แสงไฟนีออนหลากสีของย่านสถานบันเทิงยามค่ำคืนในกรุงเทพฯ สะท้อนระยิบระยับอยู่บนตัวถังสีดำเงาวับของรถยนต์ BMW Series 7 คันหรูที่กำลังเลี้ยวเข้าสู่ที่จอดรถวีไอพีของ "สรวง์อาบอบนวด" สถานที่ที่ขึ้นชื่อว่าเป็ที่พักผ่อนระดับพรีเมียมของเหล่านักธุรกิจและผู้มีอิทธิพลในย่านนี้
เสียงเครื่องยนต์ครางกระหึ่มเบาๆ ก่อนจะดับลง พนักงานต้อนรับในชุดเครื่องแบบสีทองสะอาดตาแทบจะแย่งกันวิ่งเข้ามาเปิดประตูรถให้แขกผู้มาเยือน เพราะพวกเขาจำรถคันนี้ได้แม่นยำ รถของ "เสี่ยนิต" หรือที่ลูกน้องในบริษัทรับเหมาก่อสร้างเรียกกันว่า "เสี่ยใหญ่ใจป้ำ"
ร่างท่วมหนาของชายวัย 48 ปี ก้าวลงจากรถด้วยท่าทางที่ดูภูมิฐานแต่ก็แฝงไปด้วยความผ่อนคลาย เสี่ยนิตในวันนี้ดูเปลี่ยนไปจากปีก่อนๆ เยอะ ธุรกิจรับเหมาก่อสร้างสะพานและถนนของเขาเพิ่งจะเซ็นสัญญาโปรเจกต์ั์ใหญ่ระดับร้อยล้านไปได้ไม่นาน ทำให้กระเป๋าของเขาหนักอึ้งไปด้วยเงินสด ผิวพรรณของเสี่ยดูเกลี้ยงเกลาขึ้น แต่สิ่งที่มาพร้อมกับความรวยคือ "หน้าผากที่เถิกกว้าง" จนเกือบจะถึงกลางกบาล แสงไฟจากโคมระย้าหน้าทางเข้าสะท้อนเงาวับบนหัวล้านของเขาอย่างเลี่ยงไม่ได้
เสี่ยขยับเสื้อเชิ้ตแบรนด์เนมลายหรูราคาหลักหมื่นที่รัดเปรี๊ยะ่ "พุง" ที่ยื่นล้ำหน้าออกมาเล็กน้อยจากการสังสรรค์กับพวกนักการเมืองท้องถิ่นบ่อยไปหน่อย เขาขยับเข็มขัดหนังจระเข้ให้เข้าที่ก่อนจะเดินส่ายอาดย่างสุขุมเข้าไปด้านใน
"สวัสดีครับเสี่ยนิต! วันนี้ลมอะไรหอบมาครับเนี่ย?" ผู้จัดการร้านร่างสันทัดรีบวิ่งออกมาโค้งคำนับแทบจะจรดพื้น
"ลมอยากจะเสียตังค์น่ะสิถามได้ งาน่นี้มันยุ่ง อยากหาที่คลายเส้นหน่อย" เสี่ยนิตตอบด้วยน้ำเสียงกังวานและติดจะโอ้อวดเล็กน้อยตามสไตล์คนเริ่มมีฐานะ
"โอ๊ย ระดับเสี่ยนิต มาที่นี่ไม่มีคำว่าผิดหวังครับ เชิญข้างในก่อนครับเสี่ย ผมเตรียมห้อง VVIP ที่ดีที่สุดไว้รอแล้ว"
เสี่ยนิตเดินนวดนาดเข้าไปในโถงหรูหราที่กรุด้วยหินอ่อนและประดับประดาด้วยทองคำ เขาไม่ต้องไปยืนหน้าตู้กระจกให้เสียเวลาเหมือนแขกทั่วไป เพราะระดับเขาต้องได้รับการปรนนิบัติแบบส่วนตัวเท่านั้น เขาถูกเชิญให้นั่งลงบนโซฟาหนังแท้ในห้องรับรองพิเศษ
"วันนี้มีใคร 'เด็ด' บ้าง? ฉันไม่ได้มานาน ขอแบบพรีเมียมนะ เื่เงินไม่ใช่ปัญหา" เสี่ยพูดย้ำพลางควักแบงก์พันออกมาสองใบส่งให้ผู้จัดการเป็ค่าเปิดทาง
ผู้จัดการร้านยิ้มแก้มปริ รีบเปิดไอแพดรุ่นล่าสุดส่งให้เสี่ยดู "ตอนนี้เลยครับเสี่ย มีเพชรน้ำหนึ่งเพิ่งเข้ามาใหม่ 'น้องเปรี้ยว' ครับ หุ่นนางแบบ สูงร้อยเจ็ดสิบสอง ผิวขาวหยวกกล้วย และที่สำคัญ... เสี่ยดูรูปนี้นะครับ"
เสี่ยนิตหยิบไอแพดมาดูใกล้ๆ สายตาของเขาจ้องเขม็งไปที่รูปหญิงสาวในชุดบิกินี่ตัวจิ๋ว ใบหน้าของเธอสวยจิ้มลิ้มราวกับดาราวัยรุ่น แต่สิ่งที่กระแทกตาเสี่ยนิตจนต้องลอบกลืนน้ำลายคือ "หน้าอกมหึมา" ที่ดูตึงเปรี๊ยะและเป็ทรงสวยงาม
"คนนี้แหละ... นมใหญ่ ถูกใจฉันจริงๆ" เสี่ยพูดยิ้มๆ "ทำมาเท่าไหร่ล่ะเนี่ย?"
"สี่ร้อยห้าสิบซีซีครับเสี่ย ทรงหยดน้ำ ััเหมือนของจริงที่สุด คนนี้เบอร์ทองเบอร์หนึ่งของร้านตอนนี้เลยครับ ค่าตัวอาจจะสูงหน่อยนะครับ..."
"สูงแค่ไหนก็จ่ายได้ บอกแล้วไงว่าเื่เงินเื่เล็ก จัดมา!" เสี่ยนิตตบโต๊ะเบาๆ อย่างพอใจ
...
สิบนาทีต่อมา เสี่ยนิตก็นั่งรออยู่ในห้องสวีท VVIP ที่กว้างขวางราวกับห้องชุดในโรงแรมห้าดาว มีทั้งจากุซซี่ขนาดใหญ่ เตียงนอนคิงไซส์ และโซฟาหลุยส์ตัวยาว เสี่ยถอดรองเท้าหนังขัดเงาวับออก เอนหลังพิงโซฟา ปล่อยให้พุงหนาๆ ของเขาพักผ่อนจากการถูกสายเข็มขัดรัดมาทั้งวัน เขาหลับตาลงนึกถึงงานก่อสร้างที่ค้างอยู่ แต่ใจจริงๆ กลับเต้นรัวรอคอยการมาถึงของสาวงามในรูป
"ก๊อก ก๊อก ก๊อก..."
เสียงประตูเปิดออกเบาๆ พร้อมกับกลิ่นหอมอ่อนๆ ของน้ำหอมเกรดหรูที่โชยนำมาก่อนตัว เสี่ยนิตลืมตาขึ้นมอง และภาพที่เห็นตรงหน้าก็ทำเอาเขาแทบหยุดหายใจ
"น้องเปรี้ยว" ตัวจริงสวยกว่าในรูปหลายเท่า เธออยู่ในชุดเดรสเข้ารูปสั้นสีแดงเพลิงที่เน้นสัดส่วนโค้งเว้าของหุ่นนางแบบได้อย่างชัดเจน เรียวขายาวสวยของเธอขาวนวลสะดุดตา แต่ที่เด่นที่สุดคือ่อกที่ดันเสื้อจนกระดุมแทบจะปริออกมา นมคู่โตนั่นดูอวบอิ่มและเชิดตั้งอย่างมีพลัง
"สวัสดีค่ะเสี่ยนิต... ให้เปรี้ยวดูแลเสี่ยนะคะ" เสียงของเธอหวานและออดอ้อนสมกับที่เป็ตัวท็อป
เปรี้ยวเดินนวยนาดเข้ามาหาเสี่ย ท่วงท่าการเดินของเธอเหมือนเดินบนแคทวอล์ค เธอไม่ได้แสดงท่าทีรังเกียจพุงพุ้ยหรือหัวเถิกๆ ของเสี่ยเลยแม้แต่นิดเดียว ตรงกันข้าม เธอกลับส่งยิ้มหวานหยดย้อยที่ทำให้ชายวัยใกล้ห้าสิบอย่างเสี่ยนิตรู้สึกเหมือนกลับไปเป็หนุ่มอีกครั้ง
"มา... มานั่งนี่สิเปรี้ยว" เสี่ยนิตกวักมือเรียกพลางตบที่ว่างข้างตัวบนโซฟา
เปรี้ยวทรุดตัวลงนั่งข้างเสี่ยอย่างเป็ธรรมชาติ เธอไม่ได้นั่งห่าง แต่เลือกที่จะเบียดกายเข้าหาจนแขนของเสี่ยัักับความนุ่มนิ่มของหน้าอกเธอเบาๆ
"เสี่ยทำงานมาเหนื่อยๆ ให้เปรี้ยวนวดไหล่ให้นะคะ" เธอพูดพลางขยับตัวไปด้านหลังเสี่ย มือเรียวเล็กแต่มีน้ำหนักกดลงบนบ่าหนาๆ ของเสี่ยนิตอย่างรู้จุด
"อืมม... ดี... ดีมากเปรี้ยว" เสี่ยครางเบาๆ ในลำคอ ความเมื่อยล้าจากการแบกรับภาระธุรกิจดูเหมือนจะมลายหายไปสิ้นเมื่อได้รับการััจากหญิงสาวรุ่นลูกที่มีเสน่ห์เหลือร้ายขนาดนี้
มือของเปรี้ยวค่อยๆ บีบนวดจากไหล่ขึ้นไปถึงต้นคอ เสี่ยนิตหลับตาพริ้มรับความสบาย แต่พอมือของเธอวนกลับมาที่่อกเพื่อจะกดจุด เสี่ยนิตที่เริ่มมีอารมณ์พลุ่งพล่านก็ไม่อาจอยู่นิ่งได้อีกต่อไป
เขาใช้มือหนาที่ผ่านการทำงานหนักมาโชกโชนจับเข้าที่ข้อมือของเปรี้ยว แล้วดึงเธอมานั่งข้างหน้าเขาอีกครั้ง สายตาของเสี่ยจ้องมองไปที่ร่องอกลึกที่เปิดกว้างอยู่ตรงหน้า
"นวดน่ะเอาไว้ก่อน... ตอนนี้ฉันอยาก 'นวด' อย่างอื่นมากกว่า"
เสี่ยนิตเริ่มมือไม้สั่นด้วยความกำหนัด เขาเอื้อมมือไป ลูบไล้ขาอ่อน ขาวเนียนของเปรี้ยวอย่างแ่เบา ััของผิวเนื้อที่ลื่นและนุ่มนวลทำให้เขาแทบคลั่ง เขาเลื่อนมือสูงขึ้นไปตามโคนขาที่สั้นกุดของชุดเดรส ขณะที่มืออีกข้างเอื้อมไป กอบกุมหน้าอกใหญ่ ของเธอผ่านเนื้อผ้าแดงเพลิง
"โอ้โห... เต็มไม้เต็มมือดีจริงๆ เปรี้ยวเอ๊ย" เสี่ยพึมพำเสียงพร่า บีบขย้ำก้อนเนื้อนุ่มนั้นอย่างมันส์มือ
เปรี้ยวไม่ได้ขัดขืน เธอหัวเราะเบาๆ อย่างยั่วยวน แล้วเอนกายเข้าไปซบที่แผงอกของเสี่ย ปล่อยให้เสี่ยััเรือนร่างของเธอได้ตามใจชอบ
"เสี่ยขา... ใจเย็นๆ ค่ะ เดี๋ยวเรามีเวลาอยู่ด้วยกันอีกนาน" เธอกระซิบพลางใช้ปลายนิ้วเขี่ยเบาๆ ที่พุงของเสี่ย "ไปแช่น้ำอุ่นๆ ให้สบายตัวก่อนดีไหมคะ เดี๋ยวเปรี้ยวจะถูหลังให้ 'ทั่ว' เลย"
เสี่ยนิตได้ยินคำว่า 'ทั่ว' ก็ถึงกับยิ้มแก้มปริ เขาไม่รอช้า ลุกขึ้นยืนด้วยความกระปรี้กระเปร่า แม้พุงจะนำหน้าไปหน่อยแต่พละกำลังในตอนนี้บอกเลยว่าเกินร้อย
"ไป! ไปเข้าห้องน้ำกัน ฉันอยากเห็นความสวยของหนูชัดๆ โดยไม่มีเสื้อผ้ามาเกะกะแล้ว"
เสี่ยนิตเดินจูงมือนางแบบสาวตรงไปยังห้องน้ำขนาดใหญ่ที่มีอ่างจากุซซี่รออยู่ โดยในใจนึกขอบคุณเงินในกระเป๋าที่ทำให้เขาได้นางฟ้าที่สวยขนาดนี้
11K
