ครั้นเมื่อหยุนเฟยเดินเข้าไปในป่าลึกกว่าเดิมอีกหลายสิบลี้ตัวมันจึงสังเกตุเห็นสัตว์อสูรที่อยู่รอบๆ....
“หมาป่ามืดมิดงั้นรึ?.....”
เมื่อหยุนเฟยเดินมาถึงสถานที่ที่เป็โขดเห็นก็พลันเหลือบไปเห็นฝูงหมาป่าฝูงหนึ่งระดับของพวกมันนั้นอยู่ในระดับปราณจิตขั้น3 ทั้งหมดยกเว้นตัวหัวหน้าฝูงที่อยู่ในขั้นปราณจิตขั้น 8!!
“น่าสนใจยิ่งนัก!......ถึงแม้พวกมันจะมีระดับปราณสูงกว่าข้าแต่พวกมันกลับโง่เขลา.....ข้าคงจะพอสู้ได้อย่างแน่แท้....”
เมื่อหยุนเฟยประเมิณเหล่าฝูงหมาป่าเสร็จแล้วจึงมิรอช้าอันใด....ตัวมันะโแล้วพุ่งกระโจนไปหาหัวหน้าฝูงเหล่าหมาป่ามืดมิดฝูงนี้ทันที!!!...
ฟึบ!!
ทวนก้าวเหนือ์โดนตวัดไปหนึ่งรอบทำให้หัวหน้าฝูงของเหล่าหมาป่ามืดมิดกระเด็นกระดอนออกไปหลายสิบเมตร...ก่อนจะพุ่งชนเข้ากับต้นไม้ใหญ่หลายต้นแล้วสลบเหมือดไป!!......
เมื่อเห็นหัวหน้าฝูงของพวกมันสลบเหมือดไปในการโจมตีเพียงครั้งเดียวของหยุนเฟยพวกมันก็พลันเปลี่ยนเป็โกรธแค้นและปล่อยรังศีอัมหิตออกมา!!.....
“เห้อ!......สัตว์หนอสัตว์......เข้ามา!!”
หยุนเฟยอดที่จะถอนหายใจออกมามิได้เมื่อเห็นปฏิกิริยาของฝูงหมาป่ามืดมิด....ทั้งๆที่หัวหน้าฝูงของพวกเ้าโดนโจมตีเพียงครั้งเดียวก็สลบเหมือดไป....แล้วพวกเ้ายังคิดจะสู้อีกอย่างนั้นหรือ?....
กรร!!.......ขวับขวับ!!
ฝูงหมาป่ามืดมิดกว่าสิบตัวรุมตะปบหยุนเฟยอย่างเอาเป็เอาตาย!.......
ฟึบ!!
ทวนเก้าเหนือ์โดนฟาดฟันออกมาอีกครั้งพลันทำให้หมาป่าตัวที่โดนความแรงของทวนคู่นี้เข้าไปตกตายในทันทีหลังจากที่โดนฟันไปครู่หนึ่ง.....
ฟุบฟุบฟุบฟุบ!!!
หยุนเฟยใช้เพียงกระบวนท่าพื้นฐานของการใช้ทวน....ทิ่มแทงเข้าไปที่กลางอกของพวกหมาป่าฝูงนั้นที่ละตัว!!
เมื่อครั้นมาถึงตัวตัวสุดท้ายที่ยังมีชีวิตอยู่จู่ๆหมาป่าตัวนั้นก็พลันส่งเสียงเห่าหอนออกมา!......เสียงของมันดังกึกก้องไปทั่วทั้งป่าทำให้รอบๆตัวมันในรัศมี1 ลี้ได้ยินอย่างชัดเจน....รวมทั้งการคงอยู่ของต้นไม้ในป่าบดบังดาราทำให้เสียงของหมาป่าตัวนั้นพลันส่งออกไปไกลกว่า5 ลี้.....
สวบ!!
เมื่อมันส่งเสียงออกไปได้ชั่วครู่....หัวของมันก็พลันหลุดออกมาเหลือเพียงเืสีแด้งสดที่พุ่งกระฉูดออกมาจากลำคอของมัน!....
ครั้นผ่านไปชั่วครู่หนึ่งหยุนเฟยก็พลันเปลี่ยนสีห้นาเป็บิดเบี้ยวขึ้นมาทันที!!....
“บัดซบ!!.....เ้าหมาตัวเมื่อกี้ที่มันส่งสัญญาณออกก็เพื่อให้หมาป่าฝูงอื่นมุ่งตรงมาหาข้าหรอกหรือนี่!?”
หยุนเฟยที่พึ่งจะรู้สึกตัวก็สายไปเสียแล้ว!.....หมาป่านับพันชีวิตพลันต่างก็พุ่งตรงเข้ามาหาหยุนเฟยอย่างเร็วรวด!!!....ผ่านไปเพียงไม่นานหมาป่ากว่าพันชีวิตก็พลันล้อมรอบตัวหยุนเฟยเอาไว้!!......
หยุนเฟยในตอนนี้พลันแสดงสีหน้าบิดเบี้ยวเกินบรรยายออกมา!......ตัวมันหากให้กำจัดทั้งหมดนี้ก็ย่อมทำได้แต่หากพวกมันเรียกพวกมาเพิ่มอีกเล่า?.....เมื่อคิดมาถึงขั้นนี้แล้วหยุนเฟยจึงเตรียมการที่จะหนีในทันที.......
ฟิ้ว!!
หยุนเฟยใช้วิชาที่ได้รับสืบทอดมาจากาามารพุ่งตรงออกจากกองทัพหมาป่านี้ทันที!!.......
“ฮ่าฮ่าฮ่า!....เป็ไงล่ะ!เ้าพวกโง่เง่าอยากจะตามก็ตามมาเลยสิ.....เหอะ!!”
หยุนเฟยสบถออกมาเพราะตัวมันเองก็เกือบตกที่นั่งลำบากเพราะหมาป่ามืดมิดไปเสียแล้ว!!.....แต่ตัวมันนั้นก็ดีใจได้ไม่นานจู่ๆกงทัพหมาป่ามืดมิดก็พลันพุ่งตรงเข้ามาหาหยุนเฟยอย่างเร็วรวด!......เมื่อหยุนเฟยสังเกตดีๆแล้วมันก็พึ่งจะตระหนักได้ว่าเืของหมาป่ามืดมิดนั้นกลิ่นฉุนเป็อย่างมาก!......ทำให้กองทัพหมาป่าพบเจอไกเอย่างแน่นอนหากอยู่ในระยะ 10 ลี้!!......
“ชิ!....บัดซบ!!”
หยุนเฟยอดไม่ได้ที่จะก่นด่าออกมา....มันในตอนนี้ตระหนักได้ว่าคงจะมิมีทางที่จะรอดจากกองทัพหมาป่านี้เป็แน่หากยังหนีไปอยู่แบบนี้!!.....เมื่อคิดเช่นนั้นหยุนเฟยก็พลันหันหลังออกไปประจันบานกับกองทัพหมาป่ามืดมิดในทันที!!....
กรร!ย่าห์!สวบๆๆๆๆ!!!!
เสียงการปะทะดังกระหึ่มไปทั่วป่าพร้อมกับเสียงเห่าหอนของหมาป่ากว่าพันชีวิต!!...
ครั้นผ่านไป 2ชั่วยามหยุนเฟยก็พลันเกิดอาการเหนื่อล้าขึ้นมา!.....ตัวมันตอนนี้นั้นได้คร่าชีวิตของหมาป่ามืดมิดไปกว่าหลายร้อยตัว!!....ตัวมันที่คิดว่าท่าจะไม่ดีแล้วจึงใช่วิชา ย่องชมจันทร์หนีเหล่าหมาป่าออกไปอีก 10 ลี้เพื่อหลบหนีและพักฟื้นร่างกาย!.....
สภาพของหยุนเฟยในตอนนี้นั้นไม่น่าดูเป็อย่างยิ่ง!อาภรณ์ที่สวมใส่ขาดหลุดลุ่ย!าแคมเล็บของหมาป่ามืดมิดประทับอยู่ทั่วร่างของหยุนเฟยกว่าหลายพันาแ!เนื้อตัวเปรอะเปลื้อนคราบเืของหมาป่ามืดมิดจนย้อมสีอาภรณ์จากสีขาวกลายเป็สีแดงสดน่ากลัวอย่างยิ่ง!!!...
หยุนเฟยทำแบบเดียวกันกว่าหลายสิบครั้งรวมๆแล้วผ่านไปนานหลายวัน!!.....ทั้งหลบหนีและจู่โจม!...หยุนเฟยในตอนนี้ชินกับการทำแบบนี้ไปเสียแล้ว!.....แต่นี่ก็เป็ผลดีอีกเช่นกัน…เพราะในตอนนี้หยุนเฟยได้บรรลุวิชาย่องชมจันทร์ ไปอีกหลายขั้นหากบรรลุต่อๆไปเรื่อยๆตัวมันจะสามารถใช้วิชาระดับสองของวิชาเคลื่อนกายชมจันทร์หรือก็คือเดินชมจันทร์ได้!!...รวมไปทั้งวิชาเกร็ดัผู้พิทักษ์เช่นกัน....ตัวมันในตอนนี้นั้นเหลืออีกเพียงแค่ครึ่งก้าวก็จักสามารถหลอมรวมเข้ากับวิชานี้ได้แล้ว!!......
.
.
.
.
เวลาผ่านไปนานกว่าหนึ่งเดือน!!
เปรี้ยง!!!
เสียงสายฟ้าฟาดดังขึ้นอากาศรอบๆพลันมืดครึ้มขึ้นมา!!บนจุดศูนย์กลางของปรากฏการณ์เหนือธรรมชาตินี้มีเงาของชายหนุ่มรุ่นเยาว์ผู้หนึ่ง....
“ฮ่า!ฮ่า!.....ในที่สุดข้าก็หลอมรวมเข้ากับวิชาเกร็ดัผู้พิทักษ์ได้เสียที!!.....อีกทั้งในตอนนี้ระดับของข้าก็พลันพุ่งสูงขึ้นไปอยู่ในระดัครึ่งก้าวสู่ปราณจิตเรียบร้อยแล้ว!!!”
เมื่อหยุนเฟยบรรลุวิชาเกร็ดัผู้พิทักษ์ทำให้มันหลอมรวมเข้ากับวิชานี้ได้แล้ว....ตัวมันก็ดีใจออกหน้าเสียยกใหญ่!!....
ย้อนกลับไปเมื่อวานนี้....หยุนเฟยได้ทำการล้างสายพันธ์ของหมาป่ามืดมิดกว่าหมื่นชีวิตไปจนสิ้น!!.......ตัวมันตอนนี้มีลูกแก้วปราณหมาป่ามืดมิดกว่าร้อยก้อน!!แต่ละตัวอยู่ในระดับปราณจิตขั้นสูงสุดทั้งหมด!!........
“ข้าช้ามิได้แล้ว!!....วันพรุ่งข้าต้องเข้าร่วมงานประลองประจำเมืองให้ทัน!มิเช่นนั้นคงโดนท่านพ่อดุใส่เป็แน่!!”
หยุนเฟยกล่าวพร้อมกับทำสีหน้าหวาดกลัวไปพลาง!!ตัวมันคนก่อนในร่างนี้นั้นในครั้งหนึ่งเคยทำให้หยุนเสี่ยวโกรธจึงโดนดุเสียยกใหญ่ทำให้มันเป็ปมมาจนถึงทุกวันนี้!...
มิรอช้าหยุนเฟยก็พลันพุ่งทยานไปทางทิศของประตูเข้าเมืองทันที!!
To be continue………………
140
