บทที่ 4 บทบาทถูกกำหนด!
เหยียนซีสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ เมื่อมีพี่เซี่ยคอยช่วยเหลือเธอแบบนี้ เื่พวกนี้ก็ถือว่าสำเร็จไปครึ่งทางแล้ว!
“ที่จริงแล้วครั้งนี้เจียงอวี้เิไม่เพียง้าให้ฉันออดิชันแทนเธอ แต่เธอน่าจะวางแผนอาศัยความช่วยเหลือจากไป๋ลั่วฝานผูกขาดทรัพยากรการแสดงของบริษัทด้วย แน่นอนว่านี่ไม่ใช่ครั้งแรก ดังนั้นฉันจะต้องหาหลักฐาน...”
เหยียนซีกล่าวต่อโดยไม่รอให้พี่สาวเซี่ยที่ปลายสายพูด “นอกจากนี้ เธอกำลังตั้งครรภ์ และเด็กในท้องนั่นต้องเป็ลูกของไป๋ลั่วฝานแน่”
พี่เซี่ยพ่นลมหายใจอย่างดุเดือดทันที “พวกมันสองคนเป็คู่หญิงโฉดชายชั่วจริง ๆ!”
เหยียนซีคิดขึ้นมาได้ เธอจะไม่ยอมเป็ฝ่ายเจ็บอยู่คนเดียว ผีเน่าโลงผุคู่นั้นหลอกลวงและทำกับเธอมากแค่ไหน เธอจะต้องตอบแทนให้ทั้งสองเ็ปและอับอายยิ่งกว่าที่เธอเคยเป็!
ไม่กี่ชั่วโมงต่อมา เหยียนซือที่แต่งหน้าบาง ๆ และสวมหน้ากากกับหมวกก็ปรากฏตัวขึ้นที่โรงแรมออดิชันตามเวลา
ทันทีที่เธอเข้าไปในล็อบบี้ อาฮุย ผู้จัดการของเจียงอวี้เิก็เดินเข้ามาและะโขึ้นอย่างจงใจ "นี่เิเิ ทำไมเธอป่วยบ่อยจัง มาเตรียมตัวกับฉันเลย อย่าให้ผู้กำกับเฉินรอนาน!"
ทักษะการแสดงของเจียงอวี้เินั้นแย่มาก แต่ทักษะการแสดงของผู้จัดการเธอก็ไม่เลวเลย
คำพูดไม่กี่คำนี้ถูกะโออกมา ทำให้คนอื่น ๆ แถวนั้นเองก็ได้ยินโดยสิ้นเชิง จุดประสงค์คือเพื่อให้ทุกคนรู้ว่าผู้หญิงที่สวมหน้ากากและหมวกที่เขาลงมารับที่ชั้นล่างคือ… เจียงอวี้เิ
การแสดงที่ดียังไม่ถึงเวลา และเหยียนซีก็ไม่เร่งรีบที่จะเปิดเผยตัวแต่อย่างใด
ทันทีที่ประตูลิฟต์ปิด อาฮุยก็เหลือบมองเหยียนซีอย่างโกรธเคืองและตำหนิ "เห็นไหมว่ามันกี่โมงแล้ว ไม่ดูเวลาเลยหรือไง นี่ไม่คิดจะเผื่อเวลาให้ฉันบ้างเลยสินะ?"
น้ำเสียงที่เย่อหยิ่งของอาฮุยเหมือนกับที่เจียงอวี้เิปฏิบัติกับเหยียนซีเป็ทาสที่สามารถะโใส่หรือเรียกมาดื่มตอนไหนก็ได้
ถ้าเธอไม่เคยตาบอดเพราะความหน้าซื่อใจคดของไป๋ลั่วฝานมาก่อน และถ้าเธอไม่ยอมหลบหลังฉากและถูกใช้งานเป็เงาให้เจียงอวี้เิมาตลอด แม้แต่ผู้จัดการนังสุนัขตัวเมียอย่างอาฮุยก็คงไม่กล้าแม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมองหน้าเธอด้วยซ้ำ
แต่ตอนนี้… เขากล้าดียังไงถึงะโใส่เธอแบบนี้?!
เหยียนซีหลับตาลง ปรากฏว่าในสายตาของพวกเขา เธอใช้ชีวิตราวกับตัวตลก
สายตาของเหยียนซีก็สงบลงอีกครั้ง
เธอก้มศีรษะลงเล็กน้อยแล้วดึงหน้ากากออก เธอไอสองครั้งแล้วอธิบายว่า “หลายคนในทีมนี้เคยเห็นเจียงอวี้เิแล้ว ฉันไม่้าให้ถูกจำได้ทันทีที่ฉันเดินเข้าไป ดังนั้นฉันจึงเตรียมตัวมาอย่างดี”
เมื่อเธอพูดเช่นนี้ อาฮุยก็ตระหนักว่าเครื่องสำอางที่เธอแต่งมาในวันนี้คล้ายกับการแต่งหน้าปกติของเจียงอวี้เิมาก สีของรองพื้นขาวมาก และตาสองชั้นก็ถูกแต่งแต้มอย่างหนักจนคิดว่าเธอเป็เจียงอวี้เิจริง ๆ
“นายน้อยฝานได้จัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว ต่อไปเธอเพียงแค่แกล้งทำเป็สลบต่อหน้าผู้กำกับเฉินก็พอ”
พวกเขาคิดว่าการทำแบบนี้จะสามารถทำให้ได้บทมาหรือไง?
โง่จริง ๆ!
“ง่ายขนาดนั้นเลยเหรอ?” เหยียนซีมองมาที่เขาอย่างสงสัย “บทของผู้กำกับเฉินได้มาง่ายขนาดนี้ั้แ่เมื่อไหร่?”
“เธอคิดว่าตอนนี้มันอยู่ยุคไหนแล้ว! ไปกันเถอะ!” อาฮุยพูดเหมื่อนว่าเขาจะต้องชนะอย่างแน่นอนราวกับว่าผลลัพธ์ถูกกำหนดไว้แล้ว
เหยียนซีขมวดคิ้วอย่างกะทันหัน เป็การตัดสินใจภายในเหรอ?
แม้ว่าเจียงอวี้เิจะ้าบทบาทของผู้หญิงหมายเลข 3 แต่อันที่จริงแล้วแนวหลักของละครทั้งหมดเกี่ยวกับประสบการณ์ชีวิตที่น่าเศร้าของตัวละครเจินเอ๋อร์ผู้หญิงหมายเลข 3 เท่านั้น
ในเนื้อเื่ของซีรีส์นั้น เจินเอ๋อร์ถูกบังคับให้แต่งงานกับผู้ชายที่เธอไม่ได้รัก ถูกบีบให้กลายเป็คนขี้แพ้จนแทบบ้า แม้ว่าบทบาทแบบนี้จะไม่ได้ค่าตอบแทนที่ดีนัก แต่ถ้าเล่นดี คงเป็หนังดังในวงการบันเทิงแน่ ๆ
ไป๋ลั่วฝานคงคิดอย่างรอบคอบเกี่ยวกับเจียงอวี้เิทีเดียว!
“อวี้เิ นี่คือที่นั่งของเธอ เธอไม่ค่อยสบาย เพราะงั้นก็นั่งพักผ่อนสักหน่อยเถอะ” อาฮุยะโสุดเสียง
เหยียนซีลดปีกหมวกของเธอลง เดินเข้าไปอย่างรวดเร็วพร้อมกับฮัมเพลงเบา ๆ
ในเวลาเดียวกัน เจียงโม่เฉินได้รับข่าวว่าเหยียนซีแกล้งทำเป็ช่วยเจียงอวี้เิในการออดิชัน คิ้วของเขาก็ยกขึ้น สิ่งต่าง ๆ ดูเหมือนจะน่าสนใจกว่าที่เขาคาดไว้
"เตรียมรถได้เลย"
มันไม่ใช่เวทีที่ส่องประกาย แต่จู่ ๆ เขาก็อยากเห็นการแสดงของเหยียนซีขึ้นมา
ชายหนุ่มก็อยากจะรู้เหมือนกันว่า ผู้หญิงที่กล้าเสนอตัวเพื่อแต่งงานกับเขาจะมีทักษะการแสดงที่เก่งมากขนาดไหน ยิ่งขึ้นชื่อว่าเป็ดาราตัวแม่ เขาก็อยากจะไปดูกับตาเหมือนกัน!