ตอนที่ 13
ปี 2 เทอม 1 อาชีพหาเลี้ยงตัวเอง
พายุพัดผ่านไปด้วยใจระทึกเมื่อใช้สิทธินอนโรงพยาบาลไปหลายวันดูเหมือนใครบางคนจะยังขวัญหนีดีฝ่อไม่หาย ถึงอย่างนั้นแต้มการใช้ชีวิตกลับเพิ่มขึ้นดูเหมือนว่าเ้าพี่คนี้เีเมื่อวันวานกลับมาขยันอีกครั้งแล้วไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไรก็ถือว่าเป็เื่ที่ดี
“พี่นี่เก่งเื่ที่ทำให้ผมหวั่นไหวจังเลยนะครับขยันอ่อยผมคนนี้ทุกวันเลย ”คนตัวเล็กนั่งเช็ดผมอยู่หน้าพัดลมกับผ้าขนหนูผืนหนึ่งปกปิดร่างกายส่วนล่างเอาไว้สายตาเบื่อหน่ายมองลอดไรผมเปียกชุ่มที่มีน้ำหยดติ๋ง ๆ อยู่
“มึงจะกัดปากทำเชี่ยไรเนี่ย ไม่ได้ดูเซ็กซี่เลยสักนิด ” ไฮโลปาผ้าเช็ดผมใส่คนแสนกวน“ แล้วกูก็ไม่ได้อ่อยมึงด้วย ”
“ผมไม่ได้พูดสักคำเลยนะว่าพี่อ่อยผม ผมแค่พูดว่าพี่ทำให้ผมหวั่นไหวต่างหาก ”ไพ่ไม่พูดเปล่า ก้าวเท้ายาว ๆ จากหน้าประตูเพียงไม่กี่ก้าวก็มาถึงคนน่ารักพลันดึงเลื่อนพัดลมออกไม่ให้ขวางทาง นั่งขัดสมาดต่อหน้าอีกฝ่าย
“มึงจะทำอะไร ” สายตาหวาดระแวงของเ้าพี่มองคนที่อยู่ตรงหน้าและตั้งการ์ดเตรียมรับมือ ก่อนที่จะโดนมือแกร่งจับขาของเขาแยกออกจากกัน แล้วดึงไถลเข้าหาตัวของคนเ้าเลห์โดยขาทั้งของข้างของเ้าพี่ค่อมกลางลำตัวของเ้าน้องเอาไว้ “ เชี่ย ไอ้สัสกูใหมด ”
“เอาผ้ามาครับเดี๋ยวผมเช็ดผมให้ ” ถึงจะพูดแบบนั้นก็เถอะแต่ท่าแบบนี้มันค่อนข้างหน้าอายไปหน่อยมั้ย มันเหมือนกับว่ากูกับมึงกำลัง......”
“กูเช็ดเองได้ เอามือออกไปจากเอวกูด้วย ดะเดี๋ยว.....มึงเล่นอะไรอีกเนี่ย ”สองแขนแกร่งเลื่อนลงต่ำจับสะโพกผาย และพยายามขยับเลื่อนขึ้นลงเป็จังหวะจนเ้าพี่จิตใจปลิวว่อนไปไม่อยู่กับเนื้อกับตัว หูแดงหน้าแดงไปหมดแถมผ้าขนหนูที่แบนราบไปกับต้นขาตอนนี้เหมือนมันจะมีอะไรฟูฟ่องขึ้นมาอย่างมีนัยยะสำคัญ “ หยุดเล่นดิ ”
“ผมไม่ได้เล่นนะครับ ผมแค่เช็ดผมให้พี่ไม่ค่อยถนัด เลยขยับตัวพี่เข้ามาใกล้เฉย ๆแบบนี้ไงครับ ” มือแกร่งจับสะโพกอีกฝ่ายขยับอีกครั้งแถมครั้งนี้ยังใช้สันจมูกโด่งดอมดมซอกคอขาวอีกด้วย “พี่แอบใช้สบู่ผมหรอครับกลิ่นคุ้น ๆ นะ ”
“ถ้าใช่แล้วจะทำไมวะ ” ไฮโลใช้มือทั้งสองข้างจับไหล่กว้างไม่ยอมปล่อย หน้าผากก้มลงแตะบ่าขวาของคนขี้แกล้งเพื่อปกปิดใบหน้าสีแดงอันร้อนผ่าวแต่ก็ต้องใผงะถอยหนี เมื่อเห็นไฮโลน้อยผงาดตั้งชันลอดผ่านแยกผ้าขนหนูผืนจิ๋วออกมาทักทาย“ เชี่ย ” สายตาเลิ่กลั่กก้มมองหว่างขาของตัวเองสลับกับใบหน้างงๆ ของเ้าน้องที่มองด้วยความสงสัย
“มีอะไรอยู่ข้างล่างหรอครับ ” รอยยิ้มมุมปากเผยความคิดในสมอง เปลือกตาเลื่อนต่ำลงเหมือนเห็นอะไรแว๊ป ๆ สีชมพูอ่อน
“ไอ้สัสไพ่ อย่ามองนะ ” มือที่กระตุกไวยิ่งกว่าะุปืนผลักคางของเ้าน้องขึ้นบนด้วยสัญชาตญาณ แถมฝ่าเท้าถีบยอดอกเสียงดังปั๊ก !
“ โอ้ยยยย ”
“ สมควร ”
“ ผมทำอะไรผิดครับเนี่ยถีบผมซะเต็มแรงเลย ” เมื่อตั้งสติได้ ไพ่ก็มองไปดูเ้าพี่ที่ยืนเอาผ้าห่มผืนหนาปิดบังร่างกายอยู่บนหัวเตียงนอน“ 555 ไม่ร้อนหรอครับ ”
“ เสือก มึงหันหลังไปเลยกูจะเปลี่ยนชุด ”
ภายในห้องขาวเล็กที่ไม่เคยเงียบนับั้แ่ทั้งคู่ได้ย้ายเข้ามาอยู่ด้วยกันแถมมีหลายครั้งที่เพื่อนข้างห้องมาเคาะประตูตักเตือนเื่เสียงจนทั้งคู่ต้องปรับตัวกันใหม่ แม้จะผ่านมาแล้วหนึ่งปีแต่กลับไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงไปเลยสักนิดเดียว
สักพักทั้งคู่ก็กลับเข้ามาคุยกันอีกครั้งเ้าพี่ที่เขินอายใส่เสื้อผ้าสบาย ๆ กับกางเกงบอลตัวโปรดสีน้ำเงิน
“ที่รักเนี่ยใส่อะไรก็ดูดีไปซะหมดเลยนะครับ ” เ้าน้องมองคนตรงหน้าตาไม่กระพริบ
“ก็คนมันดูดีช่วยไม่ได้ ” คนสุดมั่นไม่แม้แต่จะปฏิเสธเ้าน้องที่แซวเหมือนทุก ๆครั้งที่ผ่านมา “ มึงก็เลิกไร้สาระได้แล้ว จะกินมั้ยข้าวอ่ะ ”มือข้างถนัดเอื่อมไปหยิบกุญแจรถบนหัวเตียง
“โถ่พี่ผมพึ่งกลับมาเองนะ ขอนอนเล่นอีกสักหน่อยไม่ได้หรอ ”
“ไม่ได้ เดี๋ยวร้านข้าวปิดหมด จะไปไม่ไป ”
“ไม่อ่ะ พี่ก็เหมือนกัน ไม่ต้องไปหรอก โทรสั่งเอาก็ได้ เดี๋ยวผมสั่งให้เองกระเพราไก่ไม่ใส่พริก ไข่ดาวไม่สุก ” รอยยิ้มกรุ่มกริ่มประหนึ่งกำลังแซวเ้าพี่ที่กำลังยืนมองตาเขม็ง
“มึงหลอนละ กูเผ็ดไม่มีลิมิตเหอะ ”
“จริงป่ะ อย่างนี้ต้องลองหน่อยแล้ว ”มือปลาหมึกฉับไวคว้าเอวเล็กของไฮโลขยับเข้ามาใกล้ถึงแม้นี่จะเป็พฤติกรรมที่ไพ่ทำอยู่บ่อย ๆ แต่คนเป็พี่ก็ไม่เคยชินเลยสักครั้งแถมทุกครั้งที่ถูกแกล้งก็เหมือนจะถูกใจและคนแกล้งก็มีความสุขซะด้วย “ตรงไหนหรอครับที่ว่าทั้งเผ็ดทั้งแซ่บ ผมขอลองหน่อยได้มั้ยครับ”
ครั้งนี้คนเป็พี่จะไม่ขอทนอีกต่อไปพลักเ้าคนขี้แกล้งชิดกับผนังห้องสีขาว มือเล็ก ๆ ค่อย ๆ ลูบไล่หน้าท้องอันแบบราบลูบจากสะดือลอดชายเสื้อขึ้นไปอย่างช้า ๆ ใบหน้าขาวโน้มเข้าไปใกล้ กัดและดูดคลึงซอกคอขาวอย่างไม่เคยทำมาก่อน
“พะ พี่ครับ ไม่เล่นแบบนี้ พี่ไฮโล ฟังผมอยู่หรือเปล่าครับ อ๊ะ ”เ้าน้องที่พ่ายแพ้ต่อแรงยั่ว หลับตาพริ้มยอมรับความไคร่ที่อีกฝ่ายมอบให้อย่างไม่ทันตั้งตัว “ อื้ออออ ไม่นะผมจะไม่ทนแล้วนะครับ ”
“แล้วใครบอกให้มึงทนละ มึงอยากรู้ไม่ใช่หรอว่ากูเผ็ดแค่ไหน ” สายตาอันเว้าวอน เผด็จการแถมเชื้อชวนแบบสุดๆ มองเ้าน้องอย่างไม่ลดละ
“ผมจะนับ 1 ถึง 3 ถ้าพี่ยังไม่หยุดแกล้งผมแบบนี้อีกละก็ ต่อให้พี่จะร้องไห้ขอร้องผมก็จะไม่หยุดการกระทำที่จะเกิดขึ้นต่อจากนี้นะครับ คนดีของผมเตรียมใจมาแล้วใช่มั้ย ” มือที่สั่นเทาในตอนแรกค่อย ๆเอื่อมมาจับปอยผมสั้นของคนตรงหน้ามาถัดหูประหนึ่งนางเอกสาวสวยคนหนึ่งแถมยังโน้มตัวลงไปจูบพิตอย่างทะนุทะหนอม /ไม่ขัดขืนหรือห้ามด้วยแหะ เขาคิดอยู่ในใจไม่รอช้าคนเ้าเล่ห์ก็ดำเนินการตามแผนการต่อทันที
//เชี่ยแล้วไงไอ้หมอนี่มันเอาจริงนี่หว่ามันจูบกูแล้ว เอายังไงดี สู้สิวะไอ้ไฮโล มึงจะมาแพ้ไอ้เด็กบ้านี่ไม่ได้คนเริ่มเกมส์ไม่สมควรที่จะแพ้// เมื่อตัดสินใจได้ไฮโลก็ใช้มือทั้งสองข้างโอบกอดไพ่ไว้ทันที แถมยังดึงศรีษะของเขาเข้ามาใกล้กว่าเดิมอีกด้วยอืมมมส์ เสียงครางจากลำคอประสานกันพร้อมกับเสียงจ๊วบจ๊าบดูดกลึงอย่างเร้าร้อน //เชี่ย ๆๆๆ ละละละลิ้น ม่ายยยย ไอ้เ้าบ้า เอาจริงดิ ตะแต่ก็รู้สึกชอบจังเลย //เพียงแค่อารมณ์พาไปเพียงไม่กี่นาทีร่างทั้งสองก็มาถึงโซฟาข้างเตียงอย่างไม่ทันตั้งตัว
“พี่ไฮโลจะไม่ขับขืนผมจริง ๆ หรอครับถ้ามากว่านี้ผมคงงงงง ” ไพ่ถึงกับตกตะลึงเมื่อมองใบหนาที่แดงประหนึ่งมะเขือเทศ 10 ลูก ที่นอนอยู่ใต้ร่างของเขาและยังมีน้ำตาใส ๆ เปื้อนอยู่บนดวงตาร่วมด้วย “พะพี่เป็อะไรหรือเปล่าครับ ผะผะผมขอโทษ ” ไพ่ถึงกับทำตัวไม่ถูก เมื่อเห็นไฮโลร้องไห้งอแง
“ไอ้สัสนี่ มึงก็รู้ว่ากูไม่อยากมีอะไรกับมึงสักหน่อย ไหนมึงบอกว่า มึงจะไม่ทำอะไรกูจนกว่ามึงจะเรียนจบและคบกับกูไง”
“แต่พี่ไม่ขัดขืนเองนี่นา ผมก็นึกว่าข้ามเส้นได้ 555 ผมขอโทษด้วยนะครับ ”มือหนาลูบหัวไฮโลเบา ๆ เพื่อปลอบ
“ไม่ต้องเลย เอามือออกไป มึงควรรู้ตั้งนานแล้วมั้ย ว่ากูแค่้าอยากเอาชนะแต่มึงก็ยังจะทำต่อ ถ้ามึงไม่เห็นน้ำตากู มึงคงจะจับกูเยจริง ๆ สินะ ”
“ใช่ครับ ผมจะเอาพี่ให้ไข้ขึ้นเลย ”
“ไอ้ไพ่ กูเพื่อนเล่นมึงหรอ ”
“555 ล้อเล่นครับพี่ โอ๋เอ๋ ๆ ”
“ไม่ต้องเลย หันเข้ามุมกำแพงและสำนึกผิดเลยมึงอ่ะ ”
“เอ้า ทำไมเป็แบบนั้นละครับ เราสองคนร่วมด้วยช่วยกันไม่ใช่หรอ ”
“ไม่ใช่โว้ยย แล้วการล้อเล่นครั้งนี้กูก็เป็ฝ่ายชนะ ”
“ครับ ๆ พี่ชนะก็ได้ ” บรรยากาศเป็ไปอย่างน่ารักต่อให้เวลาย้อนคืนก็ไม่มีทางที่เ้าน้องจะหยุดยั้งความปรารถนาได้ถึงครั้งนี้จะยอมใจอ่อนเพราะน้ำตานั่นแต่ในวันข้างหน้ามันต้องเป็วันที่เขาคุมเกมเองอย่างแน่นอน
กิจวัตรประจำวันได้กลับเข้าสู่โหมดปกติไพ่ได้ทำงานเสริมทำคลิป เปิดกลุ่มสอนหนังสือออนไลน์ ไม่ว่าจะเป็เนื้อหาประถมมัธยม หรือแม้แต่มหาลัย ไพ่ก็ทำไว้หมดตามประสาคนใช้สมองและความสามารถเป็หลักและวันนี้ก็เป็อีกวันที่ไพ่ต้องกลับดึกเนื่องจากต้องไปสอนพิเศษเป็กลุ่มให้กับน้องๆ ที่ลงเรียนด้วย เหมือนทุก ๆ ครั้ง แต่ที่แปลกคือ “ มึงจะพากูมาด้วยทำไมเนี่ย ”
“เอาน่า ถือว่าทบทวนคณิตศาสตร์ไปในตัวนะครับพี่ แคล 1 เบเบ ”ไพ่ยีผมคนเป็พี่จนหัวยุ่งไปหมด
“ทบทวนเชี่ยอะไร มึงรู้มั้ยกูต้องลงเรียนไอ้วิชาเวรนี้กี่ครั้ง ”ไฮโลขึ้นเสียงใส่แบบกระซิบ ๆ ข้าง ๆ หู
“งั้นพี่ก็นั่งอยู่ข้าง ๆ ละกัน 2 ชั่วโมงแป๊บเดียว ” ทั้งสองหยอกล้อกันประหนึ่งโลกนี้มีกันแค่สองคน ใบหน้าโหดหล่อน่ารักก็ทำทีอ้อนเอาแต่ใจจนสายตาไปสะดุดกับ ปี 1 หน้าห้องที่กำลังยิ้มกรุ่มกริ่มกันอยู่
“มึงนี่ รีบสอนเลย ” ไฮโลกลับไปนั่งที่ของติวเตอร์อย่างว่าง่ายทั้ง ๆที่ไม่ค่อยพอใจเป็ทุนเดิมเนื่องจากโดนเ้าน้องหลอกให้มานั่งเฝ้า
“เอาละงั้นเรามาเริ่มเรียนกันเลยนะ ว่าแต่การบ้านครั้งก่อนที่ให้ไปนี่ได้ทบทวนกันรึยัง พี่ต้องเฉลยให้ป่ะ มันง่ายมากนะ ” //ง่ายกับผีนะสิไฮโลคิดอยู่ในใจ
2ชั่วโมงผ่านไป
“งั้นวันนี้พอแค่นี้นะครับ แล้วก็สูตรลับที่พี่พึ่งสอนไป ฝึกให้แม่น ๆ ละรับรองคะแนนพุ่ง ”
“พุ่งลงใช่มั้ยคะ 5555 ” น้องคนหนึ่งแซวขึ้นมา และมีเสียงหัวเราะดังไปทั่วห้อง
“ว่าไป ก็ต้องพุ่งขึ้นสิ ว่าแต่มีอะไรจะถามเพิ่มมั้ยครับ ” ขณะรอน้อง ๆ ถามคำถามเขาก็ทยอยเก็บอุปกรณ์การเรียนการสอนไปด้วย เพื่อเตรียมตัวกลับบ้านเพราะต้อนนี้ไฮโลเริ่มแสดงออกทางสีหน้าแล้วว่าเมื่อไหร่จะสอนเสร็จ
“พี่ไพ่คะ พี่ที่มาด้วยชื่อว่าอะไรหรอคะ ” ไพ่ถึงกับหยุดชะงักเมื่อได้ยินคำถามนี้แถมน้อง ๆ ยังให้ความสนใจเป็พิเศษ
“พี่เขาชื่อไฮโล วิศวกรรมเคมี พี่มานี่มา น้อง ๆ อยากรู้จัก มาแนะนำตัวดิ ”ไพ่กวักมือเรียกคนคิ้วยุ้งด้วยรอยยิ้มเปื่อนใบหน้า
“ไอ้สัสกูไม่ไป ” ไฮโลพูดเบา ๆ แบบให้เ้าน้องอ่านปากได้
“พี่ไฮโลเป็แฟนพี่ไพ่หรอคะ ” คำถามที่ไม่เคยนึกถึงมาก่อนได้เอ่ยขึ้นจนทำให้ไฮโลคนขรึมถึงกับเสียอาการ
“ไร้สาระครับ พี่เนี่ยนะเป็แฟนมัน ”สายตาปนดุมองไปที่เ้าน้องที่กำลังแสดงออกอย่างชอบใจ “ เชี่ย มึงพูดอะไรหน่อยดิน้องมันเข้าใจผิดหมด ”
“อะไรที่ทำให้น้องคิดแบบนั้นหรอครับ ”
“ก็แค่ มันรู้สึกแบบนั้นคะ พี่สองคนเหมือนพระเอกนายเอกนิยายวายเลยอ่ะคนหล่อสองคนคบกัน งื้ออออออ ”
“ก็นะ น้องอาจจะคิดถูกก็ได้ ” อร้ายยยย เสียงกรี๊ดกร๊าดดังขึ้นก้องห้อง ถูกใจ ปี 1เป็ที่สุด
“น้องหยุดคิดไปเลยนะ พี่กับมันไม่ได้เป็อะไรกันไอ้ไพ่มึงช่วยพูดความจริงหน่อยได้ป่ะ ” สายตารุ่นน้องมองไพ่ด้วยความหวังอีกครั้ง
“ครับ เราสองคนไม่ได้เป็อะไรกัน ” ทันทีที่คำนั้นออกจากปากของไพ่สายตาผิดหวังของทุกคนก็แสดงออกมาทันที
“แต่ว่า เราอยู่ห้องเดียวกันนะ แล้วเราสองคนก็ยังโสดด้วย และที่สำคัญก็คือเราสองคนกำลังดู ใจ กัน อยู่ ”ทันทีที่พูดจบเ้าน้องก็หยิบกระเป๋าแล้ววิ่งออกจากที่เกิดเหตุทันทีปล่อยให้รุ่นน้องกรี๊ดสนั่นตามจินตนาการ และไม่วายที่เ้าพี่ต้องวิ่งตามไปสังหารเพราะคำพูดที่สิ้นคิด
“ไอ้ไพ่ มึงหยุด กูจะฆ่ามึง มึงพูดแบบนั้นออกไปได้ยังไงวะ ดูใจเหี้ยอะไรแค่รูมเมทเว่ย มึงมาแก้ข่าวเดี๋ยวนี้เลย ”
“555 แก้ทำไมพี่ อีกไม่กี่ปี เราสองคนก็คบกันแล้วไม่ใช่หรอ ”
“ไอ้ไพ่ โว้ยยยยยยยยย ” ทั้งสองวิ่งไล่กันจนมาถึงรถ ไพ่รีบเอี่ยวตัวกลับมาคว้าหมับเข้าที่เอวของไฮโลและดึงเข้ามากอดเอาไว้ “ ปล่อยดิ ”
“ไม่ จนกว่าพี่จะยอมรับความจริง ”
“ความจริง ความจริง อะไร ”
“ก็ความจริงที่เราสองคนรักกันไง ”
“มึงเอาความมั่นใจนั่นมาจากไหน ”
“ก็ทุกครั้งที่เราจูบกันไง ผมรู้สึกได้ตลอดแหละ และ่หลัง ๆ มานี้พี่เป็คนเริ่มก่อนเสมอ ” สายลมอ่อน ๆ พริ้วไสว ส่งปรอยผมเคลื่อนเบา ๆแก้วตาที่กระทบกับแสงอาทิตย์ยามเย็น เสียงใบไม้เอนไหวน้อย ๆ กับรอยยิ้มแสนเสน่หา
“มึงแม่ง ”
“เดี๋ยวนะ อย่าบอกนะว่า พี่เริ่มมีใจให้ผมแล้วจริง ๆ อ่ะ จริงมั้ยครับกลับห้องไปนี่เราเยกันได้เลยใช่มั้ย ” ยังไม่ทันที่บรรยากาศสุดซึ่งจะจางหายฝ่ามืออรหันต์ก็ฟาดลงบนกบาลของคนขี้โม่ “ โอ้ยยยยย ”
“สมควรมึงอ่ะ ได้คืบจะเอาศอก ”
“ผมไม่เอาทั้งคืบทั้งศอก คมจะเอาพี่ ”
“โอ้ยยย รำคาญ ขับรถไป ถ้าขืนมึงยังชักช้านะ กูจะให้มึงเดินกลับ ”
“ครับ ๆ ไปเดี๋ยวนี้แหละ ” ทั้งคู่นั่งเ้าแก่กลับบ้านด้วยเสียงหัวเราะแวะตลาดซื้ออาหารถุงกลับไปกินที่ห้องเหมือนทุก ๆ ครั้งและวันนี้ก็สิ้นสุดลงด้วยความรู้สึกอิ่มใจร่างน้อยซ้อนท้ายเหม่อมองแผ่นหลังของไพ่พลันนึกวิตกขึ้นมาว่าถ้าวันหนึ่งหมอนี่เปลี่ยนไป เขาจะเป็ยังไงนะ จะใช้ชีวิตต่อไปได้รึเปล่าต่อให้ตอนนี้จะยังไม่ค่อยเข้าใจความรู้สึกของตัวเอง แต่ที่มั่นใจแน่ ๆ คือต้องเรียนจบไปพร้อมกับเ้าหมอนี่ให้ได้ อะไรยอมได้ก็ยอมไปต่อให้ถึงที่สุดแล้วต้องเสียตัวเขาก็จะไม่เสียใจเด็ดขาดเพราะการอยู่คนเดียวท่ามกลางมหาลัยอันกว้างใหญ่นี้มันน่ากลัวยิ่งกว่า เผลอ ๆถูกรีไทร์ด้วย เพราะงั้นตอนนี้เขาก็ขอเป็คนที่เห็นแก่ตัวก่อนละกันถึงยังไงหมอนี่ก็คงจะไม่ทิ้งเขาไปไหนในตอนนี้แน่ ๆเขาจะผูกมัดเ้าหมอนี่ไว้ด้วยสัญญาและความรู้สึกเพื่อไม่ให้คนในอ้อมแขนนี้หนีจากอย่างแน่นอน