เวลา่บ่าย…นักเรียนทุกคนกลับเข้าห้องเพื่อเรียนในคาบบ่ายกันต่อตามปกติ ทว่ามีเพียง1 คนเท่านั้นที่ไม่ได้สนใจการเรียนแต่กลับมองหาใครบางคนอยู่อย่างไม่ละสายตา ภายในห้องเรียนเกิดความผิดปกติเมื่อพายุไม่พบแม้เเต่เงาของข้าวหอมเลย…เขารู้ตัวว่าเขาแสดงพฤติกรรมแย่ๆกับเธอไปเยอะพอสมควร แต่ก็ไม่คิดว่าเธอจะหายไปดื้อๆแบบนี้ การที่จะยกมือถามอาจารย์วงเดือนคงจะไม่ใช่เื่ที่เหมาะที่ควร พายุจึงใช้มือของเวลให้เป็ประโยชน์
"เวล..อาจารย์สุดสวยของแกไปไหนแล้ววะ?"
"เออ..นั่นดิ..ไม่ใช่ทนความหล่อของฉันไม่ไหวแล้วหนีไปแล้วนะ"
"เพ้อเจ้อ..ถามอาจารย์วงเดือนดิ ถ้าแกอยากรู้"
"คงไปเข้าห้องน้ำนั่นแหละไม่มีอะไรหรอก"
"ไปเข้าห้องน้ำบ้าอะไร นี่มันบ่ายโมงกว่าแล้ว!!ถ้าไปเข้าห้องน้ำป่านนี้คงลากออกมาทั้งไส้แล้วมั้ง!!ยกมือถามเร็ว!"
"สรุปนี่ฉันอยากรู้หรือแกอยากรู้กันแน่วะ…แกมีอะไรหรือเปล่าเนี่ยท่าทางแปลกๆนะ?"
"ไม่มี!! ฉันก็แค่อยากรู้ว่าเธอไปไหน ทำไมไม่กลับมาสอนเหมือนเดิมแค่นั้นเอง ถ้าแกไม่อยากรู้ก็ไม่ต้องถาม จบ!"
"อ้ะอ้ะอ้ะ..อยากรู้ให้ก็ได้..อาจารย์ครับ โทษครับ!"
"ว่าไงนายเวล?"
"เอ่อคือ..ผมไม่เห็นอาจารย์ข้าวหอมมาพักนึงแล้วอ่ะครับ ไม่ทราบว่าเธอไปไหนหรอครับ?"
"อ๋อ อาจารย์ลืมบอก พอดีว่าอาจารย์ข้าวหอมติดภารกิจสำคัญจึงไม่สามารถฝึกการสอนต่อได้…อาจารย์เขาขอเลื่อนการฝึกออกไปอีกสามเดือนจ้ะ..ถึงตอนนั้นแล้วพวกเธอก็คงเรียนจบพอดีนั่นแหละ แต่ไม่ต้องเสียดายนะเดี๋ยวจะมีอาจารย์ฝึกสอนคนใหม่มาอีกคน มีอะไรสงสัยอีกไหม?"
"ไม่มีแล้วครับ ขอบคุณครับ" เวลหันมามองพายุที่นั่งอยู่ข้างๆ เขากลางเเขนออกเล็กน้อย พร้อมกับยกไหล่เอียงคอเล็กน้อยประหนึ่งจะสื่อสารว่าเขาทำตามที่พายุขอแล้ว พายุพยักหน้าตอบกลับพร้อมๆกับที่เวลนั่งลงแล้วตั้งใจเหล่สาวๆในห้องต่อ…พายุได้เเต่คิดทบทวนกับตัวเองว่า…ที่ข้าวหอมต้องขอเลื่อนฝึกสอนกะทันหันอาจจะเป็เพราะเธอไม่้าเจอหน้าเขาอีกหรือไม่ก็ตั้งใจจะหนีเขาไปอีกนั่นเอง
"ไม่ได้…มันจะไม่มีครั้งที่สอง!!!"
"ไม่ได้อะไรวะ…ครั้งที่สองอะไร…แกคุยกับใครวะพายุ?"
"ป้ะ.เปล่า..ฉันเเค่…เคยทำโจทย์ข้อนี้ผิดอ่ะ..ก็เลยไม่อยากผิดอีก..เอ่อเวล..นัดเย็นนี้ฉันขอยกเลิกก่อนนะเว้ย..พอดีนึกขึ้นได้ว่ามีธุระด่วนต้องไปทำ"
"ธุระอะไรวะ ดูท่าทางแกรีบร้อนแปลกๆนะ"
"ธุระส่วนตัว!! แกไม่ต้องรู้สักเื่ก็ได้หรอก!"
"อ่าว..ไอ้นี่..เอ้อ!!ไม่รู้ก็ได้เว้ย..ถ้าแก cancel ฉันก็จะไปกับน้องแป้งคนสวย ม. 4/2"
"อืม…" พายุจัดการยกเลิก event ทุกอย่างที่มีใน่บ่ายเพราะคาบบ่ายนั้นมีเรียนวิชาเดียวเขาตั้งใจที่จะใช้เวลาที่เหลือนั้นไปเจรจากับข้าวหอมให้เข้าใจ เพื่อเตรียมการทุกอย่างให้เรียบร้อยพายุตัดสินใจขออนุญาตอาจารย์ออกมาเข้าห้องน้ำ เพื่อโทรหาต้นให้ช่วยค้นหาที่อยู่ของข้าวหอมให้…ครั้งนี้เขาจะไม่ปล่อยข้าวหอมไปง่ายๆอีกและแล้วคาบเรียนใน่บ่ายก็จบลง พายุเร่งเก็บของใส่กระเป๋ามากจนลืมถือไว้บนโต๊ะ..โชคดีที่คิตตี้วิ่งตามเอาออกมาให้ทันก่อนที่พายุจะขึ้นรถไป..ในขณะที่คิตตี้ยืนมองพายุขึ้นรถแล้วขับออกไปนั้น เวลก็เดินถือลูกชิ้นปิ้งมาสองไม้…ซึ่งไม้หนึ่งนั้นกำลังจะเข้าปากไปแล้ว…เวลสังเกตเห็นคิตตี้ยืนทำหน้าเหวอก็เลยเดินมาทักตามความสนิท
"มายืนทำหน้าเอ๋ออะไรอยู่ตรงนี้ยายขี้ติ๊ด?"
"ฉันชื่อคิตตี้ย่ะ!!.."
"ก็เหมือนกันนั่นแหละ ว่าเเต่…มายืนทำอะไรตรงนี้ เลิกเรียนแล้วทำไมไม่กลับบ้าน มาอ่อยผู้ชายหรือไง? งั่ม..จ๊วบๆ.อื้ม!อร่อย!"
"ฉันไม่ได้มาอ่อยผู้ แต่ฉันเอามือถือมาให้พายุ เขาลืมไว้ที่โต๊ะ..นี่..นายรู้ไหมว่าพายุจะรีบไปไหน…?"
"ไม่รู้ว่ะ มันบอกแค่ว่าเื่ส่วนตัว"
"แต่พวกเราเป็เพื่อนไง ก็ควรต้องรู้ไม่ใช่หรอ.."
"อ้าว!!ฉันก็พูดไปแล้วมันเป็เื่ส่วนตัวของมัน นี่เธอไม่เข้าใจคำว่าส่วนตัวหรอ เป็ถึงลูกผอ.โรงเรียนไม่รู้จักคำว่าส่วนตัวได้ไงเนี่ย…พจนานุกรมก็มีเขียนไว้ คำว่าส่วนตัวก็คือส่วนตัวไม่ใช่ส่วนรวม ถ้ามีคนอื่นรู้มากกว่า 2 คน นั่นไม่ได้เรียกว่าส่วนตัว เข้าใจยังยัยทึ่ม!!"
"นายนี่มันไม่ได้เื่อะไรเลยจริงๆ ชิ!!" คิตตี้ทำท่าทางหงุดหงิดและชักสีหน้าให้ก่อนจะหันหลังเดินแยกจากเวลออกไป…
"มันเป็เพราะว่าฉันไม่เสือกเื่คนอื่นเหมือนเธอมากกว่า เราก็เลยคุยกันไม่รู้เื่ไง ชิ!!คุณกับยัยนี่แล้วลูกชิ้นจืดหมด!!ไม่น่าเดินเข้ามาทักให้มันเมื่อยน่องเลยจริงๆ!!"
"พี่เวล!!..รอนานไหมคะ?"
"อ้าว..มาแล้วหรอ..กับน้องแป้งนานแค่ไหนพี่เวลก็รอได้ครับ เราไปกันเลยไหม?"
"ไปสิคะ แป้งกำลังหิวอยู่พอดีเลย" สายตาหญิงสาวกดต่ำลงไปจนถึงเกือบท้องน้อยของเวล ทำให้ชายหนุ่มเดาออกทันทีว่าอาการหิวของหญิงสาวนั้นไม่ได้ใช้กับอาหารแต่ใช้กับตัวของเขาเองมากกว่า..เวลยิ้มยกมุมปากพร้อมกับยื่นหน้าเข้าไปกระซิบข้างหูเบาๆ
"เดี๋ยวจะให้กินจนจุกเลย…เอาให้ร้องขอชีวิตกันไปข้างนึงดีไหมล่ะ!!" หญิงสาวได้ฟังก็รู้สึกหน้าแดงร้อนผ่าว เธอปิดตัวไปมาด้วยความเขินอายเวลยื่นมือมาจับมือแป้งแล้วเดินตรงไปที่รถหรูของเขา…ถึงแม้พายุจะยกเลิกนัดแต่เวลก็ไม่รู้สึกเหงา เพราะทุกครั้งเขาจะมีสาวๆพวกนี้เข้ามาแจมด้วยเสมอในเวลาที่เพื่อนไม่ว่างนั่นเอง…
404
