สงครามเทพราชัน ค่ายกลสยบทั่วหล้า!

บทที่33 สามต่อสามสิบ!

"คงจะเป็นพี่น้องกับเจ้าตัวลามกเมื่อกี้ละมั้ง!" ลู่จื้อกล่าว

"หน้าจะเป็นฝาแฝดกันเสียมากกว่า!" เฟยอวี่กล่าว

"ช่างเจ้าอ้วนผอมนั้นไปเถอะ,ข้าอยากรู้เป้าหมายต่อไปของนายน้อยมากกว่า!" ลู่จื้อกล่าว

"เป้าหมายหลักก็คือเพื่มระดับพลังให้ไวที่สุด,ส่วนที่ข้าเลือกมาที่นี่ก็เพราะมันมีทรัพยากรให้ใช้ยังไงละ,แล้วก็มองหาคนที่ไว้ใจได้สักหนึ่งร้อยคน,ข้าจะสร้างกองกำลังพิเศษขึ้นมาไว้ใช้งาน!..เออแล้วก็ข้าจะพาพวกเจ้าไปฝึกพิเศษที่แดนลับสักแห่ง,ไว้ค่อยถามหวังเหล่ยว่ามีแดนลับระดับ7-8แถวไหนอยู่ไกล้ๆสำนักนี้บ้าง!"

ผ่านไปสักพักก็มีเสี่ยวเอ้อยกอาหารเสิร์ฟ

"จานแรกนี้คือเนื้อย่างสูตพิเศษของทางหอเลิศรสของเรา,แล้วเดี๋ยวจานที่สองจะตามมา,เชิญพวกท่านรับประทานให้อร่อย" เสี่ยวเอ้อเสิร์ฟเนื้อย่างสูตพิเศษให้ทุกคนอย่างละจานแล้วก็เดินจากไป

ไป๋ลี่เป็นคนแรกที่หยิบมากิน,เพียงแค่เคี้ยวไปคำแรกก็ทำให้ดวงตาของไป๋ลี่ลุกวาว

"เนื้อนี้โครตอร่อยเลยเฟยอวี่,มันนุ่มเหมือนกับที่เจ้าทำเลย,แต่รสชาติของมันดีกว่ามาก!"
ไป๋ลี่พูดจบก็หยิบชิ้นต่อไปขึ้นมากินทันที

คนอื่นๆก็เริ่มกินแล้วเหมือนกัน

"อืม..รสชาติดีจริงๆ" ลู่จื้อกล่าว

เฟยอวี่ก็คิดเช่นเดียวกันมันอร่อยมาก,ดูเหมือนว่ามันจะเป็นอย่าที่ไป๋ลี่พูดไว้จริงๆ,เรื่องอาหารการกินนี่มันพัฒนาไปมากจริงๆ

ทุกคนต่างกินกันอย่างมีความสุข

มีก็แต่ไป๋ลี่ที่จานของนางนั้นว่างเปล่าไปหมดแล้ว,นางเริ่มที่จะหยิบของเฟยอวี่ขึ้นมากินแล้ว,เฟยอวี่เห็นก็ยกมันให้ไป๋ลี่ไปทั้งหมดแม้แต่ลู่จื้อพอได้เห็นก็ทำตามทันที

ไป๋ลี่ก็รับจานมาจากลู่จื้อแล้วก็ยังคงกินด้วยความเร็วที่สูงส่ง!

หลังจากนั้นเสี่ยวเอ้อก็ยกจานที่2ก็มาเสิร์ฟ,แล้วก็จานที่3....จานที่4...จานที่5...

ระหว่างที่ทั้งห้าคนกำลังกินอาหารอยู่นั้น,ก็มีชายคนหนึ่งที่ได้รับบาดเจ็บไม่น้อยวิ่งขึ้นมาบนชั้น2,พอชายคนนั้นเห็นกลุ่มของเฟยอวี่กำลังกินอาหารอยู่นั้นก็เดินเข้ามาหาทันที

"ฮ่าฮ่า..เป็นพวกเจ้านี่เอง,ดี.ดีมากจริงๆจะได้ไม่ต้องเสียเวลาตามหา,โดยเฉพาะเจ้าแม่นางชุดเขียว,ฝีมือไม่เลวถึงแม้ว่าข้าจะไม่ทันระวังตัวแต่ก็ยังโดนเจ้าลอบโจมตีจนได้!" ชายคนที่วิ่งขึ้นมาก็ไม่ใช่ใครที่ไหน,ก็โจวต้าหย่งนี่เอง

"เฮ่.งั้ม.งั้ม.เจ้านะมายืนบ่นอะไรแถวนี้ไปบอกเจ้าอ้วน,ให้เอาเนื้อย่างมาอีก10จาน!งั้ม.งั้ม" ไป๋ลี่พูดออกในขณะที่ยังคงเคี้ยวหมู่ป่าราดซอสอยู่ในปาก

"ได้ยินที่นายหญิงของข้าพูดแล้วนิ,เจ้ายังอยู่ยืนเกะกะอยู่อีกทำไม?" ลู่จื้อก็พูดย้ำให้กับไป๋ลี่ทันที

"งั้ม.งั้ม.งั้ม.ดีมากลู่จื้อ"

หม่าซินรุ่ยเห็นแบบนี้ก็เฟ้ารอดูเรื่องสนุกๆที่กำลังจะเกิดขึ้นมา

"ฮ่าฮ่า..ศิษย์เข้าใหม่คราวนี้ใจกล้าไม่เบา,นั่งอยู่ในถิ่นของข้าแท้ๆ" ระหว่างที่โจวต้าหย่งพูดอยู่ก็มีเสียงแทรกเข้ามา

"ต้าหย่งเจ้ามาวุ่ยวายอะไรกับลูกค้าในร้าน?,แล้วก็สภาพของเจ้าคงไม่ใช้ไปถ้ำมองแล้วโดนจับได้หรอกใช่ไหม?"

คนที่พูดขึ้นมาก็ไม่ใช่ใครก็คือโจวต้าเป่านั้นเอง!

"ต้าเป่าศิษย์ใหม่พวกนี้ลอบทำร้ายข้า,เจ้าดูสภาพข้าก็คงเข้าใจ,แล้วก็เจ้าเป็นน้องชายข้าแต่กำลังเข้าข้างคนนอกงั้นหรือ?"  โจวต้าหย่งหันไปพูดกับโจวต้าเป่า

"เฮ่เจ้าอ้วนข้าขอเนื้อย่างเพื่มอีก10จาน,ส่วนเจ้าผอมนี้ใช้การไม่ได้จริงๆ,แค่ให้ไปสั่งอาหารก็ยังทำไม่เป็นโง่จริงๆ" ไป๋ลี่พูดแล้วก็มองโจวต้าหย่งด้วยสายตาดูแคลน

"ท่านหญิงน้อยโปรดรอสักครู่,ส่วนเจ้าต้าหย่งปัญหาอะไรก็แล้วแต่ให้ไปจัดการที่อื่นหอเลิศรสแห่งนี้ห้ามมีเรื่องกัน!"  โจวต้าเป่าพูบจบก็กลับไปที่ห้องครัวเพื่อทำอาหารทันทีทันที

ตอนนี้มีไป๋ลี่เท่านั้นที่ยังคงกินอยู่,ส่วนคนอื่นต่างอิ่มกันหมดแล้ว,ทำแค่เฝ้ามองไป๋ลี่กินด้วยความปลาดใจ

"พวกเจ้ากินกันเสียให้พอใจ,พอออกจากหอเลิศรสแล้วจะได้รู้ว่าลูกศิษย์ชั้นในนั้นมันโหดร้ายกว่าลูกศิษย์ชั้นอกมากขนาดไหน,ข้าจะปล้นพวกเจ้าให้หมดตัวเลยคอยดูโดยเฉพาะเสื้อผ้า!,เฮ่พวกเจ้าได้ยินแล้วก็หยุดกิน,แล้วไปรอต้อนรับน้องใหม่ข้างนอกกันดีกว่า..ฮ่าฮ่าๆ"
โจวต้าหย่งเดินจากไปพร้อมกับเสียงหัวเราะโดยมีคนทั้งหมดบนชั้น2ที่มีประมานสามสิบคนตามลงไปด้วย

"นายน้อยดูเหมือนว่าเราจะมีที่ให้ออกแรงเพื่อย่อยอาหารแล้วสิ" ลู่จื้อพูดด้วยรอยยิ้ม

"นั้นสิพวกเจ้าคงยังไม่คุ้นชิน,กับระดับพลังที่เพื่มขึ้นแบบก้าวกระโดด,พวกลูกศิษย์ชั้นในพวกนี้ก็มีทั้งระดับ6ขั้นต้นและขั้นกลาง,โดยเฉพาะเจ้าผอมนั้นระดับ6ขั้นสูงเชียวละ!"

"หาเจ้าผอมจอมลามกนั้นนั้นนะหรือระดับขั้นสูง!" หม่าซินรุ่ยพูดด้วยสีหน้าตกใจ

"เจ้ากลัวหรือซินรุ่ย?" เฟยอวี่พูด

"กลัว?...มีนายหญิงไป๋ลี่อยู่ด้วยจะกลัวอะไร" หม่าซินรุ่ยตอบ
"ข้าเห็นด้วยกับคำพูดของซินรุ่ย" ลู่จื้อพูด
"ฮ่าฮ่า..พวกเจ้าสบายใจได้เด็กพวกนั้นแค่ฝ่ามือเดียวก็ฆ่าได้ยกกลุ่ม!" ไป๋ลี่พูดพร้อมกับหัวเราะ
แต่ทั้งสามสาวกับขำไม่ค่อยจะออกกับคำพูดของไป๋ลี่

"ไป๋ลี่เจ้าน่ะกินไปดูไปก็พอ,อย่างเจ้าต้องไปสูกับหลี่เฉียงนู้น!" เฟยอวี่พูดจบสามสาวก็สีหน้าเปลี่ยนไปเป็นตะลึงเล็กน้อยลงเว้นรั่วชิงที่มีสีหน้าตื่นเต้น

"พวกเราก็ไปกันเถอะปล่อยไป๋ลี่กินอยู่นี้ละ" เฟยอวี่พูดจบก็ลุกแล้วเดินออกไปทันที,สามสาวก็ตามาติดๆ

"เฮ่เจ้าอ้วน...เนื้อเอาไปส่งให้ข้าที่หน้าร้านนะ!" ไป๋ลี่ตะโกนไปทางห้องครัวแล้วก็วิ่งตามเฟยอวี่ไป

กลุ่มของเฟยอวี่ออกมาที่หน้าหอเลิศรส,ก็เจอเข้ากับลูกศิษย์ชั้นในสามสิบคนก็เข้ามาปิดล้อมพวกของเฟยอวี่ทันที

"สาวน้อยทั้งหลายในที่สุดพวกเจ้าก็ออกมา,แม่นางชุดเขียวเจ้าอยากให้ข้าเริ่มถอดจากชิ้นไหนก่อนดี?" โจวต้าหย่งเดินเข้าพร้อมกล่าวกับลู่จื้อ

"เจ้าน่ะชื่อโจวต้าหย่งสินะสนใจข้อเสนอของข้าไหม?" เฟยอวี่พูด

"เด็กน้อยเจ้ามีข้อเสนอแบบใด,ไหนลองว่ามาสิเผื่อว่าศิษย์พี่จะสนใจ" โจ้วต้าหย่งหันมาพูดกับเฟยอวี่

"กลุ่มของพวกเจ้าจะส่งใครก็ได้มาสู้กับสาวน้อยสามคนนี้,แต่ต้องเป็นแบบ1ต่อ1,ถ้าเกิดเจ้าชนะหนึ่งครั้งข้าจะให้สิ่งนี้กับ,เจ้าชนะหนึ่งครั้งรับไป1หยด!" เฟยอวี่พูดพร้อมกับนำของเหลวจิตวิญญาณระดับ7ที่เหลือประ50กว่าหยดออกมา!

เพียงแค่โจ้วต้าหย่งเห็นสิ่งของในมือเฟยอวี่ก็ตาโตขึ้นมาทันที,พลังงานอันสุดแสนบริสุทธิ์และหนาแน่นอย่างมาก,ต่อให้ไม่รู้ว่ามันคืออะไร,แต่ที่แน่ๆมันคือสมบัติธรรมชาติอันล้ำค่าอย่างแน่นอน!

พวกสามสาวเองก็ปลาดใจเช่นกัน,ของเหลวจิตวิญญาณที่เฟยอวี่นำออกมานั้น,ความหนาแน่นของพลังงานมัน,มากกว่าที่พวกนางใช้ร่วมๆ100-120เท่าเห็นจะได้!

โจ้วต้าหย่งยังคงจ้องตาไม่กระพริบแต่ว่าเฟยอวี่ก็เก็บมันเข้าไปในแหวนมิติเรียบร้อยแล้ว

"เด็กน้อยดูเหมือนว่าพวกเจ้าจะมาจากตระกูลที่ร่ำรวยมากสินะ!" โจ้วต้าหย่งกล่าว

"นั้นไม่ใช่เรื่องที่เจ้าจะต้องมาใส่ใจถ้าเจ้าตกลงก็เลือกคนที่เจ้าอยากสู้ได้เลย!" เฟยอวี่ตอบกลับไป

"ได้เด็กน้อย...ว่าแต่ทำไมเจ้าจึงไม่มาสู้ด้วยละ,การที่ปล่อยให้ผู้หญิงสู้แทนนั้น,มันดูจะไม่เป็นสุภาพบุรุษเอาเสียเลยนะ!" โจ้วต้าหย่งกล่าว

"ก็ถ้าเจ้าอยากให้ข้าลงไปเล่นด้วยก็ไม่มีปัญหา,เพียงแต่คนที่จะมาสู้กับข้านั้น,ต้องเอาชนะพวกนางให้ได้เสียก่อน!" เฟยอวี่ตอบกลับไป

"ได้เอาตามที่เจ้าว่า,เฮ่พวกเจ้าใครอยากจะลงไปเล่นกับพวกสามน้อยก่อนเป็นคนแรก!"

"ข้าเอง!"
"ข้าเองดีกว่า!"
"ไม่ๆข้าดีกว่า!"
"ให้ข้าไปเถอะลูกพี่ต้าหย่ง!"
ศิษย์ชั้นในทั้งสามสิบคนต่างต้องการที่จะลงเป็นคนแรก

"เจ้าก็แล้วกันในเมื่อเจ้าพูดออกมาเป็นแรก!" โจ้วต้าหย่งกล่าวพร้อมกับชี้ไปที่ศิษย์ชั้นในที่ยกมือแล้วพูดออกมาเป็นคนแรก!


ศิษย์ชั้นที่พูดออกมาเป็นคนแรกก้าวออกมาพร้อมกับชี้ไปที่หม่าซินรุ่ยแล้วกล่าวว่า
"ข้าเลือกเจ้าก็แล้วกันสาวน้อยชุดม่วง!"

หม่าซินรุ่ยก้าวออกมาด้วยท่าทีประหม่าเล็กน้อย,พร้อมกับนำกระบี่ระดับ4ของนางออกมาจากแหวนมิติ

พอพวกลูกศิษย์ชั้นในเห็นกระบี่ในมือลู่จื้อต่างก็หัวเราะกันยกใหญ่

"ฮ่าฮ่าฮ่า!"

"ฮ่าฮ่าฮ่า!"

"ฮ่าฮ่าฮ่า!"

"ฮ่าฮ่าฮ่า..สาวน้อยเจ้านำกระบี่ออกมาผิดเล่มหรือ?...แม้แต่ลูกศิษย์ชั้นนอกยังมีอาวุธระดับ5ใช้กันเลย!"

"ใข่ใช่..ศิษย์พี่ให้เจ้ายืมกระบี่ระดับ6เอาไหมสาวน้อย!"


"แค่นี้ก็มากพอที่จะใช้จัดการเจ้าแล้วละ!" หม่าซินรุ่นกัดฟันก่อนที่จะกล่าวออกมา

"ถ้าอย่างนั้นก็เข้ามาเถอะสาวน้อยศิษย์พี่ให้เจ้าเป็นคนเริ่มก่อน!" พอศิษย์พี่คนนี้พูดจบหม่าซินรุ่ยก็พุ่งเข้าใส่ทันที

"เงาเทพอัคคี!"
"เทพอัคคีฟาดฟัน!"

"เคร้ง!"

"ตุบ ตุบ ตุบ!"

หม่าซินรุ่ยโจมตีอย่างฉับพลัน,คู่ต่อสูของนางยังไม่ทันตั้งตัวแต่อย่างใด,ศิษย์ชั้นในคนนั้นทำได้เพียงแค่ยกดาบในมือขึ้นมาป้องกันเท่านั้น,แต่ว่าความรุนแรงของการโจมตีก็ทำให้ดาบในมือถึงกับหลุดออกจากมือ,พร้อมกับกระเด็นไปไกลกว่า20เมตรพอศิษย์ชั้นในคนนั้นเริ่มที่จะลุกขึ้นกระบี่ก็มาจ่ออยู่ที่ขอเขาเสียแล้ว

กลุ่มของศิษย์ชั้นในต่างเต็มไปด้วยความตกตะลึง!

โดยเฉพาะโจวต้าหย่ง,ความเร็วของสาวน้อยชุดม่วงนางนี้นั้น,มันเกือบจะเร็วเท่ากับของเขาเลยทีเดียว,แถมความรุนแรงในการโจมตีก็อยู่ในระดับที่ไม่ต่างไปจากเขาสักเท่าไหร่,เท่าที่ดูสาวน้อยชุดม่วงนางนี้เพิ่งจะทะลวงระดับ6ขึ้นมาไม่นานนี้เอง,แต่กับเก่งกาจได้ถึงเพียงนี้!