ยันต์เวทบรรจงเขียนออกมาในอากาศหมุนวนรอยเรียงอักขระขับขานด้วยริมฝีกปากนักยันต์เทพ ดวงตาอันแข็งกราวพุ่งตรงไปยังจุดหมายเสื้อคลุมหนังมันวาวพริ้วสะบัดด้วยแรงลมพายุที่พัดมาราวกับฝนห่า ชายชราในชุดคลุมสีดำประสานฝ่ามือต้านพลังสัตว์เทพผยองกล้าทะยานสู่นภาฉวัดเฉวียนประหนึ่งเกลียวคลื่นขาวดำม้วนพันคำรามพันธนาการร่างชายหนุ่มให้หมุนวนเวียนอยู่ในห่วงแห่งจิตใต้สำนึกที่รอเพียงคำตอบสุดท้าย
“เ้ามันไร้ยางอาย ข้าจะฆ่าเ้า” หญิงงามในชุดขาวใบหน้าเกลี้ยงเกลาทะมึงตาใส่ชายหนุ่มที่กำลังบิดี้เีต่อหน้า
“ข้าก็แค่หลงทางมานอนฝันบนเตียงเ้าข้ายังไม่ได้ล่วงเกินอะไรเ้าเลยนะแม่นางหน้าขาว”บุรุษหนุ่มลอยหน้าลอยตายักคิ้วใส่จนแม่นางคนสวยถอนหายใจยาว
“เ้าเป็ใครกันถึงเข้ามาในวิหารแห่งนี้ได้ถ้าให้ข้าเดา เ้าต้องเป็คนของพรรคมารแน่”สาวงามศิษย์คนโปรดธิดาเทพแห่งวิหาร์กระชับกระบี่ในมือจนอีกฝ่ายต้องสะอึกไอก่อนจะชวนเปลี่ยนเื่
“แม่นางหน้าขาวเ้าทำไมมาอิงแอบแนบชิดกายข้าเยี่ยงนี้ถ้าอยากกอดเ้าเสียจริงให้คลายความหนาวเสียจากกายข้า”ชายหนุ่มยิ้มเยาะก่อนจะยักคิ้วใส่และผละตัวออกทันใด
“เ้ารู้หรือไม่ว่าอาจารย์ของข้าเป็ใคร”นางเดินกอดอกไปที่ประตูแล้วเหลียวหลังกลับมาจนอีกฝ่ายต้องผงะ
“อาจารย์ของเ้าเอง เ้ายังกลับมาถามข้าอีกสงสัยเ้าสะเสียสติไปแล้วนะแม่นางหน้าขาว”ชายหนุ่มยังคงกวนอารมณ์เพื่อถ่วงเวลาไว้
หญิงสาวแสยะยิ้มก่อนจะคว้ากระดิ่งตรงประตูทางเข้ามาสั่นเพื่อบอกให้ทุกคนในวิหารได้รู้ว่ามีคนบุกรุกเข้ามาเสียงกระดิ่งนั้นดังขึ้นอยู่พักใหญ่ก่อนที่บุรุษหนุ่มจะวิ่งออกไปจากห้องนอนของสาวน้อยและไปสะดุดล้มที่หน้าทางเข้าวิหาร์
“ท่านแม่บอกข้าว่ารูปปั้นธิดาเทพเจี้ยนถางฟาตั้งอยู่ทางเข้าวิหารศักดิ์สิทธิ์แสดงว่านี่คงเป็รูปปั้นของนางแน่ข้าทำสำเร็จแล้วในที่สุดข้าก็มาถึงวิหารธิดา์แล้ว”หนุ่มน้อยพรรคมารยืนพูดพึมพำคนเดียวพลางปาดเหงื่อชูกำปั้นด้วยความสะใจกับสิ่งที่กำลังจะเกิดในอีกไม่กี่วินาที่ข้างหน้า