แก้วกานดานั่งลงตรงข้ามกับธาราเขามองเธอด้วยแววตาที่ดูเหมือนเสือกำลังรอขย้ำเหยื่อ จนเธอนั้นไม่กล้าพูดจุดประสงค์ที่มาตรงๆกลัวเขานั้นไม่พอใจถ้ารู้ว่าเธอมีลูกกับเขา และยิ่งไปกว่านั้นกลัวเขาหาว่าเธอโกหก
“สบายดีหรือเปล่าคะ”เธอถามเขาออกมาด้วยประโยคง่ายๆ ที่ไม่ควรถามหลังจากทิ้งเขาไป
“สบายดีพูดธุระของคุณมาเลยดีกว่า ผมมีงานอีกเยอะที่จะต้องทำ” ธาราบอก
เขาให้คนตามหาเธอแทบพลิกแผ่นดินแต่อยู่ๆ เธอก็มาปรากฏตัวตรงหน้าเขา นึกสงสัยในใจว่าแก้วกานดามาพบเขาด้วยสาเหตุอะไรแต่ผู้หญิงอย่างเธอมันคงไม่พ้นเื่เงินๆ ทองๆ อยู่ดี
“ฉันอยากขอยืมเงินคุณหนึ่งล้านห้าแสนบาทและอยากขอให้คุณช่วยไปตรวจไขกระดูก ถ้าเข้ากันได้ก็อยากให้คุณบริจาคไขกระดูกของคุณ”แก้วกานดาบอกเขา พยายามทำใจดีสู้เสือ แล้วบอกความ้าของตัวเองไป
ธาราหัวเราะขึ้นมาเมื่อสิ่งที่เขาคิดไว้นั้นไม่มีผิดแต่ก็สงสัยเื่ไขกระดูกว่าเธอจะให้เขาบริจาคให้ใคร
“บริจาคไขกระดูกให้ใครทำไมต้องเป็ผม”
“ให้แม่เผื่อมันเข้ากันได้ ก็เท่านั้น” แก้วกานดาบอกเขา
ธาราไม่มีความรู้หรือไม่ได้สนใจเื่ทางการแพทย์อยู่แล้วเขาเลยไม่ได้สงสัยและไม่ได้ถามอะไรเธอต่ออีก
“เงินตั้งเป็ล้านมีอะไรมาแลกเปลี่ยนล่ะ ผมทำธุรกิจนะ ถ้าลงทุนแล้วไม่คุ้มผมก็ไม่อยากเสี่ยง”ธาราบอก ทังที่ในใจนั้นมีข้อเสนอที่เขา้าอยู่แล้ว
“ให้ฉันทำงานที่นี่ใช้หนี้จนกว่าจะหมดก็ได้”แก้วกานดาบอกเขา
“ข้อเสนอไม่น่าสนใจ”ธาราบอก
“งั้นคุณ้าอะไร”แก้วกานดาถาม
ธารายกยิ้มอย่างพอใจเขารอประโยคนี้ เพื่อที่จะยื่นข้อเสนอออกไป
“มาเป็เมียเก็บผมจนกว่าผมจะพอใจ”
แก้วกานดาใที่ได้ยินข้อเสนอของเขาธารายิ้มกริ่มเขารู้ว่าเธอไม่มีทางเลือกแน่
“แค่นั่งๆนอนๆ รอผมที่ห้องที่เราเคยนอนด้วยกัน รอปรนนิบัติผมบนเตียงอย่างเดียวจนกว่าผมจะพอใจ ก็เท่านั้น งานง่ายๆ แลกกับเงินและให้ผมไปบริจาคไขกระดูกอะไรนั่นผมว่าคุ้มนะ” ธาราบอกแล้วหรี่ตามองเธออย่างขอคำตอบ
“ตกลงค่ะ”แก้วกานดาตอบตกลงอย่างไม่ต้องคิด
“งั้นเริ่มวันนี้เลย”ธาราบอกอย่างใจร้อน
“ไม่ค่ะเริ่มหลังจากที่คุณจ่ายเงินให้ฉันครบแล้ว และไปตรวจไขกระดูกที่โรงพยาบาลก่อน”แก้วกานดาบอกเขาเสียงแข็ง อย่างน้อยได้เงินมาก่อนก็อุ่นใจส่วนเื่ไขกระดูกของเขานั้นถ้าเข้ากันไม่ได้ก็ค่อยรอให้มีคนมาบริจาคอีกที
“ได้ตามนั้น” ธาราบอกแล้วลุกขึ้นใส่เสื้อสูทคลุมทับ
“ไปโรงพยาบาลกันตอนนี้เลย”ธาราบอกแล้วเดินนำหน้าเธอออกไป
แก้วกานดาเดินตามเขาแผ่นหลังกว้างที่คุ้นเคย เธอคิดถึงััที่เคยกอดเขา ตอนนี้เขาอยู่ตรงหน้าเธอแล้วข้อเสนอของเขามันจะทำให้เธอได้ใกล้ชิดกับเขา แต่เพราะธุรกิจไม่ใช่ความรัก
เธอกำลังจะโดนธาราเอาคืนเขาคงไม่ยอมปล่อยเธอง่ายๆ อย่างแน่นอน แต่เมื่อนึกถึงหน้าชลธีแล้วเธอก็ต้องเข้มแข็งเธอยอมทำทุกอย่างเพื่อให้ชลธีกลับมาเป็เด็กที่สดใสร่าเริงอีกครั้งแม้ต้องแลกกับความเ็ปจากพ่อของเขาเองก็ตาม
*********************
ธารานั่งลงอย่างขัดๆหลังจากการดูดไขกระดูกไปตรวจ แก้วกานดารู้ว่ามันปวดเพราะเธอก็เคยทำมาแล้ว
“อีกสองวันก็หายปวด”แก้วกานดาบอกเขา
ธารามองเธออย่างหงุดหงิดก่อนจะยื่นกุญแจรถให้แก้วกานดาเป็คนขับเพราะเขาปวดจนไม่สามารถขับรถไหว
แก้วกานดารับมาแล้วอมยิ้มนิดหนึ่งก่อนจะหุบยิ้มเมื่อเห็นสายตาที่แข็งกร้าวของเขา
ธาราโทรไปบอกเลขานุการว่าจะไม่เข้าไปในวันนี้แล้วให้แก้วกานดาไปส่งเขาที่ห้องพัก เขาจะนอนค้างที่นี่เฉพาะตอนที่พาผู้หญิงมานอนด้วยเท่านั้นแต่ส่วนใหญ่จะกลับไปนอนที่บ้าน ซึ่งธาริณีเองก็ปล่อยให้เขามีอิสระในจุดนี้เพราะรู้แล้วว่าไม่สามารถบังคับธาราเื่แต่งงานได้เลย
เมื่อไปถึงเขาก็จะจู่โจมเธอทันทีแต่แก้วกานดาบ่ายเบี่ยงเขาเพราะว่าเธอยังไม่ได้ในสิ่งที่้า
“คุณยังไม่จ่ายเงินฉันนะคะแล้วอีกอย่างหมอบอกว่าอย่าเคลื่อนไหวสะโพกบ่อยเดี๋ยวมันจะไม่หายปวดนะคะ”แก้วกานดาบอก
ธาราเลยนั่งลงแล้วมองหน้าของเธอใบหน้าที่ทำให้เขาทั้งคิดถึงและทั้งแค้นเธอ เขาไม่อยากจะเชื่อว่าคนเห็นแก่เงินอย่างเธอจะทำให้เขารักและลืมเธอไม่ลงได้อย่างนี้
แต่รักแค่ไหนเขาก็ยิ่งแค้นเธอมากเท่านั้นเขาอยากได้เธอมาอยู่กับเขา บำเรอให้เขามีความสุขแต่จะไม่มีวันยกย่องเธอ ให้เธอเป็แค่นางบำเรอของเขาเท่านั้นก็พอ
“พรุ่งนี้ผมจะเขียนเช็คให้”เขาบอกเธอ แล้วนั่งจ้องหน้าเธออยู่อย่างนั้นจนแก้วกานดารู้สึกอึดอัด
“งั้นฉันจะกลับไปที่โรงแรมคุณทานยาแก้ปวดแล้วพักผ่อนเถอะค่ะ” แก้วกานดาบอก
“ไปเก็บของแล้วย้ายมาอยู่ที่นี่วันนี้ ไม่อย่างนั้นผมจะยกเลิกข้อตกลงทุกอย่าง” ธาราบอกเสียงกร้าว
แก้วกานดามองเขาธาราไม่ใช่คนเดิมอีกต่อไปแล้วจริงๆ และอิสระของเธอกำลังจะสิ้นสุดลงแล้วในวันนี้
*********************
วันต่อมาธาราที่เริ่มปวดน้อยลงแล้วก็ไปทำงานอย่างไม่สบอารมณ์เขาเคลียร์งานทุกอย่างเพื่อรีบไปรับแก้วกานดาใน่บ่ายเพื่อฟังผลด้วยกัน
แก้วกานดารอฟังผลตรวจอย่างตื่นเต้นธาราอยากถามรายละเอียดเธอมากกว่านี้ แต่ว่ากลัวมันจะเป็การแสดงความห่วงใยเขาเลยไม่ได้พูดอะไร แล้วนั่งรอฟังผลลุ้นไปกับเธอ
เมื่อพยาบาลเรียกชื่อธาราเข้าไปฟังผลตรวจแก้วกานดาก็เข้าไปด้วย ทันทีที่หมออ่านผลตรวจแก้วกานดาก็ดีใจจนร้องไห้ออกมา
“เราสามารถบริจาคไว้ั้แ่ตอนนี้เลยได้หรือเปล่าคะหมอ”แก้วกานดาถามหมออย่างร้อนใจ
“ผู้บริจาคไขกระดูกเพื่อนำสเต็มเซลล์ออกมาต้องมีการเตรียมพร้อมไว้ก่อน คือบริจาคเืตัวเองเอาไว้ก่อนแล้วหลังจากนั้นค่อยทำการดูดไขกระดูก ซึ่งใช้เวลาประมาณสามชั่วโมงในห้องผ่าตัด ต้องนอนพักที่โรงพยาบาลหนึ่งคืนแล้วหลังจากนั้นจะกลับไปพักที่บ้านหรือนอนพักฟื้นต่อที่โรงพยาบาลก็ได้ซึ่งร่างกายต้องใช้เวลาฟื้นตัวอยู่ประมาณหนึ่งสัปดาห์” แพทย์หญิงวัยสี่สิบบอกด้วยน้ำเสียงที่ดูเป็ทางการ
“งั้นผมจะบริจาคเืไว้เลยแล้วกลับไปเคลียร์งานสักสามวัน ค่อยมาบริจาคจะได้หรือเปล่าครับ” ธาราบอกเพราะการพักฟื้นนานหลายวันมันอาจทำให้งานของเขาสะดุดลงได้
“ค่ะหมอจะได้ล็อกคิวให้ แล้วผู้รับบริจาคจะสามารถเข้ารับการปลูกถ่ายได้เมื่อไหรคะ”เธอหันถามแก้วกานดา
“ทันทีที่คุณธาราบริจาคเสร็จดิฉันจะติดต่อให้ทางโรงพยาบาลให้ส่งตัวผู้รับบริจาคมารับการปลูกถ่ายทันทีเลยค่ะ”แก้วกานดาบอกด้วยท่าทางที่ดีใจ
“ค่าใช้จ่ายค่อนข้างสูงนะคะประมาณหนึ่งล้านห้าแสนถึงสองล้านบาท” เธอแจ้งค่าใช้จ่ายกับแก้วกานดา
“ตอนนั้นคุณหมอที่นั่นแจ้งว่าหนึ่งล้านห้าแสนบาทรวมทุกอย่างแล้วนะคะ” แก้วกานดาถามออกไป มือไม้สั่นเหมือนจะเป็ลม
“คือราคานั้นจริงค่ะหากคนไข้ไม่มีอาการแทรกซ้อนส่วนที่เพิ่มขึ้นมาหมอแค่พูดให้ญาติผู้ป่วยเตรียมตัวให้พร้อมค่ะ”เธออธิบายเสียงนุ่ม
“ไม่ต้องห่วงเื่ค่าใช้จ่ายครับคุณหมอรักษาให้เต็มที่เลย” ธาราบอกออกไป
“งั้นรบกวนจ่ายค่ารักษากับทางโรงพยาบาลก่อนนะคะหนึ่งล้านห้าแสนบาท ถ้ามีอะไรเพิ่มเติมเดี๋ยวทางเราจะแจ้งค่าใช้จ่ายในภายหลัง”แพทย์หญิงบอกธาราแล้วให้พยาบาลพาเขาไปที่ห้องการเงินเพื่อแจ้งรายละเอียดเื่ค่าใช้จ่ายอีกครั้ง
“จะเอาเช็คไปจัดการเองหรือจะให้ผมโอนจ่ายให้เลย”ธาราหันไปถามแก้วกานดาหลังจากที่บริจาคเืเสร็จและได้รับเอกสารรายละเอียดเกี่ยวกับค่าใช้จ่ายแล้ว
“โอนเข้าบัญชีฉันเลยดีกว่าค่ะเดี๋ยวฉันจะจัดการเอง” แก้วกานดาบอก เธอไม่อยากให้เขารับรู้ว่าชลธีคือคนไข้ไม่ใช่แม่ของเธอ
ธาราเดินนำหน้าเธอกลับไปที่รถแล้วใช้โทรศัพท์มือถือโอนเงินให้เธอสองล้านบาท พอแก้วกานดาเห็นเงินเข้าบัญชีเธอก็ยิ้มอย่างโล่งใจที่ในที่สุดชลธีก็มีความหวังที่จะได้รับการรักษาแล้ว
“ขอบคุณนะคะ”แก้วกานดาหันไปบอกธารา
ธาราเองก็ไม่เข้าใจว่าทำไมต้องทำดีกับเธอขนาดนี้พยายามคิดว่าตัวเองกำลังให้ในสิ่งที่เธอ้าก่อนที่จะเอาคืนจากเธอให้สาสมและให้คุ้มค่ากับเงินที่เขาเสียไป
“เปลี่ยนคำว่าขอบคุณเป็เื่ดีๆที่จะทำให้ผมในคืนนี้ดีกว่า” ธาราบอกเธอ เล่นเอาแก้วกานดาหน้าแดงกับคำพูดของเขา
“แต่คุณยังปวด...”
“ผมหายแล้ว”ธาราบอก แล้วสบตาเธออย่างโลมเลียจนแก้วกานดาทำตัวไม่ถูก
แม้เธอจะเคยหลับนอนกับเขามาหลายครั้งแล้วเมื่อหลายปีก่อนแต่สถานะตอนนี้และท่าทีของธาราที่เปลี่ยนไปมันก็ทำให้แก้วกานดารู้สึกอึดอัดใจอยู่ไม่น้อย แต่ก็พยายามคิดในแง่ดีว่ามันคงไม่มีอะไรแค่ทำให้มันจบๆไปเพื่อให้ชลธีได้รับการรักษาได้ทันท่วงทีพอเขาเบื่อเดี๋ยวเขาก็ทิ้งเธอไปเอง
“นี่เราจะไปไหนกันคะ”แก้วกานดาถามเมื่อเห็นว่าเขาไม่ได้ขับรถไปที่คอนโดมิเนียมของเขา
ธาราไม่ตอบเขาเหยียดยิ้มอย่างผู้มีชัยแล้วขับรถมุ่งหน้าไปยังจุดหมายที่เขา้าอย่างใจเย็นแก้วกานดาจึงไม่ถามเขาต่อ เธอนั่งเงียบรอดูว่าเขาจะพาเธอไปที่ไหนกันแน่
*********************
1K
![ลำปางหนาวมาก [จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1580925244_39552430.webp)
