“กู๊ว้า~!”
“กู๊ว้า!”
เหล่ามอนสเตอร์รูปร่างคล้ายมนุษย์ส่งเสียงร้องบาดหูพร้อมกับกระโจนเข้ามาราวคลื่นทะเล
อู๋ฉือมองไปยังหอคอยป้องกันทั้ง2แห่ง
หอเพลิงะเิจัดอยู่ในประเภทหอคอยธาตุมีรูปลักษณ์มาตรฐานคล้ายหอคอยจอมเวทส่วนยอดเป็หินลอยรูปทรงปริซึมที่ลุกโชนด้วยเปลวเพลิง
บนหินลอยนั้นประทับตราด้วยสัญลักษณ์ของ‘เวทเพลิงะเิ’!
ส่วนหอผายลมพิษนั้นรูปลักษณ์โดยรวมดูปกติธรรมดาแต่ส่วนยอดกลับเป็รูปปั้นมนุษย์หินที่โค้งกายลงและเชิดก้นขึ้นเล็งออกไปภายนอกรั้ว...
และที่สำคัญที่สุด!
รูปปั้นมนุษย์หินนั้นมีใบหน้าต้นแบบเป็อู๋ฉือ!
“อยากจะรื้อทิ้งจริงๆ...”
อู๋ฉือสีหน้าปั้นยากทุกครั้งที่เห็นรู้สึกปวดร้าวในใจเป็อย่างยิ่ง
ต้องขออภัยจริงๆในความไม่รอบรู้ของเขา
หอคอยป้องกันที่พิสดารเช่นนี้หาดูได้ยากมาก!
“ช่างเถอะ ตั้งใจรับมือศัตรูดีกว่า!”
เมื่อได้สติกลับคืนมาอู๋ฉือก็หันกลับไปมองในม่านหมอกอีกครั้ง
เหล่ามอนสเตอร์เคลื่อนที่รวดเร็วราวกับสายลมพริบตาเดียวก็มาถึงระยะ 100 เมตรแล้ว
และนี่คือระยะที่เหมาะสมที่สุด!
หอเพลิงะเิสามารถโจมตีเป้าหมายได้ไกลสุด 500 เมตรขณะที่หอผายลมพิษ สามารถโจมตีได้ไกล 200 เมตร!
แน่นอนว่าในสถานการณ์จริงยิ่งระยะใกล้เท่าไร การโจมตีย่อมแม่นยำขึ้นเท่านั้น!
ดังนั้นเมื่อเหล่ามอนสเตอร์เข้ามาใกล้รั้วในระยะ 100 เมตรอู๋ฉือจึงออกคำสั่งในทันที!
ในชั่วพริบตาถัดมา
รูปปั้นมนุษย์หินบนยอดของหอผายลมพิษพลันสั่นสะท้านปลดปล่อยกลุ่มหมอกสีเขียวออกไปอย่างรุนแรง ปกคลุมเหล่ามอนสเตอร์ทั้ง 20กว่าตัวนั้น!
“ปู้ด~!”
เสียงผายลมดังสนั่นหวั่นไหวพร้อมกับหมอกสีสันประหลาดที่แผ่กระจายเป็วงกว้าง
ใบหน้าของอู๋ฉือแข็งค้างโดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเขามองเห็นรูปปั้น “อู๋ฉือ”บนยอดหอคอย...
เขาบังคับตนเองให้สงบสติลงทันทีแล้วมองไปยังเบื้องหน้าอีกครั้ง
ไม่ไกลนัก
เหล่ามอนสเตอร์ที่ถูกปกคลุมด้วย‘ผายลมเฉื่อยชา’ พลังงานอันดุดันของพวกมันพลันสลายไปในพริบตา
พวกมันเซถลาไปมาและล้มลงกับพื้นอย่างไร้เรี่ยวแรง...
ผลลัพธ์ที่เกิดขึ้นนั้นชัดเจนมาก!
อู๋ฉือรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย
เขาเรียนรู้จากตำราว่าเวท‘เฉื่อยชา’ โดยทั่วไปแล้วจะลดพลังโจมตีของศัตรูเป็หลัก หรืออย่างมากก็แค่ชะลอความเร็วเท่านั้น!
สถานการณ์เช่นนี้มีเพียงความเป็ไปได้เดียว!
นั่นก็คือ‘ผายลมเฉื่อยชา’ เป็เวทคุณภาพสูง!
“เวทเพลิงะเิ... โจมตี!”
อู๋ฉือออกคำสั่งทันทีหอเพลิงะเิที่พร้อมรบอยู่แล้วหินลอยรูปปริซึมที่อยู่บนยอดหอคอยก็พลันเปล่งแสงเจิดจ้า!
ในเสี้ยววินาทีถัดมา
ลูกไฟขนาดมหึมาก็ก่อตัวขึ้นมันมีขนาดใหญ่กว่าลูกไฟที่ปีศาจจมปลักสายเวทโจมตีเข้าใส่เขาเมื่อวานนี้ถึง 10เท่าตัว!
ตูม~!
ลูกไฟพุ่งทะยานออกไปบังเกิดรอยเปลวเพลิงยาวเหยียดเป็สาย แล้วตกลงกลางฝูงมอนสเตอร์โดยตรง!
โครม!!!
พื้นแผ่นดินสั่นะเืเลื่อนลั่น
เปลวเพลิงลุกโชนโชติ่เสียงะเิดังกึกก้องไปทั่วทิศทาง
มอนสเตอร์ทั้งหมดก็มอดไหม้ไปในเปลวเพลิงและแรงะเิในชั่วพริบตา
..........
[สิ้นสุดการต่อสู้!]
[เริ่มการประมวลผล!]
..........
[สรุปผลการต่อสู้]
[ศัตรู: พรานทมิฬระดับ 2 จำนวน 27 ตัว]
[ผลการต่อสู้: บดขยี้!]
[การประเมิน: ระดับ SS!]
[รางวัลพื้นฐาน: ศิลาแก่นสุญญะ 27 ชิ้น]
[รางวัลพิเศษ (ระดับ SS): ผลึกมายา 200 ชิ้น, สิ่งปลูกสร้าง (แปลงเพาะปลูก), สิ่งปลูกสร้าง (บ่อน้ำ), สิ่งปลูกสร้าง (ห้องน้ำ)]
..........
“ไม่เลวเลย”
อู๋ฉือถอนหายใจโล่งอกการต่อสู้ของวันนี้สิ้นสุดลงแล้ว
เขาปีนข้ามรั้วเดินไปยังตำแหน่งที่มอนสเตอร์โดนโจมตี
บัดนี้ร่างของพรานทมิฬได้มอดไหม้กลายเป็เถ้าถ่านเหลือเพียงกล่องสมบัติสังหารพรานทมิฬ 27 กล่อง
อู๋ฉือเก็บรวบรวมกล่องสมบัติมาทีละกล่องแล้วเขาก็เปิดกล่องทั้งหมด!
[ได้รับ: ผลึกมายา +1]
[ได้รับ: ผลึกมายา +1]
[ได้รับ: ผลึกมายา +3]
[ได้รับ: ผลึกมายา +1, ศิลาแก่นสุญญะ +1]
..........
“โชคหมดแล้วเหรอ?” อู๋ฉือรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย
วันนี้โชคในการเปิดกล่องไม่ดีเท่าเมื่อวานเลยเขาเปิดได้ผลึกมายาเพียง 39 ชิ้นและมีเพียงกล่องเดียวเท่านั้นที่โชคดี ได้ศิลาแก่นสุญญะ 1 ชิ้น
“หวังว่าพรุ่งนี้จะมีมอนสเตอร์เยอะขึ้นนะ” อู๋ฉือส่ายหัวแล้วเดินกลับไปยังดินแดน
เมื่อกลับมาถึงอู๋ฉือจึงพบว่าหลินไต้อวี้ตื่นแล้ว
นางรวบผมขึ้นแล้วปักด้วยปิ่นหยกประดับมุกดูงดงามบริสุทธิ์น่ารัก
“ฉันปลุกเธอหรือเปล่า?” อู๋ฉือเดินเข้าไปหาหลินไต้อวี้
หลินไต้อวี้ส่ายหน้า
“ข้าััได้ถึงการรุกรานของมอนสเตอร์ ก็เลยตื่นมาเ้าค่ะ”
“จริงสิ เธอมีพละกำลัง 200 หน่วย!”
อู๋ฉือฉุกคิดแล้วนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ เขารีบหยิบชุดอุปกรณ์อาบน้ำออกมาจากช่องเก็บของ
“ในดินแดนของฉันยังไม่มีสิ่งของเหนือธรรมชาติ หรือเวทอะไรพวกนั้นเลยเธอใช้พวกนี้ไปก่อนแล้วกัน”
“ไม่เป็ไรเ้าค่ะ”
หลินไต้อวี้รับสิ่งของเ่าั้มาแล้วร่างบอบบางของนางเดินจากไป
นางก้าวเท้าอย่างนุ่มนวลเผยให้เห็นรูปร่างอันอ่อนช้อยสง่างาม
อู๋ฉือเลียริมฝีปากเล็กน้อยพลางมองไปยังรางวัลสิ่งปลูกสร้างที่เพิ่งได้รับมาใหม่
เขาได้รับมาทั้งหมด3ชิ้น ล้วนแล้วแต่เป็สิ่งปลูกสร้างปกติธรรมดา!
“ไม่เลวเลย มีห้องน้ำแล้ว!” อู๋ฉือเผยรอยยิ้ม
ลอร์ดมือใหม่จะแก้ปัญหาเื่การขับถ่ายได้อย่างไร?
เนื่องจากข้อจำกัดของ‘บททดสอบมือใหม่’ ผู้คนส่วนใหญ่จะไม่ใช้พื้นที่สิ่งปลูกสร้างเริ่มต้นเพื่อสร้างห้องน้ำ
เทพผู้เลื่องชื่อจากต่างแดนนามว่า‘โธมัส’ เคยกล่าวไว้ว่า “มิติว่างเปล่าไร้ขอบเขตนั้นโอบรับทุกสิ่ง แม้กระทั่งของเสีย”
ดังนั้นเมื่อลอร์ดมือใหม่ส่วนใหญ่ไม่มีห้องน้ำก็จะเลือกหาสถานที่นอกดินแดนเพื่อแก้ปัญหาไปก่อน...
เมื่อมีห้องน้ำในอู๋ฉือก็หลุดพ้นจากสถานการณ์น่าอายนั้นแล้ว
เขามองไปรอบๆและครุ่นคิดเล็กน้อย
พื้นที่ดินแดน200ตารางเมตรนั้นค่อนข้างแออัดแล้วการสร้างสิ่งปลูกสร้างเพิ่มอีกสามชิ้นจึงไม่เหมาะสม
“ยกระดับดินแดนก่อนดีกว่า!”
อู๋ฉือจึงเปิดหน้าต่าง[ดินแดน] แล้วเหลือบมองไปยังช่องเก็บของของตนเอง
ซึ่งในนั้นมีศิลาแก่นสุญญะอยู่ถึง47ชิ้น!
14K
