ตอนที่ 1 (3)
“งั้นเหรอ งั้นก็จัดการตามที่ฉันบอกนายไปเมื่อเช้า ที่ว่าให้เขานอนห้องนั้นไง” หยางฉุนเลิกคิ้วเล็กน้อย การกระทำนี้ไม่กระทบต่อภาพลักษณ์ชายหนุ่มรูปงามของเขาแต่อย่างใด เพียงแต่มีกลิ่นอายเบื่อหน่ายเพิ่มเติมเข้ามาเล็กน้อย
“คุณหยาง นี่คุณกำลังพูดถึง ‘ภรรยาที่เพิ่งแต่ง’ ของคุณเหรอ” เด็กหนุ่มใบหน้างดงามที่ควงแขนหยางฉุนอยู่ข้างๆ ส่งเสียงหัวเราะหวานหยด
หลังวางสาย หยางฉุนเหลือบมองเด็กหนุ่ม จากนั้นจึงส่งเสียงหัวเราะเบาๆ “ก็ใช่น่ะสิ แต่ไม่ต้องเป็ห่วงนะ ยังไงฉันก็ยังจะมาสนุกกับทุกคนอยู่ดี”
หยางฉุนััปลอกคอกันกัดบริเวณลำคอของเด็กหนุ่มอย่างเบามือ เรือนกายแผ่ฟีโรโมนออกมา เมื่อกลิ่นฟีโรโมน Alpha อันหนักหน่วงของเขาััจมูกของเด็กหนุ่ม ร่างเด็กหนุ่มก็เปล่งเสียงคราง ทั้งร่างอ่อนระทวย ดวงตาเปียกชื้นจับจ้องหยางฉุนที่อยู่ตรงหน้าอย่างละห้อยหา
“ถึงยังไงซะ” หยางฉุนพยุงร่างเด็กหนุ่มที่ทรุดลงทาบทับตัวเขา พร้อมกระซิบข้างหูอีกฝ่าย “พวกเราก็แค่จดทะเบียนกันเฉยๆ ไม่มีความรักหรือคำสาบานอะไร”
หลังร่วมสัมพันธ์กันจบ หยางฉุนก็เดินออกจากคลับ สายลมยามเย็นพัดปะทะผิวหน้าแ่เบา เขาเดินไปที่ประตู บอกพนักงานรับรถให้ขับรถมาให้ จากนั้นจึงขับรถกลับบ้าน
เมื่อหนึ่งเดือนก่อน ครอบครัวได้จัดการเื่แต่งงานให้เขา
ครอบครัวของเขาเป็บริษัทธุรกิจชั้นนำ ซึ่งครอบคลุมธุรกิจการจัดเลี้ยงและร้านอาหาร ทั้งยังมีความสัมพันธ์อันดีกับภาครัฐ แม้ว่าภายในครอบครัวจะมีลูกชายสองคน แต่มีเพียงหยางฉุนที่เป็ Alpha ส่วนหยางอวิ่นพี่ชายคนโตเป็ Omega แน่นอนว่าโดยธรรมชาติแล้วหยางฉุนต้องเป็ผู้รับ่ธุรกิจของครอบครัว และกลายเป็ทายาทโดยปริยาย
ชื่อเสียงของเขาลือลั่นไปไกลว่าเป็เพลย์บอย ผู้คนแทบจะทั้งวงการต่างรู้กันว่าเขาหมกมุ่นกับเื่อย่างว่า เลี้ยงดูดาราหน้าใหม่ไว้ไม่น้อย ไม่ก็สนุกกับวันไนต์สแตนด์ในคลับเป็ว่าเล่น
ขณะที่ทุกคนพากันคิดว่าหยางฉุนจะไม่อยู่กินกับใครไปชั่วชีวิต กลับมีข่าวน่าใที่ว่า เขากำลังเตรียมตัวจะแต่งงาน
คู่สมรสไม่ใช่ทายาทตระกูลดัง ทั้งยังไม่ใช่นักร้องหรือนักแสดงหน้าตาดีที่ไหน แต่เป็ลูกชายคนโตจากครอบครัวนักธุรกิจขนาดเล็ก
สิ่งเดียวที่คนอื่นพอจะเข้าใจได้ก็มีแค่ ยีนของคู่สมรสคนนั้นเข้ากับยีนของหยางฉุนได้อย่างลงตัว
การแต่งงานครั้งนี้เป็สิ่งที่แม่ของเขาจัดแจงให้เอง และสาเหตุที่หยางฉุนไม่อาจมีข้อต่อรองใดๆ มาปฏิเสธ ก็เพราะแม่ของเขารู้ว่าคนที่เขารักปักใจและ้าให้มาเป็คู่ครองอย่างแท้จริงก็คือหยางอวิ่น ซึ่งเป็พี่ชายร่วมสายเืของเขา
เพื่อหลีกเลี่ยงความรู้สึกที่บิดเบี้ยวต่อคุณธรรมนี้ หยางฉุนจึงตัดสินใจปล่อยตัวเองเป็เพลย์บอย ทั้งยังหันไปหมกมุ่นกับบรรดา Omega มานาน
“แกไม่มีสิทธิ์เลือกหรอกนะ ถ้าแกอยากจะรับ่ธุรกิจ และอยากให้หยางอวิ่นมีชีวิตที่มีความสุขละก็ แกมีแต่ต้องยอมเท่านั้น ไม่งั้นฉันจะทำลายชีวิตหยางอวิ่นให้พังพินาศต่อหน้าแก” แม่ของเขาพูดอย่างเฉยชา “แกก็รู้ว่าแต่ไหนแต่ไรตระกูลหยางของเราไม่เคยสนใจเื่ความผูกพันในครอบครัว สิ่งที่พวกเราให้ค่าน่ะ มีแต่ผลประโยชน์ของตระกูลเท่านั้น ในเมื่อแกเป็ Alpha ที่อยู่้าสุดของพีระมิดในตระกูลหยาง แกก็ต้องทำสิ่งที่ควรทำ เพื่ออนาคตของตระกูลหยาง ตัวฉันที่เป็แม่ยังต้องสละลูกชาย Omega ให้เป็ตัวเบี้ยบนกระดาน ให้เขาไปแต่งกับคนตระกูลอื่น ฉันยังไม่เห็นจะเดือดร้อนอะไรเลย”
แน่นอนว่าหยางฉุนเข้าใจทุกอย่าง ดังนั้นถึงได้รับทะเบียนสมรสที่วางหราอยู่ตรงหน้าเขามา
“อีกฝ่ายรู้เื่นี้ไหม” หยางฉุนถาม
“รู้สิ เขาก็ไม่เห็นจะว่าอะไร แค่ขอต่อรองกับเงื่อนไขกระจอกๆ นิดหน่อยเท่านั้น” หลี่อวี้เหมยตอบพลางมองหน้าลูกชายตัวเอง “ฉันรู้ว่าแกไม่เต็มใจกับเื่นี้ ฉันเลยยังเหลือทางไว้ให้ แกรู้ไหมว่าฉันต้องทำงานหนักแค่ไหนเพื่อหาคู่สมรสที่ว่าง่ายให้แก ฝ่ายนั้นเป็ครอบครัวที่ทำธุรกิจขนาดเล็ก ยังไงก็ไม่กล้าหาเื่กับตระกูลเรา อีกอย่าง ฉันยังเจาะจงหาพวกที่ไม่ใช่ลูกรัก คนคนนี้เป็ลูกของเมียเก่า และยังอาจเป็มือที่สามในชีวิตสมรสของคนอื่นด้วย”
“หมายความว่าไง” หยางฉุนแปลกใจนิดหน่อย เขาวางทะเบียนสมรสลง ก่อนจะหยิบกองข้อมูลประวัติบนโต๊ะมาพลิกดู
“ก็คู่ขาที่คบกันแบบหลบๆ ซ่อนๆ มา 5 ปีน่ะ ไม่เห็นว่าจะทำเครื่องหมายกับเขาสักที คงจะคิดแค่เล่นสนุก ซุกเก็บไว้แก้เบื่อหรือเพื่ออะไรสักอย่างละมั้ง แต่เื่นั้นไม่สำคัญหรอก ประเด็นคือ Alpha ที่เป็คู่ขาของเขาตอนนี้แต่งงานไปเมื่อ 3 ปีก่อนและมีลูกชายอายุสองขวบ แต่ก็ยังไม่ยอมตัดขาดกับเ้าเด็กคนนี้สักที” หลี่อวี้เหมยอธิบาย
หยางฉุนมองดูภาพถ่ายตรงหัวกระดาษ หน้าตาก็ใช้ได้ ดูใสซื่อเสียด้วยซ้ำ ดวงตากลมโตสีอ่อนระยิบระยับดูสดใส ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมถึงทำเื่แบบนั้น ถ้าแค่รักข้างเดียวก็ว่าไปอย่าง แต่นึกไม่ถึงว่าจะถึงขั้นสมัครใจเป็มือที่สาม
“เพราะงั้นแกจะใช้ชีวิตเสเพลเหมือนเดิมก็ได้ ฝ่ายนั้นขอแค่แกทำเป็ไม่รู้ไม่เห็นเื่ในอดีตที่ฉันเล่าไป ถึงยังไงตระกูลเราก็เป็ฝ่ายไปทาบทามเขาเอง และนั่นก็เป็ชีวิตส่วนตัวของเขา เพราะงั้นฉันก็เลยยอมตกลงไปก่อน แต่จะว่าไป เด็กนั่นก็เป็คนหัวอ่อนอยู่เหมือนกัน แล้วก็ดูเหมือนจะรูดซิปปากเก่ง ส่วนเื่ชาติกำเนิด ก็ถือว่าพอจะมีหน้ามีตาอยู่บ้าง ยังไงพอถึงเวลา แกก็แค่แต่งงานในนาม ถ้าไม่ชอบใจก็ไปมีบ้านเล็กกับเด็กยีนดีๆ สักคน มีลูกกัน แล้วฉันจะดูแลเด็กเอง” ขณะที่หลี่อวี้เหมยกำลังพูด ก็หรี่ตาลงเหมือนจะนึกอีกเื่ขึ้นได้ “แต่คู่ขาบ้านเล็กน่ะ มันจัดการยากอยู่นะ ยังไงสักวันก็ต้องหาวิธีตัดออกไปจากชีวิตอยู่ดี”
หยางฉุนไม่ได้โต้ตอบ แค่เหลือบมองแม่ตัวเอง พ่อแม่ของเขาเสียสละหลายอย่างให้กับธุรกิจของตระกูลหยาง แต่พวกเขาสองคนกลับไม่ได้ผูกพันกันมากนัก ทั้งยังมีบ้านเล็กบ้านน้อยของใครของมันอีกเป็โขยง สิ่งหนึ่งที่เหมือนกันก็คือ พ่อแม่ของเขาเป็ Alpha ทั้งคู่ ดังนั้นพวกเขาจึงดูถูกพวก Omega ที่ต้องคอยพึ่งพิงคนอื่นเป็พิเศษ
“ผมเข้าใจแล้ว ผมยอมรับการแต่งงานครั้งนี้ แม่เองก็อย่าลืมเื่ที่รับปากกับผมละ” หยางฉุนเซ็นชื่อลงในทะเบียนสมรส จากนั้นก็ยื่นให้เธอ
“แน่นอน ฉันไม่เคยกลับคำสักหน่อย” เมื่อบรรลุเป้าหมาย หลี่อวี้เหมยก็ไม่ได้พูดมากอีก หยิบทะเบียนสมรสใบนั้นเก็บลงกระเป๋าเอกสารแล้วบอก “อ้อ อีกสี่เดือนจะจัดงานแต่งอย่างเป็ทางการให้แกนะ เดือนหน้าเด็กคนนั้นจะย้ายเข้าไปอยู่บ้านแก เพื่อบอกคนอื่นว่าเป็ระยะปรับตัวล่วงหน้าสามเดือน ใน่ที่ว่านี้น่ะ แกก็สร้างความคุ้นเคยกับเขาไว้หน่อย พอถึงวันแต่งงานจะได้ไม่เป็ตัวตลกในสายตาคนอื่น”
พูดจบ หลี่อวี้เหมยก็ย่ำรองเท้าส้นสูงออกไป
873
