เสียงตะหลิวกระทบกระทะดังอย่างไม่ขาดสายที่บริเวณห้องหลังบ้าน ขณะนี้แม่กำลังสวมบทบาทแม่ครัว โดยมีลูกสาวคนเล็กเป็ลูกมือคอยช่วยไนร่ารู้สึกชอบมากเวลาที่แม่ทำอาหาร ถ้าว่างเมื่อไหร่ เธอมักจะมาช่วยแม่หยิบจับเหมือนแม่ครัวที่ต้องมีผู้ช่วย แต่ดูแล้วคงจะเป็ตัวป่วนเสียมากกว่าเมื่อกับข้าวถูกวางบนโต๊ะสีน้ำตาล สมาชิกก็มานั่งกันพร้อมหน้า
“อีกสองอาทิตย์ตะวันก็กลับแล้วเราไปเที่ยวกันดีไหม” เสียงพ่อพูดขึ้น
“ดีเหมือนกันนะเราไม่ได้ไปเที่ยวด้วยกันนานแล้ว” แม่เสริมขึ้นอีกแรง
“ตะวันอยากไปไหนลูก?”
“อยากไปไหนไนร่า” เสียงพี่ชายหันมาถามน้องสาว
“ไนร่าอยากไปทะเลค่ะ”เด็กหญิงตาเป็ประกาย
“ไปทะเลครับพ่อ” ตะวันหันไปตอบคำถามแล้วยิ้ม
“เย้ๆ” ไนร่าที่ร้องขึ้นด้วยความดีใจเหมือนเด็กที่ได้ของเล่นใหม่
“พ่อว่างั้นเราไปเสาร์นี้เลยไหม”
“เย้ๆเสาร์นี้เลยค่ะพ่อ” ไนร่าที่ยังตื่นเต้นไม่หาย
“ลองชวนกัสกับหวานไปด้วยสิไปหลายคนน่าจะสนุกนะ” พ่อพูดและมองมาที่ลูกสาว
“จริงหรอคะ เย้ๆเดี๋ยวหนูจะลองชวนดูนะคะ”
บทสนทนามื้อค่ำของวันนี้เป็การวางแผนเที่ยวทะเลไม่ว่าจะเป็เื่เล่นน้ำ เื่ที่พักและที่ขาดไม่ได้นั่นคืออาหารทะเลแสนอร่อย
โรงเรียน
“ไนร่าดูอะไรอยู่หรอ?” กัสที่สงสัยเมื่อเห็นไนร่ากำลังจ้องมือถือเกือบครึ่งชั่วโมง
“กำลังดูที่เที่ยวอยู่เสาร์นี้ว่าจะไปทะเล”
“อิจฉาจัง อยากไปบ้าง”กัสทำหน้าเศร้าเมื่อนึกถึงว่าเธอไม่ได้ไปทะเลนานแล้ว
“ลืมเลย พ่อบอกให้ชวน ไปด้วยกันไหมกัสหวาน นะๆ ”
“ต้องถามพ่อกับแม่ก่อนนั่นสิ” หวานเริ่มตื่นเต้น
“ไปๆ ” กัสตอบแบบไม่ลังเล
หลังเลิกเรียน ไนร่ารีบกลับมาบอกพ่อกับแม่ว่าเพื่อนทั้งสองจะไปด้วยและยิ้มไม่หุบ
เสียงรถซีวิคคันสีขาวมาจอดที่หน้าบ้านคิมและตะวันก้าวลงรถมาพร้อมกัน และเดินมาทักทายพ่อกับแม่
“ไปเตะบอลกันมาหรอลูก”
“ครับแม่” คิมตอบและหันไปยิ้มให้ไนร่า
“ตะวันเพื่อนน้องจะไปด้วยนะลูก”
“ครับแม่”
“คิมไปเที่ยวทะเลไหมลูก”แม่หันมาชวนคิมเพราะกลัวลูกชายเหงาเพราะมีแต่สาวๆ
“จะดีหรอครับ”
“ดีสิพี่คิมตะวันจะได้ไม่เหงา” ตะวันพูดแล้วยิ้มที่มุมปาก
“งั้นผมอนุญาตไปด้วยนะครับ”คิมยิ้มแบบเขินๆ
“ดีๆ ไปด้วยกันหลายๆ คนจะได้สนุก” พ่อที่กำลังถือกรรไกรตัดหญ้าในมือพูดเสริม
“ผมขอตัวกลับก่อนนะครับคุณพ่อคุณแม่”
พ่อและแม่พยักหน้าและยิ้มให้คิมก่อนที่เขาจะหันมาหาไนร่า
“พี่กลับก่อนนะไนร่าวันเสาร์เจอกันนะ”
“ค่ะ พี่คิม”
ไนร่าเดินกลับขึ้นมาที่ห้องก่อนจะมีเสียงเคาะประตู ตะวันเดินเข้ามานั่งที่โต๊ะข้างหน้าต่างก่อนจะจ้องไปที่น้องสาวกำลังนั่งเล่นมือถือที่เตียง
“มีอะไรจะบอกพี่หรือป่าว?”
“มาแปลกๆ จัง”
“พี่คิมมาขออนุญาตพี่ว่าจะขอจีบไนร่า ”
“ค่ะพี่คิมถามไนร่าแล้ว แล้วพี่ว่ายังไงบ้างอ่ะ”ไนร่าวางมือถือและหันไปมองพี่ชาย
“พี่ก็บอกแล้วแต่ไนร่าพี่คิมเค้าก็เป็คนดี แต่พี่ไม่ได้บังคับไนร่านะ”
“ไนร่ารู้ค่ะ พี่เค้าก็บอกว่าลองคุยๆดูก่อน”
“ที่จริงก่อนหน้าเคยคบกับผู้ชายคนนึงแต่เลิกกันแล้วนะ” ไนร่าเล่าเื่ให้พี่ชายฟังด้วยน้ำเสียงที่ปกติทำให้พี่ชายทำหน้าใเมื่อน้องสาวแอบมีแฟนแล้วตนเองไม่รู้
“จริงหรอเนี่ยใช่คนที่พี่เจอตอนไปรับที่โรงเรียนหรือป่าว”
“ใช่ค่ะ”
“ตอนนี้โอเคแล้วใช่มั้ย?”
“สบายมากน้องสาวพี่เก่งจะตาย” เธอยิ้มแล้วทำหน้าตาทะเล้นใส่พี่ชาย
“น้องสาวพี่โตแล้วสินะ” ตะวันมองดูน้องสาวด้วยความเอ็นดู ก่อนจะบอกฝันดีแล้วเดินออกจากห้องไปแต่ลึกๆ ก็แอบห่วงน้องสาวอยู่ไม่น้อย
เมื่อพี่ชายเดินพ้นประตูห้องไนร่าหยิบมือถือขึ้นมาดู ก่อนจะเลื่อนไปเจอรูปที่เคยถ่ายไว้กับสกาย รูปที่สองคนกำลังนั่งยิ้มกันอย่างมีความสุขเป็ภาพเดียวที่ไนร่าไม่กล้าลบ แต่ตอนนี้คงได้เวลาลบจริงๆ แล้วสินะ
เสียงแจ้งเตือนจากไลน์ดังขึ้น
“ฝันดีนะครับน้องไนร่า”
“ฝันดีค่ะพี่คิม”
ไนร่าวางมือถือเอื้อมมือปิดไฟที่หัวเตียง ความมืดครอบคลุมไปทั่วห้อง แสงของดวงจันทร์ในคืนเดือนหงายสอดส่องผ่านผ้าม่านร่างเล็กใต้ผ้าห่มครุ่นคิดอะไรบางอย่าง บางทีการเปิดใจให้พี่คิมคงไม่เสียหายอะไรนะ
302
