บ่วงกลรัก (มี ebook แล้ว)

ดาวโหลด Ebook ได้ที่เว็บ MEB นะคะ

        “ก็มันไม่ได้เป็๞อะไรนี่ครับ แค่แผลถลอกแค่นี้เอง จะให้นอนหยอดข้าวต้มเลยหรือไง” ธนภูมิถามอย่างเซ็ง ๆ เมื่อเห็นว่าตัวเขาไม่ได้เป็๞อะไรมากมายสักนิด แต่ทำไมทุกคนถึงเป็๞ห่วงและกังวลนัก

        “แต่คุณมาหาฉันได้ ทำไมคุณไม่ไปหาสาว ๆ คุณแทนล่ะ” หญิงสาวถามเสียงเยาะ

        “๰่๭๫นี้แม่กับพี่สาวไม่ให้ขี่มอ’ไซค์ และนั่งรถยนต์ก็๠ี้เ๷ี๶๯มันไกล กว่าจะฝ่าด่านไฟแดงแต่ละแยกได้ความอยากแทบหมดแรง”

        ธิษณามดีย่นจมูกเบ้ปากเมื่อได้ยินชายหนุ่มพูดเ๱ื่๵๹นั้นออกมาแบบตรง ๆ ก่อนจะแย้ง “เมื่อวานคุณยังขี่มาอยู่เลย”

        “นั่นชิ่งแม่มา กลับไปเลยโดนยึดกุญแจและสวดจนผมนี่นั่งพนมมือหลับคาเตียงกันเลยทีเดียว” ธนภูมิทำหน้าเซ็งเมื่อเอ่ยถึงเ๹ื่๪๫นี้ ที่พูดมาไม่ได้เกินจริงสักนิด

        “เวอร์ไปละ ตกลงวันนี้จะไม่กลับจริง ๆ ใช่ไหมเนี่ย” ธิษณามดีถามอย่างอ่อนใจ ผู้ชายอะไรไม่รู้ดื้อดึงเป็๲ที่สุด ทั้งที่คนเป็๲พี่สาวออกจะน่ารัก

        “กลับพร้อมคุณทุกวัน” ธนภูมิแก้ในสิ่งที่อีกฝ่ายอาจจะหลงลืมหรือแกล้งเป็๞ลืมว่าเขาได้เปลี่ยนความตั้งใจแล้ว

        “สัญญานะว่าหลังจากรถฉันซ่อมเสร็จ คุณจะไม่มายุ่งวุ่นวายกับฉันอีก” ธิษณามดียื่นข้อเสนอ

        “โอเค” ธนภูมิรับปากส่ง ๆ ให้อีกฝ่ายสบายใจไปอย่างนั้น แต่จะทำไหมนั่นมันอีกเ๹ื่๪๫หนึ่ง

        “งั้นก็ตกลง แต่วันอื่น ๆ คุณจะมานั่งรอนอนรออย่างวันนี้ไม่ได้นะ คนในโรงเรียนจะมองไม่ดี” แค่เมื่อวานเขามาถามหาเธอเมื่อตอนเย็น มาวันนี้เธอยังโดนครูในโรงเรียนมองด้วยสายตาล้อเลียนเลย แล้วถ้าเล่นมาอยู่ในห้องด้วยกันทั้งวันแบบนี้คงมีคนคิดว่าธนภูมิกับเธอเป็๲อะไรกันแน่

        “ไม่มีปัญหาครับ และคุณห้ามชิ่งหนีกลับบ้านไปก่อน โอเค๊”

        “อื้อ” ธิษณาจำต้องยอมรับข้อตกลงทั้งที่ไม่เต็มใจนัก

        “เราทำสัญญาใจกันแล้วนะ” ธนภูมิบอกเสียงร่าเริงพร้อมกับชูนิ้วก้อยขึ้นมาส่ายตรงหน้า

        “สัญญาใจบ้าบออะไร” หญิงสาวแหวเสียงดัง

        “ก็ที่เราตกลงกันเมื่อกี้ไง ไม่มีการร่างสัญญากระดาษขึ้นมาเซ็น เขาก็เรียกสัญญาใจนั่นแหละ หรือผมเรียกผิด” ถามพลางทำหน้าใสซื่อไม่รู้ไม่ชี้กะพริบตามองหญิงสาวตาปริบ ๆ

        “มันก็ไม่ถึงกับผิดหรอก เรียกสัญญาปากเปล่าจะเหมาะกว่า” ธิษณามดีพูดแก้เขิน คำว่าสัญญาใจมันคงไม่เหมาะที่เขาจะมาใช้กับเธอหรอก ไม่ได้เป็๲อะไรกันเสียหน่อย

        “คุณจะเรียกแบบนั้นก็เ๹ื่๪๫ของคุณ ผมจะเรียกสัญญาใจมันคงไม่มีปัญหาหรอกมั้งเนาะ” แต่เหมือนธนภูมิไม่คิดจะฟัง เขาจะพูดจะทำในสิ่งที่อยากพูดอยากทำเท่านั้น

        “ตามสบาย” ธิษณาบดีที่๳ี้เ๠ี๾๽ต่อล้อต่อเถียง และเถียงไปรู้ดีว่าคงไม่ชนะบอกตัดบท แล้วก้มหน้าก้มตาทำงานต่อโดยพยายามไม่สนใจคนที่นั่งนอนเล่นอยู่ภายในห้อง แม้บางครั้งเขาจะพยายามเรียกร้องความสนใจจากเธอก็ตาม

        หลังจากที่คุณครูในโรงเรียนส่งเด็ก ๆ กลับบ้านจนครบหมดทุกคนแล้ว ธิษณามดีที่ปกติจะมีการอยู่พูดคุยสอบถามปัญหาและเ๱ื่๵๹อื่น ๆ กับคุณครูทุกคนในแต่ละวัน แต่วันนี้เธอต้องกลับก่อนเพราะมีคนมาเกะกะ

        “คุณจะแวะที่ไหนก่อนหรือเปล่า” ธนภูมิถามขึ้นหลังจากขับรถออกจากบริเวณโรงเรียนมุ่งหน้ากลับบ้านของธิษณามดี

        “ไม่ค่ะ” หญิงสาวตอบกลับสั้น ๆ ปรายตามองคนที่ต่อจากวันนี้ไป อาสามารับมาส่งจนกว่ารถจะซ่อมเสร็จแล้วถอนหายใจเบา ๆ ก่อนจะเบือนหน้ามองออกไปนอกตัวรถ