ย้อนเวลาสร้างอนาคต

ย้อนเวลาครั้งที่ 3 : เดี๋ยวมันค้างคา

หลังจากนั้นงานก็ใกล้จะจบแล้วครูประจำชั้นได้เรียกนักเรียนของห้องตัวเองออกไปถ่ายรูปเป็นที่ระลึกจบการศึกษา ตอนนี้เองรุ่นน้องทั้งหลายต่างก็มามอบดอกไม้และของขวัญให้กับรุ่นพี่ที่ตัวเองชื่นชอบไม่ว่าจะในด้านการเรียน กีฬาหรือแม้แต่ความรักก็ตาม
กลุ่มของไฟนั้นยังอยู่ภายในห้องโถงใหญ่อยู่เพราะห้องของเขานั้นจะถ่ายช่วงหลังสุด
เพราะด้วยเป็นห้องคิงที่จริงคุณคงจะคิดว่าได้ถ่ายก่อนแต่ไม่ใช่เลยเพราะห้องคิงนั้นจะถ่ายรูปทั้งทีต้องเล่นใหญ่ไว้ก่อนเสมอ
แล้วยิ่งมีหัวหน้าห้องเป็นสายกิจกรรมแล้วด้วยแน่นอนว่าต้องเล่นใหญ่อยู่ ที่สำคัญคือกลุ่มของไฟนั้นไม่อยากออกไปร้อนด้านนอกและยังต้องโดนโถมจากรุ่นน้องอีกไฟกับเพื่อนเลยอยู่ในห้องโถงนี้ ในห้องโถงนั้นมีห้อง 2-5 อยู่ด้วยเหมือนกัน
ม.6 ของไฟนั้นมีห้องทั้งหมด 13 ห้องเลยทีเดียวในตอนนี้เลยมีหลายห้องที่ยังไม่ถ่ายรูปและอยู่ในนี้อยู่
ตริ๊ง ๆๆ !!
อยู่ๆเสียงกีต้าก็ดังขึ้นมาอย่างไม่ให้ซุ่มให้เสียง ไฟกับเพื่อนมองไปที่เวทีด้านบนปรากฎร่างของชายหนุ่มคนหนึ่งที่กำลังเล่นกีต้าที่เชื่อมสายกับลำโพงใหญ่ในห้องโถงที่ได้ยินไปทั่ว คมเมื่อเห็นแบบนั้นก็อดหัวเราะไม่ได้ก่อนจะพูด
"ว้าววว ดูนั้นมองนั้นคงจะกำลังเล่นดนตรีบอกรักใครสักคนแน่เลย โรแมนติคเกิน !!" คมพูดออกมาอย่างเหน็บๆเพราะเขาไม่ชอบอะไรโรแมนติคแบบนี้เลยแม้แต่น้อย เจ้าหมูเองก็เหมือนกันหมอนี้แทบจะมองบนกลิ้งร่างออกจากห้องโถงนี้ไปแล้วด้วยซ้ำ
ส่วนเป็ดนั้นด้วยเพราะเขาถนัดเรื่องความรักอย่างเดียวในชีวิตของเขานั้นทำให้เขามองเรื่องตรงหน้าเป็นสิ่งสวยงามไปแล้ว
ส่วนไฟนั้นตอนนี้กำลังขมวดคิ้วอย่างแปลกใจ เพราะเจ้าเพลงที่หมอนี้กำลังร้องนั้นไฟไม่เคยได้ยินมาก่อนเสียด้วยซ้ำ นั้นทำให้เขาแปลกใจเป็นอย่างมากก่อนจะหยิบเอาโทรศัพท์ของตัวเองออกมาเปิดดูทันที
'นี้มันอะไรกัน เพลงพวกนี้มันอะไรกัน ไหนจะวงพวกนี้อีก ทรีอินวัน ว้อทวงกาแฟหรือยังไง ห้ะ นี้อีกมันอะไรกันวะเนี่ย' ไฟอดอุทานออกมาในใจตัวเองไม่ได้เพราะพวกชื่อวงและเพลงพวกนี้เขาไม่เคยเห็นมาก่อนเลยในชีวิตของตัวเอง
'อะไรกันอย่าบอกนะว่าการย้อนเวลาของเราครั้งนี้ มันเป็นการย้อนแบบโลกคู่ขนานน่ะ' ไฟคิดกับตัวเองเงียบๆ ในที่สุดเพลงนั้นก็จบลงชายคนนั้นได้บอกรักสาวที่เขาชื่นชมนักเรียนในห้องโถงก็แซวพวกเขาทั้งสองคน
"เห้เพื่อน นายไม่สนใจทำเรื่องแบบนี้หรือยังไงกัน" คมหันมาสกิดเพื่อนตัวเองเมื่อเห็นว่าไฟนั้นกำลังมองโทรศัพท์ของเขาอย่างเหม่อลอย ไฟเมื่อได้ยินแบบนั้นก็เตรียมจะตอบปฏิเสธไปแต่ในใจของเขากับคิดไปอีกทาง
'อะไรกัน อย่าบอกนะว่าอารมณ์ของตัวเราสมัยก่อนนี้ยังอยู่ ถ้าหากไม่บอกรักมีนาเราคงไม่สบายใจแน่' ไฟคิดอย่างหนักเพราะเขานั้นไม่อยากจะทำแบบนั้นเพราะไม่อยากจะมีสัมพันธ์กับใครในตอนนี้
อุส่าได้ย้อนเวลาทั้งทีเขาก็อยากจะสนุกสุดเหวี่ยงเหมือนวัยรุ่นทั่วไปสักหน่อย
แต่ถ้าไม่ทำอารมณ์ของตัวเขาในสมัยก่อนคงจะค้างคาอยู่แบบนี้จนเขารู้สึกไม่สบายใจแน่
ไฟคิดหนักเป็นอย่างมากตอนนี้เขาจะต้องตัดสินใจแล้วว่าจะทำยังไง ไฟมองไปที่มีนาที่โดนล้อมรอบด้วยเหล่าชายหญิงมากมาย เพราะเธอเป็นคนที่เฟรนลี่มากยกเว้นไฟที่ชอบหลบหน้าเขาอยู่ตลอดเวลา
"เห้ยๆ อย่าคิดมากเพื่อนถ้านายไม่บอกก็ไม่ต้องบอกก็ได้" คมเมื่อเห็นท่าทางคิดหนักของไฟก็พูดบอกเพื่อนตัวเอง หมูกับเป็ดเองก็มาปลอบใจเพื่อนตัวเองเหมือนกัน ไฟเหมือนจะตัดสินใจได้แล้วในเมื่อเขาได้ย้อนเวลากลับมางั้นเขาก็จะแก้ปัญหาที่ค้างคาใจตัวเองมาตลอดนี้ออกไปเอง
"หมูไปยืมกีต้าเจ้านั้นมาให้กูหน่อยดิ" ไฟพูดบอกเพื่อนร่างใหญ่ที่มีเส้นสายเยอะและน่าจะรู้จักเจ้านั้น หมูเมื่อได้ยินแบบนั้นก็หัวเราะออกมาคมกับเป็ดเองก็เหมือนกัน
ดูเหมือนเจ้าเพื่อนคนนี้ของพวกเขานั้นจะตัดสินใจได้สักทีในเมื่อจะจบและแยกกันไปอยู่แล้วทำให้มันจบลงตรงนี้ไปด้วยเลย
ถ้าหากอีกฝ่ายไม่ยอมรับก็ไม่เป็นไรเพราะยังไงในอนาคตการจะได้เจอกันคงจะยากไม่น้อยและคงลืมเลือนกันไปเอง
ทั้งสี่หนุ่มเดินออกไปจากที่นั่งของตัวเองก่อนจะเดินไปที่หลังเวทีทันที ส่วนหมูนั้นแยกตัวออกไปเพื่อไปยืมกีต้าของเจ้านั้นแน่นอนว่าเจ้าหมอนั้นก็ให้ยืมเพราะกำลังสวีทกับสาวที่รักอย่างกับสามีภรรยาข้าวใหม่ปลามันอย่างนั้นแหละ
หมูเมื่อได้กีต้าแล้วก็รีบวิ่งกลับไปหาเพื่อนที่ด้านหลังเวทีในทันที
"เอาเพื่อนได้แล้ว เอ่อ แล้วมึงจะร้องเพลงอะไรละ" หมูถามออกมาพร้อมกับยื่นกีต้าให้กับเพื่อนตัวเอง หมูและเพื่อนนั้นรู้ดีว่าไฟนั้นเก่งไปเสียทุกอย่างทั้งการเรียนร้องเพลง กีฬาเองก็เก่งไม่น้อยเหมือนกันถ้าไปเป็นนักกีฬาโรงเรียนคงไม่ยาก
"หืมม จะร้องเพลงบอกรักคนที่ตัวเองชอบทั้งที ก็แต่งสดๆมันตรงนี้เลยสิวะ" ไฟพูดออกมาเพื่อนอีกสามคนเมื่อได้ยินแบบนั้นก็อดอ้าปากค้างไม่ได้ ไม่คิดเลยว่าความคิดของเพื่อนตัวเองจะขนาดนี้
เป็ดเมื่อได้ยินแบบนั้นก็รู้สึกว่าไฟนั้นสุดยอดในเรื่องความรักเหมือนกับตนเช่นกัน
"นั้นสิการจะบอกชอบคนที่เรารัก แต่งเพลงสำหรับเขาขึ้นมาเลยก็ได้" เป็ดที่เป็นคนเงียบๆในกลุ่มได้พูดขึ้นมานั้นทำให้หมูกับคมแปลกใจไม่ได้ ก่อนจะพยักหน้าเข้าใจเพราะเรื่องความรักต้องยกให้เป็ดเลยจริงๆ
ไฟเมื่อได้ยินคำแนะนำนั้นก็พยักหน้าก่อนจะคิดไปถึงเพลงที่เขาจะเอามาร้อง
แน่นอนว่าไฟนั้นไม่ได้มีความสามารถแต่งเพลงมากขนาดนี้ยิ่งแต่งสดที่บอกไปนั้นอย่าหวัง
แต่เขามีความได้เปรียบเพราะเขาได้ตรวจสอบและแน่ใจแล้วว่าการย้อนเวลาครั้งนี้ของเขานั้นเป็นการย้อนเวลาแบบคู่ขนานเขาสามารถเอาเพลงจากโลกเดิมของเขามาร้องได้ ไม่ต้องกังวลเลยและที่สำคัญด้วยเขาเป็นชายวัยกลางขึ้นคานเพลงก็เป็นส่วนหนึ่งของเขาในการแก้เหงานั้นทำให้ไฟเหมือนกับคลังเพลงทั้งเพลงสากล เพลงไทยและอื่นๆอีกมากที่เขายังจำเหนือพวกมันได้จนถึงตอนนี้
"อืมม โอเคตอนนี้ฉันพร้อมแล้ว" ไฟพูดออกมาเพื่อนอีกสามคนเมื่อได้ยินแบบนั้นก็ตะลึงไปใหญ่เพราะเพื่อนของเขานั้นเพียงแค่ยืนเหม่อไปนิดหน่อย นี้ได้เพลงเลยอย่างงั้นเหรอทำให้พวกเขาอดคิดพร้อมกันไม่ได้
'นี้หรือคือความคิดของอัจฉริยะ มันยังเป็นคนหรือเปล่าวะเนี่ย' เพื่อนทั้งสามของไฟคิดกับตัวของพวกเขาแต่เสียงของไฟก็ดังขึ้นมาก่อน
"เปิดเสียงกีต้าสิวะ รออะไรกันอยู่" ไฟพูดออกมานั้นทำให้ทั้งสามได้สติ ไฟนั้นถือกีต้าสองข้างส่วนไมค์นั้นเป็นไมค์ติดข้างแก้มเหมือนกับไมค์คอนเสิร์ตไม่ต้องถามว่าทำไมถึงมี โรงเรียนนานาชาติรวยจะตายทำไมจะไม่มีละ
ตริ๊งง ๆๆๆๆ !!
เสียงกีต้าดังขึ้นมาอีกครั้งนั้นทำให้เหล่าคนที่กำลังคุยกันอยู่นั้นเงียบไปอย่างอดไม่ได้ ครั้งนี้มันเซอร์ไพรส์พวกเขาเสียยิ่งกว่าครั้งแรกอีก เพราะครั้งนี้พวกเขาไม่รู้เลยว่าใครจะเซอร์ไพรส์ใครอย่างคนแรกนั้นก็ยังมีบอกกับคนอื่นอยู่แต่ครั้งนี้ไม่มีใครรู้เลยในนี้

------------------------------

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ย้อนเวลาครั้งที่ 3 : เดี๋ยวมันค้างคา

นิยายแนะนำ

ย้อนเวลาสร้างอนาคต

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ย้อนเวลาครั้งที่ 3 : เดี๋ยวมันค้างคา

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้