หลังจากที่ได้ไปเดินเที่ยวด้วยกันครั้งแรกทำให้ไรน์คิดว่าไอก็คงจะมีความรู้สึกที่ไม่ต่างจากตนเอง หลังจากเลิกงานเขาจึงมาหาไอตามปกติซึ่งวันนี้เขาตัดสินใจแล้วว่า เขาจะขอคบกับไออย่างจริงจัง
ไรน์ได้เขียนเอาไว้ที่ยางลบของร้านแล้วส่งมอบให้กับไอ ไอรับมาและอ่านความร้อนพวยพุ่งไปที่แก้มทั้งสองข้างของไออย่างเห็นได้ชัดข้อความของไรน์เป็เพียงแค่ข้อความสั้นๆ แต่กลับทำให้หัวใจของไอเต้นแรง
“คบกับผมได้ไหม” ข้อความนี้ทำให้ใจของทั้งสองเต้นอย่างไม่เป็จังหวะ ไอยิ้มเล็กๆแทนคำตอบทำให้ไรน์ลิงโลดดีใจเป็ที่สุด อย่างน้อยความพยายามครั้งนี้ของเจาสำริดผลแล้วหลังจากที่ตัวเขาเองหยุดความพยายามไปในครั้งแรก ซึ่งเขาก็ไม่เคยคิดเลยว่าเขาจะได้โอกาสอีกครั้ง เขาตั้งใจว่า ความรักครั้งนี้จะต้องดีที่สุดเพราะเขารักและแคร์ไอมาก
ความรักของไอกับไรน์เริ่มต้นขึ้นจนเพื่อนๆพนักงานร้านต่างก็แซวไอยกใหญ่เนื่องจากพวกเขาก็ได้เห็นข้อความที่ไรน์เขียนเอาไว้ที่ยางลบเพราะไรน์ลืมลบมันออก มัวแต่ดีใจ มีหลายคนก็เข้ามาถามไอพร้อมแสดงความห่วงใยเนื่องจากพวกเขาก็ได้รับรู้เื่ความรักครั้งเก่าของไรน์มาบ้างหนึ่งในนั้นก็คือซังโกะ
“แกคิดดีแล้วเหรอ ทำไมเลิกกับอากิไปคบไรน์ได้วะฉันละงงกับแกจริงๆ” คำพูดของอากิ สะกิดใจไออีกครั้ง ซังโกะคงไม่รู้หรอกว่าคนที่ถูกหักอกน่ะคือไอต่างหาก ไม่ใช่อากิ
“ไอครับหลังเลิกงานเราไปเดินชมวิวที่พระธาตุกันอีกนะ หน้าหนาวดอกไม้ยาวเช้าสวยมากอากาศก็ดี ผมอยากให้ไอได้พักผ่อนบ้าง” ไรน์ชวน
“ได้จ๊ะ” ไอตอบอย่างไม่ลังเล
พักหลังๆไอกับไรน์ไปเดทด้วยกันบ่อยขึ้นสถานที่เดทของทั้งสองก็ยังไม่พ้นการเดินชมสวน ,ไหว้พระธาตุ,กินอาหารและเดินช้อปปิ้งซื้อของต่าง
“ เฮ้อ..เหนื่อยจังเลยเนอะ เดินขึ้นเขาบ่อยๆไอคงขาใหญ่ขึ้นแน่ๆเลย”ไอเริ่มบ่น
“แหม..ถึงไอจะขาใหญ่แต่ผมก็รักไอนะ” ไรน์หยอด
เสียงโทรศัพท์ของไรน์ดังขึ้นไรน์รับสายแล้วเปิดโฟนให้ไอได้ยินด้วย ปลายสายเป็เสียงผู้หญิง
“พี่ไรน์ ..เรโกะอยากได้หูฟังอันใหม่พี่ไรน์ซื้อให้หน่อยสิ นะคะ นะ นะ” เรโกะอ้อน
“ได้เลยจ้างั้นเดี๋ยวก่อนกลับบ้านพี่จะซื้อไปให้นะ เรโกะรอที่เดิมได้เลยนะ” ไรน์ตอบ
เรโกะ ชื่อนี้คุ้นจัง ไอเคยได้ยินมาก่อนแน่ๆแต่ยังไม่ค่อยแน่ใจเท่าไร จังหวะที่ไอกำลังครุ่นคิดอยู่ หน้าของมิยูก็ลอยเข้ามา
“อ๋อ นึกออกแล้ว เรโกะคนนี้ไงที่เป็ต้นเหตุทำให้ไรน์กับมิยูต้องเลิกกัน นี่เขายังคุยกันอยู่อีกเหรอ“ไอเริ่มครุ่นคิด อีกทั้งคำพูดและการสนทนาที่ไอได้ยินนั้นทำให้รู้สึกได้ว่าเขาทั้งสองคนสนิทสนมกันมาก เมื่อคิดถึงตรงนี้ ไอก็เริ่มกังวล
เมื่อวางสายจากเรโกะ ไรน์สังเกตเห็นว่าสีหน้าของไอเปลี่ยนไป จึงคิดได้ว่าสาเหตุอาจจะเกิดจากสายของเรโกะเมื่อสักครู่นี้เขาจึงรีบบอกไอไปว่า
“เรโกะ โทรมาน่ะเขาอยากได้หูฟังอันใหม่และขอให้ผมซื้อให้” ไรน์รีบบอก
ไอไม่ตอบ แต่ยิ่งครุ่นคิดหนักขึ้นไรน์เห็นท่าไม่ดี จึงพูดต่อว่า
“ไออย่าคิดมากเลยนะ ผมกับเรโกะเป็แค่พี่น้องกันเท่านั้น ถ้าไม่จริงผมจะกล้ารับโทรศัพท์ของเรโกะตอนอยู่กับไอได้ยังไงผมอยากให้ไอได้ฟังการสนทนาระหว่างเรา ไอจะได้รู้ว่าผมไม่ได้คุยอะไรที่มันเกินเลยผมจริงใจกับไอจริงๆนะ” ไรน์พูดในใจกลัวอย่างมากว่าไอจะคิดมากเขาเคยรู้จากไอเหมือนกันเื่ที่มิยูเคยปรึกษาไอเกี่ยวกับเื่ของเรโกะ จึงกังวลอย่างมากว่าไอจะไม่สบายใจ
ซึ่งก็เป็จริงดังที่ไรน์คิด แต่พอไอเอาคำพูดของไรน์มาพิจารณาดูก็เห็นจริงตามที่ไรน์บอกหากเขาไม่จริงใจกับเธอเขาจะกล้ารับโทรศัพท์ผู้หญิงคนอื่นต่อหน้าเธอได้ยังไงไอจึงยิ้มให้ไรน์อ่อนๆแล้วตอบไปว่า
“จ๊ะ ไอเชื่อ ไปกินข้าวกันไหม ไอหิวแล้ว” แล้วไอก็ตัดสินใจลืมเื่ที่กังวลใจเมื่อกี้ไปจนหมดเพราะเชื่อใจไรน์
ความรักของไอกับไรน์ผ่านไปอย่างราบรื่นทุกๆวันมีแต่ความสุข เพราะไรน์คอยดูแล เทคแคร์และเอาใจใส่ไอเสมอเขาจะเสมอต้นเสมอปลายอยู่ตลอดจนไอเองก็ไม่คิดเลยว่าความเ็ปกำลังจะเข้ามาเยือนเธออีกครั้ง