เหยียบย่ำสวรรค์ (จบ)

         องค์หญิงเหยาหนิงได้ยินคำของเฉินหนาน เลิกคิ้ว มองตาขวางน้อยๆ “เจ้าคิดว่าตำแหน่งผู้ติดตามข้าราคาเท่าใด?” เมื่อนางเอื้อมฝ่ามือ เปิดจุกขวดหยกออก 

ปุก! 

          กลิ่นหอมสายฟ้าบริสุทธิ์ ก็แผ่ซ่านออกมาทั่วห้อง คล้ายกายานางสามารถยกระดับขึ้นจากของเหลว เปี่ยมพลังงานในขวดได้แบบสบายๆ นางรีบปิดจุกขวดหยกอย่างเร็ว 

           แล้วทำให้ตกใจกล่าวออก แม้แต่ของสิ่งนี้ ทั่วอาณาจักรต้าสุย ท่านพ่อนาง ยังหาไม่ได้มากขนาดนี้ “เจ้าขึ้นไปชั้นบนสุดของหอคอยสายฟ้า ได้จริงๆ ซินะ เฉินหนาน” 

           ก่อนเหยาหนิง แอบยิ้มออกมาอย่างเจ้าเล่ห์ เมื่อมองเฉินหนาน กลับมาสวมหน้ากากอีกครั้ง “ทว่าแค่นี้ยังไม่พอหรอกเฉินหนาน เจ้าประเมินมูลค่าของเจ้าต่ำเกินไปหรือเปล่า” 

            เฉินหนานได้แต่กล่าวเสียงเรียบ โต้ตอบนางที่เอาแต่ใจ “ข้าไม่รู้มาก่อน ข้ามีมูลค่า มากกว่าขวดหยกที่เจ้าถืออีกเหรอ สงสัยเจ้าจะประเมินราคาของข้าสูงไม่น้อยเชียว”

             เหยาหนิงยิ้มกรุ้มกริ่ม พลางหัวเราะเล็กๆ มั่นใจศักยภาพเฉินหนาน นางจะกล่าวออกมาอย่างหนักแน่นจริงจัง “เจ้าติดตามข้าไป เมื่อถึงพระราชวังอาณาจักรต้าสุย ข้าจะกราบทูลท่านพ่อ ช่วยผลักดันเจ้าเป็นนักบู๊ขององค์จักรพรรดิเองเฉินหนาน เจ้าคิดเห็นเป็นเช่นไร” 

เฉินหนานแอบลอบถอนลมหายใจ เมื่อเห็นองค์หญิงเหยาหนิง กัดเขาไม่ปล่อยแน่ “ข้าพูดอะไรไม่ได้อยู่แล้ว”

            เมื่อเฉินหนานกล่าวออก เขาก็เดินออกไปด้านนอกห้องส่วนตัวนาง จู่ๆ จะมีสาวน้อยโบกฝ่ามือมาให้เฉินหนาน คล้ายซุ่ยปิง กับศิษย์พี่เจียเจียสำนักธารสวรรค์ รออีกฝ่ายอยู่ก่อนตั้งนานแล้ว

            เฉินหนานตกใจกับน้องสาวซุ่ยปิง ก่อนจะพยักหน้าให้เด็กสาว พร้อมศิษย์พี่เจียเจีย เล็กน้อย คล้ายบอกพวกเขา เรื่องที่เฉินหนานเคยช่วยเหลือ ไม่เป็นเรื่องใส่ใจของเขาเท่าใดนัก

            องค์หญิงเหยาหนิง ออกมาด้านนอก เห็นผู้มาป้วนเปี้ยนนอกจวน ห่างๆ เป็นคนของสำนักธารสวรรค์ นางมองเด็กสาวซุ่ยปิง พลางแค่นเสียงเล็กๆ เสียดสีเฉินหนาน “ข้าไม่ยักรู้มาก่อน เจ้าไปรู้จักแม่สาวน้อยน่ารัก คนนั้นได้อย่างไร ไม่คิดเล่าให้ข้าฟังบ้างหรือ?”

            ก่อนนางทำหน้าไม่ค่อยพอใจ เมื่อเห็นเฉินหนานเงียบเป็นเป่าสาก ทว่านางก็รู้สึกว่าเด็กสาวคนนั้น มีกลิ่นอายคล้ายๆ เฉินหนานที่ถอดหน้ากากอยู่หลายส่วนเชียว 

เหยาหนิงกัดเล็บ เล็กๆ อดไม่ได้กล่าวพูดพึมพำกับตนเองขึ้นมา ที่มองแผ่นหลังพวกเขาจากไป ‘เด็กสาวสำนักธารสวรรค์ คนนั้นมันอย่างไรกันแน่’ 

             เฉินหนานเริ่มปิดขั้นพลังไปพลาง เมื่อเอาขวดหยก มีน้ำสายฟ้า ขึ้นมาขัดเกลากายาตนเอง ซ้ำๆ มีท่าทีจะเลื่อนขั้นพลัง ขอบเขตระดับกลางขึ้นมา เนืองๆ อย่างเห็นได้ชัด ชนิดได้ยินเสียงกระดูก ข้อต่อ ของเฉินหนานส่งเสียงขยับขยาย

             แถมน้ำสายฟ้า ยังมีส่วนช่วยเร่งการฝึกฝนอยู่ไม่น้อย เมื่อเฉินหนาน แอบขับเคลื่อนวิชากลงเล็บใบมีด สามารถสร้างกรงเล็บใบมีดทั้ง10นิ้ว มือได้สำเร็จ

             เฉินหนานก็เกิดความคิดประหลาดแอบลอบคลี่ยิ้มเล็กๆ เมื่อเอาเศษหม้อแตก มาสร้างเป็นกรงเล็บใบมีดที่11 ครั้นรับรู้ความแหลมคม น่าหวาดกลัวของมัน น่าจะเป็นอาวุธสังหาร ได้อย่างดีเชียว

             ก่อนเศษหม้อแตก จะค่อยๆ ถูกเฉินหนาน ควบคุมพลังโกลาหล ด้านลบ หมุนเป็นระลอกคลื่นลมพลังงานวิ่งพาดผ่านเข้าใส่ เริ่มมีความมั่นใจ เฉินหนานสามารถใช้พลังงาน ขัดเกลา ยกมันลอย ส่งออกไปจู่โจมได้อย่างมั่นใจ 

             เฉินหนานคลี่ยิ้มด้วยความยินดี ทว่าก็ไม่ได้ปล่อยให้สรรพคุณ ของเหลวสายฟ้าบริสุทธิ์ สูญเปล่าพยายาม หยั่งรู้เคล็ดวิชาย่ำสวรรค์ ต่อไป เป็นอยู่เช่นนั้น

             ภายในห้องส่วนตัวขององค์หญิงเหยาหนิง นางมักแอบลอบส่งปราณพลังไปสัมผัสอีกฝ่าย มั่นใจว่าเฉินหนาน ยังไม่หนีนางไปไหน จึงรอให้อีกฝ่ายที่มีท่าที เลื่อนขั้นพลังขอบเขตระดับกลาง ของขั้นพลังกายละเอียดอยู่ตลอดเวลา 

รอคอยอย่างใจเย็น…

3วันเต็มที่เฉินหนานปิดขั้นพลัง เขาก็สามารถเลื่อนขั้นพลัง กายละเอียดขอบเขตระดับกลางได้สำเร็จ 

นางจึงออกจากห้องพักส่วนตัว พาเฉินหนานไปรวมตัวกับพ่อบ้านจวน ห้าวเต๋อ เดินทางกลับพระราชวังแคว้นต้าสุย 

              รถม้าลากขนาดเท่าห้องใหญ่ ถูกชายวัยกลางคนพ่อบ้านจวน มารับหน้าองค์หญิงเหยาหนิง ทว่าชายวัยกลางคน แต่งตัวดูดีมีภูมิฐาน เผยสีหน้าไม่พอใจเฉินหนานเท่าใดนัก 

             ครั้นปล่อยให้องค์หญิงเสียเวลารอ การเลื่อนขั้นพลังของเฉินหนาน มันก็ทำให้พวกผู้คุ้มกันอีก2คน ไม่ค่อยพอใจอีกฝ่าย ทำตัวไม่เดือดร้อนอยู่เช่นกัน

“เชิญขอรับองค์หญิงเหยาหนิง” พร้อมเสียงชิ! ดังเล็ดลอดไรฟันมาเบาๆ ของพ่อบ้านจวน ห้าวเต๋อ มองมาที่ชายหนุ่ม 

             เฉินหนานไม่ได้ใส่ใจ เมื่อส่งองค์หญิงเหยาหนิง แต่งตัว สมฐานะ ของนางด้วยผ้าแพรไหมงดงาม ใบหน้าแต่งแต้มเครื่องสำอางบางๆ ก็คล้ายนางไม่ชิน เหมือนใส่กางเกงบุรุษหนุ่ม ร่างเอียงทำท่า ร่วงหล่นลงมาจากรถม้าลาก

เฉินหนานดันเอวชุดนางเผยส่วนเว้าส่วนโค้ง ของร่างกายขึ้นไปน้อยๆ ที่นางกล่าวบอกเฉินหนาน “ขอบคุณ”

คำพูดนั้นทำให้ผู้ติดตาม2คนด้านหลังขี่ม้า พร้อมพ่อบ้านจวน ห้าวเต๋อชายวัยกลางคน เกิดความอิจฉาเฉินหนาน ขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก

เมื่อเสียงองค์หญิงกล่าวออก “เฉินหนาน เจ้าขึ้นมาสิ! ภายในเกี้ยวนั่งรถม้า ค่อนข้างกว้างเชียว พวกเราสามารถนั่งได้แบบสบายๆ”

            เฉินหนานสายตาไม่ยินดียินร้าย เข้าไปตามคำเชิญ เมื่อรถม้าลากเริ่มออกเดินทาง จากเมืองเซียงโจทางเหนือ เหมือนด่านหน้าปราการ เส้นทางเริ่มต้นเท่านั้น