บทที่ 3
ร้ายตัวแม่
มาร์วิน
"นางร้ายตัวแม่คณะบริหารคู่หมั้นของหนุ่มฮอต เดือนมหาวิทยาลัย ตบไม่ผู้หญิงที่มายุ่งกับคู่หมั้นไม่ยั้งหลังตึกนิเทศฯ"
หัวข้อเพจดังของมหาวิทยาลัยที่กำลังเป็ที่สนใจของนักศึกษา รวมไปถึงกลุ่มของผมที่กำลังนั่งอ่านข่าวนี้ผ่านทางโทรศัพท์อยู่
"น้องน้ำพริกนี่โคตรร้ายเลยว่ะ ตามไปตบเด็กของมึงทุกคนเลยกูละกลัวน้องเขาจริงๆ ดีนะที่กูเป็ผู้ชาย " ไอ้ซันเพื่อนในกลุ่มของผมเอ่ยขึ้น
"ไอ้วินมึงก็หน้าจะเพลาๆเื่ผู้หญิงหน่อยเห็นเงียบๆนี้มึงฟาดเรียบทุกคณะเลยนะ รู้ว่ามีคู่หมั้นอยู่แล้วยังแอบหิ้วสาวไปทั่ว เขาเดือดร้อนเพราะความเ้าชู้ของมึงกันหมดเห็นไหมเนี่ย"เอ็มพูดพร้อมมองหน้าตัวต้นเหตุแบบผม
"กูยังไม่แต่งงานป่าววะขอใช้ชีวิตอิสระเต็มที่ก่อน ถ้าแต่งงานกันเมื่อไหร่กูก็เองแหล่ะ"ผมบอกเพื่อนไปอย่างไม่สนใจ แล้วก้มหน้าเล่นโทรศัพท์ แชทกับเด็กในสต็อคของผมต่อไป
"น้องน้ำพริกก็สวย แต่ทำไมมึงเ็า ใจร้ายกับเขาจังยังไงน้องเขาก็เป็คู่หมั้นของมึงนะ ให้เกียรติ เขาบ้างสิ จะทำอะไรก็ไว้หน้าน้องเขาหน่อยไม่ใช่ควงคนอื่นเย้ยน้องเขาไปทั่วมหาวิทยาลัยแบบนี้" ไอ้ซันเตือนผมอย่างจริงจัง
"ไม่รู้สิยังไงกูก็ต้องแต่งงานกับเขาอยู่แล้วป่ะ แต่ถ้าเขาทนไม่ได้ก็แค่ถอนหมั้นไปจะได้จบๆ" วินหยักไหล่พร้อมไม่ใส่ใจ
“เฮ้อกูไม่รู้ว่าน้องพริกทนผู้ชายเลวๆแบบมึงไปได้ยังไง เ้าชู้ขนาดนี้ เป็กูนะ จะถอนหมั้นกับมึงแล้วไปหาผู้ชายดีๆกว่านี้มาเป็แฟนดีกว่าสวยๆแถมรวยแบบน้องเขาหาใหม่ได้สบายๆอยู่แล้ว”ไอ้เอ็มออกความคิดเห็นออกมาอย่างหมั่นไส้ผม
“ใช่ กูเห็นด้วย ระดับน้องเขาหาใหม่ได้แน่นอน” ไอ้ซันก็เห็นด้วยกับไอ้เอ็ม
“พวกมึงก็พูดเหมือนกูเลวมากเลยเนาะ กูแค่คุยกับผู้หญิงคนอื่นเอง”ผมเงยหน้าถียงพวกมันไป
“อย่างมึงคงไม่ได้แค่คุยมั้งครับคุณมาร์วิน”พวกมันสองคนพูดขึ้นพร้อมกันอย่างรู้ทันผม
“รู้ดีจริงๆนะพวกมึงอ่ะก็เขาเสนอกูก็ต้องสนองสิว่ะ”
กลุ่มของเขามี ซัน ,เอ็ม ที่สนิทกันมาั้แ่เข้ามาเรียนมหาวิทยาลัยปี 1เราสามคน เรียนคณะบริหารธุรกิจ ปี3 มีครบทั้งหน้าตา ฐานะ มันสมอง จึงเป็ที่จับตาและหมายปองของสาวๆทั้งมหาวิทยาลัย
ไม่เว้นแม้แต่เขาที่มีคู่หมั้นอยู่แล้ว คนทั้งมหาวิทยาลัยไม่มีใครไม่รู้จักผม"มาร์วินพิรัชต์ธาดา"
ทายาทเ้าของธุรกิจโรงแรมที่มีสาขาทั้งในและต่างประเทศ ซึ่งมีคู่หมั้นเป็ลูกสาวของเพื่อนมารดา ที่หมั้นหมายกับเขามาั้แ่เกิด และพอเขาจำความได้เด็กนั้นก็ตามติดเขาแจไม่ยอมปล่อยให้เขาได้มีอิสระในการใช้ชีวิตเลย
แต่เริ่มมาหนักข้อขึ้นตอนขึ้นมัธยมปลายเธอเริ่มร้ายขึ้นเรื่อยๆ โดยการจัดการตามตบตีผู้หญิงทุกคนที่เข้าใกล้ผมคอยกั้นผู้หญิงที่เข้ามาหาผมทุกคน ไม่ว่าจะเป็เพื่อนหรือรุ่นน้องคนไหนก็ตามเมื่อไหร่ที่เธอได้ข่าวว่าผมควงคนไหน เธอก็จะตามไปจัดการทันที
ยิ่งเธอทำนิสัยแบบนี้ผมยิ่งรู้สึกอึดอัดและมองเธอไม่ดีมากยิ่งขึ้น ถ้าเธอให้อิสระจผมสักนิด ไม่ตามติดผมจนผมรู้สึกรำคาญแบบนี้ทำไมถึงได้ร้ายกาจขนาดนี้นะ คู่หมั้นตัวร้ายของผม
"น้ำพริก พิรดา อัศวกมล"