"วันต่อมา เฟยหลงเช่าเกวียนวัวเพื่อเข้าไปในเมือง
ทั้งครอบครัวเลย
เพราะอยากจะพาเเม่เเละน้องๆไปด้วย ทั้ง2คน ไม่เคย
เข้าตัวเมืองมาก่อน ตลอดทางเฟยเทียนดูตื่นเต้นพูดคุยไม่หยุด
เสี่ยวไป๋ก็มาด้วย นอนอยู่ตักเฟยเซียน"
ย่าหลี่กับจินเมิงคุยกับชิงเชียงอยู่
ตัวเขาไปนั่งอยู่กับคนขับเกวียนเพราะไม่อยากทำให้จินเมิงอึดอัด
ก่อนไปโรงหมอได้เเวะเอาดอกกุ้ยฮวาไปให้ ที่ร้านของหลี่หานก่อน
ตอนนี้ เฟยหลงกับอี้หานเปรียบเสมือนพี่น้องกันคุยกันได้ถูกคอ
ตอนเเรกจากข่าว ที่ได้ยินเกี่ยวกับเฟยหลง หลี่หานยังคงชั่งใจอยู่
เเต่พอได้คบหาสนทนากันบ่อยๆ ก็พบว่าเฟยหลงคนนี้
ไม่เหมือนในสิ่งที่ตัวเขาได้ยินมาเลย ดูเป็คนมีความรู้
เฉลียวฉลาดพูดจาน่าฟัง
เหตุใด เมื่อก่อนเขาถึงทำตัวเช่นนั้นนะตัว หลี่หานเอง ก็ได้กำไร
มากมายจากดอกกุ้ยฮวา ที่เฟยหลงนำมาขายให้เขา
ทักทายกันซักพัก เฟยหลงก็ขอตัว พาจินเมิงไปโรงหมอก่อน
โรงหมอ ที่จะพาจินเมิงไปรักษาก็เป็
ของครอบครัวหลี่หาน เช่นกันเขาเลย เเนะนำมา
ถึงโรงหมอ หมอชราทำการฝังเข็มเเละให้ยามา
บอกว่า ทุกสิบวัน มาฝังเข็ม1ครั้ง
ฝังซัก2-3ครั้งก็หายเป็ปกติเเล้ว
รักษาเเต่ล่ะครั้งเสียเงินครั้งล่ะ5ตำลึงรวมค่ายา
เงินที่เฟยหลงให้ไว้ 50ตำลึง เพียงพอเเน่นอน
เเถมยังเหลืออีก ย่าหลี่ ดีใจจนน้ำตาคลอ
จินเมิงก็เช่นกันเขาคิดว่า ขาของเขาจะไม่หายเสียเเล้ว
กลัวว่าย่าของเขาจะลำบาก
"เฟยหลงพาครอบครัวไปเดินทึ่ตลาดเพื่อซื้อข้าวของ
ให้ย่าหลี่กับจินเมิงนอนพักผ่อนที่โรงหมอไปก่อน"
เเม่เเละน้องสาวดูไม่สนุกเท่าไร เพราะพวกนางไม่ค่อยมี
ปฎิสัมพันธ์กับผู้คนเท่าไร เเถมในเมืองคนก็เยอะเเยะทำให้
พวกเขาดูอึดอัด ต้องคอยพาพวกเขามาบ่อยๆสินะ
เว้นเเต่เฟยเทียนที่ดูสนุกสนานไปกับทุกอย่าง
ท่านเเม่มีอะไร ที่้าหรือไม่ เ้าด้วยเฟยเซียน
ไม่มีหรอก ข้าอยากเดินดูอะไรซักหน่อย ข้าก็ไม่มีเ้าค่ะ
"ข้ามี ข้ามี" เฟยเทียนตอบก่อนโดยที่ไม่มีใครถาม
เฟยหลงลูบหัวด้วยควาเอ็นดู
ข้าอยากได้ขนมที่ครั้งที่เเล้วท่านซื้อมาให้ มันอร่อยมากๆ
งั้นไปกันเถอะ
ในขณะที่จะเดินออกไปนั้น ก็ได้ยินเสียงคนเรียกจากด้านหลัง
!! พี่หลง พี่หลง ท่านมาเเล้ว
เฟยหลงหันไปพลันคิดในสมองว่าคนผู้นี้เป็ใคร
อ๋อ ก็คือกลุ่มสหายในบ่อนนั้นเอง ชื่อซื่อหยาง
พี่หลงท่านไปอยู่ไหนมาไม่เจอหน้านานเลย
"ข้าก็อยู่บ้านนั่นเเหละ ตอนนี้ข้าทำไร่ข้าวโพดอยู่ไม่มีเวลา
มาพบเจอพวกเ้าเลย"
ข้าก็ไม่ค่อยได้มาเเล้วพี่หลง ตอนนี้เมียข้าจะหนีกับบ้านเก่านาง
ข้าเลย ต้องมาหางานทำ ตอนนี้ข้าเป็คนล้างชามอยู่เหลาในซอยนี้เเหละพี่หลง
อืม ดีเเล้วดีเเล้ว ว่าเเต่วันนี้เ้าไม่ทำงานหรือ
ทำพี่หลง เเต่เถ้าเเก่ใช้ข้ามาซื้อของนะ มองเห็นพี่ไกลๆไม่เเน่ใจเลยวิ่งมาดู ถึงรู้ว่าเป็พี่
เอ่อว่าเเต่ พี่หลง พี่ได้ข่าวต้าจินบ้างไหม
เฟยหลง..?
่นี้เ้านั้น เป็อะไรไม่รู้ เมาทุกวัน เเถมติดเงินที่บ่อน
หลายสิบตำลึงเเล้วพี่
เมื่อก่อน ผมเห็นมันเอาเเต่เดินตามพี่ เเต่ก็ไม่เห็นเป็
ขนาดนี้เลย
ยังไงพี่ก็ช่วย คุยกับเ้านั้นมันหน่อยนะ
อืม ได้ถ้าข้าเจอ ข้าจะคุยเอง
เ้าก็เถอะ ขยันๆทำงานเข้าล่ะ เมียเ้าได้ข่าวว่า
งามมากเลยใช่ไหม เดี๋ยวจะทนเ้าไม่ไหว หนีไปซ่ะก่อน
"เลิกเเล้ว เลิกเเล้ว " ข้าไปก่อนพี่หลง กลับช้าเถ้าเเก่บ่นข้าอีก
หลังจากคุยเสร็จ เฟยหลงก็พาเ้าตัวเล็กไปซื้อขนม
เเล้วก็กับมารับย่าหลี่ จินเมิงกับหมู่บ้าน
ระหว่างทาง เห็นบ้านหลังใหญ่กำลังก่อสร้างอยู่ เฟยหลงก็คิดว่า
ลืมเื่ที่จะสร้างบ้านใหม่ไปเลย
"บ้านนายท่านที่ไหนกันนะ หลังใหญ่น่าดู เเถมยังมี
องค์รักษ์ เฝ้าอยู่เต็มไปหมด"
ตอนไปส่งย่าหลี่ ที่บ้านย่าหลี่ยื่นเงินคืนให้ เฟยหลง30ตำลึง
ย่าหลี่ เก็บไว้เถิด กว่าจินเมิงจะหายดีก็อีกเป็เดือน
ไว้ใช้ซื้อข้าวของที่จำเป็นะ ย่าหลี่รับไว้
ย่าหลี่ เดินเข้าบ้านไป เหลือจินเมิงที่ยังยืนอยู่
ขอบคุณท่านมาก ข้าหายดีเมื่อไร จะรีบหาเงินมาใช้ทันที
จินเมิง เ้าฟังข้านะ ที่เ้ามีสภาพเป็เช่นนี้ก็เพราะข้า
ข้าไม่อยากให้เ้าคิดว่าตัวเองติดหนี้บุญคุณอะไร
หรือหวังให้เ้าซาบซึ้ง เพราะข้าเป็ฝ่ายผิด
เ้าอาจจะไม่เชื่อเเต่ข้ารู้สึกผิดจริงๆ เ้ารักษาตัวให้ดีไม่ต้องฝืน
ร่างกายทำอะไร ทั้งนั้น รอให้หายดีก่อน
ถ้าเ้าไม่รังเกียจก็มาหาข้า ข้ามีงานให้เ้าทำ
ย่าหลี่จะได้อยู่อย่างสุขสบาย เสียที
"ข้ารับรอง ไม่ใช่งานที่ทำอะไรผิดผิดเเน่นอน "
พูดจบก็เดินกับไป
จินเมิงกับเข้าไปในบ้านเเล้วนอนครุ่นคิดอะไรบ้างอย่าง
เฟยหลงถึงบ้านก็เข้าไปคุยกับชิงเซียง ท่านเเม่หมู่บ้านเรามีใคร
สร้างบ้านได้ไหม
ไม่มีหรอก มีเเต่หมู่บ้านข้างๆเเต่ก็ไม่เก่งมากสร้างได้
เเต่บ้าน
หลังเล็กๆ
ตอนนี้เรามีเงินเเล้ว เเม่อยากให้เ้าสร้างดีดี ไปเลย
เเม่ว่าไปจ้างช่างในเมืองดีกว่า
"ขอรับ ข้าเห็นด้วยกับท่านเเม่ สร้างทั้งทีก็ให้ดีไปเลย
พรุ่งนี้ ข้าจะเข้าไปในเมือง อีกรอบ" ขอรับ