THE LUCKY MAN

“ งั้นเดี๋ยวอาทิตย์หน้า ผมจะเข้าไปหาพร้อมกับนำไวน์ไปให้ด้วยนะครับ ”
“ ไม่ต้องหรอก! เดี๋ยวฉันจะขึ้นไปหาด้วยตัวเอง พอดีฉันก็มีงานที่ต้องจัดการที่นั่นเหมือนกัน แล้วก็…….” เสียงของอีกฝ่ายเงียบหายไป จนเกือบทำให้อาตใจหาย
“ ดูแลฟ้าให้ดีๆละ!” เสียงอีกฝ่ายพูดออกมาอย่างจริงจัง
“ ไม่ต้องห่วงครับ ผมจะดูแลฟ้าให้ดีที่สุด ผมขอเอาชีวิตเป็นเดิมพัน ” อาตพูดออกมาอย่างจริงใจ
“ ฝากที่เหลือด้วย ” เมื่อพ่อของฟ้าได้ยินที่อาตพูดออกมา เขาก็ไม่ได้ว่าอะไรอีก หลังจากนั้นก็วางสายไป
ตู๊ดตู๊ดตู๊ดตู๊ด
หลังจากที่วางสายไป อาตก็กลับไปดื่มด่ำกับไวน์ต่อ สำหรับเขาแล้ว เขาไม่กลัวว่าพ่อของฟ้าจะหักหลังเขาอย่างแน่นอน เพราะคนของตระกูลจินดากุลนั้นได้ชื่อว่าชอบทำอะไรตรงๆมากกว่าทำลับหลังคนอื่น และอีกอย่างคือ พ่อของฟ้าจัดได้ว่าเป็นคนที่ยอมทำทุกอย่างเพื่อลูกสาว และเมื่ออาตก็ทำเพื่อลูกสาวของเขา พ่อของฟ้าจึงไม่มีเหตุผลที่จะกลายมาเป็นภัยต่ออาต และในส่วนของเรื่องสูตรไวน์ มันก็ไม่เป็นปัญหาอีกเช่นกัน ต่อให้มีใครขโมยสูตรไป พวกนั้นก็คงทำได้แค่เพียงไวน์ที่มีรสชาติเพียง 60% จากต้นฉบับเท่านั้น แล้วที่สำคัญ อาตยังมีระบบช่วยเพิ่มรสชาติให้กับเขาอีกด้วย
“จริงสิ! วันนี้ยังไม่ได้หมุนรูเล็ตเลยนี่นา” อาตทำการเปิดหน้าต่างของระบบขึ้นมา แล้วกด ปุ่มหมุนรูเล็ต
“วันนี้จะได้อะไรนะ?” อาตพูดออกมาอย่างคาดหวัง เพราะตั่งแต่บนรถไฟเป็นต้นมา เขาก็ไม่ได้อะไรอย่างอื่นนอกจากค่า luck เลย โดยตอนนี้นั้นเขามีค่า luck อยู่ทั้งหมด 1080แต้ม
ครืดดดดดดดดดดดดดดดดดดด เสียงลูกเหล็กหมุนไปตามแผ่นกระดาน แล้วก็ดูเหมือนว่าเทพีนำโชคจะได้ยินเสียงวิงวอนของอาต ในที่สุดลูกเหล็กก็ได้ตกลงไปในช่องเล็กๆช่อง1ที่มีชื่อว่า :เปลี่ยนแปลง: นี่เป็นครั้งที่ 2 แล้ว ที่อาตได้ช่องนี้
= ยินดีด้วย ท่านได้รับ:ทักษะติดตัวพิเศษ ‘การยกสมรรถนะร่างกาย’: = เสียงของระบบพูดออกมาอย่างไร้อารมณ์
= โดยทักษะติดตัวนี้จะทำการเพิ่มความสามารถในทุกๆส่วนของร่างกายไปอีกเท่าตัว โดยแลกกับการจ่ายค่า luck เป็นการตอบแทน ท่านสามารถเรียกใช้ทักษะนี้ด้วยการพูดว่า ‘ยกสมรรถนะร่างกาย’ =
“นี่มันของแรร์!! แถมยังโคตรดีอีกด้วย” อาตพูดออกมาอย่างตื่นเต้น หลังจากนั้นเขาก็กดรับรางวัลแล้วก็เรียนรู้ทักษะไปอย่างรวดเร็ว
“ ยกสมรรถนะร่างกาย” พูดจบ ก็มีหน้าต่างสี่เหลี่ยมเล็กๆขึ้นมาขึ้นมา
= ท่านต้องจ่ายค่าluck100แต้ม เพื่อยกสมรรถนะร่างกาย กดยืนยันเพื่อดำเนินการต่อ =อาตกดปุ่มยืนยันในทันที เมื่อเขากดเสร็จก็ได้มีแสงสีขาวปกคลุมร่างกายเขาไว้อย่างอ่อนโยน
“ไม่ค่อยรู้สึกแตกต่างเลยแหะ” เมื่อแสงสีขาวหายไป อาตก็สำรวจร่างกายตัวเอง
“ช่วยไม่ได้ เดี๋ยวลองอีกครั้งละกัน” เขาก็เรียกใช้ทักษะอีกครั้ง
= ท่านต้องจ่ายค่า luck 200แต้ม เพื่อยกสมรรถนะร่างกาย กดยืนยันเพื่อดำเนินการต่อ =
“ ทำไมอยู่ดีๆมันถึงเพิ่มเป็นเท่าตัวละ” อาตพูดออกมาอย่างตกใจ แต่ถึงอย่างนั้น เขาก็กดปุ่มยืนยันอยู่ดี
ปรากฏแสงสีขาวอ่อนปกคลุมตามร่างกายเขาอีกครั้ง เมื่อแสงจางหายไป เขาก็ได้สำรวจร่างกายตัวเองอีกครั้ง
“ รู้สึกร่างกายเบาขึ้นแหะ” หลังจากพูดจบ อาตเดินตรงไปที่โต๊ะม้าหินอ่อนที่อยู่นอกร้าน แล้วทำการยกเก้าอี้ของมันขึ้นด้วย2มืออย่างสบายสบาย ต่อมาเขาก็ลองยกมันด้วยมือข้างเดียวแทน
“ ถึงจะรู้สึกหนักอยู่หน่อยๆก็เถอะ แต่รู้สึกว่ามันจะสุดยอดเกินไปแล้ว” อาตพูดออกมาอย่างตะลึง หลังจากเห็นผลลัพธ์ที่ได้
“ ต่อไปนี้ฉันคือซุปเปอร์แมน” อาตพูดติดตลกออกมา และอีกสักพักเขาก็ได้ทำการยกระดับร่างกายตัวเองขึ้นอีกครั้ง ด้วยการจ่ายค่าluckอีก400แต้ม แล้วนั่นทำให้เขาคงเหลือค่าluckเพียง380แต้มเท่านั้น
--วันเปิดเรียนของมหาลัย
อาตเดินไปมหาลัยพร้อมกับฟ้าด้วยกัน 2 คน ในความเป็นจริงแล้วจะบอกว่ามีพวกเขาแค่สองคนก็ไม่ถูก เพราะว่ารอบตัวพวกเขาเต็มไปด้วยนิสิตนักศึกษามากมายหลายคนที่กำลังเดินไปมหาลัย
“อาตเราไปที่คณะก่อนนะ”ฟ้าพูดออกมหลังจากที่เดินมาถึงคณะแพทย์ของตัวเอง
“ให้ไปส่งไหม?”
“ไม่ต้องหรอก อาตรีบไปที่คณะเถอะ เดี๋ยวจะสายซะก่อน” ฟ้าโบกมือให้อาตแล้วก็เดินไปที่คณะของตัวเอง เมื่อเห็นฟ้าเดินจากไปแล้ว อาตก็ได้เดินไปที่คณะของเขา ในระหว่างนั้นเองก็ได้มีผู้หญิงสูงอายุเดินมาพร้อมกับคนกลุ่มหนึ่งเข้ามาหาเขา
“นักศึกษาคนนั้นน่ะ!! ช่วยหยุดก่อนได้ไหม”ผู้หญิงสูงอายุตะโกนออกมา
“หมายถึงผมงั้นหรอ?” อาตยืนงง
“ใช่แล้วเธอนั่นแหละ” ผู้หญิงคนนั้นได้ชี้มาที่อาต
“มีอะไรงั้นเหรอครับ” อาตถามออกมา
“เธอเป็นคนเล่นเปียโนที่ร้านกาแฟ A&P เมื่อ 3วันก่อนใช่ไหม”
“อ๋อนึกออกแล้ว!! คุณเป็นคนที่มาถามพนักงานเกี่ยวกับผมใช่ไหม?” อาตถามออกไป
“ ใช่แล้วเธอพอมีเวลาว่างไหม ”
“ ไม่ครับ! ผมต้องรีบไปรายงานตัวที่คณะ” อาตพูดออกมาอย่างไม่สนใจ แล้วก็ทำท่าจะเดินจาก
“เดี๋ยวก่อน! เธอเรียนอยู่คณะไหน”ผู้หญิงสูงอายุรีบพูดออกมา
“ คณะบริหารธุรกิจครับ”
“ คณะบริหารธุรกิจ!! คุณดิลก นั่นคณะของคุณนิ ช่วยจัดการเรื่องของเด็กคนนี้ทีได้ไหม ว่าแต่เธอชื่ออะไรนะ?”
“ เจตริน นภากุล เรียกผมว่าอาตก็ได้” อาตออกตอบไป
“ ได้ยินแล้วใช่ไหมคุณดิลก”
“ ไม่มีปัญหาครับท่านอธิการบดี” คนที่ชื่อดิลก เดินปลีกตัวออกไปจากกลุ่มเพื่อโทรศัพท์
‘อธิการบดี??’ อาตรู้สึกถึงเหงื่อที่เย็นเหยียบบนแผ่นหลังของเขา
“ตอนนี้เธอก็ว่างแล้วนะ” อธิการบดีพูดออกมาอย่างยิ้มๆ
“ น่าจะเป็นอย่างนั้นครับ ”
“ ฉันจะไม่อ้อมค้อมแล้วกัน! ฉันชื่อสุพรรษา เป็นอธิการบดีของที่นี่ ที่ฉันเรียกธอก็เพราะว่าอยากให้เธอเข้าร่วมสังกัดวงออร์เคสตรา และเปียโนเดี่ยวของมหาลัย” สุพรรษาพูดออกมาอย่างคาดหวัง
“ ผมยังปี 1 อยู่เลย และที่สำคัญผมยังเรียนคณะบริหารอีกด้วย ถ้าผมเข้าร่วมมันคงไม่ดีกับเด็กคณะดนตรีซักเท่าไหร่” อาตหาคำพูดปฏิเสธออกไป
“เรื่องนั้นไม่ใช่ปัญหา ขอแค่เธอตอบตกลงก็พอ” สุพรรษาพูดออกมาอย่างเจ้าเล่ห์
“ แต่ผมเล่นได้แค่นิดหน่อยเองนะ ” อาตยังคงปฏิเสธต่อไป
‘นิดหน่อย??’ สุพรรษาพูดออกมาในใจ ถ้าเด็กตรงหน้าเธอ เล่นได้นิดหน่อย ก็ไม่มีนักเปียโนคนไหนที่เล่นได้แล้วล่ะ. สุพรรษาเกือบจะสบถออกมา
“ไม่เป็นไรหรอก แค่นี้ก็พอแล้ว ”สุพรรษาพูดออกมาพร้อมปั้นหน้ายิ้ม
“แล้วผมจะได้อะไร?” เมื่อเห็นอีกฝ่ายตื่อไม่ยอมเลิก อาตจึงอยากรู้ว่าเขาจะได้อะไรจากการเข้าร่วม
“เธอจะได้ชื่อเสียง คะแนนกิจกรรม และค่าตอบแทนเป็นเงินในงานแสดงที่เธอได้เล่น แถมได้เป็นหน้าเป็นตาของมหาลัยด้วย” สุพรรษาพูดออกมาอย่างอารมณ์ดีเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายเปิดใจรับแล้ว
“นั่นยังไม่พอ” อาตพูดขัดความสุขอีกฝ่าย
“แล้วเธอต้องการอะไร” สุพรรษาพูดพร้อมกับคิ้วขมวด
“บังเอิญผมเป็นคนที่ยุ่งเป็นอย่างมาก ดังนั้นผมอยากให้ท่านเพิ่มข้อตกลงบางอย่างลงในสัญญา. พอดีมันมีบางวิชาที่บังคับให้เข้าเรียนรวมถึงการบ้าน ผมอยากให้ท่านยกเว้นผมเป็นกรณีพิเศษตลอด 4 ปีนี้ ส่วนตอนสอบผมจะไปสอบเอง” อาตพูดออกมาอย่างเจ้าเล่ห์ ถ้าอีกฝ่ายปฏิเสธก็ไม่เป็นไร แต่ถ้าตกลงก็เป็นสิ่งที่ดีเป็นอย่างมาก
“............” สุพรรษาเงียบไปโดยไม่พูดอะไร
“ท่านครับเรื่องนี้มัน……….” คนที่อยู่ข้างๆเธอพูดออกมาอย่างเป็นกังวล
“ไม่จำเป็นต้องพูด ถ้ามีปัญหาก็ให้มาพูดกับฉัน! ส่วนอาตฉันยอมรับข้อเสนอของเธอ” สุพรรษาพูดออกมาอย่างจริงจัง โดยเธอได้คิดดูดีแล้ว ความสามารถของเด็กตรงหน้าเธอนั้นเป็นของจริง ถ้าได้เด็กคนนี้มาทำงานให้ มหาลัยของเธอก็จะยิ่งมีชื่อเสียงมากขึ้น และก็มีโอกาสเป็นตัวแทนระหว่างประเทศในการไปร่วมงานดนตรีสากลระดับโลกได้อย่างสบาย และจุดยืนของเธอก็ยิ่งยิ่งมั่นคงขึ้นไปอีก
“ เอาล่ะอาต ฉันยอมรับข้อเสนอของเธอ เธอเดินตามฉันมาได้เลย” สุพรรษาพูดพร้อมกับลากอาตไปกับเธอด้วย
---ณ โรงละครของมหาลัย
“เรามาที่นี่กันทำไมเหรอครับ” อาตพูดออกมาอย่างเฉยชา
“พามาแนะนำตัวให้กับทุกคนรู้จักน่ะ” สุพรรษาพูดออกมาอย่างยิ้มยิ้ม โดยเธอได้มีเป้าหมายอื่นไว้อยู่แล้ว
“ ผมว่าน่าจะเปลี่ยนเป็น ‘เชือดไก่ให้ลิงดู’ น่าจะตรงใจท่านมากกว่านะครับ” อาตจ้องไปที่ตาสุพรรษา
“เอ๋! ทำไมถึงคิดอย่างนั้นล่ะ” สุพรรษาถามกลับ
“ถ้าผมเป็นท่านผมก็จะทำเช่นนั้นเหมือนกัน และที่สำคัญพวกนั้นก็เริ่มนินทาผมมาสักพักนึงแล้ว ” อาตพูดพร้อมกับมองไปที่เหล่าสมาชิกวงออร์เคสตราที่กำลังยืนจับกลุ่มคุยกันอยู่ โดยเขาจับใจความได้ว่า อธิปการบดีได้ปลดมือเปียโนเก่าออกไปเป็นตัวสำรอง และกำลังไปเชิญตัวใครบางคนมาแทน ซึ่งพวกเขาคาดว่าน่าจะเป็นอาต
และนั่นทำให้สุพรรษาแปลกใจมากเป็นอย่างมากกับสิ่งที่ได้ยิน เพราะว่าสมาชิกวงออเคสตร้ายืนอยู่ห่างจากเธอตั้งไกลไม่น่าจะได้ยินเสียง แต่เด็กคนนี้กลับบอกว่าได้ยิน. ใช่แล้ว นี่เป็นผลจากการยกระดับร่างกายถึง 3 ครั้ง ทำให้ประสาทการรับรู้ของเขาเฉียบแหลมขึ้นอีกหลายเท่า ทำให้ได้ยินเสียงที่อยู่ห่างออกไปถึง 40 เมตรได้อย่างสบายสบาย
“แล้วเธอจะทำยังไงล่ะ” สุพรรษาพูดออกมาอย่างตั้งใจ
“ ก็จะไปทำให้พวกนั้นหุบปากยังไงล่ะครับ” อาตพูดพร้อมกับเดินขึ้นไปบนเวทีที่มีเปียโนตั้งอยู่ ท่ามกลางสายตาสมาชิกวงออเคสตร้าและเหล่าศาสตราจารย์ทั้งหลายที่มาพร้อมกับเขา
“หมอนั่นกำลังทำอะไรนะ”
“โชว์ของละมั้ง”
“ก็ดีเหมือนกัน ถ้าหมอนั่นเล่นพลาดเมื่อไหร่เราจะได้ปฏิเสธไม่ให้เข้าวงได้”
เหล่าาสมาชิกวงออร์เคสตราต่างวิพากษ์วิจารณ์อย่างเมามัน ในขณะที่สุพรรษากำลังคาดหวังเรื่องสนุกที่จะเกิดขึ้น
อาตนั่งลงบนเก้าอี้เปียโน เขาสูดหายใจแล้วเลือกเพลงที่กำลังจะเล่น แล้วก็เริ่มบรรเลงมันออกมาอย่างชำนาญ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

เปิดเรียน

นิยายแนะนำ

THE LUCKY MAN

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

เปิดเรียน

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้