จอมดาบเทพเดียวดายอาลัม

จอมดาบเทพอาลัม เดินเข้าไปใน จวนแม่ทัพสกุลหลิง พร้อมกับหลิงเอ๋อ ระหว่างทางแม้จะมี พวกทหารกากๆ มาขวางทางบ้าง แต่พวกมันก็ต้องตายกลายเป็๲ฝุ่นใต้คมดาบมุรามาสะ

เปรี๊ยง โครม เสียงทหารคนหนึ่งถูกโยนกระเด็นเข้าไปในจวน จนแม่ทัพ หลิงไป๊หู่ต้องเดินออกมาดูเหตุการณ์ข้างนอก
" หลิงไป๊หู่ ถ้าไม่อยากตายหมดบ้าน รีบออกมารับดาบข้าซะ " จอมดาบเทพ อาลัมกล่าวแล้วย่อตัวลง ในท่าตั้งสู้แบบครึ่งตัว ราวกับเข้าใจอยู่แล้วว่า หลิงไป๊หู่ต้องออกมาดวล
" ท่านพ่อ อย่าไป " หลิงเมียวเมียว กอดขาพ่อหลิงไป๊หู่แล้วร้องไห้ออกมา เธอรู้ว่าคู่ต่อสู้ของพ่อในคราวนี้ เก่งกว่าพ่อของเธอ หลายสิบเท่า
หลิงไป๊หู่ เอามือลูบหัว หลิงเมียวเมียว แล้วกล่าวว่า
" เด็กโง่ ถ้าพ่อไม่ออกไป พวกเราจะตายยกครัวกันนะ "
" คุณค่ะ ชั้นอยากบอกว่า คุณเป็นสามีที่ดี ขอบคุณสำหรับการเป็นเสาหลักของบ้านเมืองและครอบครัวมาตลอดหลายสิบปี " หวังชานหลิง ภรรยา หลิงไป๊หู่กล่าวแล้วเข้าไปจูบอำลาสามีเป็นครั้งสุดท้าย
หลิงไป๊หู่เดินออกไปอย่างกล้าหาญ ราวกับ ผู้กล้าที่พร้อมยอมตาย เขาเดินมาใกล้ จอมดาบเทพ อาลัม แล้วกล่าวว่า
" คนที่แพ้ จะได้รับโอกาสให้ทางครอบครัวสามารถเก็บศพไปทำพิธีได้ เจ้าเห็นด้วยกับข้าไหม "
" ข้ามาฆ่าไม่ได้มาคุย " จอมดาบเทพอาลัมกล่าว ในขณะที่หลิงเอ๋อ ยืนนิ่งพูดอะไรไม่ออกเมื่อเห็นเขาเอาจริง
หลิงไป๊หู่เมื่อเห็นดังนั้นก็ชักดาบสองมือของตัวเองออกมา แล้วตั้วท่าคาโคคุ (ท่าแลกชีวิตกับศัตรู ถือว่ามีเกียรติอย่างมากในอาณาจักรโปปุรอน)
หลิงเอ๋อ ดีดเหรียญขึ้นสู่ฟ้า และเมื่อ เหรียญหล่นลงพื้น การปะทะกันของสองยอดนักดาบก็เกิดขึ้น
หนึ่งฆ่าเพื่อทวงแค้นให้หลิงเอ๋อ อีกหนึ่งสู้เพื่อครอบครัว และคนในบ้าน
ทั้งสองใช้ท่าก้าวพริบตา เวลาเป็นดั่งสายลมพัด เพียงขยับชายเสื้อ ก็รู้ผลแพ้ชนะ
ฉัวะ อ๊าคคคคคคคคคคคคคคคค เสียงร้องของ หลิงไป๊หู่ ดังไปทั่วจวน ก่อนจะล้มลงขาดใจตาย ในดาบเดียว ใช่แล้ว เขาแพ้ และตายใต้คมดาบ มุรามาสะ
" ม่ายยยยยยยยยยยย ท่านพ่อ ม่ายยยยยยยยยย " หลิงเมียวเมียว ร้องไห้ วิ่งไปหาศพพ่อที่กำลังจะสลายเป็นฝุ่น ในขณะที่หวังชานหลิงไม่มีแรงแม้แต่ยืน เธอล้มลง แล้วสลบไป เพราะทนรับความจริงไม่ได้
" สักวันข้าจะฆ่าเจ้า แก้แค้นให้ท่านพ่อ จอมดาบเทพอาลัม " หลิงเมียวเมียวกล่าวด้วยความแค้น แต่จอมดาบเทพ อาลัม ไม่พูดอะไร เขาเก็บดาบกลับเข้าฝัก แล้วจูงมือ หลิงเอ๋อ ออกไปจากจวน
...ความแค้นของเจ้าได้รับการชำระแล้ว หลิงเอ๋อ จอมเทพดาบอาลัม คิด แต่ไม่ได้กล่าวออกมาให้ หลิงเอ๋อได้ยิน
****
3 วันก่อน ณ พระราชวัง เมือง เบคอนเนีย....แม่ทัพเถียนกำลังพูดเรื่องสำคัญกับชายคนหนึ่ง
" ท่านปรมาจาย์ เตียวฮง ข้าขอให้ท่านช่วยไปฆ่าคนๆหนึ่งให้ข้าได้หรือไม่ " แม่ทัพเถียนกล่าวกับ บุรุษผู้หนึ่งใส่ชุดสีดำเป็นประกาย สวมหมวกฟางเก่าๆ
" ใครรึ ท่านแม่ทัพเถียน " บุรุษที่ชื่อ ปรมาจารย์ เตียวฮงถาม
" จอมเทพดาบเดียวดาย อาลัม " แม่ทัพเถียนกล่าวชื่อนี้ออกมา ทำให้ปรมาจารย์เตียวฮงสะดุ้ง แล้วกำกระบี่ผีเสื้ออย่างแนบแน่น ก่อนกล่าวว่า
" ค่าใช้จ่ายในการฆ่า จอมเทพดาบเดียวดายอาลัม คือ 1 ล้านเหรียญทอง หวังว่าท่านจะจัดหาให้ข้าได้ในเร็ววัน " ปรมาจารย์ เตียวฮง กล่าว
"ย่อมได้ ข้าหวังว่าจะเห็นหัวของ จอมเทพดาบเดียวดาย อาลัมในเร็ววัน เพื่อแก้แค้นให้ท่านแม่ทัพ หลิงไป๊หู่ " แม่ทัพเถียนกล่าว
และนี่คือเรื่องราวก่อนที่ปรมาจารย์เตียวฮง จะตามมาทัน จอมเทพดาบเดียวดาย อาลัม ณ เขา ซูซันไท่
ตอนนี้ทั้งสองยืนห่างจากกันอยู่ราว ครึ่งก้านไม้ขีดไฟ แล้วปรมาจารย์ เตียวฮง ก็พูดออกมา
" วันนี้ในปีหน้าคือวันครบรอบวันตายของเจ้า "
" และเป็นวันครบรอบวันตายของเจ้าเช่นกัน " จอมเทพดาบเทพเดียวดาย อาลัมกล่าว ก่อนจะร่ายกลอนออกมาเพื่อไหว้ครูก่อนใช้วิชา ทำให้ ปรมาจารย์เตียวฮง สามารถออกกระบี่ได้ก่อน
เคร้ง เคร้ง เคร้ง
เสียงดาบกับกระบี่ ปะทะกันบนอากาศ เพียงชั่วเสี้ยววินาที ทั้งสองก็เปลี่ยนกระบวนท่าเกือบร้อยกระบวนท่า ทำให้หลิงเอ๋อ ที่ยืนดูอยู่ห่างๆ ทึ่งในฝีมือของชายทั้งสอง
ตูม เปรี๊ยง เสียงดังราวกับ อสุนีบาต ปรอทHpของทั้งสอง ลดลงกว่าครึ่ง ภายในเวลาไม่นาน ทำให้ปรมาจารย์ เตียวฮงรีบใช้บัฟที่เป็นเวทย์ถนัด
[Hp recovery] ฟื้นฟู Hp อัตโนมัติ 
แล้วปรมาจารย์ เตียวฮง ก็รีบดีดตัวออกมาให้ไกลจากจอมดาบเทพเดียวดายอาลัมให้มากที่สุด เป็นจังหวะที่ จอมดาบเทพเดียวดาย อาลัม สะบัดดาบ
ฉัวะ เสียงแขนขวาของ ปรมาจารย์ เตียวฮง หลุดกระเด็น แต่ก่อนที่ จอมดาบเทพเดียวดายอาลัมจะใช้กระบวนท่าเพลงดาบเทพดาวดึงส์ ท่าที่สอง ปรมาจารย์ เตียวฮง ก็แทงกระบี่ ผีเสื้อเข้าไปที่หัวใจของ จอมดาบเทพเดียวดาย อาลัม เขายิ้มออกมาได้เพียงชั่วสั้นๆ เนื่องจากเข้าใจว่าตนชนะ อาลัมแล้ว แต่รอยยิ้มนั้น ก็ต้องฮุบลง เมื่อ ภาพที่เขาเห็นกระจายตัวออก มันเป็นเพียงภาพมายา
ฉัวะ เสียงดาบฟันใส่ลำคอของ ปรมาจารย์ เตียวฮง ทำให้เขาหัวขาดกระเด็นทันที โดยไม่มีเสียงร้อง ก่อนร่างจะกลายเป็นฝุ่น แล้วจอมดาบเดียวดายก็พูดออกมาว่า
" ที่เจ้าแพ้ เพราะไม่ได้ ทำการไหว้ครู ก่อนใช้วิชาที่ได้ร่ำเรียนมา ทำให้เหล่าทวยเทพ ละทิ้งเจ้า " ก่อนจะเก็บดาบคืนฝัก