แม้ตอนนี้หลินหวั่นชิวจะไม่มีแรงแต่สมองของนางกลับแจ่มชัดแบบที่ไม่เคยเป็มาก่อน
นางมองชายชราที่เดินเข้ามาก่อนจะแสยะยิ้มว่า “โอ้ คิดจะลงมือหรือ? ไม่กลัวมือตัวเองเปื้อนขี้ก็เข้ามาเลย!”
หมอสวีปิดจมูกถอยห่างออกไปทันทีที่สิ้นเสียงนางประกายรังเกียจในแววตายิ่งเข้มข้น
“ตาแก่หน้าไม่อายถ้าอยากได้เงินนักก็รอไปก่อน รอให้ผู้ชายของข้ากลับมา…ไม่รู้ว่าหากนายพรานเจียงรู้ว่าเมียตัวเองถูกชายแก่ทำอนาจารแล้วจะหักกระดูกผุๆของเ้าหรือเปล่า?” หลินหวั่นชิวพูดด้วยรอยยิ้มอย่างอ่อนแรงทว่าพลังที่ส่งออกมากลับไม่อ่อนแอเลยแม้แต่น้อย
ใบหน้าของหมอสวีเปลี่ยนเป็สีแดงกับสีเขียวสลับกันไปมาเพราะถูกหลินหวั่นชิวด่า “เ้า…”
หลินหวั่นชิวมองเขาด้วยความสนุกสนาน “เ้าอะไร? ยังไม่ทันตรวจโรคก็เก็บเงินข้าว่าเ้าเป็โจรมากกว่าหมอ อาจเป็สายลับที่ออกมาจากรังโจรเลยก็ได้ด้วยซ้ำ”
หมอสวีโมโหจนเครากระพือ “อย่ามาพูดบ้าๆ นะ”
“ฮะฮะ…จะบอกอะไรให้นะ จะเอาเงินคงไม่มีมีแต่ชีวิต แน่จริงก็เข้ามาเอาเลยสิ แต่ถ้าไม่ก็ไสหัวออกไปเสีย!” หลินหวั่นชิวชี้ไปที่ประตูแววตาแหลมคมดุจมีด หมอสวีรู้สึกกลัวขึ้นมาอย่างน่าประหลาดแต่วินาทีต่อมาก็กลับมายืดหลังตรงได้อีกครั้ง เป็อะไรของเขากัน เหตุใดต้องกลัวผู้หญิงตัวเล็กๆที่ไม่มีเรี่ยวแรงด้วย?
“ทำไม? ไม่ไปหรือ? จะรอให้ผู้ชายของข้ากลับมาใช่หรือไม่? ได้สิไม่กลัวเหม็นก็เชิญอยู่ต่อไปเถิด”
“ถุย! ไม่ต้องมาหลอกล่อข้าคนแบบเ้าไปอยู่ที่ไหนก็มีแต่ต้องถูกจับถ่วงน้ำนั่นแหละ!” หมอสวีหน้าเปลี่ยนสีครั้งแล้วครั้งเล่าตอนแรกเขาคิดว่าเจียงหงหนิงคงไม่กล้าพูดความจริงกับเจียงหงหย่วนแน่นอนด้วยเหตุนี้จึงกล้าหลอกเด็กน้อย
คิดไม่ถึงว่าหลินหวั่นชิวที่ปกติขี้ขลาดเหมือนนกกระทาจะเปลี่ยนเป็คนละคนอย่างไรอย่างนั้นกลายเป็คนใจกล้าไม่ยอมผู้ใด
แต่เขากลัวเจียงหงหย่วนมากกว่าจะให้รอเจียงหงหย่วนกลับมาอยู่ในบ้านซอมซ่อนี่หรืออย่างไร
“ถุย!” หมอสวีที่ถูกหลินหวั่นชิวไล่ตะเพิดออกจากบ้านหันกลับมาถ่มน้ำลายใส่ประตูพร้อมกับเดินสบถจากไป
หมอสวีจากไปแล้วเจียงหงหนิงเพิ่งตั้งสติได้
เขามองหลินหวั่นชิวด้วยความตื่นตระหนกใ “พี่สะใภ้ล่วงเกินหมอสวีแบบนี้ได้อย่างไร? ทำอย่างไรดี...”
“เหตุใดเ้าต้องกลัวหมอสวีด้วย?” หลินหวั่นชิวถามนางไม่เข้าใจจริงๆ เจียงหงหย่วนทั้งรูปร่างสูงใหญ่ ทั้งเป็นายพรานต้องมีฝีมือแน่นอน อีกทั้งรอยแผลเป็บนหน้า…แค่เด็กเห็นตอนกลางคืนก็ร้องไห้แล้ว
มีเขาอยู่ทั้งคนนางจึงรู้สึกว่าเื่ที่เจียงหงหนิงกลัวหมอแก่คนหนึ่งดูไม่สมเหตุสมผลอย่างรุนแรง
“สวีเทาลูกชายคนโตของเขาเป็มือปราบอยู่ที่ศาลาว่าการในเมือง สวีลั่ง ลูกชายคนรองเป็อันธพาลที่บ่อนส่วนลูกสาวคนเล็กเป็อนุภรรยาของผู้ช่วยนายอำเภอ…ทุกคนในหมู่บ้านต่างก็กลัวเขา”
แบบนี้นี่เอง ั้แ่โบราณประชาชนไม่กล้ามีเื่กับขุนนาง แม้สวีเทาจะไม่ใช่ขุนนางก็เถอะ
แต่ในสายตาชาวบ้านแค่มือปราบตำแหน่งเล็กๆ ก็เป็สรรพนามที่แสดงถึงอำนาจแล้ว
แต่แน่นอนไม่แน่ว่าที่พึ่งที่แท้จริงของตาแก่นั่นจะเป็ลูกสาวที่เป็อนุภรรยาของผู้ช่วยนายอำเภอ
หลินหวั่นชิวถามอีกว่า “ถ้าเช่นนั้นเหตุใดเ้าจึงตามเขามาตรวจอาการให้ข้า?”
เจียงหงหนิงตอบอย่างโมโห “ก็ทั้งหมู่บ้านมีเขาเป็หมอแค่คนเดียวขอแค่มีเขาอยู่ในหมู่บ้าน แม้แต่หมอที่เดินทางท่องไปทั่วยังไม่กล้าเข้ามา”
“ข้าก็บอกแล้วว่าไม่ต้องตามหมอ” แม้จะพูดแบบนี้แต่หลินหวั่นชิวก็รู้สึกอบอุ่นในใจ เขาเป็ห่วงนางนี่นา
“จะทำเช่นนั้นได้อย่างไรหากเ้าตาย หมูป่าของพี่ใหญ่ก็ขาดทุนหมดน่ะสิ นั่นคือหมูป่าทั้งตัวเชียวนะ!”
หลินหวั่นชิว “…”
นางซาบซึ้งใจเร็วเกินไป
เด็กบ้านี่
“จบกัน เผลอล่วงเกินหมอสวีไปแล้วจะทำอย่างไรดี จะทำอย่างไรดี?” เจียงหงหนิงเริ่มพึมพำขึ้นมาอีกครั้ง
่ก่อนที่หลินหวั่นชิวยังอยู่บ้านตระกูลหลินนางเอาแต่ทำงาน ไม่ค่อยรู้เื่ในหมู่บ้านเท่าไร ทำงานั้แ่เช้าจรดค่ำไม่มีเวลาพูดคุยกับใคร
นางไม่รู้เื่ที่หมอสวีเป็ผู้มีอำนาจประจำหมู่บ้าน
“เช่นนั้นพี่ใหญ่ของเ้าก็กลัวเขาหรือ?” หลินหวั่นชิวถามต่อ
เจียงหงหนิงเงยหน้ากล่าวอย่างภาคภูมิใจทันที “พี่ใหญ่ของข้าไม่มีทางกลัว!”
หลินหวั่นชิวมองเขาด้วยความแปลกใจ “ถ้าเช่นนั้นเหตุใดต้องยอมให้เขารังแกด้วย?” ทั้งที่เจียงหงหย่วนไม่กลัว แต่เด็กชายตรงหน้ากลับมีท่าทีกังวล…เื้ัต้องมีอะไรแน่นอน
“ข้า…ทำไมข้าต้องบอกเ้าด้วย!” เจียงหงหนิงทำตาเขม็งใส่หลินหวั่นชิวเสร็จก็หันตัวออกไป
เด็กคนนี้อารมณ์ร้ายจริงๆ
“ข้าขอเตือนนะเ้าห้ามเอาเื่นี้ไปบอกพี่ใหญ่เด็ดขาด!” ผ่านไปสักพักเจียงหงหนิงก็วิ่งกลับมาพูดกับหลินหวั่นชิวด้วยเสียงขู่ดุ
“ต้มน้ำให้หน่อย ข้าจะอาบน้ำ” หลินหวั่นชิวถือโอกาสบอกความ้านางตัวเหม็นมากจริงๆ เหม็นจนหมอยังไม่ยอมตรวจอาการให้นี่ช่างทำลายความภาคภูมิใจในตัวเองของนางมาก
สีหน้าเจียงหงหนิงไม่สบอารมณ์มาก “ข้าจะต้มน้ำให้แต่เ้าต้องรับปากว่าจะไม่บอกพี่ใหญ่เื่นี้”
หลินหวั่นชิวตบหน้าอกตัวเองยิ้มตาหยี “วางใจได้ ข้าจะไม่บอก”
“รอก่อน!” เจียงหงหนิงเดินออกไปใบหน้าดวงน้อยย่นยู่ยี่
ผู้หญิงคนนี้มีแรงเถียงมีแรงบอกความ้ากับเขา ทั้งยังไม่ได้เข้าห้องส้วมอีกเจียงหงหนิงรู้สึกว่าหมูป่าของพี่ใหญ่น่าจะไม่ขาดทุนแล้ว
![[จบแล้ว] แม่สาวเข็มเงิน](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1731471472_78710577.webp)
229K
