นิยายพิสูจน์คุณค่าแห่งรัก รักพิษรัก เขียนโดย สลักกานต์
ตอนที่ ๕
ณัฐกนกเปิดประตูห้องแสงอุทัย เขาเห็นนพนิตกับป้าอี๊ดช่วยกันจัดข้าวของที่นัทซื้อให้นพเข้าตู้เก็บของ นัทแอบมองเด้านด้านหลังอยู่ครู่หนึ่ง
นพนิตหันมาเห็นพี่นัทยืนกอดอกพิงประตูห้อง และมองเขาด้วยสายตาที่นพชอบให้หลายๆคนมองเขา รวมทั้งพี่นัท “แอบดูเด็กเล่นจัดห้องเหรอครับ”
พี่นัทยิ้มให้กับมุขที่นพเล่นกับตัวเอง
ป้าอี๊ดเห็น ‘คุณหนู’ ของเธอเดินเข้ามาในห้อง เธอจึงขอตัวหลบออกจากห้องไป ณัฐกนกยิ้มให้เกียรติป้าอี๊ด จนนพรู้สึกว่าเขาจะต้องทำดีกับคนแก่คนนี้ให้มากๆ
“อยากเห็นแล้วสิว่าของหวานที่อยู่ตรงหน้านี้” นัททอดเสียง พร้อมกับส่งสายตาเชิญชวน “จะน่ากินสักแค่ไหน?”
นพนิตยิ้มให้แต่เขาก็ไม่หลบสายตาของนัท “อย่าใจร้อนสิครับ” นพพูดขึ้น เมื่อนัทเดินเข้ามากอดเขาไว้ในอ้อมแขน “ยังไงคืนนี้ นพก็อยู่ที่นี่อยู่แล้ว”
ณัฐกนกก้มลงซุกไซร์ที่ซอกคอของนพนิต
นพก็ตอบสนองรสจูบนั่นอย่างดีครู่หนึ่ง .. “ให้นพอาบน้ำก่อนนะครับ”
ณัฐกนกพยักหน้ารับแล้วก็คลายวงแขนตัวเอง แต่สายตาเขายังจับจ้องที่นพตลอดเวลา
“พี่นัทไปรอข้างนอกสิครับ” นพออดอ้อน
“ไม่อะพี่ไม่ทำอะไรนพหรอก แต่อยากเห็นว่านพ เวลาไม่มีเสื้อผ้าเนียะ .. จะ ..น่ากินขนาดไหน” นัทตอบพร้อมกับอมยิ้มที่มุมปากอย่างเป็ต่อ “ถอดสิ”
นพนิตมองท่าทางของพี่นัท เขาก็บอกตัวเองได้อย่างเดียวว่า ..พี่นัทไม่มีทางไปจากตรงนี้แน่ๆ .. คิดได้อย่างนั้น นพจึงเลือกที่จะถอดเสื้อเชิร์ทของเขาออกช้าๆ เผยให้เห็นสรีระครึ่งท่อนบนอันเปลือยเปล่า ..
ณัฐกนกมองรูปร่างเด็กหนุ่มที่อยู่ตรงหน้าทุกสัดส่วนพอดิบพอดีกับเขาเสียจริง ผิวพรรณขาวออกเหลืองของนพนิต ช่างน่าลูบไล้เสียเหลือเกิน
นพนิตถอดกางเกงยีนส์ตัวเก่งของเขาลงบ๊อกเซอร์ตัวเก่าร่นตามกางเกงลงไปด้วย จนนัทเห็นแก้มก้นงามงอน ก่อนที่เ้าตัวจะดึงบ๊อกเซอร์กลับขึ้นไป
“เฮ่อ... ” นัทถอนหายใจ “จะดึงกลับขึ้นไปทำไม เดี๋ยวก็ต้องถอดแล้ว”
“ก็อายที่พี่นั่งจ้องอยู่แบบนี้น่ะสิครับ” นพตอบ
นัทหัวเราะหึ..หึ.. โดยไม่ตอบโต้อะไร
นพนิตนั่งลงที่เก้าอี้ข้างๆเตียง แล้วยกขาข้างหนึ่งขึ้นมาวางที่เก้าอี้ตัวข้างๆ เพื่อถอดถุงเท้าแต่เขาลืมไปว่า ตอนนี้เขามีแค่บ๊อกเซอร์เท่านั้นปิดบังส่วนสงวนไว้อยู่
จึงไม่แปลกที่ณัฐกนกจะเห็นอะไรบางอย่างที่เขาอยากเห็นแม้ขนาดมันจะยังไม่เปลี่ยนแปลง แต่การที่นัทได้เห็นก็เพียงพอที่จะทำให้เขายิ้มออกมา
“พี่ยิ้มอะไร” นพถามด้วยความงง
“ถอดเถอะพี่เห็นหมดแล้ว”
คำตอบพี่นัททำให้นพรู้ทันทีว่าเขาพลาดไปแล้ว “พี่นัทททททท”
นัทยิ้มให้เด็กผู้ชายที่เขารัก
นพรีบเอาขาลงแล้วก้มตัวไปถอดถุงเท้า แล้วรีบเดินเข้าห้องน้ำไป
...
ไม่นานนัก นพนิตก็เดินออกมาจากห้องน้ำพร้อมกับเสื้อคลุมตัว สิ่งแรกที่เขาทำก็คือมองดูว่าพี่นัทยังนั่งอยู่ที่เดิมหรือปล่า ซึ่งก็ไม่เห็น นพยิ้มเบาๆ
แต่พอมองไปรอบๆ ห้อง เขาก็ต้องใ !!
“เฮ่ย!!” !!
จะไม่ให้นพใได้อย่างไร?
ก็พอนพนิตมองที่เตียงพี่นัทนั่งอ่านหนังสืออยู่บนเตียงนอนของเขา จากสภาพที่มองเห็น.. พี่นัทน่าจะอาบน้ำเสร็จแล้ว
และที่สำคัญ.. พี่นัทไม่ใส่อะไรเลย!!
“พี่นัท” นพเสียงแทบหลง
“มีอะไรเหรอ” นัทพูดพร้อมกับเงยหน้าขึ้นมามองนพ หนังสือเล่มนั้นวางลงตรงที่หน้าตักเขาพอดี
“ทำไมพี่นัทไม่ใส่เสื้อผ้า”
“พี่ขี้กียจถอด” พี่นัทตอบตรงๆ
เมื่อได้สติพอสมควรแล้ว นพจึงสังเกตเห็นว่า ..
ผิวพี่นัทขาวอย่างคนเชื้อสายจีนส่วนใหญ่แต่ที่ดูน่ามองกว่าคือ.. ผิวพี่นัทขาวอมชมพูระเรื่อ น่าจูบไปเสียทุกส่วนสัดกล้ามเนื้อพองาม ลงตัว สมไปทุกส่วน ต้องผ่านการออกกำลังมาอย่างดีเป็แน่ ริมฝีปากชมพูอ่อนจนเกือบขาวกลับดูอวบอิ่มน่าจูบเป็ที่สุด เส้นผมหยักศกอ่อนๆ ยุ่งๆ หน่อยที่หมาดๆ จากการเช็ด ช่วยทำให้พี่นัทดูเด็กลง
“มะ!!พี่เช็ดตัวให้” พี่นัทพูดพร้อมกับขยับมานั่งที่ขอบเตียง
นพนิตพยายามที่จะไม่มองแกนกลางร่างกายพี่นัทแต่มันก็อบที่จะแอบมองไม่ได้
“จะดูก็ดู” พี่นัทบอกตรงๆ “ไม่ดูตอนนี้เดี๋ยวอีกพักก็ต้องดูจนได้ละน่า”
“พี่นัทททท” นพอ้อน “นพยังเด็กอยู่นะ ถึงจะ.. เคยมาบ้าง แต่ก็ไม่เชี่ยวชาญจนมองทุกอย่างเป็ปกติใปหมดนะพี่” นพชี้แจง ขณะที่พี่นัทช่วยเช็ดผมให้
พอเช็ดผมเสร็จ พี่นัทก็ดึงเสื้อคลุมตัว ตรงคอเสื้อลง ความที่เสื้อคลุมมันผ่าหน้า แม้จะมีเชือกผูกที่เอว แต่การดึงแบบที่นัทถนัด มันก็ทำให้เสื้อทั้งหมดลงไปกองที่เอวตรงที่เชือกผูกพอดี
“พี่..!!” นพนิตใ
นัทกอดนพ “ไม่ต้องใน้า..”
แล้วก็เริ่มซกไซร์ไปเรือนร่างของนพ ณัฐกนกัักล้ามหน้าอกของนพและก้มลงดูดนมของนพ ที่นัทเคยปรารถนา ตอนนี้เขาดูดดื่มอย่างที่เขาอยากะทำ
นพนิตปล่อยความรู้สึก..คล้อยตาม.. ไปกับการกระทำที่นัทปรนเปรอให้เขา จนต้องเผยอซี้ดดดด..ด้วยความเสียวกระสัน
นัทจูบปากนพทันที!!
นพเองก็จูบตอบเช่นกัน!!
ทั้งสองดูดดื่มในรสจูบของกันและกันจนอารมณ์กระเจิดกระเจิง
แล้วณัฐกนกก็ล้มตัวลงนอนบนเตียง
นพนิตมองเขาด้วยความหื่นกระหาย แล้วนพก็ขึ้นคล่อมร่างขาวอมชมพูของพี่นัทและก้มลงฟัดเฟ้นด้วยมือ ปาก และลิ้นไปแทบทุกส่วนที่เขาทำได้
ณัฐกนกรู้สึกเคลิ้มคล้อยไปกับเพลงกาเมที่นพนิตปรนเปรอให้เขา แล้วก็พยายามจัดทุกอย่างให้เข้าที่ พร้อมกับให้สัญญาณนพนิต
นพเข้าใจสัญญาณนั่นอย่างดีเขาขยับตัวดันบางอย่างให้เข้าไปในที่ที่ควรเข้า และออกตามจังหวะกระสันเสียวแล้วทำซ้ำแล้วซ้ำเล่าตามความรู้สึก
จนร่างทั้งสองเกร็งจนสุดสวาทแล้วทุกอย่างก็ผ่อนคลาย ..
ณัฐกนกนอนกอดนพนิตไว้ด้วยใจที่อิ่มสุขเหลือเกิน.. นพนิตเองก็สุขสมกับรสสวาททั้งมวลที่เพิ่งผ่านไปอย่างที่สุดเช่นกัน
การััเรือนร่างกันและกันอย่างนั้นไม่ยากเลยที่ไฟปรารถนาจะก่อเกิดอีกครา ทั้งสองจึงเริ่มบรรเลงเพลงกามกันอีกครั้งหฤหรรษ์กันอีกรอบ และอีกรอบ .. จนหลับไปด้วยความอ่อนแรง
...
รุ่งเช้า เมื่อณัฐกนกตื่นขึ้น นพนิตก็ไม่อยู่ในห้องเสียแล้ว ณัฐกนกอาบน้ำแต่งตัวลงมาทานอาหารเช้า ป้าอี๊ดจึงบอกเขาว่า นพนิตออกไปกองถ่ายั้แ่หกโมงเช้า นัทพยักหน้ารับรู้และบอกให้ป้าอี๊ดช่วยไปทำความสะอาดเตียงของนพด้วย
ป้าอี๊ดเข้าใจความหมายทันทีแม้เธอจะไม่ยินดีเท่าใดนัก แต่เธอก็ไม่อาจขัดสิ่งที่เป็ความสุขของ ‘คุณหนู’ ที่เธอเลี้ยงมาแต่เล็กแต่น้อยได้
เมื่อทานอาหารเสร็จ ณัฐกนกก็รีบออกไปทำงาน ป้าอี๊ดสังเกตว่า เช้านี้ เป็เช้าที่สองแล้วที่นัทไม่รอเขน ไม่แม้แต่จะถามถึง ...
เธอได้แต่ถึงนึกเื่ราวในอดีตที่เธอเคยพูดคุยกับณัฐกนก
“ป้าอี๊ดจำไว้นะครับนัทไม่ได้รักเขน ไม่เคยรักเขน”
“แล้วที่คุณหนูยอมนอนด้วยนั่นล่ะคะ” ป้าอี๊ดกลั้นใจถาม
“ก็แค่สงสาร” นัทตอบชัดเจน “นัทรู้ว่าเขนรักนัท ยอมทุ่มทุกอย่างให้นัทยอมทุ่มทั้งชีวิตให้นัท .. นัทสงสาร นัทเลย..” ราวกับไม่อยากพูดถึง “.. นอนด้วยก็แค่นั้น”
ป้าอี๊ดได้แต่รับฟัง และเขนเองก็ไม่เคยวางอำนาจกับป้าอี๊ดเขาทำตัวเป็ผู้อาศัยที่ดี ป้าอี๊ดจึงเอ็นดูเขนไม่น้อยทีเดียว
“คุณหนูไม่รอคุณเขนก่อนหรือคะ” ป้าอี๊ดลองถามถึง
ณัฐกนกส่ายหน้า “ป้าไม่ต้องเป็ห่วงหรอก เขนอยู่กับนัทมานาน เค้ารู้ฐานะของเค้าดีน่าป้าและเค้ารู้ว่านัทชอบแบบไหน ไม่ชอบแบบไหน”
“ค่ะ” ป้าอี๊ดตอบได้แค่นั้น
“อ้อ...ป้าอี๊ดครับ” นัทเรียกอย่างคุ้นเคย “ถ้าเด็กในปกครองป้าอี๊ดคนไหน ไม่น่าไว้ใจหรือชอบสอดรู้สอดเห็นเื่ของนัทกับนพ” นัทพูดชัดเจน “ป้าอี๊ดเลิกจ้างได้เลยนะครับ นัทยินดีจ่ายสามเดือนหกเดือนตามกฏหมายนัทไม่อยากให้มีปัญหาเหมือนที่ผ่านมาอีก”
“ค่ะ”
“ถึงจะเป็คนเก่าของคุณพ่อหรือคุณแม่ นัทก็ไม่สนนะป้าอี๊ด เอาออกไปเลย”
“ค่ะ..ป้าจะจัดการให้ค่ะ”
จบตอน๕
391K
