ตอนนี้ ราเธีย กำลังยืนอยู่หน้ารูปปั้น สุภาพบุรุษคนหนึ่ง หรือที่ใครๆเรียกเขาว่า [ ผู้ชาย ] มนุษย์ผู้สาบสูญไปเมื่อ 300ปีก่อน ในพิพิธภัณฑ์ เธียมารอน
" คอมพิวเตอร์ บอกชั้นอีกครั้งสิว่า ผู้ชายสูญพันธ์ไปั้แ่เมื่อไหร่ และสูญพันธ์ไปได้ยังไง " ราเธีย ถามข้อสงสัยของเธอกับคอมพิวเตอร์ โดยใช้สิทธิของฮันเตอร์คลาส S เพื่อเชื่อมต่อระบบ
" ผู้ชายสูญพันธ์ ไปเมื่อ 300ปีก่อน เนื่องจากเหตุการณ์ อุกกาบาตตก พุ่งชนโลก แล้วทำให้เกิดอาหารขาดแคลน มนุษย์จึงทำาเพื่อแย่งทรัพยากรที่เหลืออยู่เพียงน้อยนิด และนั่นคือจุดเริ่มต้นของการสูญพันธ์ของสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าผู้ชาย " คอมพิวเตอร์AI อัจฉริยะตอบกลับ หลังจากเชื่อมต่อระบบกับฐานข้อมูลใหญ่ ของประเทศ เธียมารอน
" แล้วมันเกิดอะไรขึ้นตอนนั้น " ราเธีย ถามต่อด้วยความสงสัย
" เกิดโรคระบาดในหมู่ผุ้ชาย ชื่อของมันคือ โปปุชิโระ มันค่อยๆคร่าชีวิตของผู้ชายทีละคนสองคน จนหมดโลก และตอนนั้น ท่านนักบุญสาว อารีนา เดอ เบลร่า ได้ทำการรวบรวมอสุจิของผุ้ชายเ่าั้ก่อนที่พวกเขาจะตายไว้ในธนาคารอสุจิ และได้กำหนดให้เด็กทารกที่เกิดใหม่ต้องเป็ผู้หญิงเท่านั้น เพื่อป้องกันโรคระบาด และเธอก็ทำสำเร็จ ด้วยการตัดต่อยีนส์ พันธุกรรมZ ทำให้เด็กทารก โครโมโซมไม่สามารถออกมา เป็xy ได้ เด็กที่เกิดมาจะมีโครโมโซม xx เท่านั้น " คอมพิวเตอร์ตอบ
ราเธีย ยืนหลับตาแล้วจินตนาการถึงผุ้ชาย จะดีขนาดไหนกันนะ ถ้ามีผู้ชายอยู่ด้วย อย่างน้อยตอนนี้เธอก็จะได้ไม่ต้องฟังคำสั่งของรัฐบาลโลก
" เฮ้อ! จะหาผู้ชายดีๆซักคนทำไมมันยากขนาดนี้นะ " ราเธียถอนหายใจ แล้วดึงดาบราเปีย อาวุธคู่มือออกมาเชยชม ในขณะที่เธอ กำลังหาข้อมูลเพิ่มจากโครงกระดูกมนุษย์ผู้ชาย ก็ได้มีภาพฉาย จากหน้าจอใหญ่ั์ ประกาศว่า มีหญิงสาวผุ้โชคดีจำนวน 500 คน ที่ได้รับเลือกให้ตั้งท้องได้ โดยพวกเธอได้รับอนุญาติจากรัฐบาลจากการถูกลอตเตอรี่รางวัลใหญ่
ราเธียมองเข้าไปในหน้าจอที่ฉายอยู่แล้วดีใจให้กับผู้หญิงเ่าั้ที่จะได้ตั้งท้องในอีกไม่นานโดยไม่รู้เลยว่า เกิดอะไรขึ้นที่โลกภายนอก
.
.
อีกทางด้านหนึ่ง ณ โลกภายนอก...
" สวัสดี ยินดีต้อนรับ สู่โรงพยาบาลของเรา ์ของเหล่าชายหนุ่ม เมื่อคุณย่างเท้ามาที่นี่ คุณก็ไม่ใช่หนุ่มซิงอีกแล้ว " พนักงานสาว เรน่า กำลังต้อนรับลูกค้ากลุ่มหนึ่งอยู่ และในกลุ่มนั้นเอง มีชายหนุ่มรูปหล่อ พ่อรวย ชื่อ สมภพ ย่างเท้าก้าวเข้ามา
" คุณ้า แคตตาล๊อต เหล่าสาวงามหรือไม่ " เรน่า พนักงานกล่าวถาม แล้วสมภพก็เดินมารับแคตตาล๊อตโดยไม่พูดไม่จา แม้เขาจะเป็หนุ่มซิง แต่การที่เขาต้องมาเข้า โรงพยาบาล เธียมารอน ์ของเหล่าชายหนุ่ม ก็ทำให้เขาอายเหมือนกัน และเมื่อเขาเปิดแคตตาล๊อต เขาก็ต้องใกับความงาม ของราเธีย ที่สวยขนาดนางฟ้ายังอาย เทวดาตบะแตก
" ผมเอาคนนี้ " สมภพกล่าว
" เธอ คนนี้ไม่ได้นะค่ะ เธอเป็โคลนนิ่งของฮันเตอร์ พัค เฮจิน ที่ตายจากเหตุการณ์บุกเกาะแมลงสาป เมื่อ 18ปีก่อน เธอเป็ตัวTop ของงานนี้ที่ต้องสั่งจองล่วงหน้า 20ปีถึงจะมีอะไรกับเธอได้ " เรน่ากล่าวอธิบาย
" ไม่ว่าไอ้คนที่จองเธอจะให้เท่าไหร่ ผมให้มากกว่ามัน 2 เท่าเลย " สมภพกล่าว
" ไม่ได้ค่ะ มันเป็กฎ " เรน่ายังคงยืนกราน แล้วยื่นแคตตาล๊อคอีกอันให้กับ สมภพ ซึ่งในแคตตาล๊อตนี้ ก็มีผู้หญิงหน้าตาสะสวยเช่นกัน แถมยังอยู่ใน่วัย เพียงอายุ18ปีเท่านั้น แต่สมภพไม่้าใครเลย เขา้าเพียง ราเธียเท่านั้น
...ถ้าซื้อไม่ได้ เราก็แค่ต้องปล้นเท่านั้นเอง สมภพคิด ก่อนเดินออกจาก โรงพยาบาล เธียมารอน ์ของเหล่าชายหนุ่มอย่างหัวเสีย
" คอยดูกันต่อไปเถอะ ชั้นต้องได้เธอมาให้ได้ จำเอาไว้ ไอ้พวกหมอ " และนี่คือคำปฏิญาณของ สมภพ
************************************************************************************โปรดติดตามตอนต่อไป
[ ช่วยอ่านหน่อยนะครับ พอดีผมฝันเื่นี้แล้วเห็นว่ามันแปลกดี เลยเอาเื่ในฝันมาเล่าให้ทุกคนฟัง ดีกว่าเก็บไว้คนเดียว ]
15K
