Hi, Darling 19
“ก็มันเขิน จะให้พูดว่าไงล่ะ น่ารักให้มันน้อย ๆ หน่อยครับ แค่นี้พี่ก็หลงรักจนไม่รู้จะหลงยังไงแล้ว”
“เขินคนเดียวไม่พอใช่ไหมคะ ถึงต้องหาทางมาทำให้หนูเขินด้วยนี่”
“หึ เสมอกันครับวันนี้ เขินด้วยกันทั้งคู่แล้ว เอาไว้คืนนี้พี่ค่อยทำให้หนูเขินแล้วกัน”
ร้านอาหารกึ่งคาเฟ่เป็สถานที่ฝากมื้อเช้าของเราในวันนี้ เนื่องจาก่นี้ไม่ใช่ไฮซีซั่นเลยทำให้นักท่องเที่ยวไม่ได้เยอะจนน่าปวดหัวแต่ก็ยังถือว่าเยอะอยู่พอตัวสำหรับ่โลวซีซั่น เมื่อเดินเข้ามาในร้านก็จับจองโต๊ะที่ติดกับระเบียงของร้านเพื่อเราจะได้มองเห็นทิวทัศน์ได้อย่างชัดเจน นอกจากนี้โต๊ะที่เรานั่งยังถูกกั้นเป็โซนส่วนตัวเล็ก ๆ อีกด้วย โซนนี้เหมือนจะมีแค่สองโต๊ะเท่านั้นที่ถูกจัดไว้ หน้าที่ในการสั่งอาหารฉันรับมาแต่เพียงผู้เดียวเพราะพี่กริชเอาแต่ถ่ายรูปให้ฉันในอิริยาบถต่าง ๆ เมื่อสั่งอาหารและเครื่องดื่มเสร็จเราก็นั่งรอ ระหว่างนั้นก็ถ่ายรูปคู่กันด้วยการเซลฟี่อย่างน่ารัก
“พี่อัพลงโซเชียลได้ไหม?” คนตัวโตที่เพิ่งขยับไปนั่งฝั่งตรงข้ามเอ่ยขอเสียงแ่ เมื่อนั่งดูรูปที่เราถ่ายด้วยกันพร้อมกับรอยยิ้มอยู่นาน
“ได้ค่ะ”
“ขอบคุณครับ”
เมื่อกินข้าวถ่ายรูปจนพอใจเราก็นั่งรถกลับที่พัก เอาจริง ๆ นะ การมาเที่ยวพักผ่อนของเราน่ะ ไม่ใช่ว่าต้องเที่ยวตามสถานที่ต่าง ๆ ที่คนอื่นรีวิวว่าสวยว่าดี แต่พักผ่อนของเราคือการที่ได้นอนพักในโรงแรมดี ๆ สักที่ เดินเล่นที่หาดบ้าง กินอาหารที่ร้านอร่อย ๆ สักร้าน มันแค่นั้นเลย ลองคิดดูนะว่าถ้าตะลอนเที่ยวจากที่ตั้งใจว่าจะมาพักผ่อนเรากลับต้องเหนื่อยเพราะขับรถนั่งรถหาที่เที่ยวมันจะเหนื่อยมากแค่ไหน แต่มันก็แค่มุมมองของฉันกับพี่กริชนั่นแหละ หากเป็คนอื่นฉันก็เข้าใจนะ ว่าที่ต้องไปหลายที่เพราะความคุ้มค่าในเวลา บางคนกว่าจะมีวันหยุดหรือกว่าจะลางานได้ก็เป็เื่ยากพอมีโอกาสเที่ยวทั้งทีก็อยากจะไปเที่ยวตามรายการที่เราแพลนไว้
“พี่ง่วง” พี่กริชบอกเสียงงอแงเมื่อเรากลับเข้ามาที่ห้องพัก ห้องถูกแม่บ้านทำความสะอาดไว้แล้ว ผ้าม่านฝั่งประตูระเบียงถูกเปิดกว้างรับแสง นอกระเบียงนั้นมีทางเดินเล็ก ๆ ลงไปที่หาด ด้านข้างของระเบียงถูกกั้นจากที่พักหลังอื่น ๆ เพื่อความเป็ส่วนตัว ตอนนี้ยังบ่ายอยู่เลย นอนพักกลางวันคงจะดีไม่น้อย
“พี่นอนพักเลย หนูก็จะนอน” ฉันบอกอีกฝ่ายยิ้ม ๆ พี่กริชเดินเข้าห้องน้ำอาบน้ำอย่างรวดเร็วแล้วออกจากห้องน้ำด้วยเสื้อยืดสีขาวและกางเกงขาสั้น เขาเป็โรคจิตค่ะ ทุกครั้งที่ต้องออกนอกบ้านและกลับเข้ามาบวกกับเขาจะขึ้นบนเตียงนอน เขาจะต้องอาบน้ำเปลี่ยนชุด เพื่อความสะอาดเขาบอกมาแบบนั้นนะ
“รีบอาบครับจะได้มานอนกอดกัน” ใช่ค่ะ พี่กริชบอกให้ไปอาบน้ำจริง ๆ และฉันเองก็ไม่ได้อิดออดอะไรเพราะตัวเองก็นิสัยเดียวกับพี่กริชคือถ้าออกจากบ้านไปแล้วกลับเข้าบ้านหากจะต้องขึ้นเตียงนอนต้องอาบน้ำเปลี่ยนชุด เป็นิสัยที่แก้ไม่หายสักที อีกอย่างคืออาบน้ำก่อนนอน คือต้องอาบก่อนจะนอนเท่านั้นนะ อาบน้ำแต่งตัวเสร็จก็ขึ้นเตียงนอนแลย
“เสร็จหรือยัง พี่อยากกอดแล้ว” คนที่บอกว่าง่วงั้แ่มาถึงห้อง ทนฝืนนั่งบนเตียงรอฉันที่เข้าไปอาบน้ำ
“เสร็จแล้ว ๆ ทำไมไม่นอนก่อน” ฉันถามอย่างไม่เข้าใจ เท้าก็ก้าวเดินเข้าไปใกล้เตียงนอน
“ก็รอกอด”
“งั้นมาแล้วนะคะ นอนพักก่อนเย็น ๆ ไปเล่นน้ำกัน”
“ครับ” นี่เป็อีกครั้งที่หลับไปทั้งที่ยังอยู่ในวงแขนอบอุ่นของพี่กริช แต่ไม่คิดว่าพอตื่นขึ้นมาในเวลาบ่ายสาม ด้านนอกที่มั่นใจว่าจะมองเห็นชายหาดบวกกับท้องทะเลที่ถูกสีส้มทองจากพระอาทิตย์ยามคล้อยต่ำลับขอบฟ้าโอบอุ้มไว้ ไม่ใช่สายฝนที่เทกระหน่ำลงมาอย่างหนักแบบนี้ เลือกมาผิดวันจริง ๆ ไม่น่าเลยแพลนเล่นน้ำทะเลของฉันกลับพังลงไม่เป็ท่าเพราะพายุเข้าตรงกับวันที่มาเที่ยวพักผ่อน
“อือ ไปไหน?”
“ไปเข้าห้องน้ำค่ะ” ฉันบอกเสียงเบา ทั้งที่ตั้งใจจะเดินไปเข้าห้องน้ำและปิดม่านให้สนิทก็แค่นั้น พอถูกถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนแบบนั้น คนถูกถามอย่างฉันถึงกับสะดุ้ง ไม่คิดว่าเขาจะรู้สึกตัวตื่น
“ฝนตกอีกแล้วเหรอ?”
“ค่ะ หนักเลย” แอบฟ้องอีกฝ่ายอย่างงอแง พี่กริชหัวเราะเบา ๆ ก่อนจะคลายวงแขนให้ฉันลงจากเตียงเพื่อเข้าไปทำธุระส่วนตัวในห้องน้ำ ฉันล้างหน้าแปรงฟันเสร็จก็ะโขึ้นเตียงนอนหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดเล่น ส่วนพี่กริชตอนนี้เขากำลังเข้าไปทำธุระส่วนตัวในห้องน้ำหลังจากที่ฉันเดินออกมาไม่นาน ผ่านไปสักพักกลายเป็เราทั้งสองนั่งเล่นโทรศัพท์บนเตียงนอนเพราะออกไปนั่งเล่นริมหาดไม่ได้ จะออกไปข้างนอกฝนก็ตก เลยจำต้องนอนอิงแอบกันอยู่บนเตียง
“เสียใจไหม ไม่ได้ออกไปเล่นน้ำเลย” เ้าของเสียงทุ้มนุ่มเอ่ยถามอย่างเป็ห่วง มือก็ยกขึ้นลูบเรือนผมแ่เบา
“ไม่เสียใจ แค่เสียดายอยากใส่ชุดว่ายน้ำไปถ่ายรูปเฉย ๆ ”
“ใส่มาให้พี่ดูก็ได้ พี่อยากดู”
“บ้าไปแล้ว หนูเองก็เขินเหมือนกันนะ” ถึงแม้เราจะมาเที่ยวด้วยกันบ่อยครั้ง และถึงแม้จะใส่ชุดว่ายน้ำบ่อย ๆ แต่พอได้ยินเขาพูดแบบนี้ก็อดที่จะรู้สึกเขินไม่ได้ ทั้งน้ำเสียงและสายตาของเขาไม่ได้ดูหื่นกระหายแต่มันดูละมุนจนฉันใจเต้นแรงตึกตัก เขิน เขินอีกแล้ว
“ใส่ให้ดูหน่อย นะครับ” พี่กริชอ้อนเสียงหวาน ฉันที่ไม่รู้ว่าจะปฏิเสธยังไงจึงขยับออกห่างไปเปิดดูชุดว่ายน้ำที่เตรียมมาด้วยกันถึงสองชุด พี่กริชขยับนั่งพิงหัวเตียงจับจ้องทุกการเคลื่อนไหวด้วยสายตาที่เอ็นดูกึ่งเร่าร้อน
“ชุด ชุดไหนคะ?” ฉันถือชุดทั้งสองให้เขาดู อีกฝ่ายยิ้มมุกปากน้อย ๆ ก่อนจะเอ่ยตอบ
“ทั้งสอง” ฉันพยักหน้ารับรู้รวบชุดว่ายน้ำไว้ในวงแขนแล้วเดินเข้าห้องน้ำด้วยอาการร้อนวูบวาบที่ใบหน้า ชุดแรกที่สวมเป็ชุดว่ายแบบที่หลาย ๆ คนเรียกว่าทูพีชแต่เพราะชอบอะไรน่ารัก ๆ จึงเลือกชุดที่เป็ทูพีชสีขาวลูกไม้ มันไม่ได้โป๊เลยชุดนี้เป็ชุดเดิมที่เคยใส่เที่ยวกับเพื่อนตอนครั้งก่อนที่เรามาด้วยกัน พอเดินออกจากห้องน้ำพี่กริชก็คล้ายกับจะรอยู่แล้วเมื่อเปิดประตูออกมาเขาก็มองตาโต จังหวะที่เขากลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่นั้นทำให้ฉันถึงกับเขินวูบร้อนไปทั่วทั้งหน้า
“น่ารักจัง” อีกฝ่ายเอ่ยชมพร้อมกับขยับลงจากเตียงเข้ามายืนตรงหน้า ปลายนิ้วร้อนแตะลงบนเนินอกเบา ๆ พร้อมกับใช้ปลายนิ้วเกี่ยวเส้นผมที่ระหน้าอกออก
“อยากถ่ายรูปเก็บไว้ไหม พี่จะถ่ายให้”
“ได้เหรอคะ?”
“ได้ครับ แต่พี่ไม่ถ่ายให้โป๊มากนะ พี่หวง”
“คิก น่ารักจัง” ฉันขยับเข้าไปจุ๊บอีกฝ่ายเบา ๆ แล้วถอยห่าง พี่กริชเซ็ตกล้องสักพักก็เดินตามเข้ามาถ่าย ฉันโพสท่าตามมุมห้องที่คิดว่าสวยเมื่อชุดแรกพอใจก็รีบกลับไปเปลี่ยนเป็ชุดว่ายน้ำแบบที่สองทันที ชุดนี้เป็ชุดว่ายน้ำแบบบิกินี่ ชุดนี้ก็สีขาวเหมือนเดิมเพิ่มเติมคือพี่กริชหน้าตึงมากเพราะเขาบอกว่าโป๊แต่ถึงยังไงก็ยอมถ่ายรูปให้ฉันเช่นเดิม มีรูปหนึ่งที่ถ่ายออกมาแล้วสวยมาก เป็รูปที่ฉันยืนอยู่ตรงหน้าประตูระเบียงที่เปิดม่านไว้ ด้านนอกเป็สายฝนที่เทกระหน่ำไร้วี่แววจะหยุดตก รอบข้างมีโซฟาสีเข้มวางอยู่ รูปที่ถ่ายทำให้เห็นฉันที่ยืนหันหลังให้กล้องและด้านหน้าเป็สายฝนที่เทลงมาจนเห็นได้ชัดจากกล้อง ฉันชอบรูปนี้มาก องค์ประกองของรูปดูลงตัวจนไม่ต้องแต่งอะไรเพิ่พร้อมอัพโหลดรูปถ่ายลงบนโซเชียลทันทีพร้อมแคบชั่นสั้น ๆ ว่าติดฝน พร้อมกับรูปหัวใจสองดวง เมื่อเราถ่ายรูปเสร็จพี่กริชก็เดินไปที่มุมห้องด้านหนึ่ง จากนั้นก็เดินกลับมาพร้อมกับอะไรบางอย่างในมือที่ทำให้ฉันหน้าร้อนยิ่งเดิมหลายสิบเท่า
“เอามาด้วยเหรอ?” ยังจะกล้าถามอีก!!
“ใส่ให้พี่ดูหน่อย”
“พี่กริช...”
“หึ ไม่ต้องเขิน พี่อยากดู”
“แต่ถ้ามันดูน่าเกลียด”
“ไม่เลย หนูสวยที่สุดแล้ว ไม่มีใครสวยเท่าหนูแล้ว” ชุดชั้นในจีสตริงสีดำลูกไม้ถูกยื่นมาให้ ฉันรับมาด้วยอาการเขินอาย พี่กริชเดินไปปิดม่านจนภายในห้องเหลือเพียงแสงสีส้มทองจากโคมไฟข้างเตียงนอน ภายในห้องพักดูอบอุ่นไปหมดไม่ว่าจะมองไปทางไหน ทั้งที่ตอนนี้ยังเป็่เวลากลางวันอยู่ก็ตาม
“ไม่ต้อง เปลี่ยนให้พี่ดู” จังหวะที่กำลังจะเดินเข้าห้องน้ำเพื่อเปลี่ยนเขาก็รั้งข้อมือไว้และเอ่ยบอกน้ำเสียงกระซิบสั่น
“หนูเขิน” ฉันยอมรับไปในที่สุด รู้ได้เลยว่าใบหน้าต้องร้อนวูบวาบมากแค่ไหน และดูท่าทางพี่กริชก็คงจะชอบใจอยู่ไม่น้อย
“ก็ได้ พี่จะรอที่เตียง”
“...”
“รีบออกมาให้พี่ดูนะครับคนดี”
ชุดชั้นในจีสตริงสุดแสนจะบางยามที่อยู่บนเรือนร่างฉันกลับตัดกับสีผิวได้อย่างดี ทำให้ผิวที่ขาวอยู่แล้วแทบจะเรืองแสงออกมาได้อย่างนั้น หน้าอกทั้งสองถูกชุดชั้นในสุดแสนจะเซ็กซี่อุ้มชูจนแทบจะล้นทะลักออกมา ส่วนด้านล่างก็เป็เพียงลูกไม้ผืนบางปกปิดกึ่งกลางกายเอาไว้ ด้านหลังมีเพียงเชือกเส้นเล็กที่พาดผ่าน
“สวย...”
คนที่รออยู่บนเตียงกระซิบเสียงแ่เบาอย่างพอใจเมื่อเห็นฉันออกจากห้องน้ำในชุดที่เขา้า น้อยครั้งมากที่เขาจะให้ลองชุดแบบนี้ให้ดู พี่กริชกวักมือให้เข้าไปใกล้ฉันจึงเดินไปอย่างว่าง่าย เมื่อไปถึงและยังไม่ทันจะได้ตั้งตัวก็ถูกรั้งข้อมือให้ล้มลงบนเตียงหลังใหญ่ตามด้วยร่างสูงของพี่กริชที่พลิกร่างขึ้นคร่อมฉันไว้อย่างรวดเร็ว ปลายนิ้วและสายตาเร่าร้อนกำลังกวาดมองฉันทั่วทั้งร่าง
“พะ พี่กริช”
“ครับ”
“หนูกลัว”
“ไม่ต้องกลัว พี่แค่ตื่นเต้น มันจะดีหนูเชื่อพี่นะครับ” พี่กริชปรับสายตาและน้ำเสียงกลับมาเป็พี่กริชคนเดิมแล้วหลังจากที่ยอมเอ่ยบอกเขาไปตามตรงว่ารู้สึกกลัวเขาในตอนนี้เหลือเกิน ปลายนิ้วไล้ตามเขินอกช้า ๆ สายตาคมจ้องที่ริมฝีปากอย่างเอ็นดู ยามที่กลั้นเสียงครางไว้เขาก็กระตุกยิ้มอย่างพอใจ
“เด็กดี พี่อยากได้ยินเสียงหนูนะครับ” เขาโน้มต่ำกระซิบข้างหู เมื่อผละออกก็มอบจูบที่แสนเร่าร้อนให้ฉันทันที ท่อนขาทั้งสองแทรกเข้ามาระหว่างขาฉันจากนั้นก็ใช้ต้นขาแยกเรียวขาฉันให้ออกห่างจากกัน ตอนนี้ไม่ว่าจะทางไหนเขาก็บดเบียดร่างกายเข้าหาฉันได้อย่างง่ายดาย
“พี่คะ”
“ครับ”
“...” ฉันขบเม้มริมฝากไว้แน่นเมื่อเขาใช้ปลายนิ้วเลื่อนผ่านระหว่างเนินอวบอย่างจงใจแกล้ง ไม่ทันจะได้เอ่ยห้ามริมฝีปากร้อนก็ฉกจูบลงบนเนินอกทันที แรงขมเม้มแตะแต้มไปทั่วทุกความรู้สึก ลมหายใจหอบถี่เป่ารดผิวกายแทบจะทุกตารางนิ้วยามที่อีกฝ่ายเคลื่อนใบหน้าไปยังจุดที่้าจูบ มือร้อนก็ยังคงทำหน้าที่ได้อย่างดีไม่มีที่ติ จับนั่น สะกิดนี่ เคล้นตรงนั้น คลึงตรงนี้ ทำเอาฉันอ่อนปวกเปียกอยู่ในอ้อมกอดของเขานี่แหละ
ท่อนขาแข็งแรงแทรกเข้ามาอยู่ระหว่างกาย ปลายนิ้วร้อนแตะลงบนกึ่งกลางกายอย่างแ่เบา ฉันสะดุ้งเฮือกใยามที่เขาได้ััิัผ่านผ้าชิ้นบาง
“พี่กริช”
“เจ็บเหรอ?” พี่กริชถามเสียงสั่นหลังจากแทรกนิ้วเรียวเข้ามาระหว่างกึ่งกลางกาย ฉันส่ายหน้าปฏิเสธ พี่กริชยิ้มน้อย ๆ ก่อนจะขยับนิ้วเข้าออกช้า ๆ ให้ได้ปรับตัวไปพร้อมกับเขา
“อื้อ พี่กริช”
“ทนหน่อยนะ” พี่กริชโน้มต่ำกระซิบข้างหู หลังจากสวมถุงยางอนามัยเสร็จเขาก็แทรกตัวเข้าหาช้า ๆ ความเจ็บแปลบวิ่งไปทั่วร่างพร้อมกับความอึดอัดคับแน่น ท่อนแขนแข็งแรงเท้าอยู่ข้างตัว บวกกับใบหน้าหล่อที่ยื่นเข้ามาใกล้จูบคลอเคลียไม่ห่าง
“หนูโอเคหรือยัง พี่ขอขยับได้ไหม”
“ค่ะ อื้อ!” ความเสียวแปลบวิ่งไปทั่วแขนขาในขณะที่คนตัวโตขยับเข้าออกช้า ๆ ชุดชั้นในตัวบางถูกถอดทิ้งั้แ่ตอนไหนไม่รู้ รู้เพียงตอนนี้ร่างของเราทั้งสองเปล่าเปลือยด้วยกันทั้งคู่ หน้าอกหยุ่นถูกฝ่ามือร้อนกอบกุมคลึงไปมาอย่างเย้าอารมณ์ เสียงลมหายใจหอบถี่ดังขึ้นสลับเสียงครางทุ้มพอใจอยู่เป็่ ๆ
“อืม เสียวไหม” ขยับไปก็เอ่ยถามเสียงสั่นเครือ ฉันทำได้แค่พยักหน้าตอบเพราะกลั้นเสียงครางเอาไว้ พี่กริชมองด้วยสายตามันเขี้ยวก่อนจะใช้ปลายนิ้วร้อนแตะลงบนริมฝีปากฉันคลึงไปมาเบา ๆ
“อ๊ะ อือ พี่กริชอย่าแกล้ง” ฉันงอแงเมื่อถูกกระตุ้นให้หลุดเสียงคราง
“พี่อยากได้ยินเสียงหนู”
“แต่มันเขิน”
“ไม่ต้องเขิน ปล่อยไปตามอารมณ์”
สะโพกหนาขยับเข้าหาถี่ขึ้นแรงขึ้น ปลายนิ้วก็ร้อนก็แตะตรงนั้นตรงนี้กระตุ้นช่วยอย่างเชี่ยวชาญไม่นานฉันก็กระตุกเกร็ง ช่องทางรักบีบตัวรัดแน่น จนพี่กริชครางเสียงแหบห้าว ฉันยังรับรู้ได้เลยว่าด้านในนั้นมันเต้นตุบ ๆ ตอดรัดความใหญ่โตของพี่กริชไว้
“เปลี่ยนท่าหน่อยที่รัก” พี่กริชเอ่ยบอกพร้อมกับมือที่ประคองสะโพกให้พลิกคว่ำลงบนเตียง สะโพกถูกจับให้ยกสูงขึ้นทันทีโดยไม่รอให้เสียเวลา
“อ๊ะ” เรียวลิ้นร้อนชื้นแตะลงบนก้นกลมกวาดชิมอย่างไม่นึกรังเกียจ เงาสะท้อนจากกระจกทำให้ไอร้อนตีวูบขึ้นหน้ากระตุ้นความรู้สึกบางอย่างมากขึ้น พี่กริชนั่งอยู่ระหว่างขาฉันและกำลังขยับเข้ามาชิดมากขึ้น ความแข็งขืนยามที่แทรกเข้ามาทำให้รู้สึกจุกท้องอยู่ไม่น้อย ทำไมถึงรู้สึกว่าท่านี้เขาเข้ามาได้ลึกกว่าปกติ
“อื้อ!!”
“ซี้ด แน่นจัง” คนตัวโตครางอย่างพึงพอใจ น้ำเสียงที่แหบพร่านั้นดังขึ้นพร้อมกับก้นกลมที่ถูกฝ่ามือร้อนตีด้วยความมันเขี้ยว
“อื้อ พี่กริชเบา ๆ ” ร้องบอกอีกฝ่าย ความเร็วแรงที่ได้รับจากอีกฝ่ายทำให้แขนที่เท้ากับที่นอนอ่อนแรงทรุดฟุบหน้าลงบนหมอน แต่สะโพกยังถูกฝ่ามืออุ่นรั้งให้เด้งรับเขาอยู่ ในหัวตอนนี้แทบจะขาวโพลนเมื่อถูกกระแทกเข้าหาอย่างร้อนแรงสลับกับนุ่มนวล
“อ๊ะ อือ”
“ซี้ด พี่ใกล้แล้วที่รัก” เสียงครางทุ้มดังขึ้นไม่นานร่างพี่กริชก็กระตุกเกร็ง ความรู้สึกอุ่นวาบที่ขาทำให้รู้ว่าเขาเสร็จแล้วเช่นเดียวกัน พี่กริชทรุดซบแผ่นหลังฉันจากนั้นก็รวบกอดฉันไว้พลิกตัวให้เราทั้งสองนอนตะแคงกอดกันอยู่บนเตียง
“รู้สึกดีไหม?” พี่กริชกระซิบถาม ริมฝีปากก็ซุกจูบตามซอกคอ ก่อนจะขยับเข้ามาครอบริมฝีปากลงบนยอดอกโดยที่เรายังนอนตะแคงกอดกันอยู่ ท่อนขาแข็งแรงของพี่กริชแทรกเข้ามาอยู่ระหว่างขาของฉันอีกครั้งอย่างเนียบเนียน
“ดี ดีมาก ๆ เลย”
“เด็กดี...”
“พะ พี่กริช”
“ครับ พี่ยังไม่พอเลย กับหนูพี่ว่าน่าจะทั้งคืน” เขาตอบกลับเสียงเบา ขยับนั่งสวมเครื่องป้องกันตัวอีกครั้งและแทรกตัวเข้าหาฉันโดยที่ฉันยังนอนตะแคงหมดแรงอยู่บนเตียง และครั้งนี้ไม่ใช่ครั้งสุดท้ายที่เขากินฉันอย่างตะกละตะกลาม บทรักของเราสิ้นสุดลงเกือบสามทุ่ม ฉันนอนหมดแรงปล่อยให้พี่กริชพาไปอาบน้ำนอนพัก สักนิดก่อนจที่เขาจะจับฉันอุ้มขึ้นรถไปกินซีฟู้ดร้านโปรดอย่างเอาใจ
“ยิ้มหน่อยสิครับ” พี่กริชที่เปลี่ยนจากนั่งตรงข้าม มานั่งข้าง ๆ ก็เอ่ยอ้อนเสียงหวาน มือก็คอยแกะกุ้งแกะปูมาใส่จานให้ บอกไปหรือยังร้านนี้เป็ร้านปิ้งย่างนี่แหละแต่ก็มีซีฟู้ดสด ๆ ที่สั่งให้ทางร้านย่างมาให้ด้วยได้
“หนูเหนื่อย”
“โอ๋ ๆ นะครับ เดี๋ยวกินข้าวเสร็จจะพากลับไปนอน” พี่กริชปลอบเสียงหวาน แต่รอยยิ้มแสนจะเอ็นดูของเขาทำให้ฉันออกอาการงอแงมากขึ้นเมื่อถูกตามใจ
“พรุ่งนี้กลับสาย ๆ หน่อยได้ไหมคะ”
“ได้ครับ อ้าปากเร็วพี่ป้อน” กุ้งตัวโตถูกแกะเปลือกออกพร้อมทานถูกยื่นมาตรงหน้า ฉันอ้าปากรับอย่างว่าง่ายเพราะตอนนี้ไม่มีแรงแล้ว หิวมาก
“อื้อ น้ำจิ้มซีฟู้ดอร่อยเหมือนเดิมเลย” ฉันมองพี่กริชตาโต ตื่นเต้นกับอาหารตรงหน้า ความน้อยใจ ความงอแงที่มีก่อนหน้าหายไปอย่างปลิดทิ้ง พักเื่งอแงไว้ก่อน ตอนนี้ฉันอยากจะดื่มด่ำกับอาหารตรงหน้าเสียเหลือเกิน อะไรจะอร่อยขนาดนี้เนี่ย!!
==========
ทุกคนคะ เื่นี้มีจำหน่ายรูปแบบอีบุ๊คทาง meb แล้วนะคะ ฝากทุกคนด้วยนะคะ T_T
รายละเอียดอีบุ๊ค อย่างที่แจ้งไป ั้แ่เนื้อหาตอนที่ 19 ในเว็บ หรือตอนที่ 6 ในอีบุ๊ค เนื้อหาจะไม่เหมือนกันนะคะ เค้าแต่งเป็สองพาร์ท
อีบุ๊คมีทั้งหมด 10 ตอน มีตอนพิเศษ 2 ตอน รวม 12 ตอน
จำหน้าเนื้อหาทั้งหมดรวมปกและลิขสิทธิ์ 370 หน้า A5
ฟร้อนท์ Cordia New 16
ฝากทุกคนติดตามด้วยนะคะ ^_^
ปล. ทีมเด็กดี ถ้าตอนนี้ถูกแบน ตัวใครตัวมันนะแม่ แก้ไม่ไหว55555555555
ปล.2 เื่ต่อไป ขอประกาศงดอัพในเว็บ กวีบุ๊ค และ Fictionlog