ดรีมอ้าปากกว้างเคี้ยวขนมปังไส้ถั่วแดงตุ้ยๆ อย่างเอร็ดอร่อย รสชาติหอมหวานในปากเคี้ยวเพลินอย่าบอกใครเด็กหนุ่มร่างบางในชุดเสื้อยืดสีเขียวมิ้นท์และกางเกงนอนขาสั้นตัวเก่งกำลังนอนกลิ้งเกลือกบนเตียงแสนสบายอุราดูอนิเมะไปด้วยขณะกินขนมรสเลิศไปพลาง โอ้ ความสุขอันเรียบง่ายเช่นนี้จะหาสิ่งใดปานได้อีกหนอ
หนุ่มน้อยหน้ามนกลับมายังห้องหอพักชายล้วนของตนพลางนึกสงสัยเป็เวลาเนิ่นนานแค่ไหนแล้วนะที่เขาไม่ได้กลับมาพักผ่อน ณ ห้องของตัวเอง
เห็นจะั้แ่ครั้นค้างคืนคอนโดพี่เจเป็เวลา 5 วัน 5 คืนจากนั้นก็ทั้งติวหนังสือและไปสอบจากหอพักไอ้เต้อีก 2สัปดาห์เต็มๆ ดรีมยิ้มแก้มปริเมื่อพบว่าบิลค่าไฟเดือนล่าสุดเพียงหลักสิบบาทเท่านั้นข้อดีของการค้างคืนห้องคนอื่นคือประหยัดเงินได้มากโขนี่เอง อย่างนี้ต้องไปหาเื่ค้างบ่อยๆแล้วสิเนี่ย ฮ่าฮ่าฮ่า
ดรีมเปิดอนิเมะเสียงดังลั่นอย่างเปรมปรีดิ์ นอนกระดิกเท้ากินขนมชุดชิวพลันได้ยินเสียงเคาะประตูรัวๆ
ก๊อก ก๊อก ก๊อก
การ์ตูนบนหน้าจอทีวีถูก pause ค้างไว้ ก่อนเ้าของห้องตัวน้อยจะะโไปเปิดประตูด้วยความสงสัย ใครกันนะแวะมาหาเขาดึกดื่นป่านนี้
ดรีมตกตะลึงเมื่อเห็นหน้าผู้มาเยือนที่คุ้นเคย
“ไอ้เต้! มึงไปไงมาไงวะเนี่ย!”
“กูโทรหาเป็ล้านสายทำไมมึงไม่รับ??” เพื่อนนักกีฬาค่อนแคะ
“อ่า โทษทีว่ะ สงสัยกูเปิดทีวีเสียงดังไปหน่อย”
“ดูอนิเมะสบายใจเฉิบนะมึง กูแม่งอกจะแตกตายอยู่แล้ว”
ไอ้เต้โยนกระเป๋าเป้ลงบนพื้นห้อง ใบหน้าคมสันนั้นเต็มไปด้วยเคราหร็อมแหร็มที่ไม่ได้โกนมาหลายวันดูโทรมอ่อนล้าหมดแรงยิ่งนัก
“เดี๋ยวๆ มึงพูดเื่อะไรวะ ไหนมึงบอกว่าวันนี้นัดยิ้มสาวไงไล่กูกลับหอแล้วนี่มึงมาหากูเพื่อ??”
เพื่อนตัวน้อยงุนงงไม่หาย
“เื่มันยาว …เอาเป็ว่าให้กูพักหายใจก่อน งวดนี้ถึงคราวกูปรึกษาปัญหาชีวิตกับมึงบ้างแล้วไอ้ฝันเฟื่อง”
“เออๆ เข้ามาเลยไอ้เต้ คืนนี้มึงนอนค้างนี่แหละไม่ต้องกลับแล้ว”
เด็กหนุ่มเรือนผมน้ำตาลประกายแดงกล่าวอย่างเป็ห่วงเป็ใย ยิ่งเห็นร่องรอยฟกช้ำบนใบหน้าเพื่อนซี้ก็เดาว่าคงจะมีเื่กับใครมาเป็แน่
“อันดับแรกปิดอนิเมะเลย กูขอยืมทีวีดูอะไรหน่อย...” ไอ้เต้พูดเสียงแข็ง
“ได้ดิ มึงอยากเปิดอะไรดูละ??” มือบางยื่นรีโมตให้เพื่อน
ไม่รู้ดรีมคิดไปเองรึเปล่า แต่ไอ้เต้ในเวลานี้ช่างดูเปราะบางยิ่งกว่าแก้วใสที่พร้อมจะตกแตกทุกเมื่อเกิดอะไรขึ้นกับมันกันแน่นะ... ??
บนโทรทัศน์ LCD ขนาดใหญ่กำลังฉายคลิปวิดีโอเด็กหนุ่มฝรั่งผมทองสองคนกำลังจ้ำจี้กันอยู่อย่างเมามันแก่นกายใหญ่โตเกินกว่าคนเอเชียสอดแทงเข้าช่องทางข้างหลังครั้งแล้วครั้งเล่า ด้วยความละเอียดคมชัดระดับfull HD ดรีมรีบเตรียมถุงขยะสแตนบายไว้ใกล้ตัว ด้วยกลัวอ้วกจะพุ่งแบบคราวก่อน
ทว่าหนุ่มนักกีฬางวดนี้กลับจับจ้องการทำรักนั้นอย่างตั้งใจ ั้แ่ฉากจูบแลกลิ้นการใช้ปากระหว่างผู้ชายด้วยกันตลอดจนการสอดใส่ จนกระทั่งนักแสดงทั้งสองหลั่งออกมาเมื่อถึงที่สุดแห่งอารมณ์
ใบหน้าคมสันนั้นตึงเครียดยิ่งกว่าอะไรทั้งนั้น ไอ้เต้นั่งขัดสมาธินิ่งบนพื้นมือทั้งสองประสานกันแน่นบนตัก หน้าดำคร่ำเครียดยิ่งกว่าติวสอบมิดเทอมเป็ไหนๆ ดรีมยังไม่ค่อยเข้าใจนักว่าเหตุใดการดูหนังโป๊gay porn ในครั้งนี้จึงให้อารมณ์มาคุ แตกต่างจากครั้งก่อนที่ขำขี้แตกขี้แตนถึงเพียงนี้
กระนั้นร่างบางก็ไม่อาจอดทนดูสารคดีนั้นจนจบได้ ด้วยเกรงว่าจะอ้วกพุ่งอีกเด็กหนุ่มตัวน้อยนอนหันหลังบนเตียง สวมหูฟังเปิดเพลงดีกว่า เล่นเฟซฯ เพลินๆปล่อยให้ไอ้เต้อยู่กับโทรทัศน์เพียงลำพังไป
หลังจากเวลาผ่านไปพักใหญ่ดรีมหันมองเพื่อนซี้เป็ระยะพบว่าหน้าจอเปลี่ยนเป็หนังโป๊ชายหญิงแล้วและยังคงเปลี่ยนดูคลิปโป๊อีกมากมายหลายเื่ ไอ้เต้ยังคงจับจ้องเขม็งด้วยท่าทีเอาจริงเอาจังอยู่เช่นเคยดรีมยังไม่เข้าใจสถานการณ์ทั้งหมดนักแต่ก็ไม่ได้ถามอะไร รอให้เพื่อนนักบาสฯ พร้อมและเป็ฝ่ายอยากเล่าเองจะดีกว่า
สองชั่วโมงผ่านไป ในที่สุดหนุ่มผิวแทนก็ปิดหนังทั้งหมดทั้งมวลที่กินเวลายาวนานลงไอ้เต้ถอนหายใจเสียงดังอ่อนล้าทั้งกายใจใบหน้าหล่อเหลานั้นซุกกับฝ่ามือหนาของตนเองทั้งสองข้างอย่างหมดอาลัยตายอยาก
“แม่ง… เป็จริงๆ เหรอวะ...”เต้พ่นลมหายใจบ่นพึมพำด้วยไม่อยากจะยอมรับความจริง
“อะไรของมึงเนี่ยไอ้เต้ มาหอกูเพื่อดูหนังโป๊เนี่ยนะ?? แล้วเปิดซะเยอะเชียวมึงเสื่อมสมรรถภาพปะเนี่ย??” ดรีมแซว
“เออกูเสื่อมจริง”
จากที่ดรีมกะจะกวนตีนเพื่อนเล่น กลับเงียบไป
“อะไรของมึงวะ! ไอ้เหี้ยเต้!!”
“ตอนเย็นกูนัดสาวมาสี่คน บิ้วตั้งนานไม่แข็งเลยสักคน”
คนหน้าหวานอึ้งไปอีกครั้ง
“ล...แล้วเมื่อกี้มึงดูหนังโป๊ ได้ความว่าไงบ้างวะ??”
“จะชายหญิงหรือหนังเกย์กูก็ไม่รู้สึก ไม่มีอารมณ์ร่วมสักอย่าง”
“อ่า มึงอาจจะแค่วันนี้เพลียๆ รึเปล่า ปกติกูก็ไม่ได้ทำให้ตัวเองทุกวันลองปล่อยเว้นไว้สักพักอาจจะกลับมาคึกก็ได้มึง”
“กูเว้นมาสามวันละ อัดอั้นถึงขีดสุดแต่ไม่มีอารมณ์เลยว่ะ”
“มึงพักผ่อนเยอะๆ ออกกำลังกายเดี๋ยวก็ฟิตเองแหละ”
“กูนอนโคตรเยอะ แล้วก็ซ้อมบาสฯ ทุกวันด้วย” ไอ้เต้กล่าว
“แล้วจะทำยังไงดีล่ะ… เอางี้ มึงไปเจอเหตุการณ์ะเืใจอะไรรึเปล่ามึงลองมองย้อนกลับไปซิว่าเมื่อสามวันก่อนเกิดอะไรขึ้น”ร่างบางช่วยออกความคิดเห็นอีกแรง
“สามวันก่อนงั้นเหรอ… เอาจริงๆ กูก็รู้อยู่แล้วล่ะว่าเกิดจากอะไร”เสียงทุ้มบ่นอย่างอ่อนล้า “จริงอย่างที่พี่เจว่า... กูไม่ควรเล่นกับไฟเลยจริงๆ”
“...เื่นี้เกี่ยวกับพี่คริสด้วยรึเปล่า?” เสียงหวานถาม
“นั่นแหละตัวดี ให้กูเอาแล้วก็หายตัวไปไร้ร่องรอยกูยังไม่รู้จะไปตามหาที่ไหนเลยเนี่ย!” ไอ้เต้กระแทกเสียงทั้งสับสนทั้งเ็ป ด้วยไม่รู้จะจัดการความรู้สึกอย่างไรต่อแล้ว
“เดี๋ยวก่อน สต๊อป! กูไม่เข้าใจ... แล้วมึงจะไปตามหาเขาเพื่ออะไรวะไอ้เต้??ปกติมึงแค่ one night stand น้ำแตกแยกทางอยู่แล้วนี่แล้วหนนี้ไม่เหมือนคนอื่นที่แล้วๆ มาตรงไหนวะ?” ดรีมถาม
อีกฝ่ายเงียบไป
ไอ้เต้หน้าชาประหนึ่งถูกสาดด้วยขันน้ำเย็นจัดเต็มแรง อันที่จริงเขาเองก็ตอบไม่ถูกเหมือนกันว่าคริสแตกต่างจากคนอื่นอย่างไรแค่เซ็กซ์ดีงั้นเหรอ? เพราะรูปร่างหน้าตาดีเท่านั้นงั้นเหรอ?หรือเพราะอย่างอื่นกันแน่…?
ความเงียบจากหนุ่มผิวแทนกลับเป็คำตอบที่ชัดเจนยิ่งกว่าอะไรดรีมเท้าสะเอวชี้หน้าเพื่อนตรงหน้า
“ไอ้เต้ มึงตกหลุมรักพี่คริสแล้วปะ?”
“…ไม่หรอกมึง ผู้ชายเหมือนกัน”
“ช่างเื่เพศบ้าบอแม่งเถอะ ในฐานะมนุษย์คนหนึ่งมึงรู้สึกยังไงกับเขากันแน่?” เสียงหวานเค้นคำตอบจากอีกฝ่าย
“กูแค่เป็ห่วง… แล้วก็นึกถึงเขาอยู่ตลอด… เชี่ย กูไม่รู้โว้ย!”
“แล้วถ้าลองจินตนาการว่าตอนนี้เขาอยู่กับผู้ชายคนอื่นล่ะ มึงจะรู้สึกยังไง?”
“…”
เพียงลองนึกตามคิ้วหนาก็ขมวดเข้าหากันโดยพลัน มือใหญ่กำหมัดแน่นดวงตาของหนุ่มนักกีฬาที่เศร้าสร้อยกลับฉายแววแห่งความแค้นโกรธขึ้นมาฉับพลัน
“อาการแบบนี้เขาเรียกว่าหึงหวง มึงกำลังหึงพี่คริสอยู่เฟร้ย”ร่างบางเตือนสติ
“กูจะเอาอะไรไปหึงอะไรเขาวะ ชื่อแซ่ก็ไม่รู้จักเพิ่งมีเซ็กซ์กันวันเดียวแท้ๆ...”
“นั้นเป็สิ่งที่มึงต้องตอบตัวเองนะไอ้เต้…บางครั้งความรักมันก็เกิดจากความรู้สึกแบบนี้แหละ สุขบ้างทุกข์บ้างปะปนกันไปแต่ก็คิดถึงอยากอยู่เคียงข้างอีกฝ่ายใจจะขาด… มึงมีความรู้สึกแบบนี้กับพี่คริสบ้างรึเปล่าล่ะ?”
“…ใช่ว่ะ กูรู้สึกทุกอย่างตามที่มึงว่าทั้งหมด...”
“ยินดีด้วย มึงกำลังมีความรักแล้วละ”
“ความรักงั้นเหรอ…?”
สำหรับเต้ผู้ไม่เชื่อในรักแท้ ความรู้สึกกระวนกระวายใจถึงอีกฝ่ายช่างทรมานจิตใจดั่งไฟสุมทรวงทั้งอยากเจออยากใช้เวลาด้วย อยากเป็เ้าของและอยากถูกเป็เ้าของช่างเป็ความรู้สึกแปลกใหม่ที่ชวนว้าวุ่นใจเสียเหลือเกิน
อยากเจอ อยากเจอ อยากเจอ...ทั่วทั้งห้องหัวใจมีเพียงคำนี้ปรากฏเด่นชัดยิ่งกว่าอะไร อยากเห็นหน้าและเป็ส่วนหนึ่งในชีวิตอีกฝ่ายจัง แต่มันคงเป็ความรู้สึกของเขาเพียงฝ่ายเดียวสินะในเมื่อคุณคริสหายตัวไปคงไม่รู้สึกรู้สาอะไรด้วยเลย
หนุ่มนักบาสฯ เพิ่งรู้ตัวว่าตนเองกำลังมีความรักเป็ครั้งแรก พร้อมกับอกหักไม่สมหวังในเวลาเดียวกัน
ดวงตาของเด็กหนุ่มผิวแทนเริ่มมีน้ำตารื้นดรีมผายมือออกไปเบื้องหน้าคล้ายกับที่ประคองกอดโมชิ
เต้ลังเลเล็กน้อยก่อนจะตัดสินใจโอบกอดเพื่อนตัวเล็กร้องไห้อย่างเ็ปรวดร้าวหัวใจไม่นึกเลยว่าความรู้สึกรักข้างเดียวจะทุกข์ทรมานสาหัสถึงเพียงนี้ ไม่ได้เจอแค่ไม่กี่วันใจมันจะขาดได้จริงๆ
หลังจากนั้นไอ้เต้และดรีมต่างช่วยกันตามหาช่องทางติดต่อคุณคริสเป็เวลาเกือบอาทิตย์ซึ่งไม่ได้ความคืบหน้าใดๆ เลยสักนิด ไอ้เต้ก็เริ่มหมดหวัง ทำใจแล้วว่าอาจจะไม่ได้พบเจออีกฝ่ายอีกเลยก็เป็ได้
เขากำลังคิดถึงหนทางอื่นอาทิเช่นกลับไปยังไนท์คลับที่เจอคริสเป็ครั้งแรกเผื่อว่าจะได้เบาะแสอีกฝ่ายขึ้นมาบ้าง หนุ่มนักบาสฯ ไปขอ contact จากโค้ชซึ่งก็ไม่มีเช่นกันหรือจะลองเสิร์ชชื่อคลินิกกายภาพบำบัดที่จดจำชื่อได้ก็ไม่เจอในช่องทางออนไลน์ใดๆทั้งสิ้น
เต้เลือกที่จะกลับมานอนหอตัวเองเผื่อว่าคริสจะปรากฏกายขึ้นสักวันแต่ทุกเช้าก็พบเพียงห้องว่างเปล่าและมีเพียงเขาที่ตื่นขึ้นมายามเช้าเพียงลำพังเช่นเคย
ห้องพักที่เคยสบายใจเมื่อได้อยู่คนเดียวกลับรู้สึกใหญ่โตอ้างว้างยิ่งนักแม้นดรีมจะแวะมาค้างเป็เพื่อนแต่ก็ไม่อาจเติมเต็มช่องว่างภายในใจของเต้ได้เลยความรู้สึกโหวงเหวงว่างเปล่าอยู่ลึกๆ ภายใน าแแห่งความแอบรักข้างเดียวยังคงสดใหม่ไม่สามารถจางหายไปได้ในเร็ววัน
…หรือถึงเวลาที่เราจะถอดใจแล้วจริงๆ กันนะ… หนุ่มนักบาสฯ เฝ้าถามตัวเองเป็รอบที่ร้อย
เด็กหนุ่มร่างสูงเดินเคียงข้างเพื่อนตัวน้อยในมหาลัยอย่างหมดอาลัยตายอยากดรีมถึงขั้นต้องจูงมือเพื่อนผู้เหม่อลอยข้ามถนน เพราะเกรงจะสะดุดหกล้มเป็อันตรายได้ไอ้เต้ยามอกหักไร้สติสตางค์จนแลดูน่าสงสาร
ระหว่างทางไปสนามบาสฯ นั้นเอง ทั้งสองได้ยินเสียงเชียร์บนอัฒจันทร์รอบสระว่ายน้ำแสนคึกคักหนุ่มสกินเฮดมองตามเสียงเชียร์กีฬาอึกทึกนั้นอย่างเลื่อนลอย พลันแน่นิ่งไปเมื่อสายตาเหลือบไปมองเห็นบุคคลที่กำลังตามหาอยู่แต่ไกล
...เป็ไปได้งั้นเหรอ คุณจะมาปรากฏกายตัวอยู่ที่นี่ได้ยังไงกัน...?
“ไอ้เต้ นั่นมึงจะไปไหนวะ!” ดรีมะโเรียก
แต่ก็ไม่ทันเสียแล้ว สองเท้าของเต้พุ่งตัววิ่งออกไปโดยไม่สนเสียงเรียกของดรีมเลย
หนุ่มผิวแทนจดจำได้ดีถึงรูปร่างเพรียวบางสมส่วนสมบูรณ์แบบแม้นจะอยู่ภายใต้ชุดเสื้อกาวน์อันเป็ยูนิฟอร์มสีขาวสะอาดของนักกายภาพบำบัดก็ตามแต่ร่างกายอันงดงามไร้ที่ตินั้นยังตราตรึงในความทรงจำเขาไม่เสื่อมคลาย
เรือนผมสีทองอร่ามยาวถึงกลางหลังที่ตกกระทบแสงแดดแล้วเปล่งประกายระยิบระยับยิ่งกว่าอัญมณีเลอค่าใดๆที่มีมาบนโลกในนี้ แล้วแผ่นหลังบอบบางที่เขาโอบกอดััมาอย่างใกล้ชิดนั่นอีกเล่าผิวกายนวลเนียนประดุจงาช้างที่ลูบไล้เท่าไรก็ไม่พอตลอดจนน้ำเสียงแสนทระนงมั่นอกมั่นใจในตัวเองนั่นด้วย
สองขาแกร่งของนักกีฬาบาสฯ วิ่งไล่ตามเงาของร่างเพรียวที่อยู่ห่างไกลลิบออกไปเต้ย่ำเท้าใกล้อีกฝ่ายเข้าไปทุกขณะ จ้ำสุดตัวจนหอบหายใจแทบไม่ทัน
จนเข้าสู่บริเวณสระว่ายน้ำกลางแจ้งร่างอันงดงามนั้นกำลังหันหลังพูดคุยกับนักกีฬาชมรมว่ายน้ำชายไม่ได้รู้สึกตัวเลยว่ากำลังตกเป็เป้าความสนใจจากใครคนหนึ่งอยู่
“คุณคริส!!!”
เต้ะโเรียกชื่อที่ถวิลหามาตลอดสัปดาห์ออกไปเต็มเสียง ท่ามกลางผู้คนมากหน้าหลายตาที่จับจ้องมายังเขาเป็ตาเดียว
ใบหน้าแสนสวยนั้นหันมาสบตาเด็กหนุ่มที่กระโจนเข้ากอดเขาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ยรู้ตัวอีกทีคริสก็ตกอยู่ในอ้อมกอดของเต้เสียแล้ว หนุ่มคนงามกะพริบตาปริบๆ
“อ้าวเธอ เด็กน้อยงั้นเหรอ??”
“แฮ่ก แฮ่ก… คุณยังจำผมได้ใช่มั้ย…?” หนุ่มผิวแทนถามทั้งยังหอบแฮ่กอยู่ กอดอีกฝ่ายแน่นกลัวจะหายตัวไปอีก
“จำได้สิ แล้วนี่เธอวิ่งมาทำไมกัน เดี๋ยวพรุ่งนี้เราก็ได้เจอกันอีกอยู่ดี”
คำพูดนั้นสร้างความฉงนให้หนุ่มนักบาสฯ เป็อันมาก
“ห๊ะ?? ว่าอะไรนะครับ?”ไอ้เต้ถาม
“วันนี้วันพฤหัสฉันมีเวรทำกายภาพบำบัดให้สมาชิกชมรมว่ายน้ำส่วนทุกวันศุกร์เป็คิวของชมรมบาสฯ เดี๋ยวพรุ่งนี้เราก็ได้เจอกันแล้วว่าแต่เธอละมาทำอะไรที่นี่กัน?”
เด็กหนุ่มยืนอึ้งไปนาน เขาลืมเสียสนิทว่าอีกฝ่ายได้รับมอบหมายให้มาดูแลกายภาพกล้ามเนื้อแก่นักกีฬามหาลัยประจำชมรมต่างๆเป็เวลาหนึ่งเทอมนี่นา เดี๋ยวก็จะถึงคิวทำกายภาพให้ชมรมของเขาทุกวันศุกร์อยู่ดีแล้วที่เขากระวีกระวาดวิ่งวุ่นตามหาคริสมาตลอดอาทิตย์ล่ะ?? เป็ความพยายามที่สูญเปล่าหรอกหรือ?
ใบหน้าคมสันแดงซ่าน เต้คลายแขนปล่อยคนในอ้อมกอดออกด้วยอารามขวยเขินระคนเก้ๆ กังๆ วางตัวไม่ถูก หนุ่มสวยเห็นปฏิกิริยาแสนจะเอ๋อเด๋อนั้นก็กลั้นขำไว้ไม่อยู่
“ฮ่าฮ่าฮ่า อะไรของเธอเนี่ยเด็กน้อย! ฮ่าฮ่า” หนุ่มผมทองหัวเราะร่า
“…ไม่ขำนะครับคุณคริส”
“คิดถึงฉันมากจนทนไม่ไหวเลยรึไง ฮ่าฮ่าฮ่า”
“ก็... ประมาณนั้นครับ”
“เธอนี่มันเด็กเสียจริง ฮ่าฮ่า น่าเอ็นดูชะมัด”
มือเรียวเอื้อมไปลูบศีรษะสกินเฮดตรงหน้าหากแต่ถูกเ้าของร่างอันกำยำนั้นดึงรั้งข้อมือไว้ ใบหน้าหนุ่มนักกีฬาอันหล่อเหลาจ้องมองลึกเข้าไปในั์ตาสีฟ้าทะเลงดงาม
เสี้ยววินาทีนั้นคริสพลันรู้สึกขนลุกซู่ทั่วทั้งกาย เขาััได้ว่าเบื้องหน้าไม่ใช่เด็กน้อยที่เขาดูถูกปรามาสไว้อีกต่อไปหากแต่เป็ใบหน้าของชายหนุ่มผู้มุ่งมั่นเอาจริงเอาจังเปี่ยมล้นไปด้วยเสน่ห์จนพาลให้หัวใจของคริสเต้นระรัว
“ผมไม่เด็กอย่างที่คุณคิดนะคุณคริส อีกอย่างคุณหายตัวไปเกือบสัปดาห์ทำเอาผมกินไม่ได้นอนไม่หลับตั้งหลายวันอกจะแตกตายอยู่แล้ว... คุณต้องรับผิดชอบ!” เต้ประกาศกร้าว
“เห… ปัญหาของเธอไม่เกี่ยวอะไรกับฉันซะหน่อย แล้วจะให้ฉันรับผิดชอบยังไงล่ะ?”คริสย้อนถามพร้อมแสยะยิ้ม
“ผมขอไลน์และเบอร์ติดต่อส่วนตัวของคุณได้มั้ยครับ”
“เอ๋??”
“ไม่ต้องรู้สึกตรงกันกับผมก็ได้แต่อย่างน้อยขอแค่ไม่หายจากกันไปแบบไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ยก็พอ... ได้มั้ยครับ...”
เด็กหนุ่มประกาศเจตนารมณ์ท่ามกลางสายตาโดยรอบจำนวนมากโดยไร้ซึ่งความขัดเขินใดๆสิ่งที่เขาปรารถนาที่สุดคือได้ใกล้ชิดร่างบอบบางตรงหน้ามากกว่าจะแคร์สายตารอบข้างขอแค่ได้เข้าใกล้บุคคลที่เขาตกหลุมรักมากขึ้นแม้เพียงสักนิดก็ยังดี
ได้โปรดล่ะ อย่าห่างจากผมไปไหนอีกเลย... ขอให้ผมได้รู้จักคุณให้มากกว่านี้ด้วยเถอะมองมาที่ผมให้มากกว่านี้สักนิดก็ยังดี...
ดวงตาดำสนิทของหนุ่มนักกีฬาที่เคยแข็งกร้าวกลับอ่อนโยนกว่าที่เคย มีคำพูดและความรู้สึกมากมายแฝงอยู่ในนั้นสำหรับคริสที่เจอแต่ผู้ชายที่ปรารถนาเขาเพียงเรือนร่างการแสดงความรู้สึกอย่างตรงไปตรงมาชัดเจนเช่นนี้ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน
ร่างเพรียวเคยแต่เล่นเกมหัวใจบริหารเสน่ห์เพียงเพื่อความสุขทางกามารมณ์เท่านั้นทว่าความรู้สึกเร่าร้อนจริงใจเช่นนี้กลับเป็เื่ใหม่ไม่เคยพบพานหัวใจที่เคยด้านชาของคริสกลับมามีความหวังชุ่มฉ่ำอีกครั้งในรอบเวลาหลายสิบปี
...บางทีถ้าเป็เด็กหนุ่มคนนี้อาจจะทลายความเหงาเปล่าเปลี่ยวในใจเราได้รึเปล่านะ...
หนุ่มสวยผู้มีเรือนผมทองยาวถึงกลางหลังถามตนเองหัวใจที่เ็ากลับมาเต้นระรัวอีกครั้ง คริสชายสายตามองเด็กหนุ่มมหาลัยที่ตัวสูงกว่าเขามากนักแม้นจะหวั่นไหวเพียงใดแต่กลับแสดงออกคล้ายปั้นปึ่งอย่างที่แล้วมา
“พูดจาใหญ่โตวางก้ามกับผู้ใหญ่จังนะเธอน่ะ”
ใบหน้าเย้ายวนนั้นพรายยิ้มที่ทำเอาผู้พบเห็นเป็ต้องละลาย
“ยังไงกรุณาพิมพ์เบอร์กับไลน์ให้ผมด้วยเถอะครับ ขอร้องล่ะ...”เด็กหนุ่มยื่นมือถือตนเองให้อีกฝ่าย
“ขอปฏิเสธ”
“…!”
“ฉันจะให้ก็ต่อเมื่อพรุ่งนี้เธอกล้าขอ contact ฉันต่อหน้าทุกคนในชมรมบาสฯ ทั้งโค้ช ทั้งเพื่อนร่วมทีมเธอเท่านั้นอ้อ แล้วก็ต้องจูบฉันต่อหน้าทุกคนอย่างดูดดื่มที่สุดด้วยล่ะ ไม่งั้นอย่าหวังว่าจะได้เบอร์ฉันไปเลย”
“…”
เต้อึ้งไปกับเงื่อนไขสุดแสนจะเอาแต่ใจของอีกฝ่ายที่เหมือนกับจะกำลังจะทดสอบความกล้าของเขาอยู่อย่างนั้น ั้แ่เกิดมายังไม่เคยเจอใครตั้งเงื่อนไขบ้าบอได้เท่านี้เลย!
“คำตอบล่ะ?” ราชินีคริสทวงถามไม่ให้โอกาสอีกฝ่ายคิดนานนัก
“ต้องจูบคุณดูดดื่ม ต่อหน้าโค้ชกับเพื่อนในชมรมบาสฯ ด้วยเหรอครับแค่สองคนได้มั้ย…?” เต้พูดเสียงเบา
“ถ้าไม่ทำก็อย่าหวังจะร้องขออะไรจากฉันอีกเลย” คนนิสัยยียวนกล่าว
“เอ่อได้ทั้งนั้น แต่ต้องรอถึงวันพรุ่งนี้ด้วยเหรอครับ ขอ contact วันนี้เลยได้มั้ย?”
“วันนี้ฉันต้องอยู่ทำงานกายภาพที่นี่ ไว้พรุ่งนี้เจอกันที่ชมรมบาสฯ ก็แล้วกัน”
เด็กหนุ่มมองชุดเสื้อกาวน์ของอีกฝ่ายพลางถอดถอนใจด้วยรู้ดีว่าอีกฝ่ายจริงจังกับการงานมากเพียงใด
“…ถ้างั้นพรุ่งนี้เจอกันครับ ผมไม่รบกวนเวลาแล้ว”
เต้หันหลังกลับโดยไม่มองอีกฝ่ายอีก
ดรีมวิ่งตามมาทันในที่สุด ถามเพื่อนซี้ว่าเกิดอะไรขึ้นถึงได้ยิ้มกว้างถึงเพียงนี้
จิตใจอันร้อนรนกระวนกระวายใจของหนุ่มนักบาสฯ ที่มีมาตลอดสัปดาห์พลันสงบเบาบางลงแทนที่ด้วยความปีติยินดีและอบอุ่นหัวใจเมื่อได้เจอคนที่รักกลิ่นหอมของคริสที่อยู่ในอ้อมกอดเขาเมื่อครู่ยังมีกลิ่นหวานหอมจางๆ ติดจมูกอยู่เลย
เต้ภาวนาให้เย็นวันพรุ่งนี้มาถึงโดยเร็ว เขาไม่นึกเลยว่าการรอคอยเพียงข้ามคืนจะเนิ่นนานทรมานและเป็สุขในเวลาเดียวกันได้ถึงเพียงนี้
1K
![[จบแล้ว] ระวังให้ดี! ชายาผู้นี้จะกลับมาทวงแค้น (ลดราคารายตอน)](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1706591744_25821966.webp)
