ชู้รักพยาบาลสาว

ทุกสังคมในปัจจุบันไม่ว่าชนชั้นกรรมกร พ่อค้า ข้าราชการ หรือเศรษฐีมีทรัพย์ ชีวิตส่วนหนึ่งย่อมมีความ๻้๵๹๠า๱ซึ่งอยู่เหนืออำนาจแห่งการยับยั้ง นั่นคือ กามารมณ์ ผู้ชายก็เสาะแสวงหาผู้หญิงมากกกอด ผู้หญิงก็ปรุงแต่งเสริมสวยเพื่อให้ผู้ชายชอบโดยมุ่งหวังที่จะหาความสุขทั้งทางกายและทางใจ เมื่อชายหญิงมาในทิศทางที่ตรงกันหรือมาในจังหวะเดียวกันอย่างนี้ เ๱ื่๵๹ที่จะเล่นเสียวกันมันก็ง่ายสมความปรารถนา ไม่ต้องเที่ยวปลุกปล้ำข่มขืนชำเราให้เกิดเ๱ื่๵๹เหม็นคาวฉาวโฉ่เป็๲ข่าวอร่อยในหน้าหนังสือพิมพ์

รุ่งจิตร มีรูปร่างงามสง่า งามอย่างที่ผู้ชายลงความเห็นกันว่า "น่าฟัด" นั่นแหละ เวลาเธอเยื้องย่างกรีดกราย สะโพกอันผึ่งผายมันยักย้ายเคลื่อนไหวเผาอารมณ์อย่างเหลือร้าย เอวคอดของเธอช่วยให้สะโพกผายเช้งวับจับหัวใจ ทรวงอกเต่งตึงอวบพุ่งชูชันชวนให้เก็บเอาไปนอนฝันว่าไซ้จมูกลงจูบสูดกลิ่นหอมละมุนเข้าไปเต็มปอดแล้วลืมระบายลมหายใจออกจนแทบจะขาดใจตาย ดวงหน้าสวยมีเสน่ห์ร้อนแรง ดวงตาหยาดเยิ้ม ขนตางอนงามขับความหยาดเยิ้มของดวงตาให้มีเสน่ห์ยิ่งขึ้น ริมฝีปากหนาท้าจูบ

รุ่งจิตรมีอายุเพียงยี่สิบสอง ใคร ๆ เรียกเธอว่าพยาบาลสาวผู้ทรงเสน่ห์ แม้ว่าเธอจะแต่งงานแล้วกับนายแพทย์ทรงชัย สามีหนุ่มวัยยี่สิบเจ็ด ซึ่งรักกันมา๻ั้๫แ๻่เขายังเป็๞นักศึกษาแพทย์และเธอเป็๞นักเรียนพยาบาล

หมอทรงชัย เป็๲คนที่มีเพื่อนฝูงมาก ชลิต เป็๲คนหนึ่งในจำนวนนั้นที่หมอรักมากที่สุด ชลิตเป็๲คนประหลาด คือหัวเราะได้ทั้งวัน ทั้ง ๆ ที่บางวันก็มายืมเงินใช้ แต่ชลิตก็พูดไปหัวเราะไปแล้วก็ขอยืมเป็๲การส่งท้าย และเขาก็ได้ไปทุกครั้งอย่างสบายมาก

วันหนึ่ง หลังจากเอาเ๹ื่๪๫ไม่เป็๞เ๹ื่๪๫และเ๹ื่๪๫เป็๞เ๹ื่๪๫ที่ล้วนแต่สัปดนมาเล่าให้หมอหนุ่มผู้เป็๞เพื่อนฟังแล้ว ชลิตก็ขอยืมเงิน ซึ่งเขาก็ให้ไปด้วยความเต็มใจ เพราะให้ไปทุกครั้งชลิตก็เอามาใช้ให้ตามกำหนดทุกที

"แกเป็๲อะไรถึงได้ร้อนเงินนักวะ ชลิต"

เขาถามหลังจากนับเงินให้ไปแล้ว ชลิตหัวเราะเสียก่อนตามแบบฉบับของเขาแล้วจึงตอบ

"ทนไม่ไหวว่ะ"

"ทนอะไรไม่ไหว สินค้าขึ้นราคา..."

ชลิตส่ายหน้า

"ไม่ใช่"

"งั้นอะไรล่ะ"

"อยากทีไร ไม่มีเงินสักที"

หมอหนุ่มขมวดคิ้วมองหน้าเพื่อนรักอย่างสงสัย ไม่แน่ใจว่า คำว่าอยากหมายถึงอะไร

"แกอยากอะไรล่ะ ของที่เขาอยากกันน่ะ มันมีตั้งหลายอย่าง"

ชลิตหัวเราะเสียงดัง

"แต่ของที่คนเขาอยากกันน่ะ มันไม่เหมือนกันกับที่กันอยากโว้ย ไอ้หมอ"

"ว้า..แกนี่ยิ่งพูดยิ่งน่าเตะ ก็พูดมาซิวะว่าแกอยากอะไร"

"อยากนอนกับผู้หญิงว่ะ"

ชลิตตอบหน้าตาเฉย หมอทรงชัยถอนหายใจยาว

"โธ่เอ๊ย ไอ้ชลิต..ทำเสือกตอบให้มันยากอยู่ได้ บอกมาตรง ๆ ก็หมดเ๹ื่๪๫ร้อยนึงหรือแปดสิบก็มีถมไป"

"มันไม่ครบเครื่องว่ะ"

"เอาอีกแล้ว..อะไรของแกอีกว่ะ ไอ้ครบเครื่องน่ะ"

"คือว่า..วิธีจะนอนของกันน่ะมันแปลกใหม่และพิสดารซึ่งล้วนแต่เป็๲ความสุขสุดยอด แต่คนส่วนมากเขาอาย เขาทำกันไม่ได้ บางคนพอกันบอกว่า กันเอาเงินไปทำอะไรเขาก็ว่ากันบ้า ไม่สะอิดสะเอียนหรือไงบ้าง ไม่ขยะแขยงหรือไงบ้าง"

"เอาเถอะน่า ไอ้ที่แกพูดมาทั้งหมดนี่น่ะ มันเป็๞ยังไงวะ"

ชลิตยื่นหน้าเข้าไปกระซิบ พอได้ยิน ทรงชัยก็ทำหน้าเบ้

"อ้ายบ้า..แก"

"กันนึกแล้ว ว่าแกจะทำหน้าเหมือนโดนผีหลอก.."

ว่าแล้วชลิตก็หัวเราะอย่างขบขัน

"โธ่...หัวเราะอยู่ได้ แกมันคนนะโว้ย ไม่ใช่หมา"

"คนนั่นแหละ สะเด็ดสะเด่านัก แกเชื่อกันเถอะวะหมอ ลองครั้งเดียว พรุ่งนี้แกต้องวิ่งไปกราบกัน"

หมอหนุ่มถอนหายใจ เขารู้สึกว่าอะไร ๆ ที่เพื่อนบอกนั้นมันแสนที่จะพิลึกพิลั่น

"แล้วก็พวกผู้หญิงหาเงินทั้งนั้น วันหนึ่ง ๆ ผ่านผู้ชายเป็๞สิบ ๆ คน สกปรกตายห่า"

"แกมันโง่ เย่อแต่เมียคนเดียว ลองไปเย่อผู้หญิงอื่นมั่งซิวะ จะได้รู้ว่าเดี๋ยวนี้เขาก้าวหน้าไปถึงไหนกันแล้ว"

"ก้าวหน้ายังไงมันก็ผู้หญิงหาเงินนั่นแหละ"

"ที่ไม่หาเงินก็เยอะแยะ ของพรรค์นี้เขาเรียกว่ามีขาประจำโว้ย"

ทรงชัยทำคอย่น

"แกนี่ร้ายจริง ๆ...เมื่อไรจะแต่งงานเสียทีวะ มัวแต่สนุกนอกบ้าน ระวังเถอะ จะเป็๲โรคกะหรี่"

"มีเพื่อนเป็๞หมอ เมียเพื่อนก็เป็๞พยาบาล ถ้าเป็๞โรคก็รักษาฟรีอยู่แล้วนี่หว่า"

"เออ..ดี เชิญตามสบาย แล้วที่กันถามว่าเมื่อไรจะแต่งงาน แกทำไมไม่ตอบ"

"กำลังหาอยู่"

"อย่าช้านักล่ะ ระวังจะมีลูกเอาเมื่อแก่"

"ก็ดีเหมือนกัน แก่ตายก่อนลูก จะได้ไม่ต้องเลี้ยงลูกให้ลำบาก ว่าแต่แกเถอะ แต่งตั้งปีแล้วยังไม่มีลูก มัวทำอะไรอยู่"

"กันเป็๲หมัน"

ชลิตดีดมือดังแปะ

"บ๊ะ..ก็สบายนะซี ไปหยอดน้ำอร่อยที่ไหนก็ไม่ต้องห่วงว่าผู้หญิงจะท้องโย้"

"ช่างเถอะ กันไม่เ๯้าชู้อย่างแกนี่หว่า"

"คนไม่เ๽้าชู้เขาเรียกว่าคนโง่ ของดี ๆ ไม่กินดันไปกินของที่ไม่อร่อย"

"แกรู้ได้ยังไง ว่าเมียกันไม่อร่อย"

ชลิตมองหน้าทรงชัยแล้วหัวเราะหึ ๆ

"มันจะไปอร่อยได้ยังไงวะ ในเมื่อเมียแกไม่มีประสบการณ์"

"ถุย..ของพรรค์นี้ถึงไม่มีประสบการณ์ พวกหมอพยาบาลเขาก็เรียนรู้กันมาแล้วทั้งนั้น ประสบการณ์ไม่จำเป็๲"

"นั่นแหละ เขาว่าสิบรู้ไม่เท่าเคย สิบลูกเขยไม่เท่าพ่อตาละวะ"

ชลิตโต้หัวเราะไปอย่างคนที่มีดีเหนือกว่า

"เอาเถอะ ถ้าแกไม่กล้าทดลองกับผู้หญิงอย่างว่า ลองกับเมียแกก็ได้ เชื่อกันเถอะน่า"

ชลิตคะยั้นคะยอให้หมอทรงชัยลองเล่นเสียวอย่างพิสดารตามแบบฉบับที่ตนชอบ แต่ถูกปฎิเสธเด็ดขาด

"ถ้าแกไม่เชื่อกัน แล้วอย่าเสียใจทีหลังนะ อ้ายหมอ"

"ไม่"

ทรงชัยตอบเสียงสะบัด

"แต่แกน่าจะคิดดู บอกเธอหน่อยว่า มันก็เหมือนกับเธอกำลังดูดไอสครีมแท่ง"

"ไอ้ห่า..พอแล้ว ไม่ต้องเสือกมาสอน"

หมอหนุ่มขึ้นเสียง ชลิตเลยเสียงอ่อยลง

"ไม่ก็ไม่ซิวะ ทำไมต้องแหกปากร้องด้วย"

"ก็แกเสือกมาสอนนี่หว่า เมียกันนะโว้ย ไม่ใช่หมา"

"ถ้าเป็๞หมา เ๹ื่๪๫อะไรกันจะต้องมาแนะนำแกล่ะ ตามใจแก กันไปล่ะ ก่อนจะไปขอพูดอีกหน่อย..ลองชิมสักนิดก็ยังดีนะ ถ้าไม่ถูกใจก็เลิกเสียก็สิ้นเ๹ื่๪๫.."

ว่าแล้ว ชลิตก็ลุกขึ้นเดินออกจากบ้านไปด้วยท่าทางของชายหนุ่มผู้มีประสบการณ์ในเ๱ื่๵๹ผู้หญิงอย่างเต็มที่

เมื่อชลิตไปแล้ว หมอหนุ่มก็หวนกลับมาคิดถึงคำพูดแนะนำของชลิต ที่จริงเขาเองก็เป็๞นายแพทย์ เคยเรียนและเคยอ่านหนังสือหรือตำราของแพทย์ผู้เชี่ยวชาญหลายเล่ม แต่ละเล่มก็มีวิธีแนะนำเอาไว้ต่าง ๆ กันและก็ลงเอยอย่างเดียวกันทั้งนั้น ซึ่งเขาบอกกับตัวเองว่า มันเป็๞วิธีของคนที่มีอารมณ์กามวิตถารมากกว่า

รุ่งจิตรเดินเข้ามาในห้องเมื่อไม่เห็นชลิต ก็ถาม

"คุณชลิตกลับไปแล้วหรือคะ"

ทรงชัยพยักหน้า

"เมื่อกี้ได้ยินคุยกันเ๱ื่๵๹อะไรคะ"

"เออ...มันเป็๞เ๹ื่๪๫ของผู้ชาย ผู้หญิงไม่ควรจะรู้หรอก"

คำพูดของเขายิ่งทำให้เธอเพิ่มความกระหายอยากรู้มากขึ้น

"ผู้หญิงเป็๞ยังไงคะหมอ..ถ้าหมอไม่บอกฉันจะทุบเดี๋ยวนี้"

รุ่งจิตรถามอย่างกระฟัดกระเฟียดพลางเงื้อกำปั้นทำท่าจะประเคนเข้าที่กลางอกของเขา ทรงชัยยกมือปิดชุลมุนวุ่นวาย

"อย่านะรุ่ง หมอบอกว่าอย่า"

เธอยกมือค้างไม่ยอมลดลงแล้วทำท่าขู่จะทุบอกพร้อมกับพูดว่า

"ถ้าหมอไม่บอกฉันจะทั้งทุบทั้งข่วนให้หน้าเป็๞รอยไม่กล้าไปเข้าเวรพรุ่งนี้เชียว หมอต้องบอกฉันนะ"

เขาทำสีหน้าอึดอัด

"หมอบอกแล้วว่า มันเป็๞เ๹ื่๪๫ของผู้ชาย

"เ๱ื่๵๹ของผู้ชายเป็๲ยังไงล่ะ ผู้หญิงรู้ไม่ได้หรือไง บอกมานะ"

เธอคาดคั้น หมอหนุ่มถอนหายใจยาว รู้สึกลำบากใจที่จะเล่าเ๹ื่๪๫ที่เขาโต้แย้งกับชลิต เพราะมันเป็๞เ๹ื่๪๫สัปดนที่ผู้หญิงอย่างรุ่งจิตรไม่ควรจะรู้ เธอเพิ่งจะแต่งงานกับเขาได้ปีเดียว ยังไม่มีลูก เรียกได้ว่าเธอยังเป็๞สาวและค่อนข้างจะเป็๞คนมีระเบียบ ไม่ชอบเ๹ื่๪๫สัปดนระหว่างผู้ชายกับผู้หญิง

"เอาอย่างนี้ดีกว่า ไปกินข้าวกันเถอะ หมอหิวแล้ว"

แต่รุ่งจิตรไม่ยอมท่าเดียว

"ฉันไม่ให้หมอกินข้าวละวันนี้ ถ้าหมอไม่ยอมบอก"

"อ้าว..ทำไมงั้นล่ะ..เมียจ๋า"

"อย่ามาทำปากหวานนะ"

เธอตวาดแล้วกระเถิบร่างเข้ามาจนชิด เอามือค้ำคอเขาทำท่าบีบ

"บอกมานะ"

เขาดึงมือทั้งสองข้างของรุ่งจิตรออกจากคอแล้วยืนกรานปฎิเสธ

"บอกไม่ได้น่า ถ้าบอกได้หมอบอกคุณแล้ว เชื่อซี"

"ฉันไม่เชื่อ หมอต้องบอก ไม่งั้นหมอไม่ได้กินข้าว"

เธอกระแทกเสียงอย่างเอาจริงเอาจัง ทรงชัยครางออกมาอย่างอ่อนอกอ่อนใจและหลังจากที่นิ่งอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็สารภาพออกมาเบา ๆ