมและใกล้ชิดกับเฉิงม่อมากที่สุด
"พวกเรายังเหมือนเดิม"
าุโเก้าก้มหน้าตอบ แต่หน้าตาของมันดูบิดเบี้ยวอย่างน่าเกลียด มันรับไม่ได้กับความลำเอียงและการเลือกปฏิบัติของผู้นำสาขาตระกูลเฉิงมาก
แม้แต่ตำแหน่งาุโห้าที่ว่างลง ผู้นำสาขายังคิดจะเอามาเป็ของรางวัลเตรียมไว้ให้กับบุตรชายตนเอง
"ท่าทางพวกเ้าลำบากไม่น้อย"
ตอนนี้เฉิงม่อเริ่มเข้าใจสถานการณ์คร่าวๆ ของเหล่าสหายของมันบ้างแล้ว
เฉิงม่อไม่นึกเลยว่าผู้นำสาขาจะใช้อำนาจในทางที่ผิดแบบนี้
"หากตอนนี้พี่ม่อยังอยู่..."
าุโเก้ามองเฉิงม่อ มันนึกถึงตอนที่เฉิงม่อดำรงตำแหน่งาุโหนึ่งทันที เฉิงม่อเป็คนเดียวที่มีความสามารถพอถ่วงดุลพลังอำนาจของผู้นำสาขาได้
"ตอนนี้ข้าไม่มีอำนาจแล้ว!"
เฉิงม่อรีบกล่าวขัดขึ้นมา มันไม่้ารื้อฟื้นเื่ราวในอดีตอีกต่อไป
าุโเก้าพยักหน้าอย่างเข้าใจ จากนั้นสายตามันมองไปที่เด็กสาว
"บุตรสาวของพี่ม่อโตขึ้นมากเลย"
าุโเก้าพอคาดเดาได้ว่าเฉิงม่อต้องพาบุตรสาวที่มีพร์มาลงแข่งขันประลองรุ่นเยาว์ของตระกูลแน่
เฉิงซินมีชื่อเสียงและได้รับการยกย่องว่าเป็เด็กสาวที่มีพร์อันสูงส่งั้แ่นางพักอาศัยในตระกูลสาขา
าุโเก้าจึงไม่แปลกใจมากนัก
"วันนี้ข้าไม่ใช่จะพาแค่ลูกสาวมาลงแข่งขันคนเดียวหรอก"
จู่ๆ เสียงเฉิงม่อดังขึ้นมา มันพอรู้ว่าสหายาุโเก้ากำลังคิดอะไรอยู่ ในขณะที่เฉิงม่อพูด สายตาของมันหันมองเด็กชายข้างกายไปด้วย
"อย่าบอกนะว่า... บุตรชายของท่านสามารถเปิดชีพจรปราณได้แล้ว!"
าุโเก้าใและตกตะลึงมาก มันจำได้แม่นว่าเฉิงมู่ไม่สามารถเปิดชีพจรปราณได้ เป็เหตุให้ครอบครัวของเฉิงม่อต้องย้ายออกจากตระกูลสาขา
"พี่ม่อ ขอแสดงความยินดีด้วย"
าุโเก้าประกบมือ กล่าวแสดงความยินดีเสียงดังขึ้นมาทันที