ยัยหมอจอมดุ กับ คนไข้ขี้ดื้อ

ในวันหนึ่ง ที่หมอฮวา ออกจากบ้านกำลังเดินไปซื้อของกินของใช้ละแวกใกล้ๆที่พัก ทันใดนั้นเองยอนอ๊กก็ไปชกต่อยมา หน้าก็เต็มไปด้วยแผล แล้วมีป้าคนหนึ่งพูดขึ้นว่า ตายๆ ผู้ชายคนนี้นี่ ทะเลาะชกต่อยกับคนอื่นบ่อยนะ ทำไมนะไม่เจ็บไม่จำกันบ้างหรือไง

ครั้งนี้ยอนอ๊กไม่ไปโรงพยาบาลแล้ว ได้แต่มาซื้อยาที่คลินิคไปทาเอง ทันใดที่ป้าพูดจบ หมอฮวาก็หันไปมอง แล้วพูดว่า เดี๋ยวก่อน หันมาสิ คุณนี่เอง หาเ๹ื่๪๫ใส่ตัวเองได้ทุกวันเลยนะ นอนอ๊กจึงพูดขึ้นมาว่า ผมไม่ได้หมอทำแผลให้ซะหน่อยทำเป็๞บ่น หมอฮวาจึงดึงแขนยอนอ๊กแล้วพูดขึ้นมาว่า รอแปบ ฉันซื้อใกล้เสร็จละ จากนั้นก็พา ยอนอ๊กไปทำแผลในที่พักของตัวเองแล้วพูดขึ้นมาว่า

นายนี่ ผู้ชายคนแรกที่พาเข้าบ้านนอกจากพ่อแม่ เพื่อนฉันก็นาย นายนี่ ดื้อจริงๆไม่รู้จะเจ็บจะจำซะเลย เบาๆหน่อย ไม่ได้บอกให้ช่วยซะหน่อยทำเป็๲ใจดีแล้วมาบ่น  ฉันก็ไม่อยากช่วนหรอกนะ ใครให้ฉันเห็นละ 

ทั้งสองคนพูดคุยทะเลาะกันไปมา จู่ๆยอนอ๊กจึงพูดขึ้นมาว่า ว่าแต่หมอนี่ ตอนนี้ว่างหรอครับ ถึงได้ สบายแบบนี้ ฮวาจึงตอบไปว่าว่างมาก ว่างจริงๆนั่นแหละ บางวันคนไข้ก็เยอะบางวันก็ไม่เยอะ แต่วันนี้วันหยุดไง

ก็พักผ่อนบ้าง แต่เหมือนจะไม่ได้พักซะละ

ฉันไม่คิดเงินวันนี้  คำพูดของฮวาทำให้

ยอนอ๊ก ขำออกมา เบาๆ หมอนอกจากจะดุแล้วยังงกด้วย  ทั้งสองคนพูดคุยสักพัก 

ยอนอ๊กจึงถามฮวาว่าทานอาหารเย็นหรือยังถ้ายังจะชวนไปทานอาหาร ฮวาจึงพูดขึ้นมาว่าสภาพนายตอนนี้ ไปไหนเขาคงจะ๻๷ใ๯

ฉันทำกับข้าวไว้ และซื้อมาสำหรับวันพรุ่งนี้ งั้นกินวันนี้เลยละกัน  ขอบใจนายที่ชวนฉันไปเดท  ยอนอ๊กเลยจำเบาๆ ผมไม่ได้ชวนหมอไปเดทหรอก  แค่ถามเฉยๆ 

ทั้งสองคนทานอาหารเย็นเสร็จ สักพัก

ยอนอ๊กก็ขอตัวกลับ หลังจากยอนอ๊กกลับไปแล้ว หมอฮวาก็มานั่งบ่นยอนอ๊ก คนอะไรหาเ๱ื่๵๹ตลอด เจ็บไม่รู้จะจำ แต่รู้ทำแผลด้วยตายๆ ฉันทำบ้าอะไรเนี่ยพาผู้ชายเข้าบ้านด้วย เฮ้ย ฉันนี่บ้าไปแล้วจริงๆ