[จบ] แต่งก่อนค่อยรักกัน

บทที่ 56 อบอุ่น

เมื่อนึกถึงชายคนนั้น ดวงตาของเหยียนซีก็ค่อย ๆ อ่อนโยนลง

เมื่อรถขับเข้าไปในคฤหาสน์ เธอก็เห็นทางเดินทั้งหมดถูกล้อมรอบด้วยดอกไม้

เจียงโม่เฉินสวมเสื้อเชิ้ตและกำลังอ่านเอกสารบนเก้าอี้

เมื่อชายหนุ่มได้ยินเสียงของผู้ช่วย เขาก็เงยหน้าขึ้นและมองตรงไปที่ผู้หญิงที่ลงจากรถ

เจียงโม่เฉินยื่นเอกสารไปด้านข้างก่อนจะออกคำสั่งสองสามครั้งแล้วเดินเข้ามาหาเหยียนซีด้วยขายาวและแข็งแกร่งของเขา

"คุณเหนื่อยไหม?"

ชายหนุ่มก้มศีรษะลงเล็กน้อยพลางจับมือเธอแล้วเดินเคียงข้างกันไปทางโต๊ะกลางคฤหาสน์

"ผมไม่รู้ว่าคุณจะกลับมาเมื่อไร ผมเพิ่งเตรียมอาหารก่อนอาหารเย็น..."

เมื่อเห็นอาหารอร่อยบนโต๊ะ หัวใจของเหยียนซีก็ยิ่งอ่อนลง

ผู้ชายที่เหมือนจักรพรรดิคนนี้ ไม่เพียงแต่ทุ่มเททุกอย่างเพื่อเธอเท่านั้น แต่ยังเตรียมสิ่งเหล่านี้อย่างพิถีพิถันทุกครั้ง

เขาไม่เพียงสามารถพาเธอไปดูความสว่างไสวบนโลก แต่ยังสามารถดูแลเธออย่างพิถีพิถันและละเอียดอ่อนในทุกขั้นตอน

ในโลกนี้ไม่ว่าเธอจะอยู่ที่ไหน ก็จะมีผู้ชายคนนี้ที่ปฏิบัติต่อเธอราวกับสมบัติที่ล้ำค่าอย่างแท้จริง

เห็นอย่างชัดเจนว่าไป๋ลั่วฝานไม่สามารถให้อะไรแบบนี้กับเธอได้เลย

น้ำตาคลอเบ้าในดวงตาของเหยียนซี เธอทิ้งงานและความเหน็ดเหนื่อยไว้ทั้งหมด

ในขณะนี้เธอแค่อยากเป็นผู้หญิงของเขา

"โม่เฉิน..."

เธอหันหลังกลับเงยหน้าขึ้นมองเขาและกระซิบข้างหูเขา

ดวงตาสีเข้มของชายคนนั้นสว่างขึ้น เขาดึงไหล่เธออย่างใจเย็นและถามอย่างจริงจังว่า "คุณแน่ใจเหรอ?"

เหยียนซีไม่ตอบด้วยคำพูด ดวงตาที่ชัดเจนและน่ารักของเธอได้อธิบายทุกอย่างแล้ว

เธอไม่ต้องการเวลาพิสูจน์ว่าเจียงโม่เฉินเป็นของเธออย่างถูกต้อง และตอนนี้เธอก็ต้องการเป็นของเขาอย่างสมบูรณ์แบบ

เธอไม่ต้องการแบกรับความยากลำบากทั้งหมดเพียงลำพัง หญิงสาวเชื่อว่าผู้ชายคนนี้สามารถให้อนาคตที่สดใสแก่เธอได้

ตั้งแต่พวกเขาแต่งงานกัน เขาทำให้เธอรู้สึกปลอดภัย เธอไม่อยากรออีกต่อไป!

"ตกลง!"

เจียงโม่เฉินตอบสั้น ๆ ก่อนจะช้อนตัวอุ้มภรรยาที่เพิ่งแต่งงานใหม่เข้าไปในห้องนอน ทิ้งพี่เซี่ยและเฉินอี้ทานอาหารเย็นที่โต๊ะในคฤหาสน์

เขามองหน้าเธออย่างอ่อนโยน และถามว่า "คุณพร้อมหรือยัง?"

เหยียนซีเรียกความกล้าหาญของตัวเองเพื่อระงับความกังวลใจที่ลึกล้ำในใจของเธอและกอดเขาไว้แน่น

"เพราะความห่วงใยและความรักของคุณ ฉันสามารถใช้ชีวิตได้อย่างมีความสุข ยกเว้นแต่ว่าคุณไม่ต้องการใช้เวลาที่เหลือในชีวิตกับฉัน ฉันชอบคุณมาก ดังนั้นฉันคิดว่าฉันต้องทำสิ่งนี้!"

ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความเขินอาย เธอไม่เคยประหม่าและคาดหวังมากไปกว่านี้อีกแล้ว

อย่างที่เธอบอกว่าเมื่อมันเริ่มต้นมันย่อมจะไม่จบง่าย ๆ แน่!

เจียงโม่เฉินจะไม่เสียใจที่เขาตอบรับคำสนองจากเธอนี้

ชายหนุ่มหลงระเริงกับคำสารภาพที่น่ารักของเธอ เจียงโม่เฉินค่อย ๆ จับเธอไว้ในอ้อมแขนของเขาและจูบเธอเบา ๆ ที่ริมฝีปาก

"ฉันรอมาตลอด...สำหรับคุณ"

เหยียนซีถึงกับพูดไม่ออก...

เช้าวันที่สอง...

ในที่สุดเมื่อเหยียนซีลืมตาขึ้น เธอเห็นว่าเจียงโม่เฉินกำลังมองมาที่เธอ ร่างกายส่วนบนที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามที่ผ่านการดูแลอย่างดีของเขาประกอบกับสีผิวที่น่าดึงดูดถูกเปิดเผยครึ่งหนึ่ง แน่นอนว่ามันทำให้หญิงสาวยิ้มออกมาได้

"ฉันไม่ได้คาดหวังว่าผู้ชายของฉันจะหล่อขนาดนี้"

"หล่อไหม?" เสียงเย็นชาของเขาดังขึ้น เขาแตะที่ปลายจมูกของเหยียนซีและพูดว่า "ลุกขึ้น คุณจะได้เห็นมันไปตลอดชีวิต ตราบใดที่คุณไม่เบื่อผมซะก่อน"

เธอวางแขนไว้รอบคอชายหนุ่มด้วยรอยยิ้มและพูดว่า "ฉันจะไม่มีวันเบื่อที่จะดูคุณค่ะ"

เมื่อเธอตื่นขึ้นมาข้าง ๆ เขาและเห็นแสงแรกของเช้าวันใหม่ เธอก็รู้สึกว่าทั้งชีวิตของเธอเต็มไปด้วยความหวัง...

ทั้งสองคนลงไปชั้นล่างเพื่อทานอาหารเช้าด้วยกัน และบรรยากาศอันแสนหวานก็อ้อยอิ่งอยู่รอบตัวพวกเขา

"เหยียนซี... มีบางอย่าง..." เฉินอี้เข้ามาและอยากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ลังเล

"ไปกันเถอะ"

เหยียนซีพูดพลางวางตะเกียบลง

"ทีมงานเบื้องหลังจะจัดปาร์ตี้เล็ก  ๆ ในคืนนี้เพื่อเฉลิมฉลองความสำเร็จของการถ่ายทำ ฉันขอเชิญคุณมา..."

โดยทั่วไปแล้วมันไม่ง่ายเลยที่จะปฏิเสธคำเชิญดังกล่าว แต่เนื่องจากเจียงอวี้เหมิงได้รับเชิญด้วย เธอและไป๋ลั่วฝานจะเข้าร่วมงานปาร์ตี้ด้วยกัน

หลังจากคิดอยู่พักหนึ่งเธอก็พูดว่า "ตอบกลับพวกเขา ฉันจะไปที่นั่นตรงเวลา"

เฉินอี้ชื่นชมความกล้าหาญของเหยียนซีและไปเตรียมตัว

เจียงโม่เฉินที่นั่งข้าง ๆ เธอ พยักหน้าเห็นด้วย "ทำได้ดี"

"คุณไม่กลัวเหรอว่าฉันจะถูกรังแกเมื่อฉันออกไปข้างนอกแล้วเจอพวกนั้น"

เมื่อได้ยินเช่นนี้ เจียงโม่เฉินก็ขมวดคิ้ว "จะมีใครที่สามารถรังแกคุณได้"

ในตอนแรกเขายังกังวลว่าจะมีปัญหาในการถ่ายทำมากมาย แต่ชายหนุ่มก็ค่อย ๆ พบว่าเหยียนซีเป็นผู้หญิงที่มีเหตุผล

เธอเข้าใจอย่างชัดเจนว่าเธอเองต้องการอะไร ด้วยเหตุนี้เขาจึงหมกมุ่นอยู่กับเสน่ห์ส่วนตัวของเธอมากขึ้น

หลังจากได้รับข่าวว่าเหยียนซีจะปรากฏตัว เจียงอวี้เหมิงได้สั่งให้ผู้ช่วยของเธอเตรียมชุดที่สวยที่สุดสำหรับเธอ

เธอต้องให้ทุกคนเห็นว่าเธอเป็นดาราที่เปล่งประกายที่สุด! สวยกว่า! และดูดีกว่านังเหยียนซี!

คืนนั้นทันทีที่ประตูงานเลี้ยงถูกเปิดออก เจียงอวี้เหมิงในชุดที่งดงาม เธอจับแขนของไป๋ลั่วฝานและค่อย ๆ เดินเข้าไปในห้องโถงใหญ่อย่างยิ้มหวาน

"คุณไป๋ คุณกับเจียงอวี้เหมิง..."

"เรากำลังจะหมั้นหมายกัน" ไป๋ลั่วฝานตบมือเจียงอวี้เหมิงเบา ๆ เขาตัดสินใจแล้ว

ตอนนี้เขาเลิกกับเหยียนซีแล้ว เขาจะต้องให้คำอธิบายเพื่อให้เจียงอวี้เหมิงมีเส้นทางชีวิตที่สวยงาม

ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นในอนาคตเขาจะไม่สนใจความสัมพันธ์ของเขากับเหยียนซีในช่วงเวลาไม่กี่ปีที่ผ่านมาอีกต่อไป

ในขณะที่พวกเขากำลังพูดคุยกัน เหยียนซีก็ก้าวเข้ามาพร้อมพี่เซี่ยและ เฉินอี้

ชุดที่เรียบง่ายของเหยียนซีนั้นไม่สะดุดตา แต่มันเข้ากับบุคลิคของเธอมาก ความอ่อนโยนในตัวเธอและทุกการเคลื่อนไหวนั้นดูสะดุดตาเป็นพิเศษ

เจียงอวี้เหมิงมองไปที่ไป๋ลั่วฝานและคว้าแขนของเขา "เหยียนซี คุณได้ยินไหมคะ?"

มันเป็นคำถามที่มีจุดประสงค์แอบแฝงเพื่อการจุดไฟให้ลามใหญ่โตยิ่งขึ้น

ไป๋หว่านหนิงวางแก้วแชมเปญลงแล้วเดินไปหาเหยียนซี "อดีตก็คืออดีต พวกเขาจะเป็นคู่รักกันในอนาคต อวี้เหมิงจะมีฐานที่มั่นคงในวงการบันเทิงและกลายเป็นราชินีภาพยนตร์คนใหม่ เธอจะอวยพรให้พวกเขาใช่ไหมเหยียนซี?"

ไป๋หว่านหนิงจ้องมองที่ใบหน้าของเหยียนซี

หล่อนต้องการเห็นใบหน้าที่เจ็บปวดของเหยียนซี

ตอนนี้นังเด็กนี่ต้องรู้ข่าวการหมั้นของพวกเขา แล้วเธอจะต้องเศร้ามากแน่ ๆ!

เศร้าสิ! โกรธและกรีดร้องออกมาสิ! หรือจะถลาไปตบอวี้เหมิงเลยยิ่งดี! แล้วฉันกับลั่วฝานจะได้ปั่นข่าวทำลายเธอมากขึ้น

ไป๋หว่านหนิงหวังจะเห็นเหยียนซีร้อนแบบนั้น

"ไม่ว่าผู้หญิงจะมีชื่อเสียงแค่ไหนและประสบความสำเร็จแค่ไหนก็ต้องมีผู้ชายที่เต็มใจดูแลและอยู่เคียงข้างเธอ อวี้เหมิงโชคดีมากที่ได้รับความรักจากลั่วฝาน และตัวคุณก็ถูกกำหนดให้ต้องเลิกกับเขา ในอนาคตของบริษัท ฉันหวังว่าเธอจะสามารถรักษาระยะห่างจากเขาได้ อย่าปล่อยให้คนอื่นหัวเราะเยาะคุณให้สมเพชเปล่า ๆ ล่ะ"

ผู้คนรอบข้างตกตะลึง พวกเขาไม่ได้คาดหวังว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้