สงครามกู้ชาติ KNU

ผมสะดุ้งตื่นจากภวังค์ น้ำค้างที่หนุดลงบนใบหน้าเย็นจับใจ ผมค่อยๆลุกขึ้น ดูนาฬิกาเลือนเก่งก็ปรากฏ 06:07 น.เข้าไปแล้ว ผมมองหมวดทหารที่เดินกันไปมา ควันไฟจากการประกอบอาหาร บวกกับ เสียงคุยกันเจี้ยวจ้าวฟังไม่ได้ศัพท์ ผมมองลงที่โคนต้นไม้ที่ใช้เป็๲ที่พังนับเมื่อคืน ปืนเอ็ม16 อาวุธประจำกายของผม ไอน้ำได้เกาะใบบน เหล็กปนโพรีเทอร์ของปืนกระบอกเก่านั้น ผมจับอาวุธปืนขึ้นมาเช็คอย่างลวกๆ ทันใดท้องของผมก็มีเสียงร้องออกมาเบาๆ "หิวจัง" ผมสบดออกมาเบาๆเพราะเมื่อคืนผมไม่ได้กินอะไรนอกจากน้ำในกระติกข้างตัว ผมเดินไปเปิดเป้สนามค้นอยู่ไม่นานก็หยิบถุงขนาด9×18 ที่ใส่ข้าวสารประจำตัวทหารแต่ละคนออกมา ผมวางมันลงข้างๆกระเป๋า หันซ้ายขวาหาเชื่อเพลิงที่จะมาก่อไฟเพื่อทำการหุงข้าวสาร ผมเดินเข้าไปในชายป่าพร้อมกับมีดm7ดาบปลายปืนm16เปลือยคมขาววับ มันยากใช่เล่นที่จะหาไม้แห้งๆมาทำเชื่อฟืนในหน้าฝน ผมเดินเก็บสิ่งที่หน้าจะจุดไฟได้ประมาณเกือบ10นาที ผมเดินกลับมาที่เป้ บรรจงเรียบเรียงไม้ที่หามาได้เป็๲กองเล็กๆ กระติกน้ำสนามที่เอวถูกถอดออกมา ถ้าท่านใดเคยใช้กระติกน้ำสนามพวกท่านคงจะนึกภาพออกเกี่ยวกับสแตนเลสที่ลองกระติกน้ำนั้น มันเป็๲ภาชนะที่สามารถต้มน้ำหรือหุงข้าวได้เป็๲อย่างดี ผมเทข้าวใส่ในสแตนเลสทรงกระติกนั้น เปิดฟากระติกเทน้ำใส่ไปในปริมาณพอดีก่อนที่จะวางหม้อหุงข้าวจำเป็๲ลง ผมค้นในกระเป๋าเป้อีกที 

ไม้ขีดหนึ่งกล่องถูกใส่ถุงแกงมัดใว้อย่างดีกันความชื้นที่อาจจะเข้าไปในชนวนจุดไฟ ผมจุดไม้ขีดอยู่หลายแท่ง ก็ไม่สามารถทำให้ไฟติดขึ้นมาได้ เพราะไม้ที่นำมาเป็๞เชื่อไฟมันชื้นเปียกอยู่เล็กน้อย 

ระหว่างที่ผมกำลังหาทางแก้ปัญหาเฉพาะหน้านั้นก็มีเสียงหนึงดังขึ้นมาจากด้านหลัง "ก่อไฟได้ไหม ให้ช่วยรึเปล่า" ผมหันควับไปมองก็ปรากฏร่างที่คุ้นเคย จ่อวี สตรีในร่างชาย เอ่ยยิ้มออกมาด้วยความสดใส สักพักก็เดินมานั่งข้างผมพร้อมกับหยิบก้อนสีขาวลักษณะคล้ายน้ำตาลก้อนมาวางตรงกองไฟของผม จ่อวีจุดไม้ขีดก้านเดียวใส่วัตถุปริศนานั้น ทันใดที่ไม้ขีดถูกกับก้อนประหลาด ไฟก็ลุกโชนขึ้นมาอย่างไม้มีปรี่มีขรุ่ย ไฟนั้นลุกอยู่นานแล้วไม่มีวี่แววว่าจะดับลงเลย 

"แก๊สก้อน ทีฟามึงลืมไปรับแจกรึไงวันที่เราเตรียมตัวก่อนขึ้นฮ. " ผมนึกขณะหนึงก็ตอบจ่อวีไปทันทีว่า "อ้อ..ตอนนั้นกูไม่อยู่ดันเดินไปร้านค้า"

กระเทยวัย13ย่าง14 ทำหน้าเฉยเมยพร้อมกับด่าผมแกมเป็๲ห่วง "มึงนี่โง่จังเนาะ มึงก็รู้หนิว่าการจุดไฟในหน้าฝนมันทำได้ยาก ซึ่งทางกองพันก็ได้นำแก๊สก้อนมาแจกให้กับทุกคน"

ผมหลบสายตาของจ่อวีที่กำลังพร่ามอยู่นั้นมือทั้ง2ข้างก้วางหมอหุงข้าวขนาดเล็กลงบนกองไฟ

08:45น. อาหารเช้าของผมประกอบด้วยข้าวสวยร้อนๆกับปลากระป๋องเรียบวุดในพริบตา ผมเก็บของสำภาระเตรียมออกเดินทางตามคำสั่ง 

เช้านี้เป็๞วันที่ดีเพราะว่ามีแสงแดดสาดส่องลงมา ผิดกับเมื่อวานที่ท้องฟ้าจะมืดครึ้มอยู่ตลอดเวลา พวกเราเดินทางกันหลายชั่วโมงก็ถึงยอดเขาราซู 

!โอ้โหท่านผู้อ่านผมพึ่งเคยเห็นสถานที่แบบนี้บนยอดเขาที่สูงลิบ ปรากฏเป็๲ที่ราบไกล้ประมาณ500เมตร หญ้าที่ขึ้นเบียดเสียดกันสูงเหนือเอวเพียงเล็กน้อย ถัดจากทุ่งนั้น500เมตรเป็๲แนวภูเข้าสูงขึ้นไปอีก ป่าตรงแนวเข้าเบื้องหน้ารกทึบเป็๲อย่างมาก ในทางทหารพื้นที่แถวเนินเขานั้นเหมาแก้การสุ่มสังหารเป็๲อย่างมาก ส่วนพื้นที่ที่เรายืนกันอยู่ขณะนี้ก็ไม่ต่างจากประตูสู่นรกอเวจีก็ไม้ปราณ ตะวันตรงกับหัว พวกเราเดินกระจายกันอย่างสะเปะสะปะไม่เป็๲ระเบียบไปตามทั้งหญ้านั้น ทหารทุกคนต่างเหนื่อยบ้างกับการปีนเขามาตลอดสองวันที่ผ่านมา ผมมองไปเบื้องหน้าประมาณ3เมตร เห็นพลทหารแจ๊ค ยกปืนm60 ขึ้นพาดบ่าเดิ้นหอบแห้กๆไปอย่างช้าๆ ท่านผู้อ่านท่านได้ที่เคยได้สัมพัสปืนกลเบาชนิดm60มาแล้วก็น่าจะรู้ ถึงจะชื่นว่าปืนกลเบาแต่น้ำหนักของมันนั้นเล่นเอาผู้ใช้ ไหล่อักแสบกันมาหลายรายแล้ว ด้วยน้ำหนักที่หนัก20ปอนหรือ10กิโลกรัม บวกกับสาย๠๱ะ๼ุ๲ที่เยอะเลยทำให้ปืนชนิดนี้มีข้อเสียอย่างเห็นได้ชัด

พวกเราเดินไปถึงกลางทุ่ง ผมก้มหน้ามองพื้นด้วยความระวัง กลัวจะเจอะกับ๹ะเ๢ิ๨หรืองูพิษที่จ้องจะขร้าชีวิตที่ไม้มีคุณค่าของผม 

!!ปัง!!~~ เสียงปืนเบาๆลอยตามลมมาฟังไม่ค่อยได้ยิน ประมาณ2วิ เสียงของแข็งวิ่งมากระแทกร่างของแจ็คด้วยความรุนแรง !!!ปัก!!! แจ็คผงะล้มลงทันที ทหารทุกคนต่างหมอบลงตามสัญชาติญาณตามที่ฝึกฝนกันมา ผมมองไปทางแจ็ค ทันใดที่มันถูกยิงไม่ถึง3วิมันกลับลุกขึ้นมา กลาดปืนมัจจุราชในมือไปเสียงดังลั่นเหมือนประทัดในวันตรุษจีน !ปังๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ!!.... สาย๠๱ะ๼ุ๲50ที่ติดปืนหายวับไปในพริบตา ทันใดที่สิ้นเสียงปืนพลทหารแจ็คก็ล้มลง คราวนี้มีเสียงร้องครวญครางด้วยความเ๽็๤ป๥๪ออกมาจากปากของเด็กหนุ่มมือปืนกลคนนั้น