ว่าที่พี่เขย..7 ????
#ผับ
แก้วมาทำงานที่ผับ ไม่ได้บอกพี่ไนท์ให้รู้นะคะ อยากหาเงินเอง คืนนี้แก้วทำงานปกติ ไปดูแลลูกค้าที่โต๊ะต่างๆ แต่โต๊ะนี้แก้วต้องใ เพราะคือพี่เชน พี่นนท์ แก้วหาที่หลบมุมทันที มองให้แน่ชัด สักพักชัดเลยค่ะ พี่ทัดกับพี่ไนท์เดินเข้าไปนั่ง ผู้ชายล้วนไม่มีผู้หญิง ก่อนมาทำงานแก้วบอกพี่ไนท์ว่าจะนอน พี่ไนท์บอกจะมาดื่ม แต่ไม่คิดว่ามาร้านนี้
" พี่แก้ว "
ลูกแก้ว : โอ้ยส้ม...ใหมด
ส้มคือน้องที่ร้านทำที่ผับด้วยกัน
ส้ม : มายืนทำไมตรงนี้พี่
ลูกแก้ว : แลกโต๊ะกัน...โต๊ะนั้นคนรู้จัก
ส้ม : ไม่ได้ดิพี่ จะมาบอกพี่ว่าฝากโต๊ะหน่อย ท้องเสีย
ลูกแก้ว : ทำไงอ่ะคราวนี้
ส้ม : แมชพี่ ปิดปากไว้ ส้มมี อย่าลืมปิดป้ายชื่อด้วยนะพี่
ลูกแก้ว : อืมๆ
แก้วปลอมตัวทุกอย่าง เดินมาที่โต๊ะของพี่ไนท์ ทำตัวให้ปกติที่สุด จัดเครื่องดื่มตามที่สั่ง
พี่เชน : น้องนี่คุ้นๆนะ...เราเคยเจอกันมั้ย ?
พี่นนท์ : เห็นผู้หญิงไม่ได้นะมึง คุ้นไปหมด
พี่ทัด : แต่คุ้นจริงว่ะ...น้องชื่อไร
ลูกแก้ว : ชื่อแนนค่ะ
แก้วดัดเสียง ตอบแล้วพยายามก้มหน้าค่ะ หางตาแอบมองพี่ไนท์ มองแก้วตลอด สีหน้าสงสัยมาก เสร็จแก้วก็รีบเดินออกมาจากโต๊ะ
หู่...เกือบไปแล้ว...
จนพี่ๆสั่งเครื่องดื่มเพิ่ม แก้วต้องเอาไปให้อีก ก้มหน้าเข้าไว้แก้วเอ้ย จน..
" น้องลูกแก้ว "
เหี้ยแล้วไงงงงง..พี่ขิมมาเรียกแก้ว พี่ๆทุกคนมองแก้วเป็ตาเดียว พี่ไนท์จ้องหน้าแก้วเลย
พี่ขิม : เป็ไรไม่สบายเหรอ ?
ไม่พูดเปล่า เอามือมาแตะหน้าผากด้วย แก้วเบี่ยงตัวออก
ลูกแก้ว : เปล่าค่ะ...พี่ขิมมีไรกับแก้วรึเปล่าค่ะ
แก้วพยายามพูดเบาๆ
พี่ขิม : เลิกงานเดียวพี่ไปส่ง ไม่ต้องกลับวิน มันอันตราย...พี่เป็ห่วง
ลูกแก้ว : ไม่เป็ไรพี่ขิม
พี่ขิม : อย่าปฏิเสธพี่นะครับ...พี่ไปละ ตามสบายนะครับ
แก้วก็รีบยกถาดเครื่องดื่มเพื่อออกจากโต๊ะให้ไว ผ่านไปได้ด้วยดี พวกพี่ๆไม่ถาม ไม่สงสัย จนแก้วเลิกงาน เปลี่ยนเสื้อผ้า ออกทางหลังร้าน จะไปเรียกวิน ไม่ให้พี่ขิมไปส่ง ชิ่งกลับก่อน แต่พอเดินออกมาเท่านั้น
เจอบอยแบนด์ 4 หนุ่มยืนเรียงหน้ากันเลยค่ะ เห็นแบบนี้ แก้วหันหลังกลับอัตโนมัติอย่างรวดเร็ว เท้าเตรียมวิ่งทันที แต่...
" หยุด !! ถ้ากูจับมึงได้ มึงเจ็บนะ "
คำพูดที่อาจแค่ขู่ ทำไมทำแก้วขนลุก
แก้วค่อยๆหันไปมองหน้าพี่ๆ แล้วพี่ไนท์ก็เดินออกไปเลย
พี่เชน : กลับกับพวกพี่แก้ว
พี่ทัด : ตามไอ้ไนท์ไปแก้ว มันกำลังโกรธ
ได้แต่เดินคอตกตามไป พี่ไนท์ขับ แก้วนั่งตรงพี่ไนท์ ในรถเงียบมาก แก้วไม่กล้ามองหน้าพี่ไนท์เลย จนมาถึงบ้านพี่ไนท์...พี่ไนท์ลงไป พี่ๆก็ลงตามไป
พี่นนท์ : ไอ้ไนท์โกรธจัดเลยแก้ว เตรียมคำพูดดีๆละ
แก้วเข้าบ้านคนสุดท้าย นั่งกันที่โซฟา เหมือนนักโทษขึ้นศาลเลยค่ะ
พี่ไนท์ : ั้แ่เมื่อไหร่ ?
ลูกแก้ว : เกือบเดือน
พี่ไนท์ : ไม่คิดจะบอกกู กูคงไม่ใช่ผัวมึงสินะ มึงถึงปิดกู ไปยืนออเซาะกับไอ้เ้าของร้าน มึงให้กูคิดไงแก้ว เห็นกูเป็ควายรึไง!!
ลูกแก้ว : แก้วไม่ได้เห็นพี่เป็ควาย แก้วไม่ได้ตั้งใจปิดพี่ แก้วอยากทำงานหาเงินเอง ไม่อยากรบกวนพี่
พี่ไนท์ : มันไปส่งมึงที่ห้องกี่ครั้งแล้ว
ลูกแก้ว : ไม่เคย แก้วชิ่งกลับวินก่อนตลอด
พี่เชน : ทำไมแก้วไปเอารถไปละ กลางคืนมันอันตรายนะ
ลูกแก้ว : ..............
พี่ไนท์ : มึงชอบไอ้เ้าของร้านใช่มั้ย ?
ลูกแก้ว : แก้วไม่ได้ชอบ
พี่ไนท์ : แต่มึงไม่ปฏิเสธหนิ มึงจะให้กูคิดไงแก้ว
ลูกแก้ว : แก้วแค่เกรงใจพี่ขิม ที่ให้งานแก้วทำ
พี่ไนท์ : เกรงใจมัน แต่ไม่สนกู
สีหน้าพี่ไนท์โกรธจัดเหมือนเอาเื่มากถ้าต่อยได้คงต่อยไปแล้ว แก้วจึงจำเป็ต้องพูด
ลูกแก้ว : พี่ไนท์...แก้วไม่มีเงิน แก้วต้องทำงาน แม่ยึดบัตร ยึดรถแก้วไปหมด แก้วต้องหาเงิน เลิกงานก็รีบกลับห้อง ที่ไม่บอกเพราะไม่อยากรบกวนพี่ ไม่อยากให้พี่คิดมาก แล้วแก้วก็ไม่ได้คิดไรกับพี่ขิม แก้วมีแค่พี่แค่คนเดียว แก้วเหนื่อยพี่รู้มั้ย อย่าทะเลาะกันได้มั้ยพี่ เข้าใจแก้วหน่อยได้มั้ย ????????
น้ำตามันไหล มันเหนื่อย มันท้อ ไหนจะแม่ พี่สาว และแฟนตัวเองอีก
" หมับ "
" ไม่ต้องร้อง กูเข้าใจแล้ว "
ลูกแก้ว : ฮืออ...ไม่ได้อยากโกหกพี่นะ
" อืม "
พี่ไนท์เข้ามากอดแก้ว อยากได้กำลังใจจากแฟน ในยามที่เราเหนื่อย ท้อ พี่ไนท์ลูบหลังให้แก้วเชิงปลอบ แล้วเช็ดน้ำตาให้
พี่ไนท์ : ไปอาบน้ำพักผ่อน พรุ่งนี้ค่อยว่ากัน แก้วมาอาบน้ำ มานอน พี่ไนท์ก็ตามมานอนข้างๆแล้วกอดแก้ว
พี่ไนท์ : กูจะช่วยมึงเองนะ

3K
