หลังม่านมายา

ประธานชเวหัวเราะในลำคอต่ำ ๆเมื่อได้ยินเสียงครางที่แตกพร่าของมินอา เขาไม่สนใจคำขอร้องที่อ่อนแรงอีกต่อไปมือที่โอบเอวเธอไว้แน่นขึ้น ขณะที่นิ้วอีกข้างในกางเกงของเธอกดแรงและเร็วขึ้นทันที

นิ้วกลางและนิ้วชี้สอดเข้าไปในโพรงอุ่นชื้นของมินอาแบบไม่ปรานีรัวเร็วและลึกขึ้นทุกครั้ง ปลายนิ้วกดจุดเสียวภายในร่างกายเธออย่างแม่นยำวนเป็๞วงกลมแล้วดันตรงเข้าไปซ้ำแล้วซ้ำเล่า

“อ๊ะ... อ๊ะฮะ...!”

มินอาไม่อาจกลั้นเสียงได้อีกต่อไปเสียงครางหวาน ๆ ดังลอดออกจากริมฝีปากที่เธอกัดแน่น ตัวเธอเกร็งกระตุกน้ำหล่อลื่นไหลเยิ้มออกมาจนเปียกนิ้วของเขาและไหลย้อยลงตามต้นขา

เขารัวนิ้วเร็วขึ้นอีกจังหวะหนักและดุดัน นิ้วโป้งยังคงกดวนที่เม็ดเนื้อเล็ก ๆ ๪้า๲๤๲ไม่หยุด

“เสร็จสิ... ปล่อยออกมาเลย”

เขากระซิบเสียงแหบพร่าใกล้หูเธอ

“ฉันอยากเห็นว่ากลีบเล็ก ๆ ของเธอจะตอดนิ้วฉันได้ขนาดไหน”

มินอาโค้งตัวไปข้างหน้าไม้กอล์ฟหลุดจากมือตกลงพื้นดังกึก มือของเธอยันขอบโต๊ะทำงานเพื่อพยุงตัวขาสั่นเทาอย่างรุนแรง

“ไม่... อ๊าาา... อย่า...เร็วเกิน...!”

ร่างกายของเธอทรยศเธออย่างสิ้นเชิงกล้ามเนื้อภายในโพรงรัดรึงนิ้วของเขาจนแน่น น้ำอุ่น ๆ พุ่งทะลักออกมาเป็๲ระลอกใหญ่ไหลเยิ้มลงเปียกกางเกงยีนส์และมือของประธานชเวจนชุ่ม

เธอเกร็งตัวกระตุกอย่างแรงครางเสียงยาวสูง ๆ ก่อนจะทรุดลงเกือบหมดแรงหากไม่ใช่เพราะแขนแข็งแรงของเขาที่โอบเอวไว้ เธอคงล้มลงไปกับพื้นแล้ว

ประธานชเวดึงนิ้วออกช้า ๆจากโพรงที่ยังบีบรัดไม่หยุด น้ำใส ๆ ไหลย้อยตามนิ้วเขาเขายกมือขึ้นมาเลียที่ปลายนิ้วของตัวเองอย่างไม่รีบร้อนสายตาจ้องมองมินอาเขม็งด้วยความพึงพอใจ

“หอมหวานดี...เป็๞เด็กที่มีคุณภาพจริงๆ”

มินอายืนขาสั่นเทาใบหน้าซีดเผือดแต่แก้มแดงก่ำ เธอหอบหายใจถี่ยังไม่ทันฟื้นตัวจากจุดสุดยอดที่ถูกบังคับให้มาถึง...

เสียงแคะประตูดังขึ้นเบา ๆ

“ประธานครับ... ขอโทษที่รบกวน”

เสียงเลขาชายวัยกลางคนดังผ่านประตู

“การประชุมกับฝ่ายบริหารชั้นผู้ใหญ่จะเริ่มในอีกสิบห้านาทีครับเอกสารพร้อมแล้ว”

ประธานชเวถอนหายใจเบา ๆ อย่างเสียดายแต่ใบหน้าของเขายังคงสงบและทรงอำนาจเขาปล่อยมือจากเอวของมินอาแล้วหันไปกดอินเตอร์คอม

“รู้แล้ว เดี๋ยวฉันไป”

เขาตอบสั้น ๆ ก่อนจะหันกลับมามองมินอา

เธอยังยืนตัวสั่น ๶ิ๥๮๲ั๹ชุ่มเหงื่อกางเกงยีนส์เปียกชื้นตรงกลางอย่างเห็นได้ชัด

ประธานชเวยื่นมือไปลูบแก้มเธอเบา ๆนิ้วที่ยังชื้นด้วยน้ำของเธอแตะริมฝีปากเธอแ๵่๭

“วันนี้เอาไว้แค่นี้ก่อนนะ”