หลี่ตงหยางวางค่ายกลภายในห้องเมื่อแน่ใจว่าหญิงสาวที่อยู่ห้องข้างๆเข้านอนไปแล้ว เขาหยิบยันต์พันไมล์ขึ้นมาเพื่อติดต่อไปหาอาจารย์ลุงของเขาลู่อิ๋นผู้าุโสูงสุดในตอนนี้อันที่จริงเขาโดนอาจารย์ลุงด่าในตอนแรกหาว่าเขาทำการไม่รอบคอบหากชอบแม่นางเหรินลู่หลินจริงก็ควรค่อยเป็ค่อยไปรอให้แก้พิษได้แล้วค่อยคิดการใหญ่ แต่เขากลับปล่อยข่าวลือออกมาด้วยตัวเองอีกทั้งยังทำร้ายหยางเฟยเซียนอีกเื่หยางเฟยเซียนนั้นหลังจากที่ทางสำนักตรวจสอบมาแล้วก็ไม่มีการว่ากล่าวชายหนุ่มแต่อย่างไรลู่อิ๋นกังวลเพียงผู้าุโเหรินลู่หลินไม่พอใจหลี่ตงหยางขึ้นมาแล้วจะตีชายหนุ่มจนตายต่างหาก
“ไอ้เด็กทึ่มทำไมเ้าไม่รู้จักรอบคอบรอให้รักษาเสร็จแล้วค่อยลงมือก็ได้เ้าจะรีบร้อนไปถึงไหนดูสิลงมือไม่ดูฤกษ์ดูยามทำเอาข้ากับเ้าสำนักนั่งกันไม่ติดไปแล้วเ้าชอบผู้าุโก็แล้วไปแต่เ้าต้องดูด้วยว่าผู้าุโชอบพอเ้าด้วยหรือไม่เกิดนางไม่พอใจไม่รักษาเ้าดีไม่ดีเ้าโดนตีตายไป ข้าจะมีหน้าไปเจออาจารย์ของเ้าได้อย่างไรทำไมทำอะไรไม่รู้จักคิดห๊ะ”เสียงด่าอย่างเกรี้ยวกราดของอาจารย์ลุงทำเอาหลี่ตงหยางหน้านิ้วเขารักนางมาตั้งกี่พันปีจะมายอมทำการเชื่องช้าตามตาแก่ในสำนักได้อย่างไรนี่แค่แผ่นแรกนะมองอีกสามแผ่นที่นอนอยู่บนโต๊ะอย่างชั่งใจ หญิงสาวไม่ได้ปฏิเสธเขาเสียหน่อยพวกตาแก่พวกนี้นี่กังวลอะไรกันนักหนา
“อาจารย์อาเล็กท่านรีบร้อนเกินไปแล้ววทำไมท่านไม่รอเวลาเสียหน่อยท่านคงไม่ทราบผู้าุโเหรินลู่หลินนะบรรลุขั้นเป็ถึงเซียนาที่เล่ากันเป็ตำนานเมื่อหมื่นปีก่อนเชียวนะอีกทั้งนางยังมีอายุเกือบสี่หมื่นปีแล้วท่านทำแบบนี้ออกจะไม่ให้เกียร์ตินางทำไมไม่รอให้พวกท่านกลับมาก่อนบอกข้ากับผู้าุโสูงสุดก่อนพวกเราจะได้หาของขวัญไปเป็ผู้ใหญ่ฝั่งท่านไปทำการสู่ขอเพื่อไม่ให้ผู้าุโขุ่นเคืองท่านไม่รู้อะไรข้าได้ยินอาจารย์ของข้าเคยกล่าวไว้ว่าผู้าุโเหรินลู่หลินเก่งกาจอย่างหาตัวจับยากยิ่งต่อให้เป็เมื่อหลายหมื่นปีก่อนก็ตามผู้ที่สามารถต่อกรกับนางได้มีน้อยนักแล้วดูท่านทำสิหากนางไม่พอใจตีท่านตายขึ้นมาจะทำอย่างไรข้าจะมีหน้าไปเจอกับอาจารย์ลุงได้อย่างไร”เสียงกังวลและพร่ำพรรณนาของชางอิ๋นหยินตอนท้ายพูดว่าอะไรบ้างนั้นชายหนุ่มไม่สนใจเพราะเขาทำลายยันต์เ้าปัญหาทิ้งอย่างไม่สนใจ“น่ารำคาญยิ่งอะไรกันนักกันหนา”
อีกใบไม่อยากอ่านก็ต้องอ่านเพราะไม่ได้มาจากสำนักเปิดอ่านเสียหน่อยก็แล้วกันไหนๆก็แล้ว
“คารวะขอรับคุณชายหลี่ตงหยางทางข้าน้อยเป็ผู้ลงมือวางยาพิษท่านเนื่องจากมีคนในสำนักของท่านจ้างวาน พวกข้าน้อยไม่ทราบว่าท่านเป็คนรักของท่านเซียนเหรินลู่หลินจึงได้ทำการล่วงเกินท่านถึงสองครั้งครั้งที่สองนั้นเป็ผู้าุโสำนักไถเฟิงที่จ้างพวกข้าในตอนนี้พวกข้าร๔ตัวแล้วว่าทำผิดไปจึงขอแนบรายการขอขมามาในรายการของทั้งหมดจะถูกสิ่งไปยังสำนักของท่านภายในพรุ่งนี้เช้าขอท่านโปรดอภัย”
สำนักไถเฟิงเขาพอรู้ว่าเป็ใครแต่แม้แต่สำนักของตนเองก็ยังมีผู้ไม่หวังดีนี่มันก็ออกจะเกินความคาดหมายของเขาไปหน่อยแบบนี้ไม่ได้การหลังจากกลับไปต้องตรวจสอบเื่นี้อย่างละเอียดแต่เื่ที่สำคัญกว่านั้นเขาต้องส่งสารกลับไปให้อาจารย์ลุงกับเ้าสำนักเสียก่อน
เนื้อหาในยันต์สื่อสารทั้งสองใบมีดังนี้
“ข้าหลี่ตงหยางต้องขออภัยที่ทำให้พวกท่านไม่สบายใจแต่ท่านไม่ต้องห่วงตอนนี้ข้ากับลู่หลินนั้นมีใจคอกันอีกทั้งความสัมพันธ์เองก็คืบหน้าไปมากแล้วนางยอมให้ข้ากุมมือเชียวนะ พวกท่านต้องรีบเตรียมของขวัญเอาไว้ด้วยเพราะหลังจบเื่ข้าอยากจะสู่ขอนางมาเป็ภรรยาของข้า”
หลังส่งยันต์สื่อสารกลับไปชายหนุ่มก็อารมณ์ดีนอนหลับฝันหวานถึงวันวิวาห์ที่ตนเองวาดฝันเอาไว้เขาชอบนางมาั้แ่เล็กแต่น้อยจะมาให้เขาเสียเวลาตามที่พวกตาแก่บ่นว่าได้อย่างไรเื่แบบนี้มันต้องรีบลงมือ เกิดลงมือช้ามีคนมาชุบมือเปิบไปแล้วเขาจะทำอย่างไรภรรยาในอนาคตของเขาหายไปเลยเชียวนะแบบนั้นไม่ได้
ข้าหลี่ตงหยางรักใครรักจริงและจะไม่ยอมให้ใครมาแย้งไปด้วยข้าเพรีบพร้อมขนาดนี้หน้าตาหรือก็ดีเป็อันดับหนึ่งหากนางไม่เหมาะกับข้าแล้วนางจะไปเหมาะกับผู้ใดกัน
ยอดเขาของผู้าุโสูงสุดสำนักลู่หยุนร์
หลี่ตงหยางเ้าเด็กนั่นอะไรก็ดีไม่หมดเดิมที่คิดว่าเขาจะละทางโลกไม่ยุ่งสตรีที่ไหนได้สตรีที่ชมชอบดันเป็ผู้าุโเหรินลู่หลินเขาละกลุ้มใจจริงๆชอบใครไม่ชอบดันไปชอบคนที่ขั้นพลังมากกว่าไม่พอยังไปปล่อยข่าวลือเองเสียอีก แต่ดูถ้าแล้วผู้าุโก็ไม่ได้โกนธอะไรหรือนางยังไม่รู้ก็ไม่ทราบอย่างไรก็ดูไม่ดีทำไมไม่รอให้แก้พิษเสร็จแล้วค่อยคิดวิธีอื่นกันหนาศิษย์พี่ที่ดับขันธ์ไปจะว่าอย่างไรกันเล่าแบบนี้เกิดเ้าเด็กนี่ตายไปแล้วเขาจะมีหน้าไปหาศิษย์พี่ได้อย่างไรไม่ใช่ว่าอยากขัดขวางพราะลองท่านผู้าุโชอบพอกับเ้าเด็กหลี่ตงหยางจริงๆพวกเขาทั้งสำนักไปขวางทางรักของนางเข้าก็คงตายกันแบบไม่ทันรู้ตัว
คงเป็ความรู้สึกว่าผักกาดขาวที่เขากับศิษย์พี่เฝ้าดูแลเกือบหมื่นปีกำลังจะโดนลูกหมูที่ยังไม่รู้ประสาคาบไปกินกระมังอย่างไรท่านผู้าุโก็เปรียบดั่งญาติผู้ใหญ่ของเขาเขานะโตมาได้เพราะฝีมือของนางเชียวนะสมุนไพรวิเศษอะไรก็เอามาให้กินแต่ตอนนี้เ้าเด็กบ้านั้นกำลังจะปีนขึ้นมาอู่บนหัวกลายเป็คนรักของผู้าุโเขาก็อดที่จะรู้สึกแปลกๆไม่ได้จริงๆ
“ข้าละกลุ้มใจจริงทำไมเด็กๆเดียวนี้ไม่รู้จักคำว่ารอกันบ้างเลยหนา เมื่อร้อยปีก่อนก็เป็แม่นางน้อยที่ชอบเ้าเด็กนี่ปล่อยข่าวตอนนี้ตัวเองดันไปเลียนแบบเขาปล่อยข่าวบ้าง”ลู่อิ๋นถอนหายใจอย่างปลงตกเื่ก็เกิดไปแล้วหวังเพียงว่าเ้าหนุ่มนั่นจะมัดใจหญิงสาวได้โดยเร็วไม่อย่างนั้นแค่คิดก็เหมือนจะลมใส่เสียไม่ได้
มีอายุมาตั้งขนาดนี้เื่ที่จะทำให้ตื่นในั้นมีไม่มากนอกจากเื่ของผู้าุโเื่ของสำนัก คงมีเพียงเื่ของเ้าหลี่ตงหยางนี่ที่ทำให้เขากลุ้มใจได้แต่แบบนี้ก็ดีหากรักกันจริงเ้าเด็กนี่ก็คงจะมีอนาคตที่สดใสอย่างแน่นอนเพราะผู้าุโคงไม่มีทางมองคนรักตายจากเนื่องจากสิ้นอายุขัยอย่างแน่นอนอีกทั้งครั้งนี้ท่านเทพเซียนคนอื่นๆก็คงไม่มีใครออกมาห้ามปรามอย่างตอนที่เขาเป็เด็กอีก
“จะว่าไปทำไมเ้าเด็กหลี่ตงหยางอยู่ๆก็ตกหลุมรักผู้าุโได้กันนะเจอหน้ากันก็น้อยครั้งอีกทั้งยังเป็เพียงการเจอแบบผ่านๆ คงไม่ใช่ั้แ่ตอนเป็เด็กที่ผู้าุโช่วยมาหลอกนะไม่อย่างนั้นเ้าเด็กนี่ก็แก่แดดแก่ลมมากเกินไปหน่อย” คิดไปก็สงสัยไป“ไปชอบพอเข้าตอนไหนกันนะ”
พักใหญ่ลู่อิ๋นกับชางอิ๋นหยินก็ได้รับยันต์สื่อสารจากหลี่ตงหยางเมื่อรับรู้ข้อความที่ชายหนุ่มส่งมาพวกเขาก็ได้แต่ถอดทอนใจ
“คงไม่ใช่ว่าต้องถึงขั้นขายสำนักเพื่อหาเงินมาให้เ้านี่แต่งเมียจริงๆหลอกนะ”
ภายในยอดเขาแห่งหนึ่งในสำนักลู่หยุนร์
“บ้าเอ๊ยทำไมเ้าหมอนั่นมันถึงได้ตกถังข้าวสารพบรักกับคนที่สามารถจัดการกับพวกมือสังหารพวกนั้นได้กันมันจะโชคดีเกินไปแล้ว” เสียงคำรามดังออกมาท่ากลางความเงียบอันมืดมิดเห็นเพียงร่างเงาสองร่างที่นั่งหันหน้าเข้าหากัน
“เ้าเงียบหน่อยเดียวก็มีคนมาได้ยินเข้า”อีกเสียงกล่าวขึ้น
“นางเซียนนั่นก็ไม่รู้อดหยากมาจากไหนทำไมถึงได้รีบร้อนอยากมีสามี ตกลงปลงใจเร็วขนาดนี้กัน” เสียงแรกกล่าวอย่างไม่พอใจ
“ใครจะไปรู้เ้าไม่ต้องสนใจหลอกทำหน้าที่ให้ดีๆเมื่อแผนของเราประสบความสำเร็จเ้าพวกนี้อย่างไรก็ต้องตายทั้งหมดรวมทั้งพวกเซียนที่เหลืออยู่ด้วย”อีกเสียงกล่าวอย่างหมายมาด
2K
