เมื่อนลินกลับมาที่บ้านของทวยเทพหลังจากอยู่วัดมา 7 วัน บรรยากาศที่บ้านดีขึ้นเพราะทศพลก็ไม่กลับบ้านเลยตลอด 7 วันเช่นกัน ได้ยินข่าวว่างานเร่งด่วนต้องอยู่ค้างที่อู่ และรีบทำงานให้เสร็จ
“เป็ไงบ้างครับ น้องนลิน เห็นว่าไปปฏิบัติธรรมที่วัด”
”รู้สึกสบายใจขึ้นค่ะพี่ธนกร แต่ดูสีหน้าพี่ในตอนนี้ก็ดีขึ้นเยอะแล้วนะคะ”
“พี่พอทำใจได้บ้างแล้วครับน้องนลิน พี่มันคนอาภัพรัก มีแฟนทั้งที ไม่เลิกกัน ก็เสียชีวิตจากพี่ไป”
“อย่าพูดอย่างนั้นสิคะ สักวันก็คงมีคนใหม่เข้ามาในชีวิตค่ะ” “นลินขอตัวไปหาแม่กับน้องก่อนนะคะ"
เมื่อนลินกลับมาในคราวนี้ นลินสามารถมองเห็นิญญาหญิงสาวที่คอยติดตามธนกรเหมือนอย่างที่นาลันเคยเล่าให้ฟัง แต่ิญญาตนนี้มองธนกรด้วยความโกรธแค้น และเมื่อนลินได้อยู่กับธนกร ตัวเธอเองก็รู้สึกอึดอัด เลยพยายามพูดตัดบทว่าไปหาแม่
เมื่อนลินเดินขึ้นไปในห้องส่วนตัวของเธอ คราวนี้เธอได้มองเห็นดารินเพื่อนรักของเธอแล้ว ดารินดูสดใสขึ้น สีหน้าดีขึ้น เหมือนคนอิ่มบุญ
“ขขอบ จใจ มมาก นนลิน ที่ช่วยอุทิศส่วนบุญส่วนกุศลให้ฉัน”
แม้นลินจะรู้สึกกลัว แต่นั่นก็เป็เพื่อนรักของเธอเอง “เธอยังมีห่วงหรือเปล่า ้าอะไรอีกมั้ย มีอะไรให้ช่วยก็บอกมาเลย”
“ฉฉัน มมี ห่วงก็แค่อย่างเดียวคือ สร้อยคอที่แม่ให้กับฉันไว้มันตกหายที่มูลนิธิที่เก็บศพฉัน ฉันจึงอยากให้เธอไปหาให้หน่อยนะ นลินเพื่อนรัก”
“นลินไม่รู้จักมูลนิธิแห่งนั้น จะไปถูกได้ยังไง”
“ได้สิ พรุ่งนี้ตอนเที่ยงให้เธอติดตามทศพลไปเท่านั้น”
“อะไรนะต้องตามพี่ทศพลไปอย่างนั้นหรอ”
“พลังของฉันเริ่มอ่อนแล้ว ลลา กก่อน เพื่อนรัก”
“เดี๋ยวสิยังถามไม่จบ” นลินแปลกใจอย่างมากว่าทำไมถึงต้องตามทศพลไป และตัวทศพลไปทำอะไรที่มูลนิธิแห่งนั้น
******************************************************
วันนี้เป็วันอาทิตย์ ตอนเช้าทศพลได้กลับมาบ้าน บรรยากาศแบบเดิมๆ ก็กลับมาคือ พ่อเลี้ยงกับพี่ทศพลทะเลาะกันอีกแล้ว เื่ที่ทศพลไม่ยอมกลับมาบ้าน หาว่าทศพลไปสำมะเลเทเมาที่ไหน ตัวทศพลี้เีต่อล้อต่อเถียงกับพ่อ ได้แต่เดินหนีขึ้นไปที่ห้องของตนเอง
พอถึงเวลาเที่ยง ทศพลก็ขับรถออกไปจากบ้าน นลินที่แอบดูอยู่ก็รีบเรียกรถ Taxi ให้ติดตามพี่ชายทันที เป็ไปตามคาดจริงๆ ที่ทศพลมาจอดที่มูลนิธิที่เคยเก็บศพดาริน เมื่อนลินมาถึงจุดหมายก็รีบเรียกดารินทันที
“มมัน กกระเด็นตกไปที่ใต้ต้นมะขามนั่น”
นลินมองตามไปที่เพื่อนชี้บอก ก็เห็นสร้อยของดารินอยู่ที่นั่นจริงๆ หลังจากนั้นนลินจึงเรียกรถ Taxi อีกครั้งเพื่อไปที่บ้านของดาริน
“สวัสดีค่ะคุณน้า นลินเองนะคะ” นลินมองเห็นคุณน้า หรือแม่ของดารินนั่งเหม่ออย่างเศร้าสร้อยอยู่หน้าบ้าน
“มีธุระอะไรหรอจ้ะ หนูนลิน”
“เอ่อ คือ หนูไปเจอสร้อยของดารินค่ะ เลยนำมาคืนคุณน้า”
แม่ของดารินรับมาอย่างดีใจ “ขอบใจมากเลยจ้ะหนู น้าหายังไงก็หาสร้อยเส้นนี้ไม่เจอ”
“คุณน้าต้องเข้มแข็งนะคะ ไม่เช่นนั้นดารินจะไปอย่างมีห่วง”
“จ้า น้าจะพยายามนะ”
“ไม่มีอะไรแล้ว หนูกลับก่อนนะคะ”
“ทานข้าวเป็เพื่อนน้าก่อนนะจ้ะหนู”
“ได้ค่ะ ขอหนูโทรบอกแม่ก่อน”
นลินเห็นใจที่แม่ของดารินต้องสูญเสียลูก และคงจะเหงาเพราะคิดถึงลูกสาวมาก จึงโทรไปบอกแม่ตัวเองว่าไม่ต้องรอกินข้าวและบอกว่าขออยู่เป็เพื่อนแม่ของดารินก่อน ตัวนิศนาก็เข้าใจความรู้สึกของแม่ของดารินจึงอนุญาต หลังจากโทรศัพท์ นลินก็ขอเดินไปที่ห้องของดาริน
“ขขอบ จใจ มากเพื่อนรัก ฉันหมดห่วงแล้ว และในตอนนี้ฉันต้องไปแล้วนะ ท่านมารอรับฉันแล้ว”
“ลาก่อนเพื่อน”
“ฉันมีเื่จะขอเป็ครั้งสุดท้าย ขอให้เธอสัญญาว่าจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับพี่ธนกรเด็ดขาด รับปากฉันสิ”
ในใจนลินก็อึกอักเพราะยังไม่หมดรักธนกร แต่คิดว่าดารินคงจะหวงธนกรมาก เลยยอมรับปากเพื่อน “ได้สิ ฉันสัญญาว่าจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับพี่ธนกรเด็ดขาด เธอหมดห่วงได้แล้วนะดาริน”
“จ้า ลาก่อนนลินเพื่อนรัก”
******************************************************
หลังจากที่นลินได้ร่วมรับประทานอาหารเย็นกับแม่ของดารินเรียบร้อยแล้ว จึงขอตัวลากลับเพราะไม่อยากกลับบ้านดึก นลินได้เรียกรถ Taxi ให้ไปส่งที่บ้านอีก
เมื่อนลินอยู่บนรถ รู้สึกว่ารถติดไม่ยอมเคลื่อนสักที คนขับรถบอกว่าข้างหน้ามีอุบัติเหตุครั้งใหญ่มีรถบรรทุกพลิกขวางถนนฝั่งหนึ่ง ทำให้รถสามารถวิ่งได้แค่เพียงฝั่งเดียว รถต้องค่อยๆ ทยอยวิ่งผ่านจุดเกิดอุบัติเหตุ เ้าหน้าที่ก็กำลังรอรถยกให้มาเคลียร์ถนนให้ ระหว่างที่รถ taxi ที่นลินนั่งอยู่นั้นกำลังวิ่งผ่านจุดเกิดอุบัติเหตุ นลินก็มองไปเห็น “นั่นพี่ทศพลนี่ ที่แท้พี่ทศพลเป็อาสาสมัครเก็บศพมูลนิธิ”
แต่เหตุการณ์ไม่คาดฝันคือ ทศพลกำลังวิ่งไปเก็บศพคนขับรถบรรทุกที่กระเด็นออกจากรถ แต่แล้วมีรถมอเตอร์ไซค์วิ่งด้วยความเร็วสูงแล้วเฉี่ยวทศพลจนล้มกระแทกพื้น เพื่อนๆ อาสาสมัครจึงรีบพาทศพลไปปฐมพยาบาล โชคดีที่รถไม่ได้ถึงกับพุ่งชนซึ่งหน้า ไม่เช่นนั้นทศพลคงไม่รอด นลินได้เฝ้าเห็นเหตุการณ์มาโดยตลอด ทำให้นลินเข้าใจแล้วว่าทศพลไปทำอะไรที่มูลนิธิ และรู้เหตุผลแล้วว่าทำไมทศพลถึงกลับดึกทุกวัน แต่คำถามในใจนลินคือ ทำไมทศพลถึงไม่บอกให้พ่อของตัวเองเข้าใจจะได้ไม่ต้องทะเลาะกันอย่างทุกวันนี้