หลังที่กำบัง เคลลี่หอบหายใจรัวด้วยความหวาดผวา รอยะุที่ถากแก้มทำเอาหนังเปิด เืสดผสมเหงื่อหยดติ๋งลงพื้น
อีกแค่นิดเดียวเขาก็คงได้ตามเพื่อนร่วมทีมไปทัวร์นรกใต้ห่าะุที่สาดเข้ามาแบบไม่ทันตั้งตัวแล้ว
"ตัวอะไรนั่น!"
ไอ้หนุ่มผมยาวแหกปากลั่น หน้าซีดเผือด เืไหลทะลักจากแผลถูกยิงตรงท้องไม่หยุด
ท่ามกลางความมืด ดวงไฟสีแดงสองดวงสว่างวาบขึ้นราวกับสัตว์ร้ายที่จ้องขย้ำเหยื่อ ต่อหน้าสายตาที่เต็มไปด้วยความหวาดผวาของเคลลี่และไอ้หนุ่มผมยาว หุ่นเรนเจอร์รุ่นแรกก็เผยโฉมเต็มตัว ปลายกระบอกปืนทั้งสิบมีควันลอยกรุ่น ดีไซน์ไร้คอของมันดูเทอะทะขัดตา จนแทบไม่อยากเชื่อว่ามันคือเครื่องจักรสังหารสุดโหดเมื่อกี้นี้
"หุ่นยนต์!"
เคลลี่ตาเบิกโพลง ตอนนี้เขาเสียใจที่ไม่ยอมเชื่อสัญชาตญาณตัวเอง ผลของความประมาทคือลูกทีมตายเกลี้ยง แล้วตอนนี้จะเอาไงต่อ เคลลี่เริ่มคิดหาทางเผ่น เงินน่ะหาใหม่เมื่อไหร่ก็ได้ แต่ถ้าตายก็จบเห่
พอตั้งสติได้ ไอ้หนุ่มผมยาวก็โกรธจัดจนเืขึ้นหน้า เขาสบถลั่นพร้อมกับสาดะุปืนกลมือเข้าใส่หุ่นเรนเจอร์รุ่นแรกไม่ยั้ง
"ไปตายซะ! ไปตายซะ! ไปตายซะ—"
เคร้ง! เคร้ง! เคร้ง!
หุ่นเรนเจอร์รุ่นแรกที่มีเกราะบางๆถูกะุยิงอัดจนบุบบี้ เคลลี่กับลูกทีมอีกคนที่เหลือเห็นแบบนั้นก็รีบสาดะุผสมโรงทันที
[สิ่งประดิษฐ์จักรกลของคุณ หุ่นเรนเจอร์รุ่นแรก (แบบตีนตะขาบ) สูญเสียค่าเกราะ 14 หน่วย...]
[สิ่งประดิษฐ์จักรกลของคุณ หุ่นเรนเจอร์รุ่นแรก (แบบตีนตะขาบ) สูญเสียค่าเกราะ 17 หน่วย...]
…
เกราะของหุ่นเรนเจอร์รุ่นแรกสร้างจากวัสดุเกรดธรรมดาทั่วไป มันทนรับความเสียหายหนักๆไม่ไหวจนค่าเกราะลดฮวบเป็น้ำ แถมสายะุทั้งสองเส้นก็ยิงหมดเกลี้ยงไปั้แ่การโจมตีชุดใหญ่เมื่อกี้แล้ว ตอนนี้มันกลายเป็แค่เศษเหล็กง่อยๆที่หมดน้ำยาต่อสู้
ก็ช่วยไม่ได้ ทรัพยากรมันมีจำกัด หานเซียวเลยยัดอาวุธให้หุ่นเรนเจอร์รุ่นแรกได้แค่นี้ ติดปืนกลเบาสองกระบอกนี่ก็เต็มกลืนแล้ว... ก็คนมันจนนี่หว่า!
'ชิ... ทำไมหน่วย 13 ยังไม่ยอมขยับอีก' หานเซียวเดาะลิ้นอย่างขัดใจ เขาไม่เชื่อหรอกว่าพวกสายลับที่ซุ่มดูอยู่จะปล่อยให้พวกทหารรับจ้างอาละวาดหนักข้อขึ้นเรื่อยๆ
แล้วเขาก็ไม่ต้องรอนาน เสียงรองเท้าคอมแบทเหยียบพื้นก็ดังใกล้เข้ามาอย่างรวดเร็ว แค่ฟังเสียงก็จินตนาการภาพหน่วยทหารติดอาวุธครบมือที่กำลังเคลื่อนพลเข้ามาได้อย่างชัดเจน... มั่นคงและเฉียบขาด
"วางอาวุธลงซะ!"
เสียงะโสั่งการดังมาจากในความมืด น้ำเสียงดุดันและเด็ดขาด
"พวกเรารีบเผ่นเถอะ!"
เคลลี่ใจหายวาบ
ไอ้หนุ่มผมยาวยังคงแค้นใจไม่หาย มันสาดะุนัดสุดท้ายในแมกกาซีนใส่หุ่นเรนเจอร์รุ่นแรกที่ใกล้จะพังแหล่มิพังแหล่ทิ้งทวน แล้วค่อยตอบ
"ไป!"
จังหวะนั้นเอง หานเซียวก็บังคับให้หุ่นเรนเจอร์รุ่นแรกขยับตัว มันพุ่งเข้าหาที่กำบังของทหารรับจ้างทั้งสามคนอย่างรวดเร็ว จู่ๆหน้าอกของหุ่นก็มีแสงไฟสว่างวาบขึ้นก่อนจะะเิเสียงดังสนั่นหวั่นไหว!
คลื่นความร้อนและแรงกระแทกกระจายซัดออกไปรอบทิศทาง ฝุ่นควันฟุ้งตลบราวกับพายุ บริเวณนั้นกลายสภาพเป็ทะเลเพลิงในพริบตา
ระบบจุดะเิพลีชีพ!
เปลวไฟสีส้มแดงสว่างวาบเจิดจ้ากลางความมืด!
ห่างออกไปไม่กี่สิบเมตร หลี่ฮุยกับหน่วยสายลับภาคสนามคนอื่นๆถึงกับสะดุ้งโหยงกับเสียงะเิกึกก้อง
'แย่แล้ว' เฟิงจวินสบถในใจ เบื้องบนเพิ่งกำชับมาว่าอย่าทำให้เป็เื่ใหญ่โตแต่เล่นะเิตูมตามจนแสงไฟสว่างโร่เห็นชัดไปไกลเป็กิโลแบบนี้ เขาแทบจะเดาพาดหัวข่าวหน้าหนึ่งของพรุ่งนี้ออกเลย
ั้แ่ตอนที่หานเซียวปะทะกับหลีเม่า สถานการณ์ก็บานปลายเกินควบคุมไปแล้ว เสียงปืนดังสนั่นขนาดนั้น ชาวบ้านคงแตกตื่นกันหมด แถมตอนนั้นหน่วยสติงบียังไม่เริ่มเคลื่อนไหว หลี่ฮุยกับพวกเลยต้องกัดฟันซุ่มรอตามคำสั่งอย่างร้อนรน
พอหน่วยสติงบีเข้าสู่สมรภูมิ พวกสายลับก็รีบลงมือทันที หวังจะตีกรอบความเสียหายให้แคบที่สุด แต่การะเิพลีชีพของหุ่นเรนเจอร์รุ่นแรกดันทำเอาแผนที่วางไว้พังไม่เป็ท่า
ไอ้หนุ่มผมยาวกับลูกทีมอีกคนโดนแรงะเิฉีกร่างตายคาที่ เคลลี่เองก็กระเด็นคลุกฝุ่นมอมแมม เขาขวัญกระเจิงกับความเหี้ยมโหดของหานเซียวไปเรียบร้อย เขาไม่รอช้าให้เสียเวลาและรีบหันหลังเผ่นป่าราบทันที
หานเซียวสะบัดเศษดินเศษทรายออกจากผมโดยไม่รู้สึกเสียดายของเลยสักนิด
สไตล์การต่อสู้ของสายจักรกลก็คือการเผาผลาญเครื่องจักรแบบนี้แหละ เขามีพิมพ์เขียวอยู่ในมือ มีทรัพยากรเมื่อไหร่ก็สร้างใหม่ได้ แค่ได้ค่าประสบการณ์จากการคราฟต์ก็คุ้มแล้ว นี่ยังไม่นับที่คร่าชีวิตศัตรูไปได้อีกตั้งหลายคนนะ
หลี่ฮุยทำได้แค่ไประบายความโกรธใส่เคลลี่ เขาสาดะุใส่จากระยะไกลด้วยรังสีอำมหิต
'คิดจะแย่งการฆ่ารึไง?' หานเซียวเลิกคิ้ว
เขาต้องฆ่าทหารรับจ้างทุกคนด้วยตัวเองถึงจะเคลียร์เงื่อนไขลับได้ ถ้าปล่อยให้คนอื่นมาฆ่าเคลลี่ตัดหน้าไป ที่ทำมาทั้งหมดก็สูญเปล่าสิ!
เมื่อคิดได้แบบนั้น หานเซียวก็พุ่งพรวดออกไปพลางวิ่งอ้อมเป็วงโค้งหลบพวกหลี่ฮุยไปดักหน้าเคลลี่เอาไว้
เคลลี่ชะงักกึกด้วยความใ ออร่าของหานเซียวเปลี่ยนไปเป็คนละคน รังสีอันตรายที่แผ่ออกมากดดันจนเขาแทบหายใจไม่ออก
"ไปตายซะ!"
เคลลี่กัดฟันกรอดพลางยกปืนขึ้นเล็ง
จังหวะที่นิ้วกำลังจะเหนี่ยวไก หานเซียวก็ย่อตัวลงต่ำเพื่อทิ้งน้ำหนักลงที่สองเท้า โยกหลบสลับซ้ายขวาด้วยฟุตเวิร์กสเต็ปของนักมวยเก๋าเกม พลิ้วไหวราวกับภูตผี พุ่งเข้าประชิดตัวอย่างรวดเร็ว
เคลลี่ลนลานลั่นไกปืนรัวๆแต่ะุทุกนัดกลับถูกหานเซียวโยกหลบไม่ก็ใช้แขนกลปัดทิ้งได้หมดจด
"ยิงไม่โดนเลยสักนัด!"
เคลลี่หน้าเหวอแทบไม่เชื่อสายตา สภาพร่างกายของหานเซียวที่เขาประเมินไว้ก็พอๆกับทหารรับจ้างหัวกะทิทั่วไป ยังห่างชั้นจากพวกเหนืุ์อีกเยอะ ไม่มีทางขยับได้เร็วกว่าะุแน่ๆ นั่นแสดงว่า... หานเซียวอ่านทางปืนของเขาออกทะลุปรุโปร่งหมดเลย!
ต้องเป็ยอดฝีมือระดับที่ผ่านนรกสมรภูมิมานับไม่ถ้วนเท่านั้นถึงจะมีเซนต์การต่อสู้ที่น่ากลัวระดับนี้ได้ ตลอดชีวิตการเป็ทหารรับจ้างของเขา เคยเห็นคนระดับนี้แค่สองสามคนเท่านั้น!
หานเซียวเย้ยหยันอยู่ภายในใจ ถ้าเอาไปเทียบกับสมัยก่อนที่เขาเคยขับหุ่นรบหลบดงะุปืนใหญ่นับหมื่นนับแสนบนท้องฟ้า... การอ่านทางปืนเด็กๆแค่นี้มันเื่เล็กน้อยชัดๆ
พอะุหมด เคลลี่ก็รีบถอยกรูดพลางลนลานหยิบแมกกาซีนมาเปลี่ยนแต่หานเซียวพุ่งพรวดเดียวเข้าประชิดตัวทำเอาอีกฝ่ายถึงกับหน้าถอดสี
หานเซียวเกร็งกล้ามเนื้อแผ่นหลังจนกระดูกลั่นกรอบแกรบพลางรีดเค้นพละกำลังจากสองเท้าให้พุ่งทะยานราวกับหิมะถล่ม เขาส่งผ่านพลังทั้งหมดไปที่แขนซ้าย แขนกลพาวเวอร์อาร์มรุ่นเบาวาดผ่านอากาศเป็แนวโค้งสวยงามและเหวี่ยงหมัดฮุกเข้าอัดเต็มเหนี่ยว!
มันคือการผสานกันอย่างลงตัวระหว่างพละกำลังของมนุษย์กับเครื่องจักรกล!
"โอเวอร์โหลด!"
เสียงปั๊มลมลูกสูบและฟันเฟืองจักรกลบดกันเร่งจังหวะเร็วขึ้น กริ๊ก! กริ๊ก! ท่อระบายความร้อนพ่นควันดำโขมง ดันกำลังเครื่องพุ่งปรี๊ดขึ้น 30% ในชั่วพริบตา หมัดเหล็กกระแทกอัดเข้าแสกหน้าเคลลี่เต็มเปา!
คริติคอล!
บดขยี้ด้วยสเตตัสพละกำลังล้วนๆ!
หน้าเคลลี่โดนอัดจนเละ เืสดๆ กระเซ็นสาดไปทั่ว
ปิดฉากในหมัดเดียว!
ในที่สุดพวกหลี่ฮุยก็ตามมาถึงแต่ภาพที่ปรากฏอยู่ตรงหน้าของพวกเขาคือ...
ศพของเคลลี่ที่ร่วงกองกับพื้นราวกับหุ่นเชิดที่ถูกตัดสาย บนใบหน้าของหานเซียวมีรอยเืสาดกระเซ็น แสงไฟทาบเงาวูบวาบลงบนใบหน้าที่เรียบเฉยไม่แสดงอารมณ์ แขนกลเหล็กสุดเถื่อนที่แขนซ้ายมีเศษเนื้อและเืติดกรัง หยดเือุ่นๆไหลติ๋งลงมากระทบพื้น
ต่อให้เป็สายลับภาคสนามที่ผ่านความตายมาโชกโชนแค่ไหน พอมาเห็นฉากนี้ก็อดขนลุกไม่ได้
[ภารกิจระดับ E ไล่ล่า สำเร็จแล้ว ได้รับ 10,000 ประสบการณ์]
[สำเร็จเงื่อนไขลับ: สังหารผู้ไล่ล่าทั้ง 6 คน ได้รับการ์ดอัปเกรดสกิล (พื้นฐาน) ้ารับหรือไม่?]
'ไม่' ตอนนี้ยังไม่ใช่เวลากดรับรางวัล
"อย่าขยับ!"
หลี่ฮุยเหมือนเพิ่งดึงสติกลับมาได้และรีบยกปืนขึ้นเล็ง
หานเซียวหน้านิ่ง ปลดแขนกลพาวเวอร์อาร์มรุ่นเบาออกแล้วยกมือทั้งสองข้างขึ้นยอมจำนน สายลับสองคนรีบเดินเข้ามาเอาถุงดำคลุมหัวเขาทันที
ภาพตัดมืดลงทันตา หานเซียวถูกดันหลังให้เดินไปข้างหน้า เขารู้ดีว่าเป้าหมายปลายทางคือหน่วย 13
'ในที่สุดก็โผล่หัวมาสักทีนะพวกแก!'
เฟิงจวินกวาดตามองสภาพสมรภูมิแล้วสูดปาก "ทหารรับจ้างหกคนโดนมันเก็บเรียบด้วยตัวคนเดียวเลยแฮะ... มันสู้ด้วยเครื่องจักรพวกนี้เหรอ?"
หลี่ฮุยหน้าเครียดหันไปสั่งการ
"เก็บซากอะไหล่ที่มันทิ้งไว้ไปด้วยแล้วแจ้งกรมตำรวจให้มาเคลียร์พื้นที่ซะ"
พูดจบพวกเขาก็ลากหานเซียวขึ้นรถแล้วซิ่งออกไป มาไวไปไวเหมือนแค่มาเดินโชว์ตัว ไม่ได้ออกแรงทำผลงานอะไรเป็ชิ้นเป็อัน ทำเอาพวกหน่วยสายลับภาคสนามอึดอัดใจสุดๆ
หานเซียวนั่งอยู่ตรงกลางเบาะหลังขนาบข้างด้วยสายลับสองคน ถึงจะมองไม่เห็น แต่เขาก็ััได้ว่าสายตาทุกคู่ในรถกำลังจ้องมาที่เขาเป็จุดเดียว
ภายใต้ถุงคลุมหัวสีดำ มุมปากของหานเซียวกระตุกยิ้มเ้าเล่ห์
ถึงเหตุการณ์จะผิดแผนไปหน่อยแต่จนถึงตอนนี้ ทุกอย่างก็ยังดำเนินไปตามแผนของเขาทั้งหมด
ภายในรถไม่มีใครปริปากพูดอะไรสักคำ บรรยากาศเงียบกริบจนชวนอึดอัด มีแค่เสียงเครื่องยนต์ดังแว่วๆ หลี่ฮุยกับลูกทีมได้รับคำสั่งมาว่าห้ามพูดคุยกับเป้าหมายจนกว่าจะถึงที่หมาย แต่ความนิ่งสงบเยือกเย็นของหานเซียวก็ทำเอาพวกเขาลอบมองอยู่บ่อยๆ...ราวกับว่าอีกฝ่ายคาดเดาไว้อยู่แล้วว่าพวกตนจะต้องมา
…
ตัดมาทางด้านหลีเม่า เขามองสภาพลูกน้องที่นอนตายเกลื่อนด้วยใบหน้าดำทะมึน
"เอาคอมพิวเตอร์มาให้ฉัน!"
เขาล็อกอินเข้าดาร์กเว็บกดดูบอร์ดประกาศจับแล้วก็ต้องสะดุดตากับรูปหน้าของหานเซียวที่โชว์หราอยู่บนนั้น
"หมายเลขศูนย์... ค่าหัวหนึ่งล้าน... คนตั้งค่าหัวคือองค์กรเจอร์มินัล!"
หลีเม่าหน้าถอดสี มือสั่นพั่บๆจนทำคอมหล่นตุบกระแทกพื้น
นักโทษหลบหนีตัวเป้งของจริง! แถมยังเป็เป้าหมายระดับวีไอพีของขาใหญ่ในโลกมืดอย่างองค์กรเจอร์มินัลอีกต่างหาก!
ถ้ารู้ล่วงหน้าว่าหานเซียวเป็ตัวอันตรายระดับนี้...ให้ตายเขาก็ไม่กล้าแหย่เท้าเข้าไปยุ่งหรอก!
หม่าเจี๋ยกับไอ้หัวทองวิ่งกระหืดกระหอบตามมาถึง พอเห็นสภาพความเละเทะของสมรภูมิก็ถึงกับอ้าปากค้างตัวสั่นงันงก
เมื่อหลีเม่าเห็นหน้าอีกฝ่าย เืก็ขึ้นหน้าโดยทันที เขาะโถีบหม่าเจี๋ยล้มกลิ้งไปคลุกฝุ่นพร้ะคอกลั่น
"ให้ตายเถอะ! ผลงานความบรรลัยของแกทั้งนั้น! พ่อจะฆ่าแก!"
หม่าเจี๋ยกุมท้องหน้าบิดเบี้ยวนอนขดตัวสั่นเป็ลูกนกอยู่บนพื้น ไม่รู้เื่รู้ราวเลยสักนิดว่าตัวเองทำผิดอะไรนักหนา
จู่ๆเสียงไซเรนตำรวจก็ดังแหวกอากาศเข้ามากึกก้อง รถตำรวจเจ็ดแปดคันพุ่งมาเบรกเอี๊ยดปิดทางเข้าลานทิ้งขยะ ตำรวจหน่วยสวาทพร้อมเสื้อเกราะกันะุและอาวุธครบมือแห่กันลงมาเพียบ
"หึ...พวกตำรวจนี่ชอบมาสายตลอด"
หลีเม่าจัดเสื้อผ้าให้เข้าที่เข้าทางแล้วเดินออกไปรับหน้า ในมุมมองของเขา ตัวเองต่างหากที่เป็ผู้เสียหาย! แถมเขายังยัดเงินซื้อเส้นสายในเขต 7 ไว้เพียบ รู้จักคนใหญ่คนโตในโรงพักตั้งมากมายเลยไม่ได้รู้สึกลนลานอะไร
แต่ยังไม่ทันได้อ้าปากพูด...ตำรวจหลายนายก็พุ่งเข้ามารวบตัว กดหัวเขาอัดลงพื้นแล้วจับใส่กุญแจมือไพล่หลังทันที!
หลีเม่าแข็งค้างไปขณะที่ดิ้นพล่านและะโลั่น
"พวกแกทำบ้าอะไร! ฉันเป็ผู้เสียหายนะ! ฉันรู้จักเลขาผู้กำกับของพวกแก..."
"เลิกดิ้นให้เปลืองแรงเถอะ"
ตำรวจที่กดหัวเขาอยู่ตอบด้วยน้ำเสียงเ็า
"นี่คือคำสั่งโดยตรงจากหน่วย 13"
หลีเม่าเบิกตากว้าง หน่วย 13 มันหน่วยงานที่จัดการเื่ความมั่นคงระดับชาติไม่ใช่หรือไง แล้วจะมาจับอันธพาลข้างถนนแบบเขาทำไม เขาต้องโดนหางเลขเข้าไปพัวพันกับเื่บ้าอะไรสักอย่างแน่ๆ!
ภาพใบหน้าของหานเซียวแวบเข้ามาในหัวทันที เขาคิดเป็คนอื่นไปไม่ได้เลย... นี่หน่วย 13 เป็คนหนุนหลังให้หมอนั่นงั้นเหรอ
วินาทีนั้นเบาะแสทุกชิ้นก็ถูกจับปะติดปะต่อกันในหัวของเขาอย่างชัดเจน
คนทรยศองค์กรเจอร์มินัล... หน่วย 13... ชิงหลง... ข้อมูลลับ...
หลีเม่าตาสว่างวาบในเสี้ยววินาที!
นี่มันคือการรวบตัวเพื่อปิดปากชัดๆ!
ั้แ่วินาทีที่หานเซียวจงใจถอดหน้ากากเปิดเผยตัวตนต่อหน้าเขา ชะตากรรมของเขาก็ถูกกำหนดไว้แล้ว!
นี่มันหลุมพราง! มันขุดหลุมฝังเขาชัดๆ!
หลีเม่าคุมสติตัวเองไม่อยู่อีกต่อไปและตัวสั่นงันงกเป็ผีเข้า ความหวาดกลัวและไฟแค้นแผดเผาพลุ่งพล่านจนทะลักจุดเดือด
"หานเซียว! ไอ้ระยำ!! บิดาแกเถอะ!!!"
หม่าเจี๋ยที่เจอฉากตรงหน้ากระแทกตาเข้าไปเต็มๆก็ถึงกับตกตะลึงน้ำลายฟูมปากสลบเหมือดกองไปกับพื้นเรียบร้อยแล้ว
481
