"เอาล่ะค่ะทุกคนเจ้...แต่เอ๊ะ!!! น้องคนสวยที่นั่งข้างๆอิปั้นเป็ใครจ่ะ"ผมก็ว่าผมนั่งเงียบๆก้มหน้าก้มตาเล่นมือถือแบบไม่สนใจใครแล้วนะ พี่ผู้ชาย เอ่อ...ผู้หญิง? ไม่ใช่สิพี่ร่างชายใจเป็หญิงด้านหน้าแกยังสังเกตเห็นอีก
"โห่~เจ้!กับปั้นเรียกอีที่กับคนอื่นชมว่าสวยปั้นน้อยใจแล่ว!"
"อย่ามาสตอแถวนี่คะกูไม่ใช่ผั_วคุณมึงค่ะ!"หื้ม...ปั้นกับพี่เค้าน่าจะสนิทกันพอสมควรถึงได้ว่าให้กันได้ขนาดนี้แต่ว่าปั้นมันมีแฟนแล้วหรอ? มันก็ไม่ได้ไม่แปลกปั้นมันออกจะน่าตาน่ารักซะขนาดนั้นไม่มีแฟนสิถึงจะแปลก
"โห่เจ้เจ้~เดี๋ยวปั้นให้ยืมควงวันหนึ่งเอาป่ะ?"
"ถามพี่ยังครับปั้น..."
พรึบ!!
ไม่ใช่เสียงปั้นกับเจ้เจ้อะไรนั้นหรอกครับ คนที่ถามเป็แฟนปั้นมันครับ แต่ผมสักอยากจะเลิกคบปั้นมันจริงๆแล้วนะ ไม่ใช่เพราะผมชอบหรือไม่ชอบแฟนมันนะแต่เป็คนที่เดินมาข้างๆแฟนมันนั้นแหละที่ผมไม่อยากจะยุ่งด้วย
"กริ๊ดดด อู๋ เบย์ มะมาให้เจ้กอดหน่อยเร็ว!"ครับ อู๋วิศวะปี 3 นั้นแหละครับที่เดินมากับแฟนมันจะบอกว่าไม่รู้จักกันก็คงไม่ใช่เล่นแต่งตัวเหมือนกันขนาดนั้นแถมยังเดินด้วยกันอีก
"แฮ่ะๆพี่เบย์ปั้นแค่ล้อเล่นกับเจ้เจ้มันเฉยๆเอง"
"ครับก็ไม่ได้ว่าอะไร กลับไม่นั่งที่ได้แล้วครับเลิกแล้วรอกับพร้อมพี่นะ"
"แต่ปั้น..."
"ปั้นใจ"
"ชิ! ก็ได้"มันออกจะดูกลัวเค้าไปไหม ไม่สมเป็มันเลย
"มึงด้วยเจ้ ไปทำหน้าที่มึงได้แล้ว"
พรึบ
พรึบ
หมับ!
"ไปไหนภีม?"ผมที่กำลังจะลุกออกไป มันดันไปพอดีกับที่ปั้นมันเดินกลับมานั่งที่เดิม มันเลยคว้าข้อมือผมที่กำลังจะลุกออกไปไว้
"กลับ"
"นั่งลงเลยลุกออกไปตอนนี้เจ่เจ้เล่นงานมึงไม่หยุดแน่"แล้วผมต้องฟังมันหรอ
"นั่งดีๆภีม ทนอีกแปบเดียวเดี๋ยวก็เสร็จแล้ว เดินออกไปหน้าม.ตอนนี้ มึงไปเจอเสือเจอจระเข้แถวนี้ตามจีบมึงถึงหน้าม.แน่ มึงยิ่งสวยๆอยู่ด้วย"ก็คงต้องฟังสิน่ะ เล่นพูดพร่ำขนาดนั้น แล้วไอ่คำว่าสวยนี่ได้ยินหลายรอบแล้วนะ คำก็สวยสองคำก็สวย ผู้ชายที่ไหนเค้าอยากสวย
"เอ้า น้องคนสวยมีอะไรหรือเปล่าคะ"นั่นไง...
"เปล่า..."
"พูดกับรุ่นพี่ไม่คิดจะมีหางเสียงหน่อยหรอครับ"
"..." 'ครับ'ที่กำลังจะหลุดออกไปจากปากถูกผมกลืนลงคอทันที เค้าจะเอายังไงกับผมผมว่าผมก็ไม่ได้จะรู้จักเค้าเป็พิเศษอะไรเลย ทำไมดูกัดผมอยู่ได้
"อู๋ มึงเงียบปากหมาๆของมึงไปเลย! น้องคนสวยอย่าไปสนใจมันเลยค่ะ ถ้าไม่มีอะไรเราก็นั่งดีๆค่ะลูก"
"มึงไปมีเื่อะไรกับพี่อู๋มาพี่เค้าถึงนั่งจ้องมึงขนาดนั้น"
"..."
"เออ! ไม่อยากบอกก็ไม่ต้องบอก ไว้กูไปสืบเองก็ได้"สืบไปก็ไม่รู้อยู่ดี ขนาดตัวผมเองยังไม่รู้เลยถ้าจะมีก็มีแค่เื่เดียว'พรีม'
.
.
.
"สวัสดีครับพี่อู๋"
"ครับ"
"ไงครับหิวไหม พี่จะได้พาแว่ะกินข้าวก่อนกลับ"ครับหลังจากประชุมที่ชมรมเสร็จมันก็กึ่งจูงกึ่งลากผมมาหาแฟนมันจนได้ ทั้งที่ผมบอกมันไปแล้วแท้ๆมันยังจะลากผมมาอีก ผมดูอยากรู้จักใครเพิ่มหรอ
"ภีมนี่พี่เบย์แฟนกูเอง ส่วนนั้นพี่อู๋เพื่อนแฟนกู ส่วนนี่ภีมเพื่อนใหม่ปั้นเองครับ"
"อืม กูกลับได้ยัง"
"อืมหรอ?"
"จะอะไรกับผมนักหนา ถามหน่อยเถอะผมไปทำอะไรให้ ปั้นมันอยากให้รู้จักก็รู้แล้วไงจะเอาอะไรอีก"อยากให้มาผมก็มาแล้วไง จะอะไรหนักหนาในเมื่อผมเองก็ไม่ได้อยากรู้จักใครเพิ่มอยู่แล้ว ที่ยื่นอยู่ตรงนี้ก็เพราะปั้นทั้งนั้น
"ใจเย็นก่อนภีม ปั้นขอโทษแทนภีมมันด้วยนะครับมันแค่เป็คนพูดน้อยแต่พูดตรงไปหน่อยน่ะครับ แฮ่ะๆ"
"ปั้นจะขอโทษแทนเค้าทำไมครับในเมื่อเค้าเองยังคิดไม่ได้ด้วยซ้ำ"
"กูกลับแล้วนะปั้น"ผมไม่อยากจะมายืนเสวนากับคนแบบนี้นาน มันมีตรงไหนที่ผมผิด? มันผิดที่ผมพูดน้อยหรือผิดที่ผมไม่อยากรู้จักใคร แล้วมันสิทธิ์ของผมไหม ประสาท!
"เอ่อ...เดี๋ยวกูไปส่ง"
"ไม่ต้อง"
"ภีม..."
"..."
"เค้าไม่อยากให้ไปส่งก็ให้เค้ากลับเองเถอะปั้น อวดเก่งดีนัก"
"จะไม่จบใช่ไหม? ว่ามาเลยจะเอายังไง"
"..."
"พี่อู๋!!! ภีม..."จังหวะนรกมากครับ ทำไม่หลังๆมาถึงรู้สึกว่าพรีมวนเวียนรอบตัวผมบ่อยขนาดนี้
หมับ!
พลัก!!!
"อ่ะ! ภีม พี่ขอโทษแค่...อยากกอด"
"ภีม!!!" "พรีม!!!" "น้องพรีม!!!" "พี่พรีม!!!"หึ ใครใช้ให้มากอดคนอื่นเค้าไปทั่ว ได้ลงไปนั่งกับพื้นก็สมควรแล้ว
หมับ!!!
"ภีมมันจะเกินไปแล้วนะ ขอโทษพรีมซ่ะ!"เป็ผมอีกสินะ อยู่ใกล้พรีมทีไรเป็ผมที่ผิดตลอด
"พี่อู๋ปล่อยภีมก่อนค่ะ พรีมไม่เป็ไร พรีมผิดเองที่เข้าไปกอดน้องไปแบบนั้น น้องคงจะใปกติน้องภีมไปชอบให้ใครโดนตัวอยู่แล้ว พรีมดีใจไปหน่อยเลยเพ้อตัวไปนะคะ"แบบนี้ไงผมถึงได้กลายเป็ตัวร้ายอยู่ตลอด พรีมคิดว่าพูดไปแบบนั้นมันทำให้ผมดูดีขึ้นมาหรอ ไม่เลยมันยิ่งดูว่าพรีมเป็นางฟ้านางสรวค์ไปอีก แม่พระมาโปรด
"พรีม..."
"พี่อู๋พรีมขอร้องนะคะ"
"ก็ได้ครับ"
"ภีม...พี่ติดต่อไปทำไหมไม่ตอบพี่เลย โกธรอะไรพี่หรอ บอกพี่พรีมได้ไหม"แบบนี้ไง ยิ่งพรีมพูดยิ่งพรีมแสดงออกว่าห่วงผมเท่าไรมันยิ่งทำให้ผมอึดอัด ถึงผมจะเป็น้องแต่ผมก็ผู้ชาย ผู้ชายที่ไหนเค้าอยากจะให้ผู้หญิงมาปกป้อง
"..."
"ภีม...พูดกับพี่พรีมหน่อยนะคะน้องภีม"
"พี่พรีมตายไปแล้ว...อย่ามาเรียกน้อง"ครับแต่ก่อนผมสนิทกับพรีมแฝดผมมากจนทุกคนแซวว่าผมเป็ลูกเป็ดเดินตามแม่เป็ดตลอด ผมรักแฝดผมมากจนสี่ขวบได้มั้งแม่กับพ่อมักพาพรีมออกไปข้างนอกบ่อยๆทิ้งผมไว้กับพี่เลี้ยงกลับมาบ้างวันผมก็เข้านอนไปแล้วตื่นมาตอนเช้าพรีมมักจะมีของเล่นหรือชุดสวยๆตัวใหม่ตลอดถึงจะมีของผมด้วยแต่มันมีแต่สีชมพูสีที่พรีมชอบแต่ผมไม่ชอบ มันไม่มีเลยสักครั้งที่จะเป็สีที่ผมชอบ ผมมาแอบรู้ที่หลังของที่ผมได้มันเป็ของที่เหลือจากพรีมเลือกแล้ว มันเลยทำให้ผมน้อยใจ เรียกร้องก็หาว่าผมทำนิสัยไม่น่ารัก จากน้อยใจกลายเป็ไม่ชอบ กลายเป็เกลียดแทน
"ภีม...พี่ขอโทษ"
"อืมให้อภัย จบแล้วยัง? ต่อไปเห็นที่ไหนก็ไม่ต้องทักทำเป็ไม่รู้จักยิ่งดี ไปนะปั้น"พูดจบผมก็เดินออกมาจากตรงนั้นทันที ที่ผมเลือกจะยืนฟังพรีมพูดไม่ใช่อะไรหรอกครับ ผมแค่ไม่อยากฟังพรีมพูดแต่เื่เดิมซ้ำๆ ขอโทษขอโทษตลอดขอโทษทุกครั้งที่ผมโดนหาว่าดื้อ ขอโทษก่อนตลอดทั้งที่ผมเป็คนผิด ขอโทษอยู่นั่นแหละไม่รู้ด้วยช้ำว่าเื่อะไร...
อู๋...
"ฮื้อออ...อรึก! ฮือ ภีม..พี่อู๋ภีมเกลียดพรีมไปแล้ว ฮรึก!"ผมต้องเห็นพรีมร้องไห้เพราะภีมบ่อยแค่ไหนเด็กภีมนั้นถึงจะพอใจั้แ่เจอกันเมื่อสามสี่วันก่อนพรีมก็เอาแต่พูดถึงมันตลอดแค่พูดถึงผมก็ไม่ว่าอะไรหรอกครับแต่น้องเอาแต่โทษตัวเองที่ทิ้งน้องทั้งที่สัญญากับน้องไว้แล้วแท้ๆว่าจะค่อยดูแลปกป้องน้องแต่ทำไม่ได้ อะไรแบบนี้อยู่ตลอด แต่เื่นี้มันไม่ได้ทำให้ผมเกลียดน้องมันหรอกครับ เอาจริงๆผมว่าผมไม่ได้เกลียดน้องมันนะครับแต่ปากผมมันเร็วไปหน่อยเลยเพ้อพูดไปแบบนั่น จะโทษใครได้ที่ น้องมันเองจะแสดงออกว่าไม่พอใจผมอยู่เหมือนกัน จะโทษก็คงต้องโทษปากผมนี่แหละ ไปหาแต่เื่มัน
"เงียบก่อนครับพรีมตาบวมหมดแล้ว"
"พี่อู๋ภีม ภีมต้องเกลียดพรีมมากแน่ๆ"
"เอ่อ...มันเื่อะไรกันครับปั้นงงไปหมดแล้ว"เป็แฟนเด็กไอ้เบย์มันครับที่ถามขึ้นมาหลังจากที่ยืนเงียบมาตั้งนาฬิกาปลุก มันคงทนไม่ไหวแล้วตามนิสัยมัน
"ปั้น"
"ก็ปั้นอยากรู้นี่พี่เบย์ภีมมันเพื่อนปั้นนะ!"
"พี่เบย์อย่าว่าปั้นเลยค่ะ จริงๆแล้วพรีมกับภีมเราเป็นฝาแฝดกัน ปั้นเรามีปัญหากันนิดหน่อยภีมเลยเกลียด อึก พรีมน่ะ อึก"
"..."
"ก็ว่าตอนที่เราพูดเื่พรีมกับพี่อู๋ทีไรภีมมันอยากกินหัวเราตลอด เอ่อ...โทษทีพรีม ไม่ได้ตั้งใจพูดให้รู้สึกแย่ โทษทีพรีม"
"เื่พี่?"เื่อะไรที่ว่าเื่ผมกับพรีม
"เอ่อ...เปล่าครับ"ดูก็รู้ว่าโกหก มันต้องมีเื่อะไรที่ผมยังไม่รู้อีกแน่ๆ ไว้เื่นี้ผมค่อยตามอีกที
"ปั้นช่วยเราหน่อยได้ไหมเราอยากคืนดีกับภีมจริงๆ"
"เอ่อ..."
"นะปั้นน่ะ ช่วยพรีมหน่อย"
"...ก็ได้แต่เราไม่รู้ว่าจะสำเร็จมั๊ยเราเองก็เพิ่งจะรู้จักกับภีมมันไม่นานเหมือนกัน"
"ได้สิ! แค่นี้เราก็ดีใจมากๆแล้ว ขอบคุณมากนะปั้น"
"อื้ม"
ถ้าบอกว่าไม่น่าจะได้ผลมันจะเป็การตัดความหวังสองคนนี้ไหมครับ ไม่นานขิงเด็กไอ้เบย์มันคือไม่นานจริงๆครับไม่ถึงวันด้วยซ้ำ
3K
