“ขอบพระคุณมากๆ เลยค่ะ” เมียนายตำรวจยศไม่สูง ไม่ถนัดงานคดโกงชาวบ้านขอบคุณจากใจจริงไม่ถือสาหาความแม่ดองซึ่งเชิดใบหน้าขึ้นไม่ยอมให้ััแตะเนื้อต้องตัว เมื่อหล่อนทำท่าจะขอกุมมืออย่างคนกลายเป็เครือญาติกัน
คุณปริตตราพยักพเยิดให้คนขับรถประจำบ้านเปิดประตูรถตู้สีขาวมุกที่จอดรออยู่ อยากเดินทางกลับเสียที
นายภัทรวัฒน์มองตามเรือนร่างสะโอดสะองของภรรยา รู้ดีว่าเมื่ออยู่กันตามลำพังแม่ของตาภรีมจะต้องปรี๊ดแตกเป็แน่แท้ นางยื่นคำขาดแล้วว่าจะอยู่แค่ร่วมพอพิธีไม่ทานข้าวกลางวันร่วมกับพ่อแม่ฝั่งเ้าสาวแต่เขาก็รั้งหล่อนไว้เพื่อรักษามารยาท และให้เกียรติครอบครัวฝั่งลูกสะใภ้
“เอาไว้มีโอกาสผมจะมาเยี่ยมพวกคุณใหม่นะครับ ที่นี่น่าเที่ยวมาก จะได้ถือโอกาสพาภรรยามาพักผ่อนด้วย”
“พวกเรายินดีต้อนรับเสมอครับ” นายตัวรวจประจำโรงพักของอำเภอหนึ่งในจังหวัดนครนายกกล่าวอย่างแข็งขัน ภาคภูมิใจอย่างยิ่งที่ลูกสาวได้ตกล่องปล่องชิ้นกับลูกชายนักธุรกิจผู้มั่งคั่งและมีจิตใจโอบอ้อมอารีเบื้องหน้า
บิดาเดินเข้าไปโอบไหล่ลูกชายเพียงคนเดียวหลวมๆ พร้อมกับอวยพรให้ชีวิตแต่งงานมีความสุขราบรื่นอีกครั้งก่อนตามภรรยาไปขึ้นรถ
ภัทรกรซาบซึ้งใจ แม้แม่ไม่เห็นด้วยยืนกรานไม่ยอมรับกณิกนันท์เป็สะใภ้แต่พ่อของเขาก็พร้อมสนับสนุนเสมอ เป็ตัวแทนมาพูดสู่ขอเธอให้ถึงที่บ้าน พร้อมเสนอเงินสินสอดทองหมั้นอย่างสมน้ำสมเนื้อ เื่นั้นเขาตกลงกับกณิกนันท์ไว้แล้ว เงินสินสอด 6 หลักที่เขามอบให้จะไม่ขอคืน ยกให้พ่อกับแม่ของเธอ ยกเว้นเครื่องประดับเพชรและทองคำนับที่เขาขอยืมของแม่มาเพื่อให้หญิงสาวได้สวมไม่ด้อยค่าไปกว่างานแต่งใหญ่โตที่เขาเคยแต่งกับมุกระริน
งานแต่งระหว่างเขากับกณิกนันท์แสนเรียบง่าย จอมปลอม แต่ทำไมเขาถึงรู้สึกสุขใจอย่างประหลาดเมื่อกำลังจะได้เรียกคนข้างกายว่า ‘ภรรยา’ อย่างเต็มปากเต็มคำ
“ยินดีด้วยอีกครั้งนะครับคุณภรีม บัว” หมอปรินซ์กล่าวกับพี่สะใภ้และพี่เขย
แขนแข็งแรงยกขึ้นโอบไหล่ รอยยิ้มอบอุ่นหนึ่งเดียวมอบให้หญิงสาวรูปร่างอวบอิ่มมีน้ำมีนวลของภรรยา
“เราขอตัวกลับก่อนนะครับ เ้าตัวเล็กคงจะเพลียแล้ว ดิ้นกระทุ้งเตือนถี่ยิบเลย” ว่าที่คุณพ่ออดเก็บอาการเห่อลูกในท้องไม่อยู่ มือเรียวหนาวางบนหน้าโตภรรยา หญิงสาวชักตาโตใส่นิด ยังไม่ค่อยชินเพราะเื่ราวระหว่างทั้งคู่มันเกิดขึ้นอย่างปุ๊บปั๊บ หย่าร้าง นอนด้วยกันคืนหนึ่ง ตั้งท้อง ถูกเขาตามจับได้ กลับมาจดทะเบียนสมรสและใช้ชีวิตอยู่ในสถานะสามีภรรยากันอีกครั้ง หากแต่ยังไม่สนิทใจเสีย คงต้องใช้เวลาเยียวยาอีกมากกว่าจะสนิทใจเช่นเดิม
ใบหน้าสวยของบารมิตามีแววอ่อนล้า เธอเพิ่งผ่าน่แพ้ท้องหมาดๆ อีกอย่างว่าที่คุณแม่มือใหม่ยังรับมือไม่เก่งนักกับการมีเ้าจิ๋วอีกคนอยู่ในท้อง
“ไว้เจอกันที่กรุงเทพฯ นะ” กณิกนันท์บอกกับลูกพี่ลูกน้อง และไม่ลืมบอกน้องเขยด้วยความห่วงใยคนทั้งคู่ “ขับรถกลับดีๆ นะคะพี่ปรินซ์”
คู่แต่งงานใหม่ส่งแขกคนสำคัญกลับจนครบถ้วน ชายหนุ่มร่างสูงหันเผชิญภรรยา
“ได้เวลาส่วนตัวของเขาซะที”
“คุณภรีมเพลียอยากนอนเหมือนกันเหรอคะ” กณิกนันท์แสร้งทำไขสือ คืนนี้เขากับภรรยาจะนอนที่บ้านของเธอและเข้าหอตามธรรมเนียมที่บ้านของเ้าสาว
“คุณก็รู้ว่าผมหมายถึงอะไร”
“คุณคิดจะละเมิดสัญญาหรือไงคะ” กณิกนันท์หรี่ตาพลางไขว้มือไปด้านหลัง
“ผมก็บอกชัดเจนแล้วนี่ว่าในสัญญาไม่ได้ระบุเื่เซ็กซ์ มันขึ้นอยู่กับความพึงพอใจของคุณกับผม” เขากระซิบข้างใบหูหญิงสาว
คู่ของพวกเขากลายเป็คู่รักข้าวหมั่นปลามันที่คนเป็พ่อกับแม่เห็นแล้วยังนึกเขินชวนนึกถึงสมัยตัวเองยังเป็หนุ่มสาวเพิ่งเริ่มจีบกันใหม่ๆ
“ต้องรีบเข้าหอหรือเปล่าครับ”
…
.
สัญญาเปิดกว้างขนาดนี้ถ้าเป็บัวก็คงจะเริ่มร้อนๆ หนาวๆ แล้วล่ะค่ะ >< บอสแค่รอบคอบหรือว่ามีแผนการกันแน่คะ ^^