"ไฟใหม้..!!! ไฟใหม้..!!! หนีเร็ว..ไฟใหม้..!!!" หลังจากที่เด็กชายจูหงเฟยได้ยินเสียงระฆังขนาดใหญ่ในหัวของเขาจนต้องใแหกตาตื่น เขาก็แหกปากร้องโวยวายออกมาอย่างอภิมหาดัง
จูหงเฟยคิดว่ามันคือสัญญาณเตือนไฟใหม้ แต่จูหงเฟยก็ไม่ทันได้สังเกตุว่าทำไมเสียงสัญญาณเตือนไฟใหม้มันถึงได้เป็เสียงลั่นระฆังั์ขนาดใหญ่ไปได้
หลังจากที่เสียงะโแหกปากโวยวายของจูหงเฟยเงียบลงไปแล้ว พ่อกับแม่ของจูหงเฟยก็รีบเปิดประตูเข้ามาในห้องนอนของจูหงเฟย
ในตอนนี้จูหงเฟยกำลังนั่งหลับตาห้อยขาอยู่ตรงขอบเตียง จูหงเฟยนั่งอยู่นิ่งๆคล้ายๆกับคนละเมอ พ่อกับแม่ของจูหงเฟยจึงพากันเข้าไปปลอบจูหงเฟยแล้วเอนตัวเขาให้นอนลง เพื่อให้จูหงเฟยได้นอนหลับต่อ จากนั้นพ่อกับแม่ของจูหงเฟยก็เปิดประตูห้องคอนโดออกไปเพื่อขอโทษบรรดาเพื่อนบ้านห้องข้างเคียงที่ต้องตื่นขึ้นมาจากการละเมอแหกปากะโโวยวายของจูหงเฟย
เด็กชายจูหงเฟยเขาไม่ได้หลับ เขาตื่นอยู่ตลอดเวลา เพียงแต่ในตอนนี้จูหงเฟยกำลังงงกับบางสิ่งบางอย่างที่อยู่ในจิตสำนึกของเขาเหมือนกับความฝัน จูหงเฟยจึงต้องหลับตาลงเพื่อสัมพัสถึงมันให้ชัดเจน
--ระบบเทพยุทธ์กำลังจะเริ่มต้นเปิดการใช้งาน โฮสต์้าเปิดการใช้งานหรือไม่--
อักษรภาษาจีนาสีขาว บนพื้นผิววงกลมหยินหยางออร่าแสงสีม่วงใส ปรากฏขึ้นมาภายในจิตสำนึกของจูหงเฟย จนทำให้ในตอนนี้จูหงเฟยรู้สึกสับสนงุนงงไปหมด
ถ้าจะว่าจูหงเฟยกำลังฝันอยู่ก็ไม่ใช่ เพราะเสียงสั่นลั่นระฆังขนาดใหญ่นั้นมันดังมาก ยังไงเขาก็ต้องตื่น ตลอดจนพ่อกับแม่ของจูหงเฟยก็เข้ามาปลอบ ซึ่งจูหงเฟยก็รู้สึกตัวอยู่ตลอดเวลา เพียงแต่จูหงเฟยยังงงๆกับตัวเอง จูหงเฟยก็เลยหลับตาลงไปเพื่อสัมพัสถึงระบบเทพยุทธ์ว่ามันเกิดขึ้นกับเขาจริงๆหรือไม่
"ฮ่าๆๆ.. เราไม่ต้องถูกรถชนจนตายแล้วข้ามมิติไปที่โลกอื่นเหมือนกับในมังงะ,ในอนิเมะ แต่เราก็มีระบบได้ ฮ่าๆๆ.."
"เรานี่มันสมควรที่จะเป็ซุปเปอร์ฮีโร่ผู้ยิ่งใหญ่ของโลกนี้จริงๆ ฮ่าๆๆๆ.."
"ว่าแต่.. เราจะใช้ชื่อซุปเปอร์ฮีโร่ของเราว่าอะไรดีนะ บิ๊กแมน..อืม..ไม่ดี เดี๋ยวจะมีแค่แรงแบบ *ชุปเปอร์แมน* กับ *เดอะ ฮักส์* รึว่าชื่ออัศวินชุดเกราะเทพยุทธ์แมน เอาไว้แข่งกับชุดเกราะของ *ไอรอนแมน* ฮ่าๆๆๆๆ.."
"เอ๋..ว่าแต่ไอ้เ้าระบบเทพยุทธ์นี่ทำไมมันถึงมีหน้าจอเป็รูปวงกลมกันหว่า ไม่เห็นเหมือนในเกมส์ที่เป็จอรูปสี่เหลี่ยมเลย แถมยังเป็วงกลมหยินหยางซะด้วย"
"สงสัยไอ้เ้าระบบเทพยุทธ์นี่มันจะสังกัดสำนักบู๊ตึ้ง ถึงมีหน้าจอเป็รูปวงกลมหยินหยาง ถ้ามันสังกัดสำนักวัดเส้าหลิน ก็คงจะมีหน้าจอเป็รูปสวัสดิกะว่านจื้อเป็สินะ" จูหงเฟยคิดในใจอย่างไร้สาระไปเรื่อยๆเพื่อลดอาการใและความงุนงงสงสัยของตัวเขาเอง มันจะเกิดอะไรขึ้นก็ช่าง จูหงเฟยขอบ่นไว้ก่อน เพื่อทำให้ตัวเองใจล่มๆลง [ จูหงเฟยมีนิสัยขี้บ่นตามธรรมชาติของเขา ]
อนึ่ง. สวัสดิกะว่านจื้อ คือสัญญาลักษณ์ที่ใช้ในศาสนาพุทธ คล้ายกับเครื่องหมายสวัสดิกะของนาซี แต่สวัสดิกะว่านจื้อมีมาก่อนสวัสดิกะของนาซีเป็เวลามาแล้วมากกว่า 2,000 ปี
"แล้วไอ้เ้าระบบเทพยุทธ์นี่มันใช้งานยังไงกันแน่" จากนั้นจูหงเฟยก็ตั้งสมาธิเพื่อสัมพัสถึงระบบเทพยุทธ์อีกครั้ง
--ระบบเทพยุทธ์กำลังจะเริ่มต้นเปิดการใช้งาน โฮสต์้าเปิดการใช้งานใช่หรือไม่--
*ใช่*
"เอ๋..?? ทำไมระบบอันนี้ถึงมีแต่คำตอบ *ใช่* อย่างเดียวล่ะ ไม่มีคำว่า *ไม่ไช่* เลยเหรอ"
"แต่ช่างมันเถอะยังไงมีระบบอันนี้ย่อมต้องดีแน่ เราจะได้กลายเป็ชุปเปอร์ฮีโร่เทพยุทธ์ในยุคใหม่ ดูสิว่าระหว่างเทพยุทธ์แมนกับซุปเปอร์แมน,สไปเดอร์แมนหรือว่าแบทแมน ใครมันจะเจ๋งกว่ากัน..ฮ่าๆๆ.."
"กด *ใช่* ไปเลย..ลุย..!!"
ว่าแล้วจูหงเฟยก็ยกมือขึ้นแล้วแสดงท่าทางว่าเขากำลังกดไปตรงคำว่า *ใช่* บนหน้าจอในจิตสำนึก อย่างที่เขาเคยอ่านเคยเห็นในมังงะและในอนิเมะ
แกร๊งๆๆๆๆ..!!!! เสียงลั่นระฆังขนาดใหญ่ดังขึ้นมาในหัวของจูหงเฟยอีกครั้ง "โอ้ย..!! หนวกหูชะมัด ทำไมไอ้เ้าระบบเทพยุทธ์นี่ถึงไม่มีเสียง ติ๊งๆ..!! เหมือนในเกมส์นะ ดันมีเสียงเป็เสียงระฆังวัดไปซะได้ เฮ้อ..แล้วมันจะได้เื่ได้ราวไหมนี่ เฮ้อ.." จูหงเฟยบ่นไม่หยุดในระหว่างที่กำลังรอระบบเทพยุทธ์เปิดการทำงาน
--ระบบเทพยุทธ์ เปิดการทำงานสำเร็จแล้ว--
*ระบบเทพยุทธ์*
--โฮสต์ : จูหงเฟย--
--อายุ 10 ปี--
--ขั้นกายาพื้นฐาน : เลเวล = 1 --
--สภาพร่างกาย--
--เมื่อเทียบกับผู้ชาย,ผู้หญิงในระดับนักกีฬาเหรียญทองโอลิมปิคหรือนักกีฬาอาชีพในระดับแชมป์โลก--
1. ด้านพละกำลัง = 10 / 100 %
2. ด้านความเร็ว = 11 / 100 %
3. ด้านความอึด = 10 / 100 %
4. ด้านการป้องกัน = 10 / 100 %
5. ด้านการรักษาตัวเอง = 10 / 100 %
--ถ้า % ของสภาพร่างกายในแต่ละหัวข้อเพิ่มขึ้นเป็ 20 % ขึ้นไปจนครบทั้ง 5 หัวข้อ เลเวลก็จะเลื่อนขึ้นไปเป็เลเวล 2 --
--เคล็ดดูดซับพลังปราณ = *ไม่มี*--
--ทักษะยุทธ์ = *ไม่มี*--
----------------