ผมเหาะไปลงจอดที่ป่าใกล้ๆนครเหนือฟ้า และขณะที่กำลังสับสน และเสียใจอยู่นั้น ก็มีเด็กวัยรุ่น ขี่ม้ามากับทหาร10กว่าคน ผมจึงแอบฟังพวกมันพูดคุยกัน
" องค์ชาย เคียร่า รอด้วยพะยะค่ะ " ทหารคนหนึ่งพูดขึ้นมา เขามีนามว่า มาร์
" แม้ข้าจะอายุเพียงแค่ 10ขวบ แต่ร่างกายข้าตอนนี้ก็โตราวกับวัยรุ่นอายุ18 แล้วนะลุง มาร์ " องค์ชายเคียร่า กล่าวด้วยเสียงอันดังก้อง
" พระองค์แอบหนีมาเที่ยวป่าแบบนี้ เดี๋ยวเสด็จแม่ ราเธีย จะเป็ห่วงเอานะ " มาร์ ยังคงพูดต่อไป
" ในป่านี้หามีปีศาจใดน่ากลัวหรอกลุง ถ้ามันโผล่มา ข้าจะใช้เวทย์สีน้ำเงินฆ่าพวกมันให้มัน " องค์ชายเคียร่ากล่าวด้วยความหยิ่งทรนง เมื่อผมพิจ ดูใบหน้าเขาแล้วก็เห็นว่าเป็ เด็กวัยรุ่นที่หล่อเหลาไม่น้อย
ในตอนนั้นเอง โปปุ กริซลี่ตัวโตขนาด 4เมตรก็โผล่ออกมา มันเข้าโจมตีองค์ชายเคียร่าทันที แต่ยังไม่ทันที่มันจะได้ต้องตัวองค์ชายเคียร่า เวทย์สีน้ำเงินก็ทำงานเสียก่อน
วิ้วววว ตูมมมม!!! องค์ชายเคียร่าฆ่าหมีตัวนั้น ได้อย่างรวดเร็ว และโเี้ เขาได้รับชัยชนะต่อบอสหมีแล้ว แต่ยังไม่ยอมหยุดโจมตีศพ จนศพของโปปุ กริซลี่ ผู้โลคร้าย เละเป้นโจ๊ก
" องค์ชาย ได้เวลากลับปราสาทแล้ว เมื่อกี้ข้าเพิ่งได้นกพิราบแจ้งข่าวว่าที่วังเกิดเื่ " มาร์กล่าว และกำลังจะพาตัว องค์ชายเคียร่าจากไป แต่ในเมื่อมันเป็ ลูกของยัยสำส่อนราเธีย ผมจึงตัดสินใจจะฆ่ามันซะตรงนี้ แม่มันจะได้เสียใจบ้าง ผมจึงโผล่หน้าออกไป
" เ้าหนุ่ม จะรีบไปไหน " ผมะโ และแผ่จิตสังหารในทันที
มาร์ และทหารอีก9คน รีบชักดาบเพื่อปกป้องนายเหนือหัวในทันที
" เ้าพวกสวะหลีกไป " ผมแผ่พลังใส่พวกมัน จนพวกมันล้มลงสลบเมือด เหลือแต่ เคียร่า ที่ยังยืนอยู่ได้ แม้ว่าจะพบผมที่เป็ศัตรูที่น่าหวาดกลัว กลับไม่สะทกสะท้านสักนิด
...เ้าเด็กบ้านี่ อยากตายนัก ผมจะสงเคราะห์ให้ ผมคิด แล้วพุ่งเข้าไปโจมตี เคียร่าในทันที แต่แล้วจู่ๆ รอบข้าง บรรยากาศก็บิดเบือด เวทย์สีน้ำเงิน ได้เข้าจู่โจมผมจากรอบด้าน จนผมต้องะโถอย
" ไง ลุง ถ้าไม่เข้ามา ข้าจะเข้าไปแล้วนะ " เคียร่ากล่าว แล้วพุ่งเข้าโจมตีผม
การปะทะกัน เร็วมาก จนสัตว์แถวนั้น เห็นพวกเราเป็เพียงเงาสองเงา ที่ปะทะกัน
ในขณะที่สู้กัน ผมก็รู้สึกชื่นชมในฝีมือของเ้าเด็กวัยรุ่นคนนี้ ถ้ามันไม่ใช่ลูกของยัยสำส่อน ราเธีย ละก็บางทีผมอาจจะไว้ชีวิตมันก็ได้
ตุบบบบ!!! เสียงผมตบหัวองค์ชายเคียร่า หัวทิ่ม จนดังไปทั่วป่า ทำให้เ้าเด็กวัยรุ่นคนนี้ ได้รับาเ็จนเืไหล แต่มันก็สวนกลับมาด้วยกริซซึ่งเป็ของวิเศษระดับ S คลาสจนผมได้แผล
ผมโกรธมาก ะโถีบ เคียร่า จนกระเด็นไปชนกับต้นไม้หลายต้น เคียร่า พยายามร่ายเวทย์สีน้ำเงินอีกครั้งแต่สายเกินไป ผมได้เข้ามาต่อยมันรัวชุด แล้วกำลังจะฆ่ามันเพื่อระบายแค้น ที่ยัยสำส่อนราเธีย ทำไว้กับผม แต่ทว่า...
เืของผมที่ไหลออกมาจากแผล ลงไปผสมกับเืขององค์ชายเคียร่า และมันกลับสามารถรวมกันได้อย่างน่าประหลาด ประกอบกับ แสงสีน้ำเงิน เจิดจ้าที่ปกป้อง องค์ชายเคียร่าอยู่ ทำให้ผมได้รับรู้ความจริง ว่า องค์ชายเคียร่า เป็ลูกของผมกับ ราเธีย
ในขณะที่ผมกำลังตะลึง เคียร่า ก็ร่ายเวทย์สีน้ำเงินสำเร็จ เกิดเป็กลุ่มควันขนาดใหญ่ ก่อนที่ เคียร่าจะหายไป
...หนีไปได้สินะ ลูกข้า ผมคิด และตอนนี้ผมก็ได้รู้แล้วว่า แสงประหลาดที่เปล่งจากเหรียญทอง ตอนที่ผมมีอะไรกับผู้หญิง คือแสงที่จะกำหนดพลัง ของลูกๆผม ลูกๆ ของผมจะเกิดมาเป็ยอดมนุษย์ และมีพลังตามแต่ละสีที่ตนได้รับ ถ้างั้น ลูกของ เอมิลี่ ที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก ตอนนี้อาจจะแข็งแกร่งกว่าผมไปแล้วก็เป็ได้
และในตอนที่ผม ค้นพบความลับของเหรียญทอง มันก็เปล่งแสงอีกครั้ง แล้วสติของผมก็ดับวูบไป
************************************************************************************โปรดติดตามตอนต่อไป
ตอนนี้ทุกคนก็รู้กันแล้วสินะครับ ว่าแสงที่เปล่งจากเหรียญตอนพระเอกมีอะไรๆกับผู้หญิง คือสีที่จะกำหนดพลัง ของลูกๆที่เกิดมาครับ ลูกของพระเอก จะเป็ยอดมนุษย์ทุกคน ตามแต่ละสีของตนเอง