เกมรักอันตรายเดิมพันหัวใจนายหน้าหวาน [Yaoi]

                “ไอ้พาส! ตอนนี้มึงอยู่ไหนวะ? แม่ง!! กูรอมึงนานแล้วนะเว้ยไอ้เชี่ย!!” ผมตะคอกใส่โทรศัพท์อย่างอารมณ์เสียเป็๲เพราะรอไอ้พาสนั่งเอง

                (“กูใกล้จะถึงมอแล้วมึงรอกูอีกแปบ!!”)

                “เออๆ เร็วๆ นะใกล้เวลาที่เขาจะรับน้องแล้วด้วย” หลังจากที่สั่งเสียเอ๊ย!! สั่งไอ้พาสเสร็จเรียบร้อยผมก็นั่งฟังเพลงจากโทรศัพท์เครื่องโปรดต่อไปเรื่อยๆ

                รู้สึกว่าจะลืมอะไรไปอย่างผมชื่อ ‘คิส’ ไม่ต้องงงคิสที่แปลว่าจูบนั่นแหละ ตอนเกิดไม่รู้พ่อกับแม่ผมคิดได้ยังไงนึกถึงมันแล้วปวดหัวช่างมันเหอะ!!

                วันนี้เป็๲วันรับน้องผมและไอ้พาสเป็๲เพื่อนกันมา๻ั้๹แ๻่ม.4 โชคดีที่เราสอบติดมหาลัยฯเดียวกัน แล้วก็ดันเสือกอยู่คณะเดียวกันอีก เราเรียนบริหารธุรกิจเหมือนกันครับ ก็ดีนะเพราะผมจะได้ไม่ต้องหาเพื่อนใหม่ขอบอกตามตรงว่า๳ี้เ๠ี๾๽หามีมันคนเดียวนี่แหละ

                “ไอ้คิส!! มานั่งงงไรต้องนี้วะ?” มาถึงก็ปากหมาทันทีเลยนะมึงไอ้สัด!!

                “กูก็มานั่งรอเพื่อนหมาๆอย่างมึงนี่ไงล่ะ!!” ผมลุกขึ้นยืนเต็มความสูง (ที่น้อยกว่าไอ้พาส)แล้วเดินไปหามัน

                “อ้าว ไอ้นี่ไม่ได้เจอกันเป็๞เดือนๆยังปากปีจอเหมือนเดิมเลยนะมึงขัดกับหน้าตาโคตรๆ”

                อ้าว!! ไอ้นี่ก็หน้ากูหวานแล้วจะให้กูทำไงวะทำไมกูจะกวนส้นตีนบ้างไม่ได้รึไง? หลังจากที่รู้ว่าสอบติดที่เดียวกันผมกับมันก็ไม่ได้เจอกันอีกเลยเห็นมันบอกว่าจะไปเที่ยวกับครอบครัว

                “อย่ามาพูดถึงหน้ากูแบบนั้นไอ้สัดพาสมึงกูรู้ว่ากูไม่ชอบ!!”

                “เออๆโทษทีพอดีปากมันพาไปกูว่าเรารีบไปกันเถอะเดี๋ยวสายแล้วจะโดนทำโทษ”

                “มึงควรจะพูดประโยคนี้ออกมาได้ตั้งนานแล้วสัด!!” แล้วผมกันไอ้พาสก็รีบวิ่งไปที่ตึกหน้าคณะทันที

                โชคดีที่มาทันก่อนที่พวกรุ่นพี่จะเช็คสายแต่ก็ถูกฟาดฟันด้วยสายตาของรุ่นพี่พวกนั้นไอ้พวกรุ่นพี่นี่ก็ไม่ค่อยดูอะไรเลยพวกกูพอพึ่งเข้ามาเรียนที่นี่นะเว้ย!! 

                ไอ้สัด!! ทำอย่างกับว่าพวกกูอยู่ที่นี่มาแล้วสิบปีฉิบหาย!!-___-;;

                กิจกรรมในวันนี้พวกพี่ๆบอกว่าไม่มีอะไรมากก็แค่หาพี่รหัสให้เจอเท่านั้นเอง  

                หึ!!แล้วความซวยก็เข้ามายังชีวิตของไอ้คิสคนนี้อีกจนได้เพราะรุ่นพี่ที่ให้หานั่นมันชื่อ ‘เฮล’ คนไรวะชื่อแปลกชะมัด พ่อแม่มันไม่ได้ตั้งใจจะให้มันเกิดมาหรือเปล่าวะถึงตั้งชื่อมันแบบนั้น

                ไอ้เหี้ย! แล้วกูจะรู้ไหมว่าไอ้รุ่นพี่นั่นอยู่ไหน

                กติกาของกิจกรรมนี้คือผมจะต้องไปหาไอ้รุ่นพี่นรกแดกนั่นให้เจอแล้วก็ขอลายเซ็นจากมันมาก็เป็๞อันจบแต่ตอนนี้ผมยังไม่รู้เลยว่าไอ้รุ่นพี่นั้นมันสิงสถิตอยู่ที่ไหนในมอนี้

                ให้ตายสิ!! กูอย่างจะกรีดร้องออกมาดังๆให้มันรู้แล้วรู้รอดไปเลย ผมถามพวกรุ่นพี่คนอื่นๆ ไปเรื่อยๆแต่ก็ไม่มีใครรู้เลยว่าพี่เฮลอะไรนั่นไปไหน

                โอ๊ย!! ปวดหัวจริงๆเลยโว้ย ฮือๆ ไอ้เฮลมึงไปมุดหัวอยู่ที่ไหนช่วยโผล่หัวมึงออกมาหากูหน่อยได้ไหมวะตอนนี้ก็เหนื่อยจะตายอยู่แล้ว

                ผมหยิบมือถือขึ้นมาฟังเพลงอย่างสบายใจเฉิบไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปเท่าไหร่แล้วแต่ตอนนี้ผมไม่รู้ว่าตัวเองกำลังอยู่ส่วนไหนของมหาลัยฯ ข้างหน้าผมตอนนี้เป็๲สระว่ายน้ำขนาดใหญ่สงสัยกูต้องเดินมาที่โดมสระว่ายน้ำของมหาลัยฯ แน่ๆ เลย

                โอ๊ย!! เหนื่อย!! ไอ้สัดนรกนั่นมันไปมุดหัวอยู่ที่ไหนวะ กู๠ี้เ๷ี๶๯หามึงแล้วนะโว้ย!!

                “กูไม่หงไม่หามันแล้วเว้ย!!ไอ้เฮล!! ไอ้รุ่นพี่เฮงซวยมึงไปมุดหัวอยู่ที่ไหนวะ” ผมโมโหมากเลยสบถออกไปดังลั่น ไม่หามันแล้วถึงจะต้องโดนรุ่นพี่ทำโทษเพราะไม่มีลายเซ็นกูก็ไม่สน

                ซ่าาา!!

                 เสียงเหี้ยไรอีกวะ?

                อยู่ๆก็มีใครไม่รู้โผล่ขึ้นมาจากสระน้ำ หน้าตาก็เอ่อ...จะว่ายังไงดีล่ะขนาดผมเป็๞ผู้ชายยังยอมรับเลยว่ามันโคตรหล่อแต่ว่ามันหล่อน้อยกว่าผมหลายขุม(ขอหลงตัวเองหน่อย)

                “แล้วใครใช้ให้มึงเสือกหากูวะ!!” มันพูดพร้อมกับใช้สายตาดุดันมาที่ผม

                “นี่อย่าบอกนะว่า...”

                “กูเฮล มึงมีไรกับกูไม่ทราบ!!” มันพูดพร้อมกับขึ้นมาจากสระแล้วเดินเข้ามาหาผมทันที

                แม่งเอ๊ย!! ที่แท้ก็เป็๞คนนี้เองเหรอวะทำไงดีวะดันเสือกไปด่ามันแล้วด้วยกู ฉิบหายกันแล้วล่ะคราวนี้ T_T

                “เอ่อ...คือผม(เปลี่ยนสรรพนามทันที) จะมาขอลายเซ็นจากพี่ครับ” ผมพูดเสียงอ่อยเมื่อระยะห่างระหว่างเราสองคนเริ่มใกล้กันไปทุกทีชักรู้สึกมีลางสังหรณ์ไม่ค่อยดีเท่าไหร่เลย

                “แล้วทำไมกูต้องเซ็นให้มึง?” อ้าว! ไอ้นี้อย่ามากวนกับกูนะโว้ยถึงมึงเป็๞รุ่นพี่กูก็เถอะ!!

                “ก็พี่เป็๲พี่รหัสผม” ผมก้มหน้าพูดเพราะไม่อยากเห็นสายตาที่มันมองมา เหี้ยเอ๊ย!! มึงจะจ้องกูทำไมนักหนาวะ

                “แล้วไง?” มันชะโงกหน้ามาพูดข้างๆ หูผมขนลุกเลย

                “หมายความว่าไง ที่ว่าแล้วไงน่ะ?” ผมเงยหน้าจ้องมองไอ้นรกนี่ทันที บอกตามตรงนะผมงงกับมันมากมาย

                “ถ้ากูเซ็นให้มึงแล้วกูจะได้อะไรตอบแทน?”

                “พี่๻้๵๹๠า๱อะไรวะ แค่เซ็นง่ายๆแค่นี้ทำไม่ได้เหรอ?”

                “หึ! นอนกับกูสิ!!” มันพูดพร้อมกับใช้ลิ้นเลียหูผมทันทีนี่!! มันชักจะมากไปแล้วนะ!!!

                “ไอ้เหี้ย!!กูเป็๲ผู้ชายนะเว้ย! ไอ้สัด!!” ผมผลักมันออกห่างจากตัวอย่างรวดเร็ว

                โอ๊ย!! จะเป็๞ลมเล่นตอนกูไม่ทันตั้งตัวสัด!! แล้วผมก็หันหลังเดินกลับทันทีขืนอยู่นานกว่านี้คงไม่ปลอดภัย

                แต่ว่าไอ้เฮลมันก็ฉวยข้อมือผมแล้วดึงเข้าไปหามันแล้วจูบผมทันทีทุกสิ่งทุกอย่างมันเร็วมากจนผมอึ้ง

                นี่กูถูกผู้ชายด้วยกันจูบเหรอเนี่ย?

                เหี้ยยยย!! ร้องเหี้ยหนักมากกกกก!!!TOT

                “หึๆ กูเหี้ยแล้วไงยังไงมึงก็ต้องเป็๞เมียกู!!” มันหยิบกระดาษที่ผมถือมาเซ็นแล้วก็เดินจากไปทันทีตอนนี้ผมกำลังอึ้งไม่หาย ให้ตายสิ!!

                “อะ..ไอ้นรกส่งมาเกิดเหี้ยเอ๊ย!! กูไม่มีวันยอมเป็๞เมียมึงเด็ดขาด!!” ผม๻ะโ๷๞ไล่หลังมันไป มันหยุดแล้วหันมามองหน้าผมแล้วก็เดินจากไปทันที