บทที่ 5 ้าชีวิตเธอ
“เธอมาทำไม?”หลินหว่านไป๋มองเธออย่างหวาดระแวง
ลู่เมิ่งเสวี่ยยิ้มอ่อนโยนเหมือนเป็มิตร“ไม่ต้องกลัวไป วันนี้ฉันไม่ได้มาทะเลาะกับเธอ จั่วซือบอกกับฉันว่าเธอคิดได้แล้วว่าจะออกไปจากที่นี่ฉันเลยจะไปส่งเธอเอง กลัวว่าระหว่างทางเธอจะเปลี่ยนใจกลับมา”
หญิงสาวไม่เชื่อว่าเธอจะมาทำดีด้วยจึงขมวดคิ้วตอบกลับไป “ฉันไม่้าให้เธอไปส่ง”
ลู่เมิ่งเสวี่ยยักคิ้ว ในที่สุดดวงตาของเธอก็ปรากฏความโหดร้ายออกมา
“เธอเลือกได้ที่ไหน” นิ้วเรียวยาวของเธอชี้ไปที่รถสีแดงข้างหลังพร้อมขู่ว่า“หลินหว่านไป๋ เธอจะไปขึ้นรถเองดีๆ หรือจะให้ฉันพาเธอขึ้นรถ”
พาขึ้นรถของเธอจะต้องไม่ใช่เื่ดีแน่
หญิงสาวจับท้อง กลัวว่าลู่เมิ่งเสวี่ยจะทำเื่โหดร้ายเธอจึงทำได้แค่เพียงขึ้นรถอย่างหวาดระแวง
เธอนั่งด้านหลังเพื่อเว้นระยะปลอดภัยระหว่างเธอและลู่เมิ่งเสวี่ย
ลู่เมิ่งเสวี่ยรู้สึกพอใจมาก จึงสตาร์ทรถ
รถขับออกไปนอกเมืองช้าๆ ตอนแรกก็มาถูกทาง แต่พอยิ่งขับยิ่งห่างไกล
“ลู่เมิ่งเสวี่ยเธอมาผิดทางแล้ว” หญิงสาวรีบบอก เริ่มรู้สึกหวาดกลัวขึ้นมาอีกครั้ง
ลู่เมิ่งเสวี่ยตอบกลับเธออย่างไม่รู้สึกรู้สาอะไร“อ๋อเหรอ? เธอดูออกแล้วเหรอว่าฉันตั้งใจ ฉันยอมรับก็ได้ว่าผิดทาง”
หญิงสาวหน้าชา “เธอจะทำอะไร!?”
ลู่เมิ่งเสวี่ยยักไหล่ แล้วเลี้ยวรถไปที่ถนนเปลี่ยวเล็กๆ
“หลินหว่านไป๋ฉันมีตัวเลือกให้เธอเลือก” ก่อนจะจอดรถไว้บนชายหาดแห่งหนึ่ง หันกลับไปมองหญิงสาวด้วยสายตาอำมหิต“ระหว่างเด็กในท้องของเธอกับชีวิตของเธอเธอจะเลือกให้ใครอยู่?”
หญิงสาวตกตะลึง “เธอหมายความว่าอะไร?”
ลู่เมิ่งเสวี่ยอุทานออกมาคำหนึ่งแล้วเปิดประตูลงจากรถ
ชายหาดอีกฝั่งหนึ่งคือทะเลที่มองไม่เห็นเส้นขอบฟ้าคลื่นกำลังซัดเข้าฝั่งพอดี จากนั้นมีเรือลำหนึ่งขับเข้ามาจอดที่ชายฝั่งผู้ชายผิวดำร่างใหญ่สองคนลงมา
ลู่เมิ่งเสวี่ยมองหน้าหญิงสาวและพูดต่อว่า“แค่เธอเอาเด็กในท้องออก ฉันจะให้เธอนั่งเรือไปจากที่นี่ แต่ถ้าเธอไม่ยอม ฉันก็จะให้พวกเขาพาเธอไปทิ้งกลางทะเลเธอกับเด็กในท้องของเธอก็ตายไปพร้อมกัน!หลินหว่านไป๋ เลือกมาเร็ว!”
หญิงสาวไม่อยากเลือกสักอย่าง รีบหมุนตัววิ่งกลับไป
ผู้ชายสองคนนั้นก็รีบวิ่งตามไป หลินหว่านไป๋รู้ว่าตัวเธอวิ่งหนีไม่พ้นพวกเขาเธอจึงเข้าไปในรถ
โชคดีที่กุญแจยังเสียบคาไว้อยู่ หญิงสาวรีบสตาร์ทรถขับออกไปจากชายหาด
“หยุดเดี๋ยวนี้นะหลินหว่านไป๋!” ลู่เมิ่งเสวี่ยหน้าเปลี่ยนทันที เธอมองตามรถที่ขับออกไปไกล แล้วรีบะโ “รีบไปเอารถมา!”
ผู้ชายหนึ่งคนขับรถสีดำออกมาจากป่าแถวนั้นลู่เมิ่งเสวี่ยขึ้นรถและให้ขับตามหญิงสาวไป
ร่างกายหญิงสาวที่เพิ่งกลับเป็ปกตินั้นเริ่มปวดท้องขึ้นมาเพราะเจอเื่เมื่อครู่ทำให้กระทบถึงลูกในครรภ์
เธอพยายามอดทนไว้ เหงื่อเม็ดโตผุดขึ้นเต็มหน้าผาก อาการปวดท้องของเธอเริ่มรุนแรงขึ้นจนเธอไม่มีสมาธิในการขับรถทำให้รถของลู่เมิ่งเสวี่ยตามมาทันแล้ว
เพียงเห็นรถสีดำขับแซงไป แล้วจู่ๆ ก็เลี้ยวรถกลับมาชนเข้ากับรถที่หญิงสาวขับโดยไม่สนใจว่าใครจะเป็อย่างไร
การชนกันอย่างแรงของรถนั้นทำให้หญิงสาวตัวสั่นและกระทบกระเทือนถึงท้องของเหลวไหลออกมาระหว่างขาของเธอ
เธอก้มลงมอง พบว่าน้ำคร่ำเธอแตกแล้ว
เธอกำลังจะคลอดก่อนกำหนด!.