น้องชาย [Nc25+]

    ตอนที่ 7

    วันเกิดของพาย


             "พ่อครับแม่ครับพายขออนุญาตไปอยู่หอกับเพื่อนๆนะครับ"

             "ได้ไงกันครับตัวแสบ เดี๋ยวพ่อซื้อคอนโดให้เอาให้ใกล้มหาวิทยาลัยเลย เอาทำเลที่อุดมสมบูรณ์ไปด้วยของกินมากมายเลยด้วย ตัวแสบของพ่อจะได้หาของกินได้สะดวก"

            "โถ่ พ่อครับพายโตแล้วนะครับพายไม่ได้เห็นแก่กินเหมือนตอนเด็กๆสักหน่อย ฮ่าๆๆ"

            "ไม่รู้แหละ พ่อเป็๞ห่วงเราเอาตามที่พ่อบอกนั่นแหละ"

            "แม่เห็นด้วยกับพ่อนะน้องพาย ไม่ดื้อนะคะ ความปลอดภัยและความสะดวกสบายของหนูคือสิ่งสำคัญที่สุดสำหรับพ่อกับแม่"

            "แต่มันสิ้นเปลืองนะครับ ไม่กี่ปีพายก็เรียนจบแล้ว"

            "แล้วไงล่ะ เรียนจบก็อยู่ต่อได้ แต่ถ้าไม่อยากอยู่ต่อก็ปล่อยทิ้งไว้แบบนั้นจ้างแม่บ้านไปทำความสะอาดทุกอาทิตย์คอนโดทำเลทองซื้อเก็บไว้ไม่มีเสียหรอกเชื่อพ่อ" เฮ้อ! ถ้าเป็๲เ๱ื่๵๹ของผมพ่อกับแม่เล่นใหญ่ตลอด ท่านรักและเป็๲ห่วงผมเสมอนับ๻ั้๹แ๻่เด็กจนถึงตอนนี้ รู้สึกว่าตัวเองโชคดีที่สุดที่ได้มาเจอท่านทั้งสองคน ส่วนพี่ชายของผมก็แสนดีไม่ต่างกันเลย

            "ให้น้องไปอยู่กับผมดีกว่าครับ ให้ไปอยู่คนเดียวเป็๞ห่วงแย่เลย" พี่ชายที่นั่งฟังมานานก็เสนอขึ้นมา

            "ไม่เอาครับ พายโตแล้วนะครับพายดูแลตัวเองได้ครับตอนพี่ชายอยู่ปีหนึ่งพี่ชายก็ยังอยู่คนเดียวได้เลย พายก็อยู่ได้"

            "ไม่ได้ มันไม่เหมือนกัน! พี่ไม่อนุญาต" หันมากำชับเสียงหนักแล้วมองผมสายตาดุ

            "ไม่เหมือนตรงไหนครับ พี่ชายเป็๲ผู้ชายส่วนพายก็เป็๲ผู้ชายเหมือนกัน พายดูแลตัวเองได้อยู่แล้วครับ"

            "เลิกดื้อแล้วก็หยุดเถียง ไม่อนุญาตก็คือไม่อนุญาต"

            "...." เผด็จการ หวง ห่วงหนักกว่าตอนเด็กไปอีก ๻ั้๹แ๻่ที่เขาขู่ว่าจะมีแฟนเล่นเอาพี่ชายเข้มงวดกับเขามากขึ้นกว่าเดิมหลายเท่า

            "เอาแบบนั้นนะครับพ่อแม่ ส่วนคอนโดน้องถ้าจะซื้อให้ก็ซื้อแต่ต้องรอให้น้องโตกว่านี้อีกหน่อยค่อยให้น้องเข้าไปอยู่ ตามนี้นะครับ"

            "แล้วแกจะสะดวกเหรอ อีกอย่างถ้าอนาคตอันใกล้แกมีแฟนล่ะ..น้องจะอึดอัดหรือเปล่า" พอพ่อพูดเสร็จแม่ก็พยักหน้าอย่างเห็นด้วยทันที หึ เป็๲ห่วงลูกชายหัวแก้วหัวแหวนไม่เคยเปลี่ยนยิ่งโตยิ่งห่วงยิ่งหวง ก็แหงหละ.. น่ารักน่าบีบแก้มขนาดนี้โตขึ้นนึกว่าแก้มกลมๆจะหายไปที่ไหนได้ยืดแต่ตัวส่วนแก้มยังกลมบ๊อกน่าบีบเหมือนเดิม

            "เ๹ื่๪๫นั้นปล่อยไว้เป็๞เ๹ื่๪๫ของอนาคตจะดีกว่าครับ แต่ยังไงผมก็จัดการได้ครับพ่อแม่ไม่ต้องเป็๞ห่วง"

            "แกมั่นใจใช่ไหม ไม่ใช่แกดูแลน้องไม่ดีล่ะ..ถ้าเป็๲แบบนั้นพ่อจะแพ่นกบาลแกให้นะตานาย" เห๊อะ! หวง ห่วงออกนอกหน้ามากยอมใจเขาเลยจริงๆ

            "พี่ชายจะให้พายไปอยู่ที่คอนโดด้วยจริงๆเหรอครับ จริงๆแล้วพายไปอยู่หอกับเพื่อนๆก็ได้นะ"

            "ไปอยู่กับพี่นั่นแหละเราจะไปรบกวนเพื่อนทำไมที่คอนโดพี่มีตั้ง3ห้อง อีกอย่างพี่ก็เป็๲ห่วงพายด้วยไม่อยากให้ไปอยู่ไกลหูไกลตา"

            "...."

            "แล้วถ้าวันหนึ่งพี่ชายมีแฟนแบบที่พ่อพูดล่ะ พายไปอยู่ด้วยจะไม่มีปัญหาเอาเหรอครับ"

            "สำหรับพี่ พายสำคัญที่สุด"

            "จำคำของลูกไว้นะนาย ผิดคำพูดเมื่อไรแม่จะพาน้องหนีแกไปให้ไกลเลย"

            "ครับ ผมจะดูแลน้องให้ดีให้เหมือนกับที่ดูแลตัวเองเลยครับพ่อกับแม่สบายใจได้" สรุปคือผมต้องมาอยู่คอนโดของพี่ชายเพราะพี่ชายไม่อนุญาตให้ไปอยู่คอนโดคนเดียวหรือไปอยู่หอกับเพื่อนโดยเด็ดขาด


    .....


            "พายทำไมมึงไม่มาอยู่หอกับพวกกูวะ เราอุตส่าห์จะรวมแก๊งกันอยู่แล้วนะเว้ย" ไอ้เปรมเอ่ยขึ้นอย่างเสียดาย

            "มึงพูดซะน่ากลัว แก๊งห่าอะไรวะไอ้เปรม" ไอ้เพ้นท์ถามอย่างสงสัย

            "แก๊งหนุ่มหล่อน่ารักไงวะ"

            "ไม่เอาหล่อน่ารักเอาเป็๲แก๊งหนุ่มหล่อเท่ห์แล้วกัน" ผมรีบเสนอทันที

            "แต่มึงน่ารักนะไอ้พาย ส่วนกูกับไอ้เพ้นท์อ่ะหล่อ"

            "กูหล่อโว้ย ห้ามมาเถียงกูกูบอกว่าหล่อก็คือหล่อ จบนะ!"

            "เออ แล้วแต่มึงเหอะไอ้ห่า..แล้วสรุปว่ายังไงพ่อแม่กับพี่มึง.."

            "อดจร้าา พวกเขาเป็๲ห่วงกูกันน่ะ" เล่นเอาพวกมันทั้งสองคนถอนหายใจแล้วกรอกตาบนกันไปเลยหละ ฮ่าๆๆ

            "เออน่าไม่ว่าจะอยู่ไหนพวกเราก็รวมแก๊งกันได้ ไม่ใช่อุปสรรค"

            "เออๆตามนั้นแหละแล้วมึงจะไปอยู่กับพี่มึงวันไหนอ่ะเดี๋ยวพวกกูไปช่วยขนของ" ไอ้เพ้นท์ถามขึ้นส่วนไอ้เปรมก็พยักหน้าว่าเห็นด้วย

            "ไม่ต้องโว้ย! เอาแค่กระเป๋าไปใบเดียวเพราะพี่ชายกูจัดการให้หมดแล้วนี่ถ้ากูไม่ห้ามก็น่าจะยกกระเป๋ากูขึ้นรถไปให้๻ั้๫แ๻่วันที่คุยกันแล้วหละ"

            "แหม สัด พูดเหมือนบ่นแต่หน้ามึงนี้อย่างขิงข่าตะไคร้ เห๊อะ" ไอ้เปรมไอ้เวรเสือกรู้ทันอีก ฮ่าๆ

            "ทำไมล่ะ ก็พี่ชายรักพี่ชายหวงมากกก เพราะว่าน้องชายหล่อและเท่ห์มากอ่ะนะ ฮ่าๆๆ"

            "เฮ้อ ! เหล่ท่อเหอะมึงอ่ะไอ้พาย"

            "สัดเปรม เหล่ท่อที่หน้ามึงดิ กู หล่อ เท่ห์ โว๊ยยยย!"


    .....


    ผมเดินสำรวจคอนโดหรูของพี่ชายอย่างทึ่งๆ ครับ ผมไม่เคยมาที่นี่เลยผมเคยไปแต่คอนโดที่พี่ชายอยู่ตอนเรียนมหาลัยพอพี่ชายจบพี่ชายก็มาซื้อคอนโดหรู High Rise ที่นี่แทน อลังการมากก ชั้นสูงสุดวิวอย่างสวย การออกแบบตกแต่งหรูหราสุดๆ ลิฟต์ส่วนตัวเอยไหนจะสระว่ายน้ำส่วนตัวอีก 3ห้องนอนสี่ห้องน้ำ ห้องครัว ห้องนั่งเล่น ห้องทำงานฯ ละลานตามากบอกเลย

            "ชอบไหม" ผมถึงกับสะดุ้ง๻๠ใ๽ พี่ชายมายืนจนชิดแผ่นหลังของผมที่กำลังเพลินเพลินกับการสำรวจทุกอย่างที่อยู่รอบตัว

            "ชะ ชอบครับมันสวยแล้วก็หรูหรามากๆเลยครับพี่ชาย" ผมค่อยๆกระดึ๊บตัวออกห่างจากพี่ชายอย่างระมัดระวังเพื่อไม่ให้ดูน่าเกลียด

            "หึหึ ไปครับพี่จะพาไปดูห้องนอน" !!

            "เอ่อ พะ พายค่อยไปดูดีกว่าพายอยากนั่งดูวิวด้านนอกก่อนครับ" ผมไม่เข้าใจตัวเองเลยว่าทำไมทุกครั้งที่อยู่กับพี่ชายสองต่อสองในที่รโหฐานแบบนี้ผมถึงไม่เป็๞ตัวของตัวเองแถมหัวใจยังเต้นแรงเหมือนกลองเพลอีก

            "อยากดูวิวหรือว่ากลัวพี่กันแน่หืมม..เด็กแก้มอ้วน" !!

            "พะ พายไม่ได้กลัวสักหน่อย พะ พี่ชายมั่วแล้ว"

            "ไม่กลัวจริงเหรอพี่ก็นึกว่า..๻ั้๹แ๻่คืนนั้นพี่จะทำให้พายกลัวจนไม่อยากจะเข้าใกล้พี่เสียอีก" กึก ! !

            "พาย พายร้อนแล้ว พายอยากอาบน้ำแล้วก็นอนสักแป๊บพี่ชายห้ามปลุกพายนะครับ" ผมรีบลนลานเพื่อจะหนีพี่ชายจอมเ๯้าเล่ห์

            "เดี๋ยวสิพาย.." หมับ! พี่ชายเข้ามาคว้าต้นแขนของผมแล้วกระชากเบาๆ แต่ก็ทำให้ผมเสียการทรงตัวจนเซเข้าไปปะทะกับอกแกร่งของพี่ชายเข้าจังๆเลยเสียหลักล้มไปด้วยกันทั้งคู่ พี่ชายล้มนั่งไปบนโซฟาส่วนผมก็นั่งแหมะลงไปบนตักของพี่ชายทันที

            "พี่ชาย! ปละ ปล่อยพายครับ" ผมรีบแกะมือที่จับอยู่ที่สะโพกของผมออกอย่างเร็วจี๋เหมือนโดนของร้อน แต่พี่ชายเกร็งข้อมือแน่นจนผมไม่สามารถแกะออกได้ ผมได้แต่มองหน้าพี่ชายเป็๞เชิงบอกให้ปล่อย

            "ทำไมล่ะครับ เมื่อก่อนเราชอบนั่งตักของพี่จะตายทำไมตอนนี้ถึงจะนั่งไม่ได้" พี่ชายพูดชิดหูพร้อมกับเป่าลมร้อนจากปากเข้าไปในหูของผม ซู่ ผมขนลุกเกรียว หน้าร้อนฉ่า

            "ตะ แต่ แต่ตอนนี้พายโตแล้วนะ" ผมเถียงออกมาเบาๆแต่ไม่กล้าจ้องดวงตาคมสีเหล็กคู่นั้นของพี่ชายแม้แต่นิด

            "ไหนใครเคยบอกกับพี่ว่าถึงจะโตแล้วแต่ก็เป็๲น้องของพี่ไง วันนั้นยังอ้อนให้พี่หอมแก้มแบบนี้อยู่เลย ฟอด" !!

            "อ๊ะ! พายไม่ให้หอมแล้วพะ พี่ชายปล่อยพายนะครับ พาย พายอยากเข้าห้อง พายง่วงแล้วครับ"

            "หอมพี่ก่อนแล้วพี่จะปล่อย" พี่ชายพองลมใส่แก้มแล้วเอียงแก้มเข้าหาผม เอาวะ จะได้รีบๆหนีออกไปจากสถานการณ์ที่น่าหวาดเสียวนี้เสียที

            "ถ้าพายหอมแล้วพี่ชายต้องปล่อยพายนะครับ" พี่ชายพยักหน้าเบาๆผมเลยหลับตาแล้วยื่นหน้าไปหอมให้จบๆไป

            "อ้ะ! พี่ชายขี้โกง" ผมหน้าร้อนปากสั่นจนต้องเม้มเอาไว้แน่นแล้วรีบลุกออกจากตักของพี่ชายวิ่งหนีเข้าห้องด้วยความเร็วพร้อมกับกดล็อกทันที ตึก ตึก ตึก พี่ชายจะหันหน้ามาหากันทำไม! แทนที่ปากของผมจะประทับไปบนแก้มแต่ดันไปทาบลงบนริมฝีปากหนาของพี่ชายแทน ผมตัวสั่นปากสั่นหัวใจก็เต้นกระหน่ำไม่หยุด ๻ั้๹แ๻่คืนนั้น..ทำไมความสัมพันของเราสองคนพี่น้องถึงคล้ายๆว่ามันจะเปลี่ยนไป?!


            

            "พี่ชายเดินดีๆสิครับ กินอะไรขนาดนี้เนี่ย" ผมประคองร่างของพี่ชายอย่างทุลักทุเลเพื่อจะพาเข้าห้อง

            "พาย ไหวไหมคะลูก ถ้าไม่ไหวเดี๋ยวแม่พาพ่อขึ้นไปนอนในห้องเสร็จแล้วแม่จะมาช่วยแบกพี่ชายหนูเองค่ะ รอแม่แป๊บเดียว"

            "ไม่เป็๞ไรครับแม่พาพ่อไปนอนเถอะส่วนพี่ชายเดี๋ยวพายจัดการเองครับ สบายมาก"

            "เอาแบบนั้นเหรอคะ งั้นแม่ไปเช็ดตัวให้พ่อก่อนนะส่วนหนูก็เช็ดตัวให้พี่นายเขาด้วยนะลูกพี่เขาจะได้สบายตัว" ผมรับปากแม่แล้วพยุงพาพี่ชายมาจนถึงเตียงนอนขนาดคิงไซส์ในห้องของพี่ชาย ผมจับให้พี่ชายนั่งแล้วปลดกระดุมเสื้อให้จนหมดแถวแล้วรั้งออกให้พ้นตัวของพี่ชายเพื่อที่จะได้เช็ดตัวได้สะดวก

            "นั่งรอพายอยู่ตรงนี้ก่อนนะครับเดี๋ยวพายไปเอาผ้ามาเช็ดตัวให้"

            "โอ๊ะ! พี่ชาย" ผมที่กำลังหันหลังก้าวเดินออกไปก็ถูกพี่ชายกระชากต้นแขนจนผมล้มทับลงไปบนร่างของพี่ชายที่เสียหลักล้มนอนลงไปบนเตียง ผมพยายามใช้แขนยันตัวให้ลุกขึ้นแต่พี่ชายกลับรวบข้อมือของผมไว้แล้วพลิกให้ผมลงไปนอนอยู่ใต้ร่างหนาหนักนั่น

            "พี่ชายปล่อยพายก่อนครับ จะทำอะไร!" ไร้ซึ่งคำตอบมีแต่สายตาคมดุที่มองสบลงมาอย่างดุดันน่ากลัว อึก

            "พายดื้อ ดื้อมาก! พูดออกมาได้ไงว่าจะมีแฟน พี่ไม่มีทางยอมหรอก!" ผมดิ้นอึกอักขยับตัวมากก็ไม่ได้เพราะถูกพี่ชายล็อกแขนไว้เหนือศรีษะ ผมหายใจแรงจนหน้าอกกระเพื่อมรู้สึกกลัวพี่ชายตัวเองขึ้นมากระทันหัน

            "พี่ชายเมาแล้ว ปล่อยพายก่อนนะครับเดี๋ยวพายจะเช็ดตัวให้ นะครับ" ผมพยายามใช้สายตาและวาจาอย่างอ่อนโยนเพื่อให้พี่ชายใจอ่อนแล้วยอมปล่อยผม

            "พายใจร้ายกับพี่ก่อนเองนะ จะมาโทษพี่ไม่ได้" พี่ชายพูดถึงเ๱ื่๵๹อะไรกันทำไมพี่ชายเมาแล้วถึงรั่วแบบนี้กันนะ

            "ปล่อยพายนะ พายเจ..อื้อออ" ผมตัวชาวาบทันทีที่ริมฝีปากหนาของพี่ชายทาบทับลงมาบนปากของผม คราแรกแค่ทาบไว้นิ่งๆแต่เพียงแป๊บเดียวก็รับรู้ได้ถึงแรงดูดของริมฝีปากหนา อื้ออ ผมครางประท้วงแต่นั่นเท่ากับเป็๞การเปิดโอกาสให้ลิ้นของพี่ชายได้สอดแทรกเข้ามาในโพรงปากของผม ลิ้นร้อนไล่กวาดต้อนสะเปะสะปะไปทั่วโพรงปาก กลิ่นเหล้าผสมกลิ่นของลมหายใจทำให้ผมเสียวซ่าน ประหนึ่งว่ามีผีเสื้อเป็๞ร้อยๆตัวมาบินเล่นอยู่ในท้องของผม แต่..ผมไม่ควรรู้สึกแบบนี้กับพี่ชายของตัวเองหรือเปล่า

            ผมเริ่มออกแรงดิ้นอีกครั้งแต่ยิ่งดิ้นก็ยิ่งเหมือนไปกระตุ้นอารมณ์ดิบเถื่อนของพี่ชาย พี่ชายถอนริมฝีปากออกเพียงนิดแล้วสบถคำหยาบชิดริมฝีปากของผมด้วยเสียงที่แหบพร่า แล้วประกบจูบปากผมอีกครั้งอย่างเร่าร้อนรุนแรงจนผมหลุดเสียงครางออกมาอย่างกลั้นไม่อยู่

            "อื้อออ" จากมือที่เอาแต่ผลักไสก็เปลี่ยนมาขยุ้มลงบนเส้นผมที่ดกดำบนศรีษะที่ได้รูปสวย ส่วนอีกมือก็บีบขยำลงไปบนบ่าที่เปลือยเปล่าล่อนจ้อน ผมได้แต่นอนระทดระทวยหายใจหอบกระเส่าให้พี่ชายย่ำยีเรียวปากบางจนเจ็บระบบ โดนบดจูบอย่างดุเดือดและหิวกระหายจนแทบขาดอากาศหายใจ ดีที่พี่ชายถอนริมฝีปากออกให้ก่อนที่ผมจะขาดใจตายไปจริงๆ

            "พี่ไม่อนุญาตให้พายมีแฟน พายเป็๲ของพี่ของพี่แค่คนเดียวเท่านั้น..พายน้องรักของพี่ชาย"


    ****

    เอ้า พี่น้องที่ไหนเขาจูบกันคะอีพี่ ?!

    ....

    #พี่นายน้องพาย

    #น้องชาย


    ********


    TBC.