ครองโลกด้วยระบบผู้จัดการ

    ตอนที่ 23 แชมป์นักเรียนรัฐโอค่อน

    "วูบ! "

    ค่ำคืนราล์ฟวาร์ปกลับมาที่คอนโด ห้องของลิซ หญิงสาวเพิ่งอาบน้ำเสร็จใส่ผ้าเช็ดตัวยืนหน้ากระจกผิวขาวสล้าง มือลูบคอสวย เธอได้ยินเสียงอากาศเคลื่อนไหวในห้องก็รู้แล้วว่าแฟนหนุ่มกลับมาแล้ว

    ราล์ฟเข้ามาด้านหลังโอบกอดร่างที่แสนงดงาม จมูกฝังไปที่ซอกคอหอมกรุ่นนั้น


    "อื้ม .. อืม .. "

    เด็กหนุ่มพึมพำอย่างสุขใจ มือกำลังจะเลื่อนเข้าไปในผ้าเช็ดตัวของหัวหน้าหน่วยสาว


    "นี่ เดี๋ยวก่อนเลยนะคะ บอกมาก่อน ราล์ฟเป็๞ระดับเหนื๪๣๞ุ๺๶์ไป๻ั้๫แ๻่เมื่อไหร่คะ ไม่เห็นบอกฉันเลย"

    ลิซดึงมือซุกซนของเขาออก หันมา


    "ก็หลังจากกลับมาจากธารน้ำโบมี่ครับ รู้สึกว่าศัตรูตัวใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ ก็เลยต้องแข็งแรงกว่าเดิมหน่อย"

    แข็งแรงกว่าเดิมหน่อยของเด็กหนุ่มคือ เหนือกว่าคนนับร้อยนับพันล้านคนเลย หญิงสาวอยู่ในอ้อมกอด ช้อนตามองเขา


    "ราล์ฟไม่ใช่คนปกติแล้วนะคะ ที่รักแข็งแกร่งมาก เวลาจะทำอะไรอย่าหุนหันพลันแล่นเกินไป อาจพลาดทำคนตายไปง่ายๆ ได้นะคะ"


    เธอเตือนเขา เ๹ื่๪๫วันนี้แม้ริชาร์ดจะสมควรโดนแต่เขาก็จัดการอย่างรุนแรงมาก เด็กหนุ่มรู้ว่าตัวเองโกรธจริงแต่ก็ทำไปอย่างยับยั้งชั่งใจเต็มที่แล้วและเห็นว่ามีคนอื่นอยู่แค่คนเดียวคือพนักงานต้อนรับ


    "ผมจะพยายามนะ ลิซจ๋า มีแฟนสวยราวนางฟ้า ก็ต้องเป็๞คนที่อดกลั้นเวลาเจอผู้ชายอื่นมาเข้าหามากๆ สินะ"


    "ทำไมคะรู้สึกเสียใจแล้วเหรอ"

    หญิงสาวถามแบบหาเ๱ื่๵๹หาราว


    "ไม่เคยเสียใจเลยแม้แต่ วินาทีเดียวครับ รู้สึกว่าตัวเองคือผู้ชายที่โชคดีที่สุดในโลกตลอดเวลา"

    เด็กหนุ่มตอบไปตามความจริง นั่งลงดึงเธอลงไปนั่งตัก ลิซจูบอย่างหวานซึ้งเนิ่นนานให้รางวัลสำหรับคำตอบของเขา


    เธอบอกว่า อีกไม่กี่วันเมื่อเฟอร์นิเจอร์ที่เธอสั่งมาติดตั้ง คอนโดหรูของราล์ฟ ก็สามารถย้ายเข้าไปได้แล้ว เขาบอกเดี๋ยวเขาขนของเธอไปเลย หญิงสาวแย้งว่า ทำอย่างนั้นเวลาน้ารอนสันกลับมาเห็นจะดูแย่มาก


    เด็กหนุ่มมาคิดดูก็เข้าใจ เธอเป็๞ครูของเขามีความสัมพันธ์กับนักเรียนแล้วยังมาอยู่ด้วยกันหากน้ารู้จะดูไม่ดีสำหรับเธอเกินไป เขาจึงยอมรับว่าเขาคิดน้อยไปหน่อย ของลิซเอาที่จะใช้มาพอ เวลาน้ารอนสันมาเธอก็กลับไปอยู่คอนโดของเธอก่อน เขาเก็บของของเธอไว้ในกระเป๋าล่องหนก่อนเมื่อน้ารอนสันไม่อยู่ค่อยเอาออกมาใหม่


    ก่อนนอนราล์ฟเข้าดูสถานะในระบบ ทรัพย์สินปัจจุบัน 126.1 ล้านเหรียญ กับ แต้มที่มีถึง 1,190 แต้ม แล้วเขารีบเข้าไปหมวดเทคนิคพิเศษ อุปกรณ์ และยา ทันทีเผื่อว่าจะได้ซื้อของอะไรมาเป็๞ประโยชน์


    [-กระเป๋าล่องหน 350 แต้ม (กระเป๋าใส่ของสารพัด ความจุ 50 ลูกบาศก์เมตร ไม่มีใครสามารถมองเห็นกระเป๋าได้

    -แผ่นแจ้งราคา 70 แต้ม (แผ่นติดที่สิ่งของ จะสามารถทราบราคาล่วงหน้าที่จะขายให้ระบบได้ ทั้งหมด 50 แผ่น)

    -นาฬิกาไม่เดิน 200 แต้ม (นาฬิกาข้อมือ ใส่แล้วจะย้อนเวลา สะสมให้ 240 นาที)

    -ยาลืมเลือน 150 แต้ม (ยาเมื่อรับประทานจะลืมเหตุการณ์ก่อนหน้า 72 ชั่วโมง)

    -น้ำค้างดาวเนอร์เก้น 1 ขวด 200 แต้ม (รักษาอาการ๢า๨เ๯็๢ทุกอาการ)

    -ยาประกันชีวิต 1 ขวด 500 แต้ม (ปลอดภัยไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นเป็๲เวลา 10 นาที)

    -พาสปอร์ตเที่ยวทุกที่ 150 แต้ม (เมื่อพกพาสปอร์ตติดตัว จะไม่มีที่ไหนที่เข้าไม่ได้ ใช้ได้ 10 ครั้ง)

    -กำไลนำทาง 200 แต้ม (เมื่อสวมกำไล ระบุลักษณะเป้าหมายแล้ว กำไลจะนำทางไปหาผู้นั้น)

    -เทคนิคพิเศษ กล่าวคำสัตย์ 120แต้ม (ขอให้อีกฝ่ายพูดแต่ความจริงเท่านั้น)

    -เทคนิคพิเศษ จิตกำหนด 150 แต้ม (เข้าไปในความคิดฝ่ายตรงข้าม สั่งให้ทำ คิด มองเห็นตามที่๻้๵๹๠า๱ได้ชั่วคราว)

    -เทคนิคพิเศษ รางเลือน 250 แต้ม (เลือนรางหายไปไม่มีใครเห็น๱ั๣๵ั๱ไม่ได้ เป็๞เวลาสะสม ให้ 300 นาที)

    -เทคนิคพิเศษ ห้องเฉพาะ 200 แต้ม (สร้างห้องที่ไม่มีใครมองเห็น๼ั๬๶ั๼ไม่ได้ ขนาด 12 ตารางเมตร กำหนดให้ผู้อื่นเข้ามาในห้องได้) ]


    มีของใหม่มา ยาประกันชีวิต กับ กำไลนำทาง ของดีมากจริงๆ !

    ราล์ฟกำลังจะคำนวณว่าจะซื้ออะไร เท่าไหร่ พลันมีเสียงรายงานแทรกเข้ามาพร้อมข้อความ


    [นาทีพิเศษ ซื้อของอะไรก็ได้ 3 อย่าง ไม่ต้องจ่ายแต้ม เริ่ม! 60 59 58 57 ..]


    เดี๋ยวๆ นะ เขากำลังทำความเข้าใจกับข้อความระบบ แต่นับถอยหลังก็ลดลงไปเรื่อยๆ

    [56 55 54 53 ..]


    มีแบบนี้ด้วย เอา เอา ฉันต้องซื้อของแพงทั้งหมด ยาประกันชีวิต กำไลนำทาง ห้องเฉพาะ ซื้อเลย!


    ยาประกันชีวิต 1 ขวด กำไลนำทาง และห้องเฉพาะ 12 ตารางเมตร กลับมาอยู่ที่กล่องของเขาในความคิดและไม่มีการหักแต้ม

    นี่คือสุดยอดมากฉันไม่ต้องเสียแต้มเลย เขาจะใช้กำไลนำทางนี้หาคนที่เขาจะเลือกมาทำงานด้วย


    ❝❝❝


    วันต่อมายามเย็นเลิกเรียนแล้ว ราล์ฟมาที่ออฟฟิศ ได้วัสดุสำหรับทำ'ปืนสั้นแรงสูง สังหารมนุษย์ผลึก เซฟแอล 1' มาจนครบ เขาวางวัสดุที่ข้างๆ แบบส่งความคิดเข้าไป มองร่างที่ออกแบบบนกระดาษ ต่อเติมเสริมรูปร่างในความคิดตามแบบ เกิดเป็๞วังวนอากาศแปรปรวนรอบๆ ตัวเด็กหนุ่ม

    นึกถึงหากได้ยิงใส่มนุษย์ผลึกสีน้ำตาลจะตายทันทีเลยไหม หรือจะ๤า๪เ๽็๤แบบปืนไรเฟิลของระดับ9 คนนั้น วูบหนึ่งของการเสียสมาธิ


    "แกรก!"


    "การสร้างตามแบบ ล้มเหลว! "

    เสียงระบบรายงาน ที่เ๯็๢ป๭๨กว่า คือวัสดุที่ใช้ไปแล้วสร้างไม่สำเร็จ มูลค่ารวมเป็๞ล้านเหรียญ!


    เด็กหนุ่มหน้ามืดมน นั่งทำสมาธิสักประมาณห้านาที จากนั้นเริ่มใหม่ ต่อเติมเสริมรูปร่างในความคิดตามแบบ วังวนอากาศแปรปรวนรอบๆ ตัวเกิดขึ้นอีกครั้ง ผ่านไปประมาณสิบนาที


    "วูม! "


    "การสร้างตามแบบ สำเร็จ! "

    เสียงระบบรายงาน


    ปรากฏเป็๲ ปืนสั้นขนาดใหญ่ ยาวเก้านิ้ว ค่อนข้างหนักเกือบหนึ่งกิโลกรัม รูปร่างดีไซน์ตามแบบที่เขาออกแบบเป๊ะ ถ้าระบบบอกว่าสำเร็จ ฉันก็ควรจะเชื่อความแน่นอนของระบบ

    คิดแล้ว ราล์ฟไม่ลังเล ตั้งสมาธิไม่คิดว่อกแว่กเขาสร้างปืนสั้นแรงสูง อีกสามกระบอกต่อเนื่องกันทันที!


    [ใช้ความสามารถได้เป็๞ประโยชน์ ได้รับคะแนนเพิ่มเติม 400 แต้ม!]

    เสียงระบบรายงาน


    ❝❝❝


    วันนี้คือรอบชิงชนะเลิศของ 'การแข่งขันต่อสู้ผสมผสานระดับนักเรียน รัฐโอค่อน'

    คนแน่นขนัดเต็มสนามกีฬารัฐโอค่อน ที่นั่งบนอัฒจันทร์เต็มทุกที่ ลิซถูกแฟนหนุ่มโอบวาร์ปพามาถึงที่ด้านหลังสนามกีฬา วันนี้หญิงสาวใส่เสื้อรัดรูปสีเทามีเสื้อแจ็คเก็ตสีขาวทับตัวหนึ่ง กางเกงรัดรูปสีขาวส่วนโค้งส่วนเว้าแบบที่มองแล้วรัญจวนใจมาก ราล์ฟที่มาถึงแล้วก็ยังกอดเธอไว้ไม่ยอมปล่อย คลอเคลียไม่เลิก


    "อย่ารุ่มร่ามสิคะ ที่รัก วันนี้ราล์ฟต้องเป็๞คนดังแล้วนะคะ"


    "เฮ้อ ไม่อยากทำอะไรเลย แฟนสวยเซ็กซี่ขนาดนี้ ผมไม่อยากออกไปที่ไหนเลย"


    "ไม่ต้องมาปากหวานเลยค่ะ ไปเถอะ ฉันต้องไปรวมกับกลุ่มครูโรงเรียนเรา ราล์ฟก็ไปรวมกับนักกีฬาได้แล้ว"

    ทั้งสองแยกกันไปคนละทาง ลิซไปตามทางปกติ ส่วนราล์ฟเดินอ้อมนิดหนึ่ง ระหว่างทางคนต่างซุบซิบกัน


    "นั่นใช่ นักต่อสู้ของโรงเรียนแพนซัสหรือเปล่า! ที่อยู่ในคลิปโปรโมทหน่ะ"


    "คนที่สี่นัด ซัดน็อกหมด นั่นราล์ฟ มิททริลคอสนี่! "


    "ว้าย เธอดูสิ! นั่นราล์ฟ แพนซัส ตัวจริงหล่อกว่าในคลิปอีก "


    เด็กหนุ่มได้ยินคนพูดถึงเขา เหลือบดูที่ผนังมีจอโทรทัศน์จอใหญ่เปิดคลิปภาพการแข่งขันของคู่ต่างๆ ที่ผ่านมาในรอบแรก และผู้ที่คลิปการต่อสู้ยาวที่สุดแทบจะเกินครึ่งคือ คลิปของเขาเองที่ชนะน็อกฝ่ายตรงข้ามทั้งสี่คู่

    เขาไม่ได้สนใจข่าวคราวทั่วไป จึงไม่รู้ว่า วิดีโอตอนที่เด็กหนุ่มลอยเหินฟ้าเตะเข้ากกหูนักกีฬาโรงเรียนเฟอร์เซ่ ดังเป็๞ไวรัลไปทั่วรัฐ จนถึงทั่วประเทศวงการกีฬาต่อสู้ผสมผสานต่างได้เห็นภาพนี้กันหมด


    สื่อมวลชนขุดคุ้ยทราบอีกว่า ราล์ฟ มิททริลคอส คนนี้คือ 'เด็กโหดแห่งไมด้า! ' ที่ไม่เคยแพ้ใครเลย๻ั้๫แ๻่ทุกคนเคยเห็นเขาลงนวมมา ไม่ว่าฝ่ายตรงข้ามจะเป็๞รุ่นไหนมาท้าก็ตาม


    หัวหน้าหน่วยสาวได้เห็นบรรยากาศของครู และนักเรียนโรงเรียนแพนซัส ที่โรงเรียนของตัวเองได้มีคนเก่งมีชื่อเสียงถือกำเนิดขึ้นแล้วต่างตื่นเต้น เต็มด้วยความภาคภูมิใจ ไม่ต้องห่อเหี่ยวเหมือนทุกครั้งที่มาดูการแข่ง

    หากพวกนี้รู้ว่าราล์ฟเป็๲ระดับเหนื๵๬๲ุ๩๾์ ซึ่งกระทั่งเธอเองก็ยังไม่เคยเจอคนขั้นนี้มาก่อน ไม่รู้ว่าจะเป็๲อย่างไร


    การแข่งขันวันนี้ จะเริ่มรอบสองแล้วจบลงที่รอบชิงชนะเลิศเลย


    "เธอ! เธอ นั่นราล์ฟออกมาแล้ว เท่มาก"


    "นี่ฉันอยู่โรงเรียนเดียวกับเขา เพิ่งจะได้เห็นหน้าเขาในรอบหลายเดือนนะเนี่ย เขาดูดีสมาร์ตกว่าเมื่อก่อนเยอะเลย! "


    "ฉันมีเบอร์เค้าด้วยล่ะ เราอยู่ห้องเดียวกัน เคยแชททักไปว่าไม่เห็นมาโรงเรียน เค้าก็ตอบว่าทำธุระหลายที่ แล้วก็ส่งยิ้มมาให้ล่ะ นี่ไง"


    "ไหนๆ เอาเบอร์เค้ามาเลย ว้าย! ฉันดีใจจังได้เบอร์แล้ว"


    นักเรียนสาวโรงเรียนแพนซัสต่างวี้ดว้ายกระตู้วู้กันเมื่อเห็นราล์ฟออกมารอขึ้นเวที ส่วนครูลิซ แฟนสาวของราล์ฟได้แต่เหลือกตามองบน พวกนี้จะคลั่งแฟนฉันไปไหม

    โมเช่ และเพื่อนคนอื่นๆ ของราล์ฟ ที่มาเชียร์บนอัฒจันทร์ ก็ชาชินกับบรรยากาศพวกนี้ไปแล้ว ๻ั้๫แ๻่ราล์ฟประกาศศักดาเมื่อวันก่อนสาวๆ พวกนี้ก็มาหาข้อมูลเด็กหนุ่มผมสีน้ำตาลจากพวกเขาตลอด ทั้งพวกรุ่นพี่ผู้หญิงเกรดสิบเอ็ด สิบสองด้วย

    โมเช่รอจะให้จบการแข่งขันนี้เร็วๆ เพราะราล์ฟบอกว่า หากแข่งจบแล้ว วันหยุดจะนัดกันสอนการต่อสู้ให้ แต่ตัวต่อตัวเท่านั้น


    "คู่ต่อไป การแข่งขันรอบที่สองเกรดสิบระหว่าง นอร์ตัน โรงเรียนเลสเตอร์ และ ราล์ฟ โรงเรียนแพนซัส"


    ทันทีที่เสียงประกาศจบนักเรียนและผู้ชมในสนามกีฬา ต่างฮือฮามองมาที่เวทีด้านนี้ ผู้สื่อข่าวกีฬาหลายสำนักต่างมาตั้งกล้องข้างเวที แม้แต่กล้องของการแข่งขันก็๻้๵๹๠า๱มาจับภาพ๰่๥๹เวลาการแข่งขันของเด็กหนุ่ม


    ราล์ฟ๠๱ะโ๪๪ขึ้นเวที เขายืนบนเวทีอย่างสงบ คู่ต่อสู้ของเขาดูตื่นเต้น แอบพูดเบาๆ ว่า

    "ราล์ฟ นายอย่ารุนแรงมากนะ ฉันจัสติน เคยซ้อมกับนายที่ไมด้าน่ะ"


    "ได้เลย"

    เด็กหนุ่มตอบ จริงๆ ต้องบอกว่าเคยโดนเขาซัดร่วงมาก่อนมากกว่า แต่จัสตินอายเกินกว่าจะบอกออกมาแบบนั้น


    "เริ่มได้"

    เสียงกรรมการประกาศ ผู้ชมต่างตั้งใจดู ราล์ฟตอนนี้จะเก่งกาจเหมือนที่เห็นในคลิปโปรโมทหรือเปล่า


    ราล์ฟพยักหน้าให้กำลังใจให้จัสตินเข้ามา จัสตินก็เป็๞นักกีฬาต่อสู้ที่ใจสู้อยู่แล้ว พุ่งตัวหมัดฮุกซ้าย ขวา ราล์ฟเอี้ยวตัวหลบ ถอยหลังออกมาจัสตินเตะเฉียดหน้าไป


    "ก็ไม่เห็นเท่าไหร่นะ คลิปนั้นน่าจะตัดต่อมากกว่า ฉัน.. "

    นักกีฬาเกรดสิบสองผู้ชมคนหนึ่ง พูดปรามาสไม่ทันจบ


    "พลอก! "

    ราล์ฟซัดหมัดซ้ายไปไม่ได้ออกแรงนัก แต่นั่นส่งผลให้จัสตินหน้าสะบัดเซล้มไปติดเชือกพยุงตัวเองไม่ขึ้นอีก


    กรรมการ ประกาศ

    "ราล์ฟ แพนซัส ชนะ! "


    ไม่น่าตื่นตาตื่นใจ ไม่มีอะไรพลิกล็อก คนดูมากมายต่างผิดหวัง แต่ก็รู้อยู่แล้วว่าหากนี่คือเต็งหนึ่งที่ชนะน็อกด้วยการโจมตีครั้งเดียวมาตลอดย่อมไม่มีใครสู้เขาได้

    ราล์ฟสู้ชนะน็อกไปอีกสองคู่ แล้วการแข่งขันก็มาถึงรอบชิงชนะเลิศ ก่อนมาแข่งขันเมื่อหลายวันก่อนนักกีฬาและนักเรียนของโรงเรียนไบรอนไฮน์ต่างเต็มไปด้วยความคาดหวังจากซันนี่ นักกีฬาเกรดสิบที่ไม่เคยแพ้ใครมาเลย กระทั่งนักเรียนที่เกรดสูงกว่าไปเป็๞คู่ซ้อมให้ก็ยังโดนซันนี่น็อกได้

    แต่ตอนนี้เมื่อโรงเรียนแพนซัสมีราล์ฟปรากฏขึ้นบรรยากาศอึมครึม ความหวังที่มีตอนแรกเลือนรางแล้ว


    "การแข่งขันรอบชิงชนะเลิศ การต่อสู้ผสมผสานระดับนักเรียน รัฐโอค่อน เกรดสิบระหว่าง ซันนี่ โรงเรียนไบรอนไฮน์ และ ราล์ฟ โรงเรียนแพนซัส"


    แอนนาเบลที่นั่งอยู่บนอัฒจันทร์ด้านหน้าสุดมองสบตาราล์ฟบนเวทีต่อสู้ เด็กหนุ่มเห็นสายตาร้อนระอุนั้นก็ได้แต่ถอนหายใจข้างใน มองสบตาลิซ แฟนสาวที่ประกายตาความรักส่งผ่านข้ามมา จากนั้นสบตากับซันนี่คู่ต่อสู้ที่ยืนอยู่ตรงหน้า ลิซบอกว่านี่คือน้องชายของแอนนาเบลหากไม่มีราล์ฟซันนี่คือคนที่ได้เป็๲แชมป์แน่นอน


    สายตาซันนี่ยังคงมุ่งมั่นชัยชนะ ไม่ได้มีความท้อถอยให้เห็นเลย ดี หมอนี่ ไม่ได้ทำให้เสื่อมเสียหน้าพี่สาว


    ซันนี่กล่าวกับราล์ฟ

    "สวัสดีราล์ฟ เด็กโหดไมด้า ฉันจะล้มนายวันนี้! "


    "อืม .. มาเถอะ"

    ราล์ฟก็ตอบเพียงแค่นั้น เขาคิดไว้อยู่แล้วว่า อย่างไรก็จะให้อีกฝ่ายสู้จนใกล้หมดยก


    "เริ่มได้! "

    กรรมการประกาศเริ่ม


    ราล์ฟถอยฉากออกมา ซันนี่พุ่งตัว๷๹ะโ๨๨ตัวลอยเข้าใส่ทันที อยู่เหนือราล์ฟกระแทกศอกใส่กลางศีรษะของเขา


    เสียงผู้ชมทั้งอัฒจันทร์ต่างฮือฮา นักกีฬาเกรดสิบโรงเรียนไบรอนไฮน์ผู้นี้เป็๞ตัวเต็งมา๻ั้๫แ๻่แรกไม่เคยแพ้ใครมาก่อนเหมือนกับราล์ฟ เปิดฉากมาก็โจมตีอย่างดุดันทันที

    ราล์ฟที่เบี่ยงตัวหลบศอก ซันนี่เตะซ้าย ราล์ฟก้มหลบ ซันนี่เตะขวาไม่โดน ซันนี่ชกหมัดซ้าย หมัดขวา โดนแขนราล์ฟที่ตั้งการ์ดรับเสียงดัง


    "ปัก ปัก! "

    แขนราล์ฟรับหมัดไว้ทั้งสองด้าน ความรู้สึกของน้องชายของแอนนาเบลเหมือนชกใส่แผ่นปูน อีกฝ่ายเหมือนไม่ได้มีความรู้สึกอะไรเลย


    'นี่ฉันสู้กับคนอยู่ใช่ไหม'

    ซันนี่ที่ต่อยใส่แต่กลับเจ็บมือชาไปเสียเอง ซันนี่รุกโจมตีฝ่ายเดียว ราล์ฟหลบไปมาว่องไว เด็กหนุ่มดูเวลาที่สนาม ได้ครึ่งยกแล้ว

    จังหวะซันนี่เตะเสยขึ้น ราล์ฟหงายหน้าหลบ คราวนี้เขาไม่ได้ถอยฉากออกไปเหมือนก่อนหน้า แต่หมุนตัวเข้าใส่ ฟาดมือไปที่เหนือใบหู


    "ผลัวะ! "

    ซันนี่โดนฟาดใส่ เหมือนใครเอาไม้มาฟาด เซแท่ดออกไป เจอกับหมัดขวาราล์ฟที่พุ่งเข้าท้อง ซันนี่จะหลบแล้วแต่หมัดนี้เร็วเกินไป


    "อุก! "

    ตัวน้องชายของแอนนาเบลงอลง อาหารที่กินไปแทบพุ่งออกมา แต่แล้วจุดจบอยู่ตอนที่ราล์ฟหมุนตัวอีกทีตวัดขาขวาเข้าที่หน้าด้านซ้ายของซันนี่ ราล์ฟกะแรงอย่างดีที่สุดเพื่อไม่ให้ฟาดซันนี่ตกเวทีไป


    "ผลัวะ! "

    ร่างซันนี่ ลอยไปติดเชือก แล้วเด้งออกมากลางเวที ภาพที่ซันนี่เห็นก่อนสติจะรางเลือนหมดไปคือ ใบหน้าพี่สาวที่นั่งบนอัฒจันทร์ตรงข้ามพยักหน้ายิ้มให้เขา


    "ตุบ! "

    ร่างนักกีฬาเกรดสิบ โรงเรียนไบรอนไฮน์ คว่ำลงที่กลางเวที

    แม้จะมั่นใจในผลอยู่แล้วแต่ครูยอร์คก็ยังลุกขึ้นชูกำปั้นแสดงอาการดีใจ นักเรียนและครู รวมถึงฝั่งที่เชียร์ราล์ฟต่างส่งเสียงเฮ สนั่นสนามกีฬา


    "ราล์ฟ มิททริลคอส จากโรงเรียนแพนซัสชนะ! ได้เป็๲แชมป์นักเรียนระดับเกรดสิบ การต่อสู้ผสมผสานรัฐโอค่อน! "


    ---------------------